Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Композициялау техникасы, сондай-ақ жасыл экран
Compositing technique, also known as green screen
Хрома кілті композициялау немесе хрома кілті – екі немесе одан көп сурет немесе бейне ағындарын түс тондары (хрома диапазоны) негізінде біріктіру (қабаттау) үшін қолданылатын визуальды эффекттер және пост-өндірістік техника. Бұл техника көптеген салаларда фотосурет немесе бейненің нысанынан фонды жою үшін пайдаланылады, әсіресе жаңалықтар, кино және бейне ойындар индустриясында. Алдыңғы пландағы түсірілімдегі түс диапазоны мөлдір етіліп, жеке түсірілген фон немесе статикалық суретті сахнаға енгізуге мүмкіндік береді. Хрома кілті техникасы бейне өндірісінде және пост-өндірісте жиі қолданылады. Бұл техника түс кілті, түс ажырату жабысы (CSO; көбінесе BBC қолданады) немесе жасыл экран, көк экран сияқты нақты түске байланысты түрлі терминдермен де белгілі. Хрома кілті кез келген біркелкі және анық түсті фонмен жасалуы мүмкін, бірақ жасыл және көк фондар жиірек қолданылады, себебі олар адам терісінің кез келген түсінен ең айқын түрде ерекшеленеді. Түсірілген нысанның ешбір бөлігі фон ретінде қолданылған түске ұқсамауы керек, әйтпесе ол бөлік қателікпен фонның бөлігі ретінде танылуы мүмкін. Бір кадрдағы нысандардың екінші кадрда ауыстырылған фонның алдында қозғалуын қамтамасыз ету үшін, әр кадрдағы фонның дұрыс бөлігін жасыру үшін жылжымалы маска қолданылуы керек. 1918 жылы Фрэнк Уильямс қара фонды пайдалануға негіделген жылжымалы маска техникасын патенттеді. Бұл "Көрінбейтін адам" сияқты көптеген фильмдерде қолданылды. "Chroma Key" атауы – RCA компаниясының бұл процеске берген саудалық атауы, ол NBC телеарналарындағы хабарларда қолданылды және RCA-ның Альберт Н. Голдсмитке берілген патенттерін қамтыды. 1957 жылдың күзінде NBC-нің Джордж Гобель шоуында бұл техника алғаш рет қолданылды. Петро Влахос 1964 жылы осы техникаларды жетілдіргені үшін «Оскар» сыйлығына ие болды. Оның техникасы нақты әлемдегі көптеген нысандардың көк түстің мөлшері жасыл түстің мөлшеріне ұқсас екендігін пайдаланады. Збигнев Рыбчинский де көк экран технологиясын дамытуға үлес қосты. Актерді көк экранның алдында, фондық кадрмен бірге біріктіру үшін екі проектор, кинокамера және «сәуле бөлігіші» бар оптикалық принтер қолданылды, бұл процесс кадр бойынша кадр жасалды. 1970 жылдардың басында американдық және британдық телеарналар жаңалықтарды көк емес, жасыл түсте көрсетуді бастады. 1980 жылдары оптикалық принтерді басқару үшін мини-компьютерлер пайдаланылды. «Империя кері соққы береді» фильмі үшін Ричард Эдлунд процесті айтарлықтай жеделдетіп, ақшаны үнемдеген «төрттік оптикалық принтерді» жасады. Ол өзінің инновациясы үшін арнайы «Оскар» сыйлығын алды. Он жылдар бойы жылжымалы маска кадрларын «құлыпталған» күйде жасау қажет болды, яғни маскаланған нысан да, фон да камера бұрышын өзгерте алмады. Кейін компьютерлік уақытпен басқарылатын қозғалыс бақылау камералары бұл мәселені шешті, себебі алдыңғы және артқы планды бірдей камера қозғалысымен түсіруге болады. Теледидардағы метеорологтар көбінесе экранның жанында орналасқан өріс мониторын қолданады, осы арқылы қолдарын фондық суреттерге қалай қоятынын көреді. Жаңа әдіс – экранға әлсіз суретті проекциялау. Кейбір фильмдерде толыққанды компьютерлік бейнелеу (CGI) арқылы жасалған фонды қосу үшін хрома кілтін кеңінен пайдаланады. Әр түрлі түсірілімдерден алынған кадрларды біріктіруге болады, бұл актерлерді жеке түсіріп, содан кейін бір сахнада бірге орналастыруға мүмкіндік береді. Хрома кілті актерлерге студиядан шықпай-ақ кез келген жерде болу мүмкіндігін береді. Компьютерлік технологияның жетістіктері қолмен ұсталатын камераларды қолданғанда да, композициялық кадрларға қозғалысты қосуды жеңілдетті. Түсті фонға боялған тор, таспамен белгіленген X немесе қабырғаға бекітілген теннис доптары сияқты сілтемелік нүктелерді орналастыруға болады. Пост-өндірісте компьютер осы маркерлерді камераның орнын есептеу үшін пайдалана алады және осылайша алдыңғы планның перспективасы мен қозғалысына сәйкес келетін суретті шығарады. Заманауи бағдарламалық жасақтама мен есептеу қуаты маркерлерді дәл орналастыру қажеттілігін жойды – бағдарламалық жасақтама олардың кеңістіктегі орнын анықтайды; бұл кемшілік камераның қозғалысын қажет етеді, бұл қазіргі кинематографиялық техникаға әсер етуі мүмкін, онда камера әрқашан қозғалыс үстінде болады.
