Слифорд: Линкольнширдің тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

Линкольнширдегі қала және азаматтық приход, Англиядағы Линкольнширдегі қала. Слифорд – Линкольнширдің Солтүстік Кестевен ауданындағы қала және азаматтық приход. Қазіргі шекаралары мен қалалық аумағы Жаңа Слифордтың бұрынғы приходтарына сүйенген, оған оңтүстік-батысқа қарай Кваррингтон, солтүстікке қарай Холдингэм және шығысқа қарай Олд Слифорд кіреді. Қала құнарлы Фенленд аймағының шетінде, Грантемнен солтүстік-шығысқа қарай 18 шақырым, Бостоннан батысқа қарай 26 шақырым және Линкольннен оңтүстікке қарай 27 шақырым жерде орналасқан. 2011 жылғы халық санауы бойынша халқы 17 671 адамды құрады, бұл Солтүстік Кестевен ауданындағы ең ірі елді мекен етеді; сонымен қатар, бұл ауданның әкімшілік орталығы. A17 және A15 тас жолдарымен айналып өтетін қала Линкольн, Ньюарк, Питерборо, Грантем және Кингс-Линн қалаларымен байланысты. Алғашқы қоныстар Темір дәуірінде пайда болды, онда ежелгі саяхат жолы Сlea өзенін кесіп өтті. Бұл жерде б.з.д. және б.з. 1-ші ғасырлардағы тайпалық орталық және Кориелтауви тайпасының монета соғу орны болған. Римдік және англосаксон қоныстарының іздері табылды. Данелау кезеңінде аймақ белсенді түрде қоныстанды. Аймақтағы көптеген жер аттарының «by» немесе «thorpe» жалғауларымен аяқталуы, сондай-ақ Слифордтың өзіндегі көшелердің «gate» аяқтауы (Солтүстік қақпасы, Истгейт, Вестгейт, Оңтүстік қақпасы және Уотергейт) скандинавиялық тегі бар халықтың болуын көрсетеді. Ортағасырлық жазбаларда Ескі және Жаңа Слифорд арасындағы айырмашылық көрсетілген, соңғысы 12 ғасырда қазіргі нарық алаңы мен Сент-Денис шіркеуінің маңында пайда болды; сол кезде Линкольн епископтарына тиесілі Слифорд қамалы да салынды. 12 ғасырдың ортасында нарық өткізуге рұқсат берілгеннен кейін Жаңа Слифорд базар қаласына айналды және жүн саудасында маңызды орын алды, ал Ескі Слифорд маңызын жоғалтты. 16 ғасырдан бастап жер иелері Карр отбасы қаланың үстінен қатаң бақылауды ұстады – бұл кезеңде қала өте аз өсті. 1688 жылы Изабелла Каррдың Джон Гервиге, Бристольдің 1-ші графына үйленуі нәтижесінде иелік Карр отбасынан Герви отбасына өтті. 1794 жылға дейін қаланың жалпы жері мен егістік жерлері заңды түрде қоршалды, оның көп бөлігі Герви отбасына тиесілі болды. Бұл Сlea өзенінің арнасымен сәйкес келді. Слифорд су жолы темір жолдар пайда болғанға дейін, 1850-ші жылдардың ортасына дейін экономикалық өсімді қамтамасыз етті. 20 ғасырда Слифорд маңындағы егістік жерлерді сату ірі тұрғын үйлердің салынуына әкелді. 20 ғасырға дейін Слифорд мал базары бар ауыл шаруашылығы қаласы болып келді. 19 ғасырдың соңында Хаббард пен Филлипс, сондай-ақ Шарпс Интернешнл сияқты тұқымдық компаниялар құрылды. Темір жолдың келуі қаланың сусымалы өндірісі үшін жағдай жасады, бірақ бұл сала кейіннен төмендеді. 2011 жылы ең көп таралған кәсіптер көтерме және бөлшек сауда, денсаулық сақтау және әлеуметтік көмек, мемлекеттік басқару, қорғаныс және өндіріс салаларында болды. Қала орталығын жаңғырту бұрынғы өнеркәсіптік аймақтарды жаңғыртуға көмектесті, соның ішінде ескі кемежайда Ұлттық қолөнер және дизайн орталығы (Хаб) салынды.

Market town and civil parish in Lincolnshire, England
the town in Lincolnshire

Sleaford is a market town and civil parish in the North Kesteven district of Lincolnshire, England. Centred on the former parish of New Sleaford, the modern boundaries and urban area include Quarrington to the south west, Holdingham to the north and Old Sleaford to the east. The town is on the edge of the fertile Fenlands, 11 mile (18 km) north east of Grantham, 16 mile (26 km) west of Boston, and 17 mile (27 km) south of Lincoln. Its population of 17,671 at the 2011 Census made it the largest settlement in the North Kesteven district; it is the district's administrative centre. Bypassed by the A17 and the A15, it is linked to Lincoln, Newark, Peterborough, Grantham and King's Lynn. The first settlement formed in the Iron Age where a prehistoric track crossed the River Slea. It was a tribal centre and home to a mint for the Corieltauvi in the 1st centuries BC and AD. Evidence of Roman and Anglo Saxon settlement has been found. During the period of Danelaw, the area was actively populated. There are not only many names of places in the area that end in by or thorpe, but also the gate ending of streets in Sleaford itself (North Gate, Eastgate, Westgate, South Gate and Watergate). All these bear witness to a population with a profoundly Scandinavian origin. The medieval records differentiate between Old and New Sleaford, the latter emerging by the 12th century around the present day market place and St Denys' Church; Sleaford Castle was also built at that time for the Bishops of Lincoln, who owned the manor. Granted the right to hold a market in the mid 12th century, New Sleaford developed into a market town and became locally important in the wool trade, while Old Sleaford declined. From the 16th century, the landowning Carre family kept tight control over the town – it grew little in the early modern period. The manor passed from the Carre family to the Hervey family by the marriage of Isabella Carre to John Hervey, 1st Earl of Bristol in 1688. The town's common land and fields were legally enclosed by 1794, giving ownership mostly to the Hervey family. This coincided with canalisation of the Slea. The Sleaford Navigation brought economic growth until it was superseded by the railways in the mid 1850s. In the 20th century, the sale of farmland around Sleaford led to the development of large housing estates. Sleaford was mainly an agricultural town until the 20th century with a cattle market. Seed companies such as Hubbard and Phillips and Sharpes International were established in the late 19th century. The arrival of the railway made the town favourable for malting, but the industry has since declined. In 2011, the commonest occupations were in wholesale and retail trading, health and social care, public administration, defence and manufacturing. Regeneration of the town centre has helped to regenerate the earlier industrial areas, including construction of the National Centre for Craft & Design (The Hub) on an old wharf.

Этимология

Слифорд деген жер атауы туралы ең алғашқы жазбалар 852 жылғы жарғыда Слиофорд деп, ал англосаксондық шежіреде Слиовафорд деп тіркелген. "Domesday Book" (1086) кітабында бұл Eslaforde деп, ал 13 ғасырдың басында Sliforde деп жазылған. Атаудың құрамына көне ағылшын тіліндегі "sliow" және "ford" сөздері кіреді, олардың біріктірілген мағынасы – "балшықты немесе лайлы өзен арқылы өтетін броды".

