Кіріспе
Ресейлік және американдық кәсіпкер (1891–1971)
Marconi Wireless Company
Radio Corporation of America
| ұйым =
| танымал =
| еңбегі =
| басқармалар =
Rockefeller Brothers Fund
| әйел = Лизетт Герман, 1917 жылдың 4 шілдесінде
| балалары = 3, соның ішінде Роберт В. Сарнофф
| туыстары = Эуджин Лайонс, Берни Привин, Ричард Баэр, Брюс Дж. Орек
| марапаттар =
Junior Achievement US Business Hall of Fame
National Association of Broadcasters Hall of Fame-ның еңбегі үшін марапаты
Television Hall of Fame
Radio Hall of Fame
| әскери нөмірі =
| бөлімше = Армия сигнал корпусы
| басшылық =
| шайқастар = Екінші дүниежүзілік соғыс
| наградалар =
Лориннің кресінің рыцары (Франция) 1891 жылдың 27 ақпанында – 1971 жылдың 12 желтоқсанында дүниеге келді) – радио және теледидар тарихында маңызды рөл атқарған ресейлік және американдық кәсіпкер. Ол RCA-ны өзінің мансабының көп бөлігінде 1919 жылы құрылғаннан кейін 1970 жылы зейнетке шыққанға дейін әртүрлі қызметтерде басқарды. Ол RCA және NBC сияқты телекоммуникациялық және медиа компаниялардың конгломератын басқарды, ол әлемдегі ең ірі компаниялардың біріне айналды. 1945 жылы Сигнал корпусының резервтік бригадир генерал болып тағайындалғаннан кейін Сарнофф "Генерал" деген атпен кеңінен танылды.
Marconi Wireless Company
Radio Corporation of America
| organization =
| known for =
| notable works =
| boards =
Rockefeller Brothers Fund
| spouse = Lizette Hermant on July 4, 1917
| children = 3, including Robert W. Sarnoff
| relatives = Eugene Lyons, Bernie Privin, Richard Baer, Bruce J. Oreck
| awards =
Junior Achievement US Business Hall of Fame
National Association of Broadcasters Hall of Fame Distinguished Service Award
Television Hall of Fame
Radio Hall of Fame
| servicenumber =
| unit = Army Signal Corps
| commands =
| battles = World War II
| awards =
Knight of the Cross of Lorraine (France) February 27, 1891 – December 12, 1971) was a Russian and American businessman who played an important role in the American history of radio and television. He led RCA for most of his career in various capacities from shortly after its founding in 1919 until his retirement in 1970. He headed a conglomerate of telecommunications and media companies, including RCA and NBC, that became one of the largest in the world. Named a Reserve Brigadier General of the Signal Corps in 1945, Sarnoff thereafter was widely known as "The General".