Chroma key compositing, or chroma keying, is a visual effects and post production technique for compositing (layering) two or more images or video streams together based on colour hues (chroma range). The technique has been used in many fields to remove a background from the subject of a photo or video – particularly the newscasting, motion picture, and video game industries. A colour range in the foreground footage is made transparent, allowing separately filmed background footage or a static image to be inserted into the scene. The chroma keying technique is commonly used in video production and post production. This technique is also referred to as colour keying, colour separation overlay (CSO; primarily by the BBC), or by various terms for specific colour related variants such as green screen or blue screen; chroma keying can be done with backgrounds of any colour that are uniform and distinct, but green and blue backgrounds are more commonly used because they differ most distinctly in hue from any human skin colour. No part of the subject being filmed or photographed may duplicate the colour used as the backing, or the part may be erroneously identified as part of the backing. In order to have figures in one exposure actually move in front of a substituted background in the other, a travelling matte was needed, to occlude the correct portion of the background in each frame. In 1918 Frank Williams patented a travelling matte technique, again based on using a black background. This was used in many films, such as The Invisible Man. The name "Chroma Key" was RCA's trade name for the process, as used on its NBC television broadcasts, incorporating patents granted to RCA's Albert N. Goldsmith. A very early broadcast use was NBC's George Gobel Show in fall 1957. Petro Vlahos was awarded an Academy Award for his refinement of these techniques in 1964. His technique exploits the fact that most objects in real world scenes have a colour whose blue colour component is similar in intensity to their green colour component. Zbigniew Rybczyński also contributed to bluescreen technology. An optical printer with two projectors, a film camera and a "beam splitter", was used to combine the actor in front of a blue screen together with the background footage, one frame at a time. In the early 1970s, American and British television networks began using green backdrops instead of blue for their newscasts. During the 1980s, minicomputers were used to control the optical printer. For the film The Empire Strikes Back, Richard Edlund created a "quad optical printer" that accelerated the process considerably and saved money. He received a special Academy Award for his innovation. For decades, travelling matte shots had to be done "locked down", so that neither the matted subject nor the background could shift their camera perspective at all. Later, computer timed, motion control cameras alleviated this problem, as both the foreground and background could be filmed with the same camera moves. Meteorologists on television often use a field monitor, to the side of the screen, to see where they are putting their hands against the background images. A newer technique is to project a faint image onto the screen. Some films make heavy use of chroma key to add backgrounds that are constructed entirely using computer generated imagery (CGI). Performances from different takes can be composited together, which allows actors to be filmed separately and then placed together in the same scene. Chroma key allows performers to appear to be in any location without leaving the studio. Advances in computer technology have simplified the incorporation of motion into composited shots, even when using handheld cameras. Reference points such as a painted grid, X's marked with tape, or equally spaced tennis balls attached to the wall, can be placed onto the coloured background to serve as markers. In post production, a computer can use these markers to compute the camera's position and thus render an image that matches the perspective and movement of the foreground perfectly. Modern advances in software and computational power have eliminated the need to accurately place the markers — the software figures out their position in space; a potential disadvantage of this is that it requires camera movement, possibly contributing to modern cinematographic techniques whereby the camera is always in motion.
