Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Габриэль Липпман түстерді жазу мен қайта шығарудың екі қадамдық әдісін ойлап тапты, ол тікелей фотохромдар, интерференциялық фотохромдар деп әртүрлі аталады. Липпман осы жұмысы үшін 1908 жылы физика саласындағы Нобель сыйлығын жеңіп алды. Липпман пластинасы – антигалогендік жабыны жоқ, мөлдір шыны пластина болып табылады, оның беті өте мөлдір (күміс галоидтарының өте төмен мөлшері) және өте ұсақ түйіршіктерден (әдетте 0,01-ден 0,04 микрометрге дейін) тұратын эмульсиямен жабылған. Осының салдарынан, Липпман пластиналарының ажыратымдылығы өте жоғары, 400 сызық/мм-ден асып түседі.
Gabriel Lippmann conceived a two step method to record and reproduce colours, variously known as direct photochromes, interference photochromes, Lippmann won the Nobel Prize in Physics for this work in 1908. A Lippmann plate is a clear glass plate (having no anti halation backing), coated with an almost transparent (very low silver halide content) emulsion of extremely fine grains, typically 0.01 to 0.04 micrometres in diameter. Consequently, Lippmann plates have an extremely high resolving power exceeding 400 lines/mm.
Әдіс
Липпман әдісі бойынша шыны табақ калий бромиді қамтитын Альбумен процесі арқылы өте ұсақ дәнді жарыққа сезімтал пленкамен жабылады, содан кейін кептіріледі, күміс ваннасында сезімталдандырылады, жуылады, цианин ерітіндісімен жуылады және қайтадан кептіріледі. Пленканың арт жағынан жарықтың шағылысуын қамтамасыз ететін бетпен оптикалық байланыс орнатылады. Бұл, пленканың артына таза сынап қойылған арнайы ұстағышта табақты бекіту арқылы жасалады. Камерада табақтың шыны жағынан жарыққа ұшырағанда, жарық сәулелері жарыққа сезімтал мөлдір пленкаға тиеді және өздеріне кері шағылысып, интерференция арқылы тұрған толқындарды құрайды. Нәтижесінде, қара-ақ фотосурет процесін пайдалану арқылы түпнұсқаға өте ұқсас түстерге ие кескін пайда болады. Липпман осы әдісі үшін 1908 жылы физика саласындағы Нобель сыйлығын алды. Түсті кескінге тек табақтың бетінен шашыраңқы жарық көзінің шағылысуы арқылы ғана көруге болады, бұл көру бұрышын шектейді және оны көшіру мүмкін емес. Бұл әдіс сол кездегі эмульсиялар үшін өте сезімтал болғандықтан, кеңінен қолданылған жоқ. Липпманның түсті фотосуретке түсіру процесінің сәтті болмауының тағы бір себебі Люмьер ағайындарының автохром пластиналарын ойлап табуында.
In Lippmann's method, a glass plate is coated with an ultra fine grain light sensitive film using the Albumen Process containing potassium bromide, then dried, sensitized in the silver bath, washed, irrigated with cyanine solution, and dried again. The back of the film is then brought into optical contact with a reflective surface. This is done by mounting the plate in a specialized holder with pure mercury behind the film. When it is exposed in the camera through the glass side of the plate, the light rays which strike the transparent light sensitive film are reflected back on themselves and, by interference, create standing waves. The result is an image having very similar colours as the original using a black and white photographic process. For this method Lippmann won the Nobel Prize in Physics in 1908. The colour image can only be viewed in the reflection of a diffuse light source from the plate, making the field of view limited, and it cannot be copied. The technique was very insensitive with the emulsions of the time and it never came into general use. Another reason Lippmann's process of colour photography did not succeed can be found in the invention of the autochrome plates by the Lumière brothers.