Ерте өмір және мансап
Дэвид Сарнофф Ресей империясының Минск губерниясындағы шағын қала, Узляньде еврей отбасында дүниеге келген. Ол газет бизнесінде толық уақытты мансап құруды жоспарлаған, бірақ бір кездейсоқ жағдай оны Коммерциялық кабель компаниясында кеңсе қызметшісі болып жұмыс істеуге алып келді. Басшысы Рош-Хашана демалысына жібермеген соң, ол 1906 жылдың 30 қыркүйегінде Американың Маркони сымсыз телеграф компаниясына қосылып, 60 жылдан астам электрондық коммуникация саласында еңбек етті. Келесі 13 жыл ішінде Сарнофф кеңседегі қара жұмыстан бастап компанияның коммерциялық менеджеріне дейін өсті, жұмыс орнында және кітапханаларда электрондық коммуникация технологиясы мен бизнесі туралы білім алды. Ол сондай-ақ Маркони станцияларында кемелерде және Сиасконсет, Нантакет және Нью-Йорктегі Ванамейкер дүкенінде жұмыс істеді. 1911 жылы ол Ньюфаундленд пен Лабрадор жағалауында етекті аулайтын кемеде сымсыз жабдықты орнатып, іске қосты және технологияны пайдаланып, кеме дәрігерінен Бель-Айлдегі тісі қабынған радиооператорға алғашқы қашықтықтан медициналық диагноз жіберді. Келесі жылы ол "Титаник" кемесінің тағдырын анықтау үшін "Ванамейкер" станциясындағы екі операторға жетекшілік етті. Кейіннен Сарнофф өзінің "Титаник" кемесінен аман қалғандар туралы ақпаратты үш күн бойы телеграф кілтінен қолдырмай алған жалғыз батыр екенін әңгімелеп, рөлін асыра көрсетті. Шварц апат кезінде телеграфтардың менеджері болған Сарноффтың кілтті өзі жұмыс істегенін сұраққа тартып, бірақ бұл корпоративтік иерархия туралы алаңдаушылықты жоққа шығарды. Оқиға дүйсенбі күні, дүкен жабық болған кезде басталды. Келесі екі жылда Сарнофф коммерциялық кемелердегі радиостанцияларды үздіксіз қамтамасыз ету туралы заң қабылданғаннан кейін кірісі өскен компанияда бас инспектор және келісімшарт менеджері лауазымдарына көтерілді. Сол жылы Маркони Біріккен сымсыз телеграф компаниясының жағалау станцияларын иеленуге патенттік сотты жеңіп алды. Сарнофф сонымен қатар радионы теміржол желісінде алғаш рет пайдаланды, яғни Нью-Йорк штатының Бингемтон және Пенсильвания штатының Скрантон қалалары арасындағы Лаккавана теміржол компаниясының байланысын; сондай-ақ Эдвин Армстронгтың Нью-Джерси штатының Белмар қаласындағы Маркони станциясындағы регенеративті қабылдағышын көрсетуге рұқсат берді және бақылады. Сарнофф Г.Дж. Раундтың сутектік доғалық таратуышын пайдаланып, Нью-Йорктегі Ванамейкер станциясынан музыка таратуын көрсетті. Бұл демонстрация және 1915 жылы AT&T-нің алыс қашықтыққа сымсыз телефонияны көрсетуі оның басшыларына қазіргі және болашақ радио технологияларын қолдану туралы көптеген ескертулердің біріншісіне түрткіс болды. 1915 жылдың соңында немесе 1916 жылы ол компания президенті Эдвард Дж. Наллиге радио әуесқойларының "әуесқой" нарығы үшін "радио музыка қорапшасын" жасауды ұсынды. Налли соғыс кезінде бизнес көлемінің өсуіне байланысты ұсынысты кейінге шегерді. Соғыс жылдарында Сарнофф Марконидің коммерциялық менеджері болып қалды. 1922 жылдың көктемінде Сарноффтың радио хабарларын таратуға деген сұраныс күшеретіні туралы болжамы расталды және келесі бірнеше жылда ол үлкен беделге ие болды. 1925 жылы RCA өзінің алғашқы радиостанциясын (WEAF, Нью-Йорк) сатып алып, Америкадағы алғашқы радио желісі National Broadcasting Company (NBC) компаниясын іске қосты. Төрт жылдан кейін Сарнофф RCA президенті болды. Ол кезде NBC екі желіге бөлінді: Қызыл және Көк. Көк желі кейіннен ABC радиосына айналды.