Процесс
Негізгі нысан бір түсті немесе салыстырмалы түрде тар диапазонды түстерден, әдетте көк немесе жасыл түстерден тұратын фонға қарсы түсіріледі немесе фотоға түсіріледі, себебі бұл түстер тері түсінен ең қашық деп есептеледі. Видеоның алдын ала таңдалған түске сәйкес келетін бөліктері басқа фондық видеомен алмастырылады. Бұл процеске "хромакей", "хромакейлеу" немесе жай ғана "кей" деп аталады.
The principal subject is filmed or photographed against a background consisting of a single colour or a relatively narrow range of colours, usually blue or green because these colours are considered to be the furthest away from skin tone. The portions of the video which match the pre selected colour are replaced by the alternate background video. This process is commonly known as "keying", "keying out" or simply a "key".
Жасыл фонды өңдеу
Жасыл түс теледидар мен электрондық кинематографияда басқа түстердің бәрінен көп қолданылады, себебі теледидардағы ауа райы хабаршылары көк костюмдер киюге бейім болған. Хрома-кей технологиясы алғаш рет теледидар өндірісінде пайдаланғанда, киноиндустриясында бұрын қолданылып келген көк экран әдеттен тыс пайдаланылды, бірақ кейін басқа да практикалық мәселелер теледидар индустриясын көк түстен жасыл түске көшіруге мәжбүр етті. Жоғары сапалы түсті теледидар камералары жеке қызыл, жасыл және көк бейне сенсорларын қолданады, ал ерте заманғы аналогты теледидар хрома-кей құрылғыларының жұмысы үшін RGB компоненттік бейне қажет болды. Технологиялық тұрғыдан алғанда, көк немесе жасыл арнаны пайдалану мүмкіншілігі бірдей болды, бірақ көк киім кию мәселесі үнемі туындағандықтан, жасыл экран кеңінен қолданысқа енді. Жаңалықтарды оқып берушілер кейде хрома-кей киім талаптарын ұмытып кетеді, ал фонмен бірдей түсті киім кигенде, адам фонға сіңіп кеткендей көрінеді. Көк киімге қарағанда жасыл киім сирек кездесетіндіктен, әуедегі актерлердің киім таңдауын үнемі бақылап отырудың орнына жасыл фонды қолдану оңай екені анық болды. Сонымен қатар, адам көзі көрінетін жарық спектрінің ортасында жатқан жасыл толқындарға сезімтал болғандықтан, жасыл аналогты бейне арнасы әдетте күшті сигнал береді, бұл басқа компоненттік бейне арналарымен салыстырғанда сигнал мен шу арақатынасын жақсартады, сондықтан жасыл экранда жасалған кескіндер таза болады. Цифрлық теледидар мен кино дәуірінде, сапалы кескінді жасау үшін қажетті түзетулердің көп бөлігі автоматтандырылды. Дегенмен, алдыңғы пландағы нысандарды бөліп көрсету үшін түстерді үйлестіру қажеттілігі өзгеріссіз қалды.
