Ұлыбританияның азаматтық туы – "Қызыл желеу". Тарихы 1707 жылға дейін созылады, сауда кемелерінде қолданылады. Англия және Шотландияның ерте тулары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбританияның азаматтық жалауы
Civil ensign of the United Kingdom
Қызыл жалауша немесе "Қызыл шаң" – Ұлыбритания және Солтүстік Ирландия Біріккен Корольдігінің азаматтық жалауы. Бұл британдық жалаулардың бірі, және ол таза немесе оң жағында белгі немесе суретпен әшекейленген күйде қолданылады. 1707 жылдан бері британдық сауда және жолаушылар кемелері осы жалауды қолданады. 1707 жылға дейін ағылшын қызыл жалауы мен шотланд қызыл жалауы тиісінше ағылшын Корольдік теңіз күштері және Шотландия Корольдік теңіз күштері қолданған. Бұл ертедегі қызыл жалаулардың алғаш рет қашан пайда болғаны белгісіз, бірақ сақталған төлем түбіртектері 1620 жылдары ағылшын теңіз күштері мұндай жалауларды тігуге ақы төлегенін көрсетеді.
The Red Ensign or "Red Duster" is the civil ensign of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland. It is one of the British ensigns, and it is used either plain or defaced with either a badge or a charge, mostly in the right half. It is the flag flown by British merchant or passenger ships since 1707. Prior to 1707, an English red ensign and a Scottish red ensign were flown by the English Royal Navy and the Royal Scots Navy, respectively. The precise date of the first appearance of these earlier red ensigns is not known, but surviving payment receipts indicate that the English navy was paying to have such flags sewn in the 1620s.
Англия (1707 жылға дейінгі)
Корольдік флот 1864 жылы қайта ұйымдастырылмас бұрын, қарапайым қызыл байрақ 1558 жылдан бастап Корольдік флоттың үш эскадрильясының бірі – Қызыл эскадрильяның байрағы болған. 1620 жылы қарапайым қызыл байрақ сол жақ жоғарғы кантонда Георгийдің кресімен бірге пайда бола бастады. Массачусетс колониясы құрылғаннан бастап қызыл байрақты пайдаланды; 1636 жылы Роджер Уильямстың кресттерді папалықпен байланыстырған уағызынан кейін губернатор Эндикотт Санкт-Джордж кресін байрақтан алып тастауға бұйрық берді. Колонияның Ұлы және жалпы соты Эндикотттың "өкілеттігінің шегінен тыс әрекет еткенін" анықтады, бірақ содан кейін бірнеше онжылдық бойы байрақ кресіз қалды. 1674 жылы король Карл II (1630–1685, 1660–1685 жылдары билік еткен) Қызыл байрақтың ағылшын сауда кемелері үшін тиісті жалау екенін растады. 1674 жылғы жарлықтың мәтіні көрсеткендей, осы күнге дейін ағылшын сауда кемелері бұл байрақты қолданып келген. Осы кезде байрақ кантонда Георгийдің кресін көрсетті. Бұл 1864 жылы өзгерді, онда кеңес шешімімен Қызыл байрақ сауда кемелеріне бекітілді.
Prior to the reorganisation of the Royal Navy in 1864, the plain red ensign had been the ensign of one of three squadrons of the Royal Navy, the Red Squadron, as early as 1558. By 1620, the plain red ensign started to appear with the Cross of St George in the upper left canton. The Colony of Massachusetts used the red ensign from its founding; after a sermon by Roger Williams in 1636, equating crosses with the papacy, Governor Endicott ordered the St George cross removed from the flag. The Great and General Court of the colony found that Endicott had "exceeded the lymits of his calling", and yet left the flag without its cross for a number of decades afterward. In 1674, a Royal Proclamation of King Charles II (1630–1685, reigned 1660–1685) confirmed that the Red Ensign was the appropriate flag to be worn by English merchant ships. The wording of the 1674 proclamation indicates that the flag was customarily being used by English merchantmen before that date. At this time, the ensign displayed the Cross of St George in the canton. This changed in 1864, when an order in council provided that the Red Ensign was allocated to merchantmen.