Ерте кезең

Бронза дәуірінен және одан бұрынғы археологиялық материалдар табылды, ал қазба жұмыстары көршілес аймақтағы неолит және қола дәуіріндегі адам қызметінің тұрақты еместігін көрсетті. Ең ерте белгілі тұрақты елді мекен темір дәуіріне жатады, онда Борннан солтүстікке қарай Слея өзенін кесіп өтетін жол болған. Римнің Британияны билеу кезеңінде (б.з. 43–409 жж.) бұл елді мекен "кең және маңызды" болған. Оның Фенс жанындағы орналасуы оны экономикалық және әкімшілік тұрғыдан фендік жерлердің иелері мен басқарушылары үшін маңызды орталыққа айналдырған болуы мүмкін. Ескі Слифордты Хекингтонға (шамамен шығысқа қарай) байланыстыратын жолдың іздері бар, онда римдік кірпіш пештері табылды, бұл нарық болғанын көрсетеді. Римдіктер алғашқы жолдарды салғанда, Слейфорд "қолайсыз жерде" орналасқандықтан және "жергілікті қажеттіліктерге бағытталғандықтан" айналып өтті. Римдіктер қайта жаңарған Марехам-лейн жолы Ескі Слифорд арқылы өтіп, Борнға қарай оңтүстікке қарай созылған. Ол Ескі Слифорд аумағынан өтетін жерде қазба жұмыстары нәтижесінде үлкен тас үй, оған қосымша шаруашылық ғимараттар, астық кептіргіштер, пештер және егістік жүйелері табылды – барлығы римдік кезеңге жатады, сондай-ақ бірнеше жерлеу орындары да анықталды. Қала ішінде басқа римдік қалдықтар, оның ішінде жерлеу орны да қазылып алынды.

Ерте заманауи кезең

Олд Слейфорд иелігінде 15-шы ғасырдың соңы мен 16-шы ғасырдың басында Хассей отбасы болды, бірақ Джон Хассей, Слейфордтың 1-ші бароны, Линкольншир көтерілісіне қатысқандығы үшін опасыздық айыбымен жазаланды. Олд-Плейстегі сарай мен оның резиденциясы Корольдікке қайтарылды және кейіннен Роберт Каррге сатылды. Джордж Карр немесе Карр Нортумберлендтен келген, ол 1522 жылы Слейфордқа қоныстанды, ол кезде жүн саудагері ретінде сипатталған. Оның ұлы Роберт Хассейдің жерін және Нью-Слейфордтың қамалы мен иелігін Линкольнның 1-ші графы Эдвард Клинтоннан сатып алды. Оның үлкен ұлы Роберт 1604 жылы Карр грамматикалық мектебін құрды, ал кіші ұлы Эдвард барондық атаққа ие болды; оның ұлы 1636 жылы Слейфорд ауруханасын құрды. Соңғы еркек ұрпағы 1683 жылы қайтыс болды, ал мұрагер қыз Изабелла Карр Джон Хервиге, Бристоль графына үйленді, оның отбасында 1970 жылға дейін мүлік сақталды. Каррлар мен Гервилердің ықпалы зор болды: олар жалға алушылардан алымдар жинағанда, ірі саудагерлерді қазынашылық сотына шақырып, базар мен мал саудагерлеріне жол ақысын алу және жануарларды қала арқылы айдау монополиясының заңдық күшін алды. Өнеркәсіпке қол жеткізу баяу болды. 18-шы ғасырдың екінші жартысына қарай Коглсфорд диірмені қаладағы жалғыз жұмыс істейтін жүгері диірмені болды. Вестгейт пен Касл-Коузвейдің қиылысындағы ескі диірмен Фостер мен Хилл отбасыларының арқан жасау бизнесіне қымыз жеткізді. Сол ғасырдың соңғы онжылдығында ауыл шаруашылығы мен өнеркәсіпте маңызды өзгерістер болды. Орта ғасырлардан бастап Слейфордты Солтүстік, Батыс және Слейфорд өрістері деп аталатын үш ашық алаң қоршап тұрды. 1794 жылы олар жабылып, ашық жерлердің 90 пайызы Лорд Бристолге тиесілі болды. Қоршау мен қайта ұйымдастыру шығындарына қарамастан, жүйені өңдеу оңай болды және коттедждер егістік жерлерге жақын салынды, ал жер иесі жердің рентабелділігінің артуына байланысты көбірек жалға алуға мүмкіндік алды; шығынға ұшырағандар коттедждер болды, олар енді ортақ жерде мал жаюға мүмкіндік алмайды. Бұл процесс құрлық шекараларын және жолдарды түзеуге мүмкіндік берді; Рауцебиге қарай жүретін Драйв Лэйн солтүстікке жылжытылып, түзетілді. Слея өзенін каналды салу 1790 жылдары басталды. Англияда 1760 жылдардан бастап ішкі сауданы жеңілдету үшін арналар салынды; Слейфордтың кәсіпкерлері олардан пайда табуға мүдделі болды. Слеафорд су жолы 1794 жылы ашылды. Ол ауыл шаруашылығы өнімдерін Мидлендтерге экспорттауды және көмір мен мұнайды импорттауды жеңілдетті. Слея бойындағы диірмендерге пайда келді және Карр көшесінің маңында кемежайлар салынды. 1829-1836 жылдар аралығында су жолы үшін төлемақы 27 есе өсті. Темір жолдар 19-шы ғасырда каналдарға балама ретінде пайда болды және 1857 жылы Грантемнен Слейфордқа дейінгі желі ашылғанда қалаға келді. Бұл сауда-саттықты жеңілдетіп, байланысты жақсартты, бірақ су жолы компаниясының құлдырауына әкелді. 1858-1868 жылдар аралығында төлемақыдан түсетін табыс 80 пайызға төмендеді; ол 1873 жылы алғашқы шығынға ұшырап, 1878 жылы тоқтатылды. Қаланың ауылдық орналасуы және көлік байланыстары 19-шы ғасырдың соңында екі жергілікті тұқым саудагерінің өркендеуіне әкелді: Хаббард пен Филлипс және Чарльз Шарп; біріншісі су жолы кемежайларын иеленді, ал екіншісі 1880 жылдары АҚШ пен Еуропада сауда жасады. Темір жол, Слейфордтың ауылдық орналасуы және оның артезиандық құдықтары Марехам Лейніндегі Басс және Ко сорттау кешенінің дамуында маңызды рөл атқарды (1892-1905). Слейфорд халқы 1801 жылы 1596 адамнан 1851 жылы 3539 адамға дейін екі еседен астам өсті. Бұл осымен бірге жергілікті мердігерлер Чарльз Кирк пен Томас Пэрридің қоғамдық ғимараттарды салуы немесе кеңейтуіне әкелді. Газ зауыты 1839 жылы қалада жарық беруді қамтамасыз ету үшін ашылды. 1836 жылы Слейфордтың кедейлер одағы қала мен оны қоршаған 54 ауылдық округ үшін құрылды. 1838 жылға дейін 181 тұтқынға арналған жұмыс үйі салынды. Осы жетістіктерге қарамастан, Вестгейт маңындағы шұңқырлар тығыз, санитарлық жағдайлары нашар және аурулармен толған.