Green is used as a backdrop for TV and electronic cinematography more than any other colour because television weather presenters tended to wear blue suits. When chroma keying first came into use in television production, the blue screen that was then the norm in the movie industry was used out of habit, until other practical considerations caused the television industry to move from blue to green screens. Broadcast quality colour television cameras use separate red, green and blue image sensors, and early analog TV chroma keyers required RGB component video to work reliably. From a technological perspective it was equally possible to use the blue or green channel, but because blue clothing was an ongoing challenge, the green screen came into common use. Newscasters sometimes forget the chroma key dress code, and when the key is applied to clothing of the same colour as the background, the person would seem to disappear into the key. Because green clothing is less common than blue, it soon became apparent that it was easier to use a green matte screen than it was to constantly police the clothing choices of on air talent. Also, because the human eye is more sensitive to green wavelengths, which lie in the middle of the visible light spectrum, the green analog video channel typically carried more signal strength, giving a better signal to noise ratio compared to the other component video channels, so green screen keys could produce the cleanest key. In the digital television and cinema age, much of the tweaking that was required to make a good quality key has been automated. However, the one constant that remains is some level of colour coordination to keep foreground subjects from being keyed out.
Көк фонды өңдеу
Электрондық хрома-кейнге дейін композициялау (химиялық) пленкада жасалды. Камераның түсті негативтері жоғары контрастты қара-ақ негативтерге, сүзгі немесе жоғары контрастты пленканың түсті сезімталдығын пайдаланып, тек көк (және жоғарырақ) жиіліктерді көрсету үшін басылды. Көк жарық түсіргіштің көк түсі жоқ жерлерде ғана түсті негатив арқылы өтеді, сондықтан бұл көк экран болған жерде пленканы ашық қалдырды, ал қалған жерлерде мөлдірсіз етті, бірақ ақ нысандар да ашық болып шықты (өйткені олар да көк түсті қамтыды). Бұл дақтарды түсті позитивпен қосарлы экспозиция жасау арқылы (осылайша қызыл немесе жасыл түсті кез келген аймақты мөлдірсіз ету арқылы) және тағы да басқа әдістермен жоюға болады. Нәтижесінде көк экран болған жерде ашық, ал қалған жерлерде мөлдір емес пленка пайда болды. Бұл "әйел матасы" деп аталады, ол цифрлық кілттемедегі альфа матасына ұқсас. Бұл пленканы басқа жоғары контрастты негативке көшіру "еркек матасын" жасады. Содан кейін фондық негативті "әйел матасымен" біріктіріп, соңғы пленкаға түсірді, кейін камералық негативті "еркек матасымен" біріктіріп, осы пленкаға екі рет басылды. Осы екі сурет бірігіп, соңғы эффектті құрайды.
Before electronic chroma keying, compositing was done on (chemical) film. The camera colour negative was printed onto high contrast black and white negative, using either a filter or the high contrast film's colour sensitivity to expose only blue (and higher) frequencies. Blue light only shines through the colour negative where there is not blue in the scene, so this left the film clear where the blue screen was, and opaque elsewhere, except it also produced clear for any white objects (since they also contained blue). Removing these spots could be done by a suitable double exposure with the colour positive (thus turning any area containing red or green opaque), and many other techniques. The result was film that was clear where the blue screen was, and opaque everywhere else. This is called a female matte, similar to an alpha matte in digital keying. Copying this film onto another high contrast negative produced the opposite male matte. The background negative was then packed with the female matte and exposed onto a final strip of film, then the camera negative was packed with the male matte and was double printed onto this same film. These two images combined creates the final effect.
Негізгі факторлар
Кілттің ең маңызды факторы - алдыңғы план (объект) және артқы план (экран) түстерінің бөлінуі. Объект көбінесе жасыл болса (мысалы, өсімдіктер), камера жасыл жарыққа сезімтал болса да, көк экран қолданылады. Аналогтық теледидарда түс хроматикалық субтасушының эталондық осцилляторға қатысты фазасымен көрсетіледі. Хрома кейі видеоның фазасын алдын ала таңдалған түстің фазасымен салыстыру арқылы жүзеге асырылады. Видеоның фазалық бөліктері басқа фондық видеомен алмастырылады. Цифрлық түсті теледидарда түс үш санмен (қызыл, жасыл, көк интенсивтілік деңгейлері) көрсетіледі. Хрома кейі видео мен алдын ала таңдалған түс арасындағы қарапайым сандық салыстыру арқылы жасалады. Егер экранның белгілі бір нүктесіндегі түс сәйкес келсе (нақты немесе белгілі бір диапазон ішінде), онда сол нүктедегі бейне басқа фонмен алмастырылады.