Теледидардың алғашқы тарихы
Сарнофф RCA радио хабарларын таратуды басқарған кезде теледидардың әлеуетін, яғни қозғалыс суреттері мен электрондық хабар таратудың үйлесімін тез мойындады. Теледидарға қатысты жоспарлар бұрыннан-ақ ұсынылып келген (бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын), бірақ ешқандай нақты нәтиже болған жоқ. Сарнофф компаниясын осы саланың алға басушысы етуге бекінді және 1928 жылы Westinghouse инженері Владимир Зворикинмен кездесті. Зворикин сол кезде Westinghouse компаниясында толыққанды электрондық теледидар жүйесін жасауға тырысып жатқан, бірақ көп табысқа жете алмады. Зворикин бейне дизекторын жасаған өнертапқыш Фило Т. Фарнсворттың зертханасына барған, бұл құрылғы жұмыс істейтін теледидарды іске қосуға мүмкіндік беретін жүйенің бір бөлігі еді. Зворикин Фарнсворттың өнертабысына қатты әсерленіп, Westinghouse-тегі командасына тәжірибе үшін құрылғының бірнеше көшірмесін жасауды тапсырды. Зворикин бұл идеяны Сарноффқа ұсынды, екі жылдың ішінде 100 000 доллар инвестициямен жұмыс істейтін теледидар жүйесін құруға болатынын мәлімдеді. Сарнофф Зворикиннің зерттеуін қаржыландыруды жөн көрді, өйткені Зворикин теледидар саласындағы жұмысының ауқымын толық бағаламағанын жақсы білді. Жеті жылдан кейін, 1935 жылдың соңында, Зворикиннің суреті RCA фотокөбейтуішінің алғашқы прототипімен бірге Electronics журналының мұқабасында жарияланды. RCA және Ленинградта (Ресей) жүргізілген қарқынды зерттеулердің нәтижесінде фотокөбейтуіш өте сезімтал телекамералардың маңызды бөлігіне айналды. 1936 жылдың 24 сәуірінде RCA баспасөз өкілдеріне жұмыс істейтін иконоскоп камералық түтігі мен кинескопты көрсетті (алғашқы катодты сәулелік түтік), бұл толыққанды электрондық теледидардың екі маңызды құралы еді. Жобаның жалпы құны шамамен 50 миллион долларды құрады. Олар 1930 жылы қозғалыс суреттерін таратуға қатысты патент алған Фарнсвортпен сотқа тартысты. Сарнофф теледидарды өзі ойлап тапқанын дәлелдеуге тырысқанына қарамастан, оған Фарнсвортқа 1 миллион доллар роялти төлеуге бұйрық берілді, бұл өнертабысқа байланысты дауды шешуге арналған шағын сома. Алайда бұл сома Фарнсвортқа ешқашан төленбеді. 1929 жылы Сарнофф елдегі пластинкалар мен фонографтардың ең ірі өндірушісі – Виктордың сөйлеу машинасы компаниясын сатып алды, соның арқасында Виктордың Нью-Джерси штатының Камден қаласындағы ірі өндіріс орнында радиофонограф өндірісі біріктірілді. Сарнофф 1930 жылдың 3 қаңтарында генерал Джеймс Харбордты алмастырып, RCA президенті болды. 30 мамырда компания бастапқы радио патенттеріне қатысты монополияға қарсы іске қатысты. Сарнофф RCA енді Westinghouse және General Electric компанияларына жартылай тиесілі болмауына қол жеткізді, бұл компания ісінде соңғы шешімді қабылдау құқығын берді. Бастапқыда Ұлы депрессия RCA-ны шығындарды қысқартуға мәжбүр етті, бірақ Зворикиннің жобасы қорғалды. Зворикиннің тоғыз жылдық қажырлы еңбегінен, Сарноффтың табандылығынан және Фарнсвортпен соттасудан (онда Фарнсворттың