The manor of Old Sleaford was owned in the late 15th and early 16th centuries by the Hussey family, but John Hussey, 1st Baron Hussey of Sleaford was executed for treason for his part in the Lincolnshire Rising. The manor and his residence at Old Place reverted to the Crown and were later sold to Robert Carre. George Carre or Carr from Northumberland had settled in Sleaford by 1522 when he was described as a wool merchant. His son Robert bought Hussey's land and the castle and manor of New Sleaford from Edward Clinton, 1st Earl of Lincoln. His eldest surviving son Robert, founded Carre's Grammar School in 1604, and his youngest son Edward was created a baronet; his son founded Sleaford Hospital in 1636. The last male descendant died in 1683 and the heiress, Isabella Carre, married John Hervey, Earl of Bristol, in whose family the estates remained until the 1970s. The Carres and Herveys had a strong influence: while extracting dues from their tenants, they took leading tradesmen to the Exchequer Court to gain legal force behind their monopoly on charging tolls on market and cattle traders and for driving animals through the town. Industry was slow to take hold. By the second half of the 18th century, Cogglesford Mill was the only working corn mill in the town. An old mill at the junction of Westgate and Castle Causeway supplied hemp to the growing rope making business of the Foster and Hill families. Major changes to agriculture and industry took place in the last decade of that century. From the Middle Ages, Sleaford was surrounded by three open fields known as North, West and Sleaford Fields. When these were enclosed in 1794, over 90 per cent of the of the open land was owned by Lord Bristol. Despite the costs of fencing and re organisation, the system was easier to farm and cottages were built closer to fields, while the landowner could charge more rent owing to the increased profitability of the land; those who lost out were the cottagers, who could no longer keep a few animals grazing on the common land at no cost. The process allowed the land boundaries and pathways to be tidied; Drove Lane, running to Rauceby, was shifted north and straightened.]] Canalisation of the River Slea began in the 1790s. Canals in England were constructed from the 1760s to make inland trade easier; Sleaford's businessmen were keen to benefit from these. Sleaford Navigation opened in 1794. It eased the export of farm produce to the Midlands and the import of coal and oil. Mills along the Slea benefited and wharves were constructed around Carre Street. Between 1829 and 1836 the navigation's toll rights increased in value 27 times over. The railways emerged in the 19th century as an alternative to canals and arrived at the town in 1857, when a line from Grantham to Sleaford opened. This made trading easier and improved communications, but led to the decline of the Navigation Company. Income from tolls decreased by 80 per cent between 1858 and 1868; it made its first loss in 1873 and was abandoned in 1878. The town's rural location and transport links led in the late 19th century to the rise of two local seed merchants: Hubbard and Phillips, and Charles Sharpe; the former took over the Navigation Wharves, and the latter was trading in the US and Europe by the 1880s. The railway, Sleaford's rural location and its artesian wells, were key factors in the development of the Bass & Co maltings complex at Mareham Lane (1892–1905). Sleaford's population more than doubled from 1,596 in 1801 to 3,539 in 1851. Coinciding with this is the construction or extension of public buildings, often by the local contractors Charles Kirk and Thomas Parry. The gasworks opened in 1839 to provide lighting in the town. Sleaford's Poor Law Union was formed in 1836 to cater for the town and the surrounding 54 parishes. A workhouse was built by 1838, able to house 181 inmates. Despite these advances, the slums around Westgate were crowded, lacking in sanitation and ridden by disease;

Нью-Слейфорд приходы, Холдингэм ауылын қоспағанда, 1850 жылы жергілікті кеңес округіне айналды, оны сайланған жергілікті кеңес басқарды. Холдингэм 1866 жылы жеке азаматтық приходқа айналды. Мұндай округтер 1894 жылы қалалық округтер ретінде қайта құрылды. 1877 жылдан бастап Ескі және Жаңа Слейфордты қамтығанмен, округтің ресми атауы 1900 жылға дейін «Жаңа Слейфорд» болып қалды, содан кейін ол «Слейфорд» деп өзгертілді. Слейфорд қалалық округі Холдингэм, Жаңа Слейфорд, Ескі Слейфорд және Куаррингтон приходтарын қамтыды; қалалық приходтар ретінде олардың өздерінің приход кеңестері болған жоқ, тікелей қалалық округ кеңесі басқарды. Слейфорд қалалық округ кеңесіне 1950 жылдың 26 қазанында елтаңба берілді, ал оны таратудан кейін оның мұрагері Слейфорд қалалық кеңесі қолданды. Елтаңба былай сипатталған: Қызыл түсті қалқанда алтын түсті шеврон және үш қара жұлдыз, ал жоғары жағында күміс түсті үш жапырақтан тұратын гүл. Жоғары жағындағы үш жапырақ Бристоль графының елтаңбасынан алынған, ал қалқанның төменгі бөлігі Карр отбасының елтаңбасы. Оның шыңы былай сипатталған: Түстердің иегінде қанаттарын жайып, басын солға бұрған және аузында алтын сабақты бидайдың басқан құлыншағын ұстаған бүркіт. Бүркіт Слейфордтың Корольдік әуе күштерімен байланысын, ал бидайдың басқан құлыншағы ауыл шаруашылығын көрсетеді. Слейфорд қалалық округі 1974 жылы таратылды, жаңа Солтүстік Кестевен округіне қосылды. Округтің бұрынғы аумағын қамтитын жаңа Слейфорд приходы құрылды, бұл Холдингэм, Жаңа Слейфорд, Ескі Слейфорд және Куаррингтон приходтарының толық таратылуына әкелді. Жаңа приход кеңесі өзінің приходына қала мәртебесін берді, кеңес төрағасының «мэр» атағын алуына мүмкіндік берді.

Саясат

1832 жылға дейін Слейфорд Линкольншир парламенттік округінің құрамында болды, ол графтықтағы төрт округті қоспағанда, барлық аумақты қамтыды. 1818 жылғы сайлауда Жаңа және Ескі Слейфорд пен Куаррингтонда тұратын 2000 адамның 49-ы дауыс беруге құқылы болды. 1832 жылы реформалық заң сайлау құқығын кеңейтіп, Линкольнширді бөліп шығарды. Слейфорд Оңтүстік Линкольншир округіне кірді, ол парламентке екі депутат сайлады. 1867 жылғы реформалардан кейін Оңтүстік Линкольншир округінің шекарасы қайта сызылды, бірақ Слейфорд оның құрамында қалды. Реформалардың нәтижесінде сайлау құқығы кеңейтілді, сондықтан 1868 жылы Слейфорд пен Куаррингтондағы ер адамдардың шамамен 15% (202) дауыс бере алды. 1885 жылы округ таратылып, Слейфорд округі құрылды. 1918 жылы ол Грантем округімен бірікті. 1997 жылы Слейфорд Слейфорд және Солтүстік Хайкем округі ретінде қайта ұйымдастырылды. 1999 жылдан 2020 жылға дейін Линкольншир Шығыс Мидлендс округінің бөлігі ретінде Еуропалық парламент депутаттарын сайлады. Слейфорд жыл сайынғы «Сұрақ сағаты NK» шарасын қабылдайды, онда Солтүстік Кестевендегі студенттер сарапшылар, саясаткерлер және басшыларға түрлі тақырыптар бойынша сұрақтар қою үшін жиналады. Шара «Сұрақ-жауап» саяси дебаттар бағдарламасының негізінде құрылған және жастарды саясатқа қатысуға ынталандыру мақсатында ұйымдастырылған. 2023 жылғы шараға NHS Линкольнширдің біріктірілген күтім жөніндегі бас директоры Джон Тернер, Солтүстік Кестевен аудандық кеңесінен Ричард Райт және тағы 2 сарапшы қатысты, ал шараны BBC Radio Lincolnshire жүргізушісі Мелвин Приор жүргізді. Жазылған шара Карр грамматикалық мектебінің 2023 жылғы мектеп кеңесінің екі басшысы тарапынан жарияланып, пікір білдірілді.