The most important factor for a key is the colour separation of the foreground (the subject) and background (the screen) – a blue screen will be used if the subject is predominantly green (for example plants), despite the camera being more sensitive to green light. In analog television, colour is represented by the phase of the chroma subcarrier relative to a reference oscillator. Chroma key is achieved by comparing the phase of the video to the phase corresponding to the pre selected colour. In phase portions of the video are replaced by the alternate background video. In digital colour TV, colour is represented by three numbers (red, green, blue intensity levels). Chroma key is achieved by a simple numerical comparison between the video and the pre selected colour. If the colour at a particular point on the screen matches (either exactly, or in a range), then the video at that point is replaced by the alternate background.
Жарықтандыру
Фильмдегі кейіпкерлер мен заттар жоспарланған фонда бар сияқты көрінуі үшін екі көріністің жарығы үйлесімді болуы керек. Сыртқы көріністер үшін бұлтты күндердегі жарық тараңқы, тегіс түсті болады, оны студияда шамалы өзгерту арқылы келтіру оңай. Ал тікелей күн сәулесін күннің уақытына қарай бағыты мен түсі бойынша сәйкестендіру қажет. Жасыл экран алдында түсірілген студиялық түсірімде, жарық шашырауынан экранның түсімен бірдей қоршаған ортаның жарығы пайда болады. Бұл эффект "төгілу" деп аталады.
In order to create an illusion that characters and objects filmed are present in the intended background scene, the lighting in the two scenes must be a reasonable match. For outdoor scenes, overcast days create a diffuse, evenly coloured light which can be easier to match in the studio, whereas direct sunlight needs to be matched in both direction and overall colour based on time of day. A studio shot taken in front of a green screen will naturally have ambient light the same colour as the screen, due to its light scattering. This effect is known as spill.
Камера
Түсті экранның алдындағы көріністі түсірудегі тереңдік фонның тереңдігімен сәйкес болуы керек. Бұл актерлерді әдеттегіден артық тереңдікпен түсіруді білдіруі мүмкін.
The depth of field used to record the scene in front of the coloured screen should match that of the background. This can mean recording the actors with a larger depth of field than normal.
Киім-кешек
Хрома-бағытталған нысан хрома-бағытталған түске ұқсас киім киюден аулақ болуы керек (мысалы, нысанның денесі жоқтай көрінуі үшін жасыл түсті киім кию), өйткені киім фондық бейнемен алмастырылуы мүмкін. Бұл қасақана қолданылуының мысалы – актердің соңғы кадрда көрінбеуі үшін денесінің бір бөлігін көк жамылғымен жабуы. Бұл әдіс «Гарри Поттер» фильмдеріндегі көрінбейтін плащ эффектін жасау үшін қолданылғанға ұқсас нәтижеге қол жеткізу үшін пайдаланылуы мүмкін. Актер сондай-ақ хрома-бағытталған фонға қарсы түсіріліп, аздап байқалатын плащ жасау үшін бұрмалау эффектісімен фонға енгізілуі мүмкін. Көк экранды қолданғанда қиындықтар туындайды, егер эффектілі түсірілімдегі костюм көк болуы керек болса, мысалы, Суперменнің дәстүрлі көк киімінде. 2002 жылғы «Өрмекші адам» фильмінде, Өрмекші адам мен Жасыл Гоблин әуеде болған көрінестерде, Өрмекші адам жасыл экранның алдында, ал Жасыл Гоблин көк экранның алдында түсірілуі керек еді. Түстердің айырмашылығы – Өрмекші адамның костюмі қызыл және көк түсті, ал Жасыл Гоблиннің костюмі толығымен жасыл түсті. Егер екеуі де бір экранның алдында түсірілсе, бір кейіпкердің бөліктері кадрдан жойылар еді. Алдыңғы және артқы жоспарды анық бөлу үшін алдыңғы пландағы киім мен шаштың қарапайым силуэті болуы маңызды, өйткені шашыраңқы шаш сияқты ұсақ бөлшектер дұрыс көрсетілмеуі мүмкін. Сондай-ақ, костюмнің жартылай мөлдір элементтері проблема тудырады. Жаңа техника – фон ретінде кері шағылыстыратын пердені пайдалану, ал камера линзасының айналасында жарқын LED шамдарын орнату. Бұл үлкен сахналық шамдардан айырмашылығы өте аз қуат пен орынды пайдаланады және монтаждауды қажет етпейді, тек LED шамдарын ғана пайдалануды талап етеді. Бұл жетістік 1990 жылдары практикалық көк LED шамдарының ойдағыдай жасалуының арқасында