дұрыс екені дәлелденді) кейін, олар іске қосуға дайын коммерциялық жүйеге ие болды. Соңында, 1939 жылдың сәуірінде Америкада RCA компаниясы тұрақты электрондық теледидарды іске қосты, ол кезде олардың телерадио хабарларын тарату бөлімшесінің атауы Ұлттық телерадиокомпания (NBC) еді. Теледидардағы алғашқы хабар 1939 жылғы Нью-Йорк әлемдік көрмесінде RCA павильонының ашылуы болды, оны Сарноффтың өзі таныстырды. Сол айдың соңында, 30 сәуірде, Дүниежүзілік көрмедегі ашылу күніне арналған салтанаттар теледидар арқылы көрсетілді, бұл медиумның алғашқы ірі өндірісі болды, онда АҚШ президенті Франклин Д. Рузвельттің сөйлеген сөзі орын алды, ол теледидарда пайда болған алғашқы президент болды. Бұл хабарлар тек Нью-Йорк қаласында және оның жақын маңында ғана көрінді, өйткені NBC теледидары сол кезде тек бір станцияға ие болды, W2XBS Channel 1, қазір WNBC Channel 4. Бұл хабарды Нью-Йорк қаласында сол кезде болған 200-ге жуық теледидар құрылғысынан шамамен 1000 көрермен көрді. 1941 жылы Ұлттық теледидар жүйесі комитетінің (NTSC) бекіткен стандарты RCA стандартынан ерекшеленді, бірақ RCA өндірілген құрылғылар нарығында жетекші орынға ие болды және NBC 1940 жылдардың басында Нью-Йорк стансасын Филадельфия және Шенектади стансаларымен байланыстырып, кездейсоқ бағдарламалар үшін АҚШ-тағы алғашқы теледидар желісіне айналды. Осы арада, EMI-дің ресейлік зерттеулер мен Зворикиннің жұмысына негізделген жүйесі Ұлыбританияда қабылданды және BBC 1936 жылдан бастап тұрақты теледидар қызметін ұсынды. Алайда Екінші дүниежүзілік соғыс теледидардың дамуының алғашқы кезеңдерінің қарқынды өсуіне тосқауыл қойды.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Екінші дүниежүзілік соғыс басталған кезде Сарнофф Эйзенхауэрдің байланыс штабында қызмет етті, NBC үшін кеңейтілген радио схемаларын ұйымдастырып, 1944 жылдың маусым айында Францияға жасалған шабуыл туралы жаңалықтарды таратуға мүмкіндік берді. Францияда Сарнофф немістер қиратқан Париждегі "Франция радиосы" станциясын қалпына келтіруді ұйымдастырды және Еуропадағы барлық одақтас күштерге жететін қуатты радио таратушының құрылысын қадағалады, ол "Азаттық Еуропа" радиосы деп аталды. Оның жетістіктерін мойындағандықтан, Сарнофф 1944 жылдың 11 қазанында "Құрмет легионы" орденімен марапатталды. Өзінің байланыс шеберлігі мен көрсеткен қолдауының арқасында 1945 жылдың желтоқсан айында бригадир генералдың жұлдызын алды және содан кейін "генерал Сарнофф" деп танылды. Ол мақтан тұтып, жиі тағып жүрген жұлдызымен бірге жерленді. Сарнофф соғыстан кейінгі Америкаға өзінің саясатын және ұстанымдарын түсіндіретін халықаралық радио дауысының қажет екенін болжады. 1943 жылы ол мемлекеттік хатшы Корделл Халлға соғыстан кейінгі жоспарлауға радио хабарларын қосуға ықпал етуге тырысты. 1947 жылы ол мемлекеттік хатшы Джордж Маршаллға "Азаттық Еуропа" және "Америка дауысының" рөлін кеңейту үшін лобби жасады. Оның алаңдаушылықтары мен ұсынған шешімдері кейіннен көрегендікпен қарастырылды.