Шотландия (1707 жылға дейінгі)
Шотландтар крест-сольтерді ұлттық ту ретінде ертерек қабылдаған болуы мүмкін, бірақ XIV ғасырға дейін бұған тікелей дәлел табылмаған. Шотландияның ең көне жазбалары теңізде жоғалып кетті, оларды сол елге қайтару үшін жіберілген кемеде, король Эдуард I (1239–1307, 1272–1307 жылдары тақ отырған) «Тағдыр тасымен» бірге алып кеткен еді. 1707 жылға дейін Шотландияның қызыл туы Корольдік шотланд теңіз флотының кемелерінде қолданылды, оның кантонында крест-сольтер бейнеленген. Шотландия туы көптеген шотланд кемелерімен бірнеше жыл бойы ресми емес түрде қолданылып келді. 2015 жылы лейтенант-командир Джордж Маккензи Шотландия туын ресми мойындау үшін қозғалыс бастады, себебі 1995 жылғы Сауда кемелері заңы Королеваның Кеңесіне немесе Мемлекеттік хатшыға «қызыл тудың өңделген немесе өзгертілген кез келген түсін» бекітуге рұқсат береді. Жақтастары 2010 жылы «ерікті немесе бейресми» қызыл туды пайдалануға рұқсат алған Джерси штатының мысалын келтірді, ол Плантагенет тәжімен әшекейленген. Бұл қозғалыс Шотландия үкіметінің Ұлыбритания үкіметінен шотланд сауда кемелері үшін «бейресми немесе ерікті ту» ретінде туды қайта енгізуді сұраған петициямен аяқталды. Маккензи «петицияның мақсаты британдық қызыл туды алмастыру емес» деп мәлімдеді. Петицияны MSP Майкл Расселл және басқа да сауда кемелерінің теңізшілері мен теңіз саудасы тобының мүшелері қолдады. Петиция жеткілікті қолдауға ие болды, нәтижесінде Шотландия үкіметі Маккензиге «мәселені тікелей немесе өкілі арқылы Мемлекеттік хатшымен көтеруді» ұсынды.
It is probable that the cross saltire was adopted by the Scots as a national ensign at a very early period, but there seems no direct evidence of this before the fourteenth century. The earliest Scottish records were lost at sea in the ship that was sent to return them to that country, whence they had been carried off, with the "Stone of Destiny", by King Edward I (1239–1307, reigned 1272–1307). Prior to 1707, the Scottish Red Ensign was flown by ships of the Royal Scots Navy, with a saltire in the canton. The Scottish Ensign has been flown unofficially by many Scottish vessels for a number of years. In 2015, a movement was launched by Lieutenant Commander George MacKenzie RNR to have the Scottish Ensign officially recognised, on the basis that the Merchant Shipping Act of 1995 permits Her Majesty the Queen in Council or a Secretary of State to approve "any colours consisting of the Red Ensign defaced or modified". Supporters cited the example of the States of Jersey, who in 2010 were permitted to use a "voluntary or informal" red ensign, adorned with a Plantagenet crown. The movement culminated in a petition for the Scottish Government to seek a warrant from the U. K. government to reintroduce the flag as an "informal or voluntary ensign" for Scottish merchant vessels. MacKenzie stressed that the "petition was not meant to replace or supersede the British Red Ensign". The petition received the support of MSP Michael Russell, and other Merchant sailors and members of sailing trade groups. The petition gained enough support that it was passed onto the Scottish Government who recommended Mr MacKenzie "raise the issue with the Secretary of State directly or through his MP".