мүмкін болды, сондай-ақ зөңрөңгүл жасыл LED шамдарын жасауға да мүмкіндік берді. Адам көзіне көрінбейтін жарық спектрін пайдаланатын түс кілттеуінің бір түрі де бар. Термо-кілт деп аталатын бұл технология негізгі түс ретінде инфрақызыл түсті қолданады, ол пост-өңдеу кезінде фондық бейнемен алмастырылмайды. «Жұлдызды жол: Келешек ұрпағы» сериалы үшін Дон Ли (CIS Hollywood) ультракөк сәулемен мата жасау процесін ұсынды, ал оны Гэри Хатцель және Image G қызметкерлері әзірледі. Бұл флуоресцентті апельсин түсті фонды қамтыды, бұл матаны жасауды жеңілдетті, соның арқасында эффекттер тобы басқа әдістерге қажетті уақыттың төрттен бірінде эффекттер жасады. Принцип бойынша, кез келген бейнелі фонды біртұтас түстің орнына хрома-бағытталған фон ретінде пайдалануға болады. Бірінші кезекте актерлер немесе басқа алдыңғы пландағы элементтерсіз фон түсіріледі, содан кейін көріне жазылады. Фондық бейне нақты түсірілімдегі фонды жою үшін қолданылады; мысалы, цифрлық бейнеде әр пикселдің әртүрлі хрома-бағытталған кілті болады. Бұл кейде айырмашылық маты деп аталады. Алайда, бұл нысандардың түсі фонына ұқсас болса, немесе фон камера шуынан немесе эталондық түсірілімнен сәл өзгеше болса, оларды кездейсоқ жою оңай болады. Үйлесімді үлгісі бар фон осы мәселелердің көпшілігін жеңілдетеді және қатты түсті фонға қарағанда киім-кешек түсіне сезімтал болмайды. Цифрлық түсті бейнелерде (1 бит) мөлдірлікті кодтау үшін белгілі бір интенсивті қызғылт түсті қолдану да бар, бұл кейде «сыйлық қызғылт» деп аталады. Бұл фотосуреттік техника емес және алдыңғы жоспарды артқы жоспардан бөлу өте оңай.
A chroma key subject must avoid wearing clothes which are similar in colour to the chroma key colour(s) (unless intentional e. g., wearing a green top to make it appear that the subject has no body), because the clothing may be replaced with the background image/video. An example of intentional use of this is when an actor wears a blue covering over a part of his body to make it invisible in the final shot. This technique can be used to achieve an effect similar to that used in the Harry Potter films to create the effect of an invisibility cloak. The actor can also be filmed against a chroma key background and inserted into the background shot with a distortion effect, in order to create a cloak that is marginally detectable. Difficulties emerge with blue screen when a costume in an effects shot must be blue, such as Superman's traditional blue outfit. In the 2002 film Spider Man, in scenes where both Spider Man and the Green Goblin are in the air, Spider Man had to be shot in front of a green screen and the Green Goblin had to be shot in front of a blue screen. The colour difference is because Spider Man wears a costume which is red and blue in colour and the Green Goblin wears a costume which is entirely green in colour. If both were shot in front of the same screen, parts of one character would be erased from the shot. For a clean division of foreground from background, it is also important that clothing and hair in the foreground shot have a fairly simple silhouette, as fine details such as frizzy hair may not resolve properly. Similarly, partially transparent elements of the costume cause problems. A newer technique is to use a retroreflective curtain in the background, along with a ring of bright LEDs around the camera lens. This requires no light to shine on the background other than the LEDs, which use an extremely small amount of power and space unlike big stage lights, and require no rigging. This advance was made possible by the invention in the 1990s of practical blue LEDs, which also allow for emerald green LEDs. There is also a form of colour keying that uses light spectrum invisible to human eye. Called Thermo Key, it uses infrared as the key colour, which would not be replaced by background image during postprocessing. For Star Trek: The Next Generation, an ultraviolet light matting process was proposed by Don Lee of CIS Hollywood and developed by Gary Hutzel and the staff of Image G. This involved a fluorescent orange backdrop which made it easier to generate a holdout matte, thus allowing the effects team