Мемлекеттік қызметтер

Полиция қызметін Линкольншир полициясы, өрт сөндіруді Линкольншир өрт сөндіру және құтқару қызметі, ал жедел жәрдем қызметін Шығыс Мидлендс жедел жәрдем қызметі қамтамасыз етеді. Полиция бөлімі Бостон жолында орналасқан, алайда Кестевен көшесіндегі ескі ғимараттар 1845 жылы салынған және 1912 жылы қайта жаңартылған. Өрт сөндіру және жедел жәрдем қызметтері 2018 жылы ашылған Истгейттегі бірлескен ғимаратта орналасқан. Бұрын өрт сөндіру станциясы Черч-Лейнде болған, ал жедел жәрдем қызметі Кестевен көшесінен жұмыс істеген. United Lincolnshire Hospitals NHS Trust үш ауруханада қызмет көрсетеді: Бостондағы Pilgrim ауруханасы, Грантем және аудандық аурухана, сондай-ақ Линкольн округі ауруханасы. 1879 жылы қала үшін су компаниясын құруға бағытталған Парламент актісі қабылданды; 1880 жылы қалаға таза су жеткізу үшін сорғы жабдықтары орнатылып, құрылыс жұмыстары жүргізілді. 1948 жылы кеңес компанияны өз басқаруына алды, ал 1962 жылы оның басқаруы Кестевен су кеңесіне берілді, ол 1973 жылы Англия су басқармасымен біріктірілді. Каунті кеңесі 1900 жылы Парламентте электр стансасын салу туралы заң жобасын мақұлдады. Ол 1901 жылы Касл-Коузвейде 6700 фунт стерлингке салынды және 1948 жылы мемлекеттендірілгенге дейін сонда болды. Мемлекеттендіруден кейін, электр энергиясын 1990 жылы жекешелендіруге дейін Шығыс Мидлендс электр энергиясы кеңесі қамтамасыз етті. 2013 жылы Слифордта «көміртегінің шығарылымы жоқ дерлік» сабанды жағатын электр стансасы ашылды; ол 50 миль (80 км) радиустағы шаруашылықтардан алынған сабан төбелерінің күшімен жұмыс істейді және 65 000 үйге электр қуатын жеткізе алады. Өндірілген электр қуатының көп бөлігі Ұлттық желіге жіберіледі, ал объекті қаладағы қоғамдық ғимараттарға тегін жылу береді. 1838 жылы «Слифорд Газ Лайт Компаниясы» құрылды. Келесі жылы газбен жарықтандыру қамтамасыз етілді және Истгейтте газ зауыты салынды. 1866 жылы компания тіркелді; 1895-96 жылдары зауыт қайта жаңартылды және компания 1948 жылы мемлекеттендірілгенге дейін қаланы жарықтандырды. Газ өндірісі 1960 жылдары тоқтатылды, ал бастапқы ғимараттар сақталды, бірақ кейінірек 1966-1968 жылдары салынған қосымша ғимараттар бұзылды. Слифорд кітапханасында жергілікті және отбасылық тарих бөлімі және микрофише машинасы бар. Ол 2010 жылы жаңартылды, бірақ 2014 жылғы мәліметтер бойынша, округтік кеңес оны «жеткіліксіз» деп тізімдеді.

Policing is provided by the Lincolnshire Police, fire fighting by the Lincolnshire Fire and Rescue Service and ambulance services by the East Midlands Ambulance Service. The police station is on Boston Road, although older premises on Kesteven Street were erected in 1845 and reconstructed in 1912. The fire and ambulance services share accommodation on Eastgate which opened in 2018; the fire station had previously been on Church Lane and the ambulance service had operated from Kesteven Street. The United Lincolnshire Hospitals NHS Trust provides services at three hospitals, Pilgrim Hospital in Boston, Grantham and District Hospital, and Lincoln County Hospital. In 1879, an Act of Parliament was passed to set up a water company for the town; pumping machinery was installed and works constructed in 1880 to provide a clean water supply to the town. In 1948, the council took over the company and in 1962 its operation was handed to the Kesteven Water Board, which was absorbed by the Anglian Water Authority in 1973. The County Council promoted a Bill to Parliament to build an electricity generating station which passed in 1900. It was built at the cost of £6,700 in 1901 on Castle Causeway and remained there until nationalisation in 1948. Following nationalisation, electricity was provided by the East Midlands Electricity Board until it was privatised in 1990. A "virtually carbon neutral" straw burning power station at Sleaford opened in 2013; capable of supplying electricity to 65,000 homes, it is powered by straw bales from farms within a 50 mile (80 km) radius. Most electricity generated is fed into the National Grid and the facility provides free heat to public buildings in the town. The Sleaford Gas Light Company was formed in 1838. The following year gas lighting was provided and a gasworks was constructed in Eastgate. In 1866, the company was incorporated; in 1895–96, the works were rebuilt and lit the town until the company was nationalised in 1948. Gas ceased to be made there in the 1960s and the original buildings were retained, although later extensions were demolished in 1966–1968. Sleaford Library houses a local and family history section and microfiche machine. It was refurbished in 2010, but, as of 2014, was listed by the county council as "undersized".

Жұмыспен қамту

Слейфорд айналасындағы шаруашылық қоғамдастықтарына қызмет көрсетті және қалада 19 ғасыр бойы апталық базар, ал 1874 жылдан 1984 жылға дейін Нортгейтте мал базар болды. 2010 жылғы кеңес есебіне сәйкес, мемлекеттік сектор қаланың негізгі жұмыс берушісі болды, сондай-ақ шаруашылық және өндіріс салалары да маңызды рөл атқарды. Жұмыссыздық деңгейі ұлттық орташа көрсеткіштен төмен болды, ал жалақылар азық-түлік өңдеу және шаруашылық салаларындағы еңбекақыға сәйкес келіп, орташа деңгейден төмен еді. 2011 жылғы халық санауы бойынша, экономикалық белсенділікке қатысты жұмыс жасындағы адамдардың ең ірі тобы – толық жұмыспен қамтылғандар, олар осы халықтың 43,8 пайызын құрайды, 15 пайызы жартылай жұмыс істейді және 7,7 пайызы жеке кәсіпкерлікпен айналысады; жұмыс жасындағы халықтың 15 пайызы зейнеткерлікке шыққан, 4,2 пайызы жұмыссыз, олардың 40 пайызы ұзақ мерзімді жұмыссыздар, ал шамамен үштен бірі 16-24 жас аралығында. Ең ірі әлеуметтік-экономикалық топ – төменгі буын басқарушылық немесе әкімшілік қызметтерде жұмыс істейтіндер (21,9%), одан кейін жартылай реттелген (17,8%), реттелген (15%) және аралық (12,5%) кәсіптер; басқа ешбір топ 10% немесе одан көп құрамайды. Сала бойынша, секторда жұмыс істейтіндердің саны бойынша ең көп таралғандары – көтерме және бөлшек сауда (автокөлік жөндеуді қоса алғанда) – 16,9%, денсаулық сақтау және әлеуметтік қамқорлық – 13,4%, мемлекеттік басқару және қорғаныс – 13,3% және өндіріс – 10,9%, басқа ешбір топ 10% немесе одан көп құрамайды.