Ұлыбритания (17071800)
1707 жылы Англия мен Шотландияның заңнамалық бірігуінен кейін кішкентай Шотландия Корольдік флоты жеке күш ретінде тоқтатылды, ал екі тәждің жүз жыл бұрынғы бірігуінен жасалған "Одақ" түстері барлық жалауларға – теңіз және сауда жалауларына енгізілді. 1707 жылғы 21 шілдедегі Кеңес бұйрығы корольдік стандарттың теңіз жалаулары ретінде Одақ жалауын және "Екі Корольдіктің аталған Одағынан бері оның Ұлылықтары басқарған байрағын" белгіледі, бұйрыққа қоса берілген түсті суреттерден оның қызыл жалау екені көрінеді. Ақ және көк жалаулар осы бұйрықта есімдері аталмаған; демек, қызыл жалау Ұлыбританияның заңды жалауы ретінде қарастырылған, ал қалғандары тактикалық мақсаттар үшін оның түрлері ғана. 1707 жылы Англия мен Шотландия парламенттері өткен жылы келісілген Одақ шартын ратификациялаған Одақ актілерін қабылдады, осылайша Шотландия Корольдігі Англия Корольдігімен (оның құрамында Уэльс княздығы бар) біріктіріліп, "Ұлыбритания Корольдігі" деген жаңа мемлекет құрылды. Бұл нәтижесінде жаңа қызыл жалау пайда болды, онда алғашқы Одақ жалауы, соның ішінде бірінші тоқсанда тұздық (крест) орналастырылды. Қызыл жалаудың жаңа дизайнын Анн патшайымы (1665–1714, 1702–1714 жылдары билеген) жариялады және оның теңіз күштері мен "біздің адал поддандыларымызға" тиесілі кемелерде қолданылуын көрсетті. Бұл жалау Америка революциясынан бұрын Солтүстік Америкадағы Он үш колонияның кемелерінде қолданылды. Тудың өзгеруі революцияға дейін және оның кезінде колонистердің наразылығын білдіру үшін пайдаланылды. Мұны Тонтон және Джордж Рекс жалауларында көруге болады. Ол сондай-ақ 1775 жылғы Ұлы Одақ жалауының негізін құрады, ол алғашқы американдық ұлттық жалау ретінде қызмет етті, бірақ ол негізгі Қызыл жалаудан сәл ерекшеленді, өйткені оның кантонында шаршы Одақ жалауы болды.
Upon the legislative union of England and Scotland in 1707, the tiny Royal Scots Navy came to an end as a separate force, and the "Union" colours (invented on the union of the two crowns a hundred years before) were inserted in all ensigns, naval and mercantile. An Order in Council of 21 July 1707 established as naval flags of the royal standard the Union flag and "the ensign directed by her Majesty since the said Union of the two Kingdoms", which from the coloured drafts attached to the order is seen to be the red ensign. The white and blue ensigns are not mentioned in this Order; evidently the red ensign was alone regarded as the legal ensign of Great Britain and the others as merely variations of it for tactical purposes. In 1707, Acts of Union, ratifying the Treaty of Union, which had been agreed the previous year, were passed by the parliaments of England and Scotland, thereby uniting the Kingdom of Scotland with the Kingdom of England (which included the Principality of Wales) into a new state with the name "Kingdom of Great Britain". This resulted in a new red ensign which placed the first Union Flag, inncluding a saltire in the first quarter. The new design of the Red Ensign was proclaimed by Queen Anne (1665–1714, reigned 1702–1714), who indicated that it was to be used by both the navy and ships owned by "our loving subjects". The flag was flown by ships of the Thirteen Colonies in North America before the American Revolution. Modification of the flag was used to express the discontent of the colonists before and during the outbreak of the revolution. This can be seen in both the Taunton flag and the George Rex flag. It also formed the basis of the Grand Union Flag of 1775, which served as the first American national flag, although it differed slightly from the primary Red Ensign in that it had a squared Union Flag in the canton.
Ұлыбритания (1801 жылдан қазіргі уақытқа дейін)
1801 жылы тағы бір одақ шартымен Ирландия Ұлыбританиямен бірігіп, Ұлыбритания мен Ирландияның Біріккен Корольдігін құрды, нәтижесінде қазіргі одақ туының кантонына қосымша элементтер енгізілді. Әйгілі Сент-Патрик кресі Одақ туына, сондай-ақ британдық энсинглдердің алғашқы төрт бөлігіне қосылды. 