to produce effects in a quarter of the time needed for other methods. In principle, any type of still background can be used as a chroma key instead of a solid colour. First the background is captured without actors or other foreground elements; then the scene is recorded. The image of the background is used to cancel the background in the actual footage; for example in a digital image, each pixel will have a different chroma key. This is sometimes referred to as a difference matte. However, this makes it easy for objects to be accidentally removed if they happen to be similar to the background, or for the background to remain due to camera noise or if it happens to change slightly from the reference footage. A background with a repeating pattern alleviates many of these issues, and can be less sensitive to wardrobe colour than solid colour backdrops. There is some use of the specific full intensity magenta colour in digital colour images to encode (1 bit) transparency; this is sometimes referred to as "magic pink". This is not a photographic technique and the extraction of the foreground from the background is trivial.
Тіпті жарықтандыру
Көк немесе жасыл экранды орнатудың ең үлкен қиындығы – жарықтандырудың тепе-теңдігін сақтау және көлеңкелерді болдырмау, себебі ауыстырылатын түстің диапазоны мүмкіндігінше тар болуы керек. Көлеңке камераға қараңғы түс ретінде көрінеді және оны ауыстыру мүмкін болмайды. Мұны көбінесе төмен бюджетті немесе тікелей эфирлерде байқауға болады, онда қателерді қолмен түзетуге немесе сахналарды қайта түсіруге жағдай болмайды. Қолданылатын материалдың түрі сапаға және біркелкі жарықтандыруға қол жеткізудің оңайлығына әсер етеді. Жылтыр материалдар жылтыр емес материалдарға қарағанда нашар нәтиже береді. Жылтыр беткейлер жарықты шағылыстырып, оларды ақшыл көрсетсе, ал қалған бөліктері қараңғы болуы мүмкін. Матовый беткей шағылысқан жарықты таратып, түстердің біркелкі диапазонын қамтамасыз етеді. Жасыл экраннан ең таза түсірілімді алу үшін нысан мен жасыл экран арасындағы айырмашылық болуы қажет. Нысанды экраннан ажырату үшін екі экспозициялық саты айырмасын қолдануға болады, яғни жасыл экранды нысаннан екі саты жоғарырақ немесе керісінше етіп баптауға болады. Кейде көлеңке визуальды эффект жасау үшін қолданылуы мүмкін. Көк немесе жасыл экранның көлеңкелі бөліктерін қажетті фондық бейне кескінінің қараңғы нұсқасымен алмастыруға болады, бұл адамның оларға көлеңке түсіргендей көрінуіне мүмкіндік береді. Хрома кейінің түсінің кез келген таралуы нәтижесін жасанды етеді. Қолданылатын линзалардың фокустық қашықтығының айырмашылығы хрома кейінің сәттілігіне әсер етуі мүмкін.
The biggest challenge when setting up a blue screen or green screen is even lighting and the avoidance of shadow because it is best to have as narrow a colour range as possible being replaced. A shadow would present itself as a darker colour to the camera and might not register for replacement. This can sometimes be seen in low budget or live broadcasts where the errors cannot be manually repaired or scenes reshot. The material being used affects the quality and ease of having it evenly lit. Materials which are shiny will be far less successful than those that are not. A shiny surface will have areas that reflect the lights making them appear pale, while other areas may be darkened. A matte surface will diffuse the reflected light and have a more even colour range. In order to get the cleanest key from shooting green screen, it is necessary to create a value difference between the subject and the green screen. In order to differentiate the subject from the screen, a two stop difference can be used, either by making the green screen two stops higher than the subject, or vice versa. Sometimes a shadow can be used to create a visual effect. Areas of the blue screen or green screen with a shadow on them can be replaced with a darker version of the desired background video image, making it look like the person is casting a shadow on them. Any spill of the chroma key colour will make the result look unnatural. A difference in the focal length of the lenses used can affect the success of chroma key.