Қайта жаңғыру

2011 жылы Солтүстік Кестевен аудандық кеңесі қаланың жаңаруына бағытталған 25 жылдық стратегия әзірледі, себебі 1990 жылдардан бері қаланың қарқынды өсімі инфрақұрылымын жақсартудан басып өтті. Стратегияда болашақ тұрғын үйлерді салу жоспарлары және қала орталығын жақсарту жолдары көрсетілді. Орталық маңында қосымша тұрақтар салу, бір бағытты қозғалыс жүйесінің кейбір бөліктерін өзгерту, оңтүстік Саутгейтті дамыту және Money's Yard-ты Ұлттық қолөнер және дизайн орталығымен байланыстырып, көрікті жерге айналдыру ұсынылды. Солтүстік Кестевен аудандық кеңесі 56 миллион фунт стерлингтік жобаға рұқсат берді, бұл жоба айналдырылған Bass Maltings учаскесін тұрғын үйлер мен сауда орындарына айналдырып, шамамен 500 тұрақты жұмыс орнын құруды көздеді. Супермаркетті қоса алғандағы құрылыс қалалық кеңестің демалыс алаңының бір бөлігі арқылы өтетін жол салуға қарсылығынан кейін кешіктірілді. Tesco, жобаға 20 миллион фунт стерлинг инвестициялауға уәде берген болатын, 2015 жылдың қаңтарында қаржылық қиындықтарға байланысты инвестициядан бас тартты.

Халық саны

Қала тұрғындарының көпшілігі өзін христиан деп жатқызады. 2011 жылғы халық санағы бойынша, тұрғындардың 70,3 пайызы христиан дінін ұстанатынын, 21,8 пайызы дінсіз екенін, ал 6,6 пайызы дінін атамағанын көрсетті; қалған діни топтардың ешқайсысы халықтың 1 пайызынан аспады. 2001 жылғы халық санағында Слифорд тұрғындарының 81,6 пайызы христиан дінін ұстанғаны тіркелді, бұл ұлттық көрсеткіштен (71,8 пайыз) шамамен он пайыздық тармаққа жоғары; қала тұрғындарының 11,5 пайызы дінсіз, ал 6 пайызы дінін жасырған. Комптон халық санағында (1676 ж.) Нью-Слифордта 576 адамнан тұратын ресми дінді ұстанатын халқы болды, "католиктер" жоқ және 6 адам ресми дінді ұстанбады. 19 ғасырда онда көптеген ресми дінді ұстанбағандар және ірі англикан қауымы болды; 1851 жылғы діни құлшылық халық санағында шамамен 2000 адам ресми дінді ұстанбағандардың құдай орындарына, ал шамамен 600-700 адам англикан шіркеу қызметтеріне қатысқан.

Дін тарихы

Нью-Слифордта Domesday Book (1086) кезінде шіркеу және діни қызметкер болды, ал 1274 жылы викариат құрылды. Коммуналдық кезеңде (1649–60) викарий қуылды және оның орнына пуритандық пасторлар тағайындалды, соңғысы 1660 жылы Жаңарудан кейін алынып, англикан дін қызметкерімен ауыстырылды. 1616 жылы викариат 8 фунт стерлингке, ал 1872 жылы 180 фунт стерлингке бағаланды. 2015 жылғы мәліметтер бойынша, Слейфордтағы Сент-Денис шіркеулік округі Слейфорд қаласын және теміржол желісінің солтүстігіндегі Холдингэм ауылын қамтиды, бірақ Кваррингтонды қамтымайды. Ол Лаффорд деканатының, Линкольн архидиакониясының және Линкольн диоцезінің құрамына кіреді. Қамқоршысы – Линкольн епископы, ал қазіргі викарий – преподобный Филип Энтони Джонсон, ол 2013 жылы тағайындалды. Ескі Слифорд Domesday кезінде Рамси аббаттығының, кейіннен Хаверхолм приорлығының меншігінде болды және ақырында викарийге қызмет етті; шіркеу Сент-Джайлске немесе Барлық Әулиелерге арналған. Монастырлар таратылған кезде (1536–41) король ондықтарды жинауды өз міндетіне алды, кейіннен оларды Томас Хорсманға жалға берді, содан кейін Роберт Карреге сатты. 17 ғасырда Кваррингтон ректориясы мен викарияты біріктіріліп, Кваррингтон мен Ескі Слифордтан тұратын приход құрылды. Жаңа Слифорд пен Кваррингтон мен Ескі Слифорд приходтарының шекаралары соңғы рет 1928 жылы өзгертілді. Нью-Слифорд немесе Лаффордтың пребендари Линкольн соборында орын алды; ол қашан құрылғандығы белгісіз, бірақ ол 1146 және 1163 жылдары Папамен бекітілді және епископтың қамқорлығында болды. 1616 жылы пребендариге төленген Слейфордтың ондықтары 11 фунт 19 шиллинг 7 пенниге (11,98 фунт стерлинг) бағаланды. Слейфордтың жерлері қоршалғаннан кейін, пребендариге ондықтардың орнына Холдингэм Аннадағы ферма бөлінді. Слейфордтың пребендаль соты Жаңа және Ескі Слейфорд пен Холдингэмде әкімшілік және мұрагерлік құқықтарын жүзеге асыруға құзыретті болды. Жаңа және Ескі Слифорд приходтары 1846 жылға дейін пребендаридің ерекше құзыретінде болды, содан кейін олар Асвардхурн және Лаффорд ауылдық деканатының бөлігіне айналды. 1866 жылы олар Асвардхурн және Лаффорд №2 ауылдық деканатына, 1884 жылдан бастап Лаффорд №2 ауылдық деканатына, 1910 жылдан бастап Лаффорд Оңтүстік ауылдық деканатына және 1968 жылдан бастап Лаффорд ауылдық деканатына қосылды.

New Sleaford had a church and priest by the time of the Domesday Book (1086) and the vicarage was founded in 1274. During the Commonwealth (1649–60), the vicar was expelled and replaced by Puritan ministers, the last of whom was removed following the Restoration in 1660 and replaced with an Anglican clergyman. In 1616, the vicarage was valued at £8 and in 1872 at £180. As of 2015, the ecclesiastical parish of St Denys, Sleaford, encloses the town of Sleaford and hamlet of Holdingham north of the railway line and does not include Quarrington. It falls within the Lafford Deanery, the Lincoln Archdeaconry and the Diocese of Lincoln. The patron is the Bishop of Lincoln and the incumbent vicar is the Rev. Philip Anthony Johnson, who was instituted in 2013. Old Sleaford was in the possession of Ramsey Abbey at the time of Domesday and later Haverholme Priory, and was eventually served by a vicar; the church was dedicated either to St Giles or to All Saints. At the Dissolution of the Monasteries (1536–41), the king took over collection of the tithes, eventually leasing them to Thomas Horseman and then selling them to Robert Carre. In the 17th century, the rectory of Quarrington and the vicarage were combined to form the parish of Quarrington with Old Sleaford. The parish boundaries of New Sleaford and Quarrington with Old Sleaford were last altered in 1928. The prebendary of New Sleaford or Lafford had a seat in the Lincoln Cathedral; it is not known when it was established, but it was confirmed by the Pope in 1146 and 1163, and was in the patronage of the bishop. Sleaford's tithes paid to the prebendary were valued at £11 19s. 7d. (£11.98) in 1616. After the enclosure of Sleaford's fields, a farm at Holdingham Anna was allotted to the prebendary in place of the tithes. The Prebendal Court of Sleaford had jurisdiction over New and Old Sleaford and Holdingham to grant administration and probate. The parishes of New and Old Sleaford were in the peculiar jurisdiction of the predendary until 1846, when they became part of Aswardhurn and Lafford Rural Deanery. In 1866 they were placed in Aswardhurn and Lafford No. 2 Rural Deanery, from 1884 in the Lafford No. 2 Rural Deanery, the Lafford South Rural Deanery from 1910, and since 1968, the Lafford Rural Deanery.

