Кіріспе

Француз католик прелаты және уағызшы, Огайо штатындағы қала.

Жан Батист Массильон, CO (24 маусым 1663 – 28 қыркүйек 1742), француз католик прелаты және белгілі уағызшы, 1717 жылдан бастап Борегард-л’Эвекеде қайтыс болғанға дейін Клермон епископы қызметін атқарды.

Алғашқы жылдар

Массильон Прованстағы Хайерде дүниеге келді, оның әкесі корольдік нотариус болған. Он сегіз жасында француз ораториясына қосылып, Пезеньадағы және Монбрисондағы қауым колледждерінде, сондай-ақ Вена семинариясында біраз уақыт оқытты. 1693 жылы Венн архиепискобы Анри де Вилларс қайтыс болғанда, ол оның қабірі басында сөз сөйлеуге шақырылды, осылайша оның даңқы басталды. Париж архиепискобы кардинал де Ноаилдің бұйрығымен, ол зейнеткерлікке шыққан Сейнт-Фонс траппистік монастырынан кетіп, Парижге қоныс аударды, онда ол Сен-Маглуар ораториялық семинариясының басшысы болып тағайындалды.

Мансап

Көп ұзамай Массильон уағызшы ретінде кеңінен танымал болды және 1699 жылы Версаль сарайындағы Рождество уағыздаушысы болып таңдалды. 1717 жылы Клермон епископы болып тағайындалды, ал екі жылдан кейін Француз академиясының мүшесі болып сайланды. Өмірінің соңғы жылдарын епископтық міндеттерін адал орындаумен өткізді; ол 1742 жылдың 18 қыркүйегінде Клермон қаласында қайтыс болды. Массильон 18-ғасырда Жак Бенуа Босюэ мен Луи Бурдалуге тең дәрежеде танымал болды және Вольтер, Д’Аламбер және Энциклопедистердің арасындағы осы бағыттағы ойластырушылар оның шешендігін жоғары бағалады. Массильонның танымалдылығы, басымен кетіп, уағыздарында догматикалық мәселелерге көп көңіл бөлмегендігінен, бірақ көбінесе адам жүрегінің құпиялары мен адам ақылының процестерін поэтикалық сезіммен сипаттайтын моральдық тақырыптарды қамтығандығынан туды. Ол көбінесе өзінің ізашары Бурдалумен салыстырылды, соңғысы өткір айыптаумен, ал Массильон жұмсақ көндірумен ерекшеленді. 1718 жылы Франция королі Людовик XV алдында сөйлеген «Кішкентай Рождество» уағызынан басқа, оның «Исрапқор ұл», «Көптеген құтқарылғандардың азайып кетуі», «Өлім», Рождество күні және Рождество алдындағы төртінші жексенбілік туралы уағыздары оның шедеврлері саналады. Франция королі Людовик XIV-ке арналған оның қоштасу сөзінің басындағы сөйлем ғана есімде қалды: «Құдай ғана ұлы». Бірақ шындығында, Массильон өте тұрақты стильде жазған. Оның көркемдік шеберлігі, ізгілігі, доктриналық талас-тартыстарға төзімділігі және олардан жиренуі XVIII ғасыр философтары үшін көптеген дін қызметкерлерінен гөрі жақсырақ бағаланды. Массильонның толық шығармаларының алғашқы басылымын оның жүрегі жақын туысы, сонымен қатар ораториан (Париж, 1745–1748) жариялады, және кейінгі басылымдар осы басылымға негізделген, қолжазбалардың болмауына байланысты. Қазіргі заманғы ең жақсы басылымы – Аббат Блампиньонның басылымы (Париж, 1865–1868, 4 томдық; жаңа редакциясы 1886 ж.).

Шығармалары

"Епископ Жан Баптист Массильонның уағыздары". "Массильонның барлық жексенбілік уағыздары". Sentimens d'une Âme touchée de Dieu, tirés des Pseaumes de David; немесе, Моральдық парафраз (Frères Estiennes және J. Th. Herissant, Париж, 1770 жылғы басылым) (Google). Псалмдар I XXXI.