Экспозиция
Көк экран немесе жасыл экран үшін тағы бір қиындық – камераның дұрыс экспозициясы. Түсті фонды жеткіліксіз немесе артық экспозициялау қанығу деңгейінің нашарлауына әкелуі мүмкін. Видеокамералар үшін, жеткіліксіз жарық түскен суреттерде шу көп болуы да мүмкін. Фон камераға жарық және қаныққан сурет түсіруге мүмкіндік беретіндей жеткілікті жарық болуы керек.
Another challenge for blue screen or green screen is proper camera exposure. Underexposing or overexposing a coloured backdrop can lead to poor saturation levels. In the case of video cameras, underexposed images can contain high amounts of noise, as well. The background must be bright enough to allow the camera to create a bright and saturated image.
Бағдарламалау
Бағдарламалық жасақтамада түсті кілттеуді іске асыру үшін сапа мен жылдамдықты оңтайландырудың бірнеше әртүрлі әдістері бар. Көптеген нұсқаларда (, , ) → функциясы кескіндегі әрбір пикселге қолданылады. (альфа) альфа композициялау техникасындағымен ұқсас мағынаны білдіреді. ≤ 0 пикселдің толықтай жасыл экранда екенін, ≥ 1 пикселдің толықтай алдыңғы пландағы нысанда екенін, ал аралық мәндер пикселдің алдыңғы пландағы нысанмен ішінара жабылып тұрғанын (немесе мөлдір екенін) көрсетеді. Алдыңғы пландағы нысандарға жасыл түстің таралуын жою үшін (, g, b) → (, g, b) қосымша функциясы қажет. Жасыл экран үшін өте қарапайым функция (+b) - , мұндағы және – пайдаланушы реттейтін тұрақтылар, олардың әдепкі мәні 1.0 болып табылады. Өте қарапайым функциясы (r, min(g,b), b) болып табылады. Бұл аналогтық және пленкаға негізделген экранды тарту мүмкіндіктеріне өте жақын. Пайдаланушы салған маскалардан алынған заманауи мысалдар мен мәндер. Бұл үш өлшемнен асатын кеңістіктегі жабық беттерді жасайды. Алгоритмдердің басқа класы алдыңғы және артқы жазықты бөліп тұратын 2D жолды анықтауға тырысады. Бұл жол нәтиже болуы мүмкін, немесе кескінді = 1 мәнімен жолды соңғы қадам ретінде толтыру арқылы салуға болады. Мұндай алгоритмнің мысалы – белсенді контурды пайдалану. Соңғы жылдары жүргізілген зерттеулердің көп бөлігі осы алгоритмдерге қатысты.
There are several different quality and speed optimised techniques for implementing colour keying in software. In most versions, a function (, , ) → is applied to every pixel in the image. (alpha) has a meaning similar to that in alpha compositing techniques. ≤ 0 means the pixel is fully in the green screen, ≥ 1 means the pixel is fully in the foreground object, and intermediate values indicate the pixel is partially covered by the foreground object (or it is transparent). A further function (, g, b) → (, g, b) is needed to remove green spill on the foreground objects. A very simple function for green screen is (+b) − where and are user adjustable constants with a default value of 1.0. A very simple is (r, min(g,b), b). This is fairly close to the capabilities of analog and film based screen pulling. Modern examples and values from user drawn masks. These produce closed surfaces in space with more than three dimensions. A different class of algorithm tries to figure out a 2D path that separates the foreground from the background. This path can be the output, or the image can be drawn by filling the path with = 1 as a final step. An example of such an algorithm is the use of active contour. Most research in recent years has been into these algorithms.