Ғибадат орындары

Англикандық шіркеу, Сент-Денис, базар алаңына қарап тұр; ең көне бөліктері 12 ғасырдың соңына дейін созылады, ал 1220 жыл шамасында салынған қондыршалы мұнара Англиядағы ең көне мұнаралардың бірі болып табылады. 1776 жылдан бастап, Хен Лейнде (кейін Джермин көшесі) конформист емес жиналыстар өтті. Сол жерде жиналған конгрегационалистер 1867–1868 жылдары Саутгейтте шіркеу салды (2007 жылы кеңейтілді); 1972 жылы ол Слейфорд Біріккен реформаланған шіркеуіне айналды, ол 2008 жылы Слейфорд қауымдық шіркеуімен бірігіп Риверсайд шіркеуін құрды. Веслиандар алғаш рет 1790 жылдары Уэстгейттегі Томас Фосеттің үйінде жиналды. 1811 жылы Олд-Слейфордта 250 адамдық баптист қауымын орналастыру үшін баптист шіркеуі салынды, ол мүмкін 20 ғасырдың ортасына дейін қатаң баптистерге қызмет етті. Ғимарат үйге айналдырылды. 1864 жылы Уэст Бэнксте Веслиандық реформалық методист шіркеуі ашылды, бірақ 1896 жылдан бері Құтқару Армиясы пайдаланып келеді. Наполеон соғыстарынан кейін Фендер кеңінен өңделді, бұл католик ирландтық шаруаларды аймаққа көшіруге себеп болды. 1879 жылға қарай қалада Рим-католик миссионері, әке Герман Сабела, қызметтер өткізіп жүрді. 1881 жылы Джермин көшесіндегі жерге католик мектебі мен шіркеуі салынды, ал 1888 жылы оның жанында "Жақсы Кеңес" анамыздың Рим-католик шіркеуі ашылды. Қазіргі діни қызметкер – 2001 жылы тағайындалған отец Майкл Джон Белл. Қызметтер жексенбі күндері және апта бойы өткізіледі. Слейфорд мұсылман қауымдастығы 2000 жылдардың басында Сент-Денис шіркеуінің залында жиналды. 2015 жылы Стейшн-роудта арнайы күмбез және кішкентай минареттері бар намаз залы ашылды. Англия қорғаныс лигасы наразылық акциясын жоспарлаған, бірақ ол тоқтатылды. Слейфорд спиритуалистік шіркеуі 1956 жыл шамасында Уэстгейтте ашылды.

Негізгі

Слейфордта төрт бастауыш мектеп бар. 1726 жылы Уильям Алви Слейфордтағы балаларды оқытуға арналған жерді мұра етіп қалдырды. Алвидің ұлттық мектебі үшін мектеп және мұғалім үйі 1851 жылы салынды. 1888 жылы кішкентай балалар мектебі үшін жаңа ғимараттар салынды. Уильям Алви Англия шіркеуі мектебі сол ғимараттарда орналасқан. 2012 жылы академия мәртебесіне ие болды. Сент-Ботольф мектебі – Англия шіркеуінің бастауыш мектебі, ол 2002 жылы қазіргі орнында ашылды. Church Lane мектебі 2002 жылы салынған ғимараттарда орналасқан, сол кезде ескі мектеп үйі бұзылды; 2013 жылы онда 201 оқушы білім алды. "Жақсы кеңес" аталымындағы Рим-католик мектебінде 2011 жылы 155 оқушы оқыды. 1835 жылы Жаңа Слейфордта сегіз күндізгі мектеп, үш сенбілік мектеп, ал Ескі Слейфордта екі күндізгі мектеп болды. 1855 жылы Вестгейттегі ескі ойын үйінде кішкентай балалар мектебі ашылды; Солтүстік көшедегі шіркеуге қарасты Веслиан мектептері 200 оқушыға дейін білім беруге мүмкіндік берді. Жеке қыздар мектептерінен басқа, 1851 жылы Херринг пен Чарльз Бойер, 1870 жылы Генри Каррутерс және Эдвин Реджинальд Диббен грамматикалық мектеппен бәсекелесе отырып, ұлдарға арналған қысқа мерзімді жеке мектептер ашты. Чарльз Кирк 1867 жылы Кваррингтонда мектеп және шіркеу салды. Ол Сент-Ботольф бастауыш мектебіне айналып, 2002 жылы жаңа орынға көшірілді. 1879 жылы Дьюк көшесінде Ғылым және өнер департаментімен байланысты өнер мектебі құрылды; 1896 жылға қарай екі Веслиан мектебі мен католик мектебі де жұмыс істеді.

Екіншілік

Қалада үш орта мектеп бар, олардың барлығында жоғары сыныптар ашылған: Карр грамматикалық мектебі – ұлдарға арналған грамматикалық мектеп, Кестевен және Слейфорд орта мектебі – қыздарға арналған іріктеу академиясы және Санкт-Джордж академиясы, бұрынғы Санкт-Джордж технологиялық колледжі, ал одан бұрын Слейфорд (округі) орта заманауи мектебі (аралас, іріктеусіз орта мектеп). Грамматикалық мектептер іріктеу жүргізеді және оқушылар Eleven plus емтиханын тапсыруы тиіс. Санкт-Джордж академиясы іріктеусіз. Бірлескен жоғары сынып консорциумы оқушыларға үш мектептің барлығында оқытылатын пәндерді таңдауға мүмкіндік береді. Карр грамматикалық мектебі 1604 жылы Асварбидің Роберт Каррдың өсиеті бойынша құрылған. Ол Арнайы спорт және ғылым мәртебесін алды, 2011 жылы академияға айналды және 2013 жылы Ofsted инспекциясы оны «жақсы» деп бағалады, сол кезде мектепте 817 оқушы оқыды, оның ішінде жоғары сыныптағы оқушылар да бар. Ол 2011 жылы академия болып, 2013 жылы Ofsted «жақсы» деп бағалады, сол кезде 825 оқушы тізімде болды, оның ішінде жоғары сыныптағы оқушылар да бар. Санкт-Джордж 1908 жылы Слейфорд кеңесі мектебі ретінде ашылды. 2012 жылы Санкт-Джорджта екі кампуста да, жоғары сыныпты қоса алғанда, 2247 оқушы оқыды; сол жылы Ofsted бағалауы бойынша «жақсы» деп танылды және қолданбалы және заманауи өнер көрмелерін ұсынады. Вестгейттегі Playhouse театры 1825 жылы Джозеф Смедли үшін салынды және 1856 жылы сатылып, кейіннен кішкентай балалар мектебіне, содан кейін кітапхана мен кеңселерге айналдырылды. 1994 жылы Слейфорд кішкентай театры оны сатып алып, жаңартты және 2000 жылы көпшілікке ашты. Слейфорд Picturedrome 1920 жылы ашылды; кинотеатр 2000 жылы жабылды және ғимарат снукер залына, содан кейін 2008 жылы жабылған түнгі клубқа айналды. Слейфорд мұражай қоры 1970 жылдары қала тарихынан тарихи артефакттарды жинау және сақтау мақсатымен құрылды. 2013 жылдың желтоқсанында Heritage Lottery Fund қорынан 94 000 фунт стерлингтен астам сомада грант алғаннан кейін, қоры Саутгейтте 2015 жылдың сәуірінде ашылған мұражайды құруға мүмкіндік алды. Слейфорд және аудандық азаматтық қоры 1972 жылы қаланың «ең жақсы ерекшеліктерін сақтау» мақсатымен құрылды. 1999 жылы құрылған ерікті туыстық қауымдастық, Слейфорд және аудандық қалалардың туыстық қауымдастығы бар. Қауымдастық 1999 жылдан бері Франциядағы Marquette lez Lille және 2009 жылдан бері Германиядағы Fredersdorf Vogelsdorf қалаларымен байланыс орнатып, жыл сайынғы сапарларды ұйымдастырып келеді.