Соғыстан кейінгі кеңею
Соғыстан кейін монохромды теледидар өндірісі толыққанды басталды. Түсті теледидар келесі маңызды жетістік болды, және NBC тағы да бәсекені жеңіп алды. CBS-тің электромеханикалық түсті теледидар жүйесі 1950 жылдың 10 қазанында FCC-мен мақұлданды, бірақ Сарнофф бұл шешімді күштен тоқтату үшін АҚШ округтік сотына сәтсіз сот процесін бастады. Кейін ол Жоғарғы Сотқа шағымданды, ол FCC шешімін қолдады. Сарновтың "Түс соғысында" жеңіске жетуге деген қажырлылығы мен нықты ұстанымы оның инженерлерін қолданыстағы монохромды теледидарларда қабылданатын сигналды пайдаланатын толық электрондық түсті теледидар жүйесін жетілдіруге жетеледі. CBS енді өндірістік мүмкіндіктердің және түсті хабарламалардың жетіспеуіне байланысты түсті нарықтан пайда көре алмады, бұл жүйе миллиондаған қара-ақ теледидарларда көрінбеді және монохромды теледидарлардан үш есе қымбат болды. CBS 1951 жылдың 14 маусымында түсті көрсетілімінің премьерасын өткізгеннен кейін бірнеше күн өткен соң, RCA толыққанды жұмыс істейтін толық электрондық түсті теледидар жүйесін көрсетті және АҚШ-та түсті теледидарлардың жетекші өндірушісіне айналды. 1951 жылдың қазан айында Корей соғысының кезінде CBS түсті теледидар өндірісі тоқтатылды. Көптеген адамдар монохромды теледидарлар сатып алған сайын, CBS өзінің үйлесімсіз жүйесімен сәттілікке жете алмайтыны анық болды. Аз ғана теледидар сатылды және түсті хабарламалар мүлдем болмады, әсіресе ең жақсы уақытта, CBS көптеген адам көре алмайтын бағдарламаны тарату тәуекелін қабылдағысы келмеген кезде. NTSC қайта құрылды және 1952 жылдың тамызында RCA жүйесіне ұқсас жүйені ұсынды. 1953 жылдың 17 желтоқсанында FCC RCA жүйесін жаңа стандарт ретінде бекітті.
Кейінгі жылдар
1955 жылы Сарнофф Нью-Йорк қаласына қосқан ерекше үлесі үшін «Нью-Йорктің жүз жылдық қауымдастығының» алтын медалін алды. 1959 жылы Сарнофф АҚШ-тың сыртқы саясаты жөніндегі баяндама дайындау үшін Рокфеллер бауырлары қорының құрамына кірді. Ол аталған топтың мүшесі ретінде, сондай-ақ кейін «Life» журналында «Ұлттық мақсат» сериясы аясында жарияланған мақаласында, Кеңес Одағы басшылығымен жүргізіліп жатқан халықаралық коммунизмнің Батысқа қарсы саяси және психологиялық соғысына қарсы күресте АҚШ-тың тартыншақты ұстанымын сынады. Ол идеологиялық және саяси салаларда белсенді, көп қырлы күресті қатысты түрде қолдады, соғысты шешуші жеңіспен аяқтауға нық бекінді. Сарнофф 1970 жылы 79 жасқа толғанда зейнетке шықты және келесі жылы 80 жасында дүние салды. Ол Нью-Йорк штатының Вальхалла қаласындағы Кенсико зиратында боялған шыныдан жасалған вакуумдық түтікшесі бар мавзолейге жерленген. Қайтыс болғаннан кейін Сарнофф 1 миллион доллардан астам құны бар мүлікті қалдырды. Мүліктің басым бөлігі оның жесірі Лизетт Хермант Сарноффқа тиді, ол 44-ші Шығыс 71-ші көшеде орналасқан Сарнофф үйімен қатар, жеке және тұрмыстық заттарынан 300 000 доллар алды.
Отбасылық өмір
1917 жылы 4 шілдеде Сарнофф француз еврей иммигранттарының қызы Лизетт Хермантқа үйленді, олардың отбасы Бронкста көрші тұрған. 1970 жылы ол RCA басшысының орнын басты. Роберттің үшінші әйелі опералық сопрано Анна Моффо болды. Ең кіші ұлы Томас В. Сарнофф NBC-нің Батыс жағалауы бойынша президенті болды. Сарнофф сценарист Ричард Бэрдің анасының інісі болды. Сарноффтың арқасында Бэр теледидарға қызығушылық танытты. "Жаңару" ложасы №97, Альбион, Нью-Йорк штаты.