The town has three secondary schools with sixth forms: Carre's Grammar School, a boys' grammar school, Kesteven and Sleaford High School, a selective academy girls' grammar school, and St George's Academy, formerly St George's College of Technology, and before that Sleaford (County) Secondary Modern School (mixed non selective secondary school). The grammar schools are selective and pupils are required to pass the Eleven plus exam. St George's is not selective. The co educational Joint Sixth Form consortium allows pupils to choose subjects taught at all three schools. Carre's Grammar School was founded in 1604 by a bequest of Robert Carre of Aswarby. It has received Specialist Sports and Science statuses, became an academy in 2011 and was judged to be "good" by Ofsted in 2013, at which time it had 817 pupils, including the co educational sixth form. It has specialist art status, became an academy in 2011 and was judged to be "good" by Ofsted in 2013, at which time there were 825 pupils on roll, including those in the co educational sixth form. St George's opened in 1908 as Sleaford Council School. St George's had 2,247 pupils on roll in 2012, across both sites and including the sixth form; when assessed by Ofsted in that year, was judged to be "good". and houses exhibitions of applied and contemporary art. The Playhouse theatre on Westgate was constructed in 1825 for Joseph Smedley and sold in 1856 to be converted into an infants school and later a library and offices. In 1994, Sleaford Little Theatre bought and restored it and in 2000 it opened to the public. The Sleaford Picturedrome opened in 1920; the cinema closed in 2000 and the building became a snooker hall and then a nightclub that closed in 2008. Sleaford Museum Trust was formed in the 1970s to collect and preserve historical artefacts from the town's history. A Heritage Lottery Fund grant of more than £94,000 in December 2013 allowed the trust to establish a museum on Southgate, which opened in April 2015. Sleaford and District Civic Trust was founded in 1972 to "preserve the best features" of the town. There is a volunteer twinning association, the Sleaford and District Town Twinning Association, which was founded in 1999. The association has created and maintains links and annual visits with Marquette lez Lille in France since 1999, and with Fredersdorf Vogelsdorf in Germany since 2009.

Спорт

Слейфорд Таун ФК 2014/15 маусымда Біріккен округтер лигасының Премьер-дивизионында ойнады. 1920 жылы Sleaford Amateurs F. C. деп құрылған клуб 1968 жылы Sleaford Town деп қайта аталды. 2007 жылы ол қазіргі Eslaforde Park жеріне көшіп барды. Слефорд Регби ФК клуб үйі 1999 жылы А153 тас жолында ашылды. Слейфорд гольф клубы 1905 жылы құрылды және келесі жылы шамамен 100 мүшесі болды, 1911 жылы 193-ке дейін өсті. Бастапқы гольф алаңы өзгертілді. 2014 жылы клубтың шамамен 600 мүшесі болды. Слеафорд крикет клубының Лондон жолындағы алаңы бар; клубтың ең алғашқы тізілімі 1803 жылы жасалған. Қалада сондай-ақ Бристоль боулз клубы және 1996 жылы құрылған барлық саладағы гимнастика клубы орналасқан. 1872 жылы Бристоль иелігіндегі өзен жағалауындағы жерде ашық лидо ашылды, бірақ ол қоғамдық монша ретінде қауымдастыққа берілді. ХХ ғасырда жабық нысандар салынды және ескі лидо Слифорд демалыс орталығына айналды. 2011 жылы Кестевен аудандық кеңесі орталықты және оның спорт залын қайта жаңарту үшін 2,85 миллион фунт стерлинг көлемінде грант алды. Sleaford Town Runners – қаладағы жүгіру клубы, ол Ұлыбритания жеңіл атлетика федерациясына, Жүгіру клубтары қауымдастығына және ClubMark жүйесіне қатысты. Оқу жиналыстары аптасына екі рет өткізіледі, ал клубтың жүгірушілері апталық паркран, 10 км, жартылай марафон, марафон және ультрамарафон сияқты түрлі іс-шараларға қатысады. Sleaford Town Runners әр ақпанда танымал Rauceby Ripper кросс-кантри жарысын ұйымдастырады, онда округтен және одан тыс жерлерден келген көптеген жүгіру клубтары қатысады.

Жергілікті БАҚ

Жергілікті жаңалықтар мен теледидар бағдарламаларын BBC Yorkshire және Lincolnshire, сондай-ақ ITV Yorkshire Belmont TV хабар таратушысы арқылы ұсынады. Қала сонымен қатар BBC East Midlands және ITV Central телеарналарын таратуға мүмкіндік беретін Waltham TV хабар таратушысын да қабылдай алады. Аймақтың негізгі радиостанциялары – 94.9 FM және 104.7 FM жиіліктерінде хабар тарататын BBC Radio Lincolnshire және 102.2, 96.7 және 97.6 FM жиіліктеріндегі коммерциялық Greatest Hits Radio Lincolnshire станциясы. Lincs FM FM жиіліктерінен бас тарғанмен, DAB арқылы хабар таратуын жалғастыруда. Қаланың жергілікті газеттері: 1924 жылы құрылған Sleaford Standard, 1980 жылы құрылған Sleaford Advertiser және 1984 жылы құрылған Sleaford Target. Тарихи деректер бойынша, Sleaford Gazette 1854 жылдан 1960 жылға дейін, Sleaford Journal кем дегенде 1884 жылдан бастап 1929 жылдың желтоқсанында Gazette-ке біріктірілгенге дейін, ал Sleaford Telegraph 1888 жылдан 1889 жылға дейін, Sleaford Guardian болса 1945 жылдан 1946 жылға дейін бір жыл бойы жарық көрген.

Әлеуметтік желілер

Слейфорд тұрғындарының Twitter және Facebook сияқты әртүрлі әлеуметтік желілерге қолданысы бар. Бірақ тұрғындар арасындағы ең ірі Facebook тобы – Facebook желісіндегі LET'S TALK SLEAFORD тобы. Бұл топта 14 000-нан астам мүше бар, олар бизнес, үй жануарлары, отбасылық өмір, әзілдер, сондай-ақ жалпы шағымдар мен кеңестер тақырыптарын талқылайды. Twitter-де Слейфордқа қатысты әртүрлі парақшалар бар, олардың ішінде Sleaford Target, Слейфорд Ротари клубы және Sleaford Standard. Сонымен қатар, #sleaford хэштегі қала туралы әңгімелерде жиі қолданылады.

Көрнекті орындар

Қалада ортағасырлық ғимараттардың шамалы саны сақталған. Куаррингтондағы Сент-Денис шіркеуі мен Сент-Ботольф шіркеуі тиісінше 12 және 13 ғасырларда салынған, ал Слифордтың жартылай ағаштан тұрғызылған пасторлық үйі 15 ғасырға жатады. Сент-Денис шіркеуі өзінің ою-өрнектелген терезе жақтауларымен және Англиядағы ең көне тас мұнараларының бірімен танымал. Линкольн епископтары ортағасырлық қаланы өздерінің базасы ретінде пайдаланып, қазір қираған Слифорд қамалын салған.

Осы ғасырларға жататын ғимараттардың қатарында Нортгейттегі Уильям Алвиге тиесілі барокко стиліндегі үй, Нортгейттегі ортағасырлық қабырғалы үй және Базар алаңындағы отырыстар үйі бар. Карр отбасы 1834 жылы қайта жаңартылған гимназияны, 1830 жылы қайта салынған аурухананы және 1857 жылы қайта құрылған қайырымдылық үйлерін салған, ал Виктория дәуірінің шеберлері Чарльз Кирк және Томас Пэрри көптеген қоғамдық ғимараттар мен жеке тұрғын үйлерді, соның ішінде Лаффорд террасасын, Саутгейттегі және Вестхолмдегі өз үйлерін тұрғызған немесе кеңейткен. Өнеркәсіптік революция кезінде 1794 жылы Слея каналы салынды, ал Слифорд каналы компаниясы Карр көшесі бойында кеңселер мен деполар салған. Канал сауданы дамытты, ал Истгейттегі готикалық газ зауыды 1839 жылдан бастап қаланы жарықпен қамтамасыз етті. Парламент депутаты Генри Хэндли Саутгейттегі Хэндли ескерткішімен, Элеонора кресі стиліндегі готикалық монументпен еске алынған. 1850 жылдары теміржол келді және вокзал готика стилінде салынды. Слифордтың ауыл шаруашылығындағы маңызды орны және жаңа көлік байланыстары 19 ғасырдың соңында тұқым саудасы мен сусындау өндірісін дамытуға ықпал етті: тұқым саудагері Чарльз Шарптың үйі, The Pines, Бостон жолында орналасқан. 1892-1905 жылдар аралығында Марехам Лейн көшесінде кірпіштен салынған Bass and Company компаниясының ірі сусындау кешені ІІ* санаттағы мүлік ретінде тіркелген және 1000 футтан астам ұзынға созылған фасады бар.

Слифордтықтар

Хендлилер отбасы бизнесте жақсы байланыстарға ие болды; Бенджамин Хендли заңгер, Навигациялық компанияда белгілі және жергілікті Peacock, Handley and Kirton банкінің серігі болды. Оның ұлы Генри Оңтүстік Линкольнширден парламент депутаты болды; оның қайтысынан кейін тұрғындар Саутгейтте оған ескерткіш орнатты. Роберт Армстронг Ербург, пастор Ричард Ербургтың ұлы, Нью-Слифордтың викари, Честерден екі рет парламент депутаты болды. Сэр Томас Мерес, саясаткер, грамматикалық мектепте білім алды. Сэр Роберт Паттинсон, сондай-ақ грамматикалық мектепте білім алған, Грантем және Слифордтан парламент депутаты және Кестевен округтік кеңесінің төрағасы болды. Діни пікір таластырушы Генри Пикворт Нью-Слифордта дүниеге келді және квакерлерге қарсылық танытқан Фрэнсис Баггты Слифордта ашық пікірталасқа шақырды. Діни жазушы Джон Остин грамматикалық мектепте білім алды. Уильям Скоффин қаланың пресвитериандық пасторы қызметін атқарды және оннан астам жыл уағыз айтты, ал пресвитериандық пастор Бенджамин Фосетт Слифордта туып, білім алды. Пресвитериандық пастор, биограф және Корольдік қоғамның мүшесі Эндрю Киппис Грамматикалық мектепке қатысты. Портрет суретшісі Чарльз Хаслевуд Шеннон (1863–1937) Слифордта дүниеге келді. Окулист Ричард Бэнистер 14 жыл Слифордта тәжірибе жинады, онда ол катарактаны емдеуді үйренді. Астроном және астролог Генри Эндрюс жастығында Слифордта жұмыс істеді. Роялист ақын Томас Шипман, сондай-ақ романшы Генри Джексон Карр грамматикалық мектебінде білім алды; актер және комедияшы Джозеф Смедли 1824 жылы театр салдырды, 1842 жылы қалаға қоныстанды, баспа бизнесін құрды және Солтүстік көшеде қайтыс болды; ал суретші Чарльз Хаслевуд Шеннон қалада дүниеге келді. Актриса және комедияшы Дженифер Сондерс Слифордта дүниеге келді. Халық мәдениетінде әнші Лоис Уилкинсон «Каравель» тобынан қаласында дүниеге келді; гламур моделі Аби Титмусс Раскингтонда өсіп, Кестевен және Слифорд орта мектебінде білім алды; ал Элтон Джонның лирика авторы Берни Таупин қалада дүниеге келді. «Сиқырлы айналма» телесериалын баяндаған Эрик Томпсон Джермин көшесіндегі үйден дүниеге келді. Спортта, «Лестер Сити», «Дерби Каунти» және «Линкольн Сити» клубтарында ойнаған кәсіби футболшы Марк Уоллингтон Слифордта өсіп, зейнеткерлікке шыққаннан кейін Санкт-Джордж академиясында дене тәрбиесінен сабақ берді. Академияда ботаник Дэвид Х. Н. Спенс Слифордта дүниеге келді; ал социолог Шейла Аллен Кестевен және Слифорд орта мектебінде білім алды.

The Handley family were well connected with business; Benjamin Handley was a lawyer, prominent in the Navigation Company and partner in the local bank Peacock, Handley and Kirton. His son, Henry, was M. P. for South Lincolnshire; after his death, the residents erected a monument to him on Southgate. Robert Armstrong Yerburgh the son of Rev. Richard Yerburgh, vicar of New Sleaford, was twice M. P. for Chester. Sir Thomas Meres, politician was educated at the grammar school. Sir Robert Pattinson, also educated at the grammar, was M. P. for Grantham and Sleaford and chairman of Kesteven County Council. The religious controversialist Henry Pickworth was born in New Sleaford and challenged the opponent of Quakerism Francis Bugg to an open debate at Sleaford. John Austin, a religious writer, was educated at the grammar school. William Scoffin served as the town's Presbyterian minister and preached there for more than forty years, while Benjamin Fawcett, Presbyterian minister, was born and educated at Sleaford. Andrew Kippis, the Presbyterian minister, biographer and Fellow of the Royal Society, attended the Grammar School. The portrait painter Charles Haslewood Shannon (1863–1937), was born in Sleaford. Richard Banister, the oculist, practised for 14 years in Sleaford, where he trained in couching cataracts. Henry Andrews astronomer and astrologer, worked in Sleaford during his youth. The royalist poet Thomas Shipman was educated at Carre's Grammar School, as was novelist Henry Jackson; Joseph Smedley, the actor and comedian, built the theatre in 1824, before settling in the town in 1842, establishing a printing business and dying in North Street; and Charles Haslewood Shannon, the artist, was born in the town. The actress and comedian Jennifer Saunders was born in Sleaford. In popular culture, the singer Lois Wilkinson of the Caravelles was born in the town; glamour model Abi Titmuss grew up in Ruskington and was educated at Kesteven and Sleaford High School; and Bernie Taupin, Elton John's lyricist, was born in the town. Eric Thompson who narrated The Magic Roundabout television series, was born in a house on Jermyn Street. In sport, the professional footballer Mark Wallington who played for Leicester City, Derby County and Lincoln City, grew up in Sleaford and, after retiring, taught Physical Education at St George's Academy. In academia, the botanist David H. N. Spence was born in Sleaford; and the sociologist Sheila Allen attended Kesteven and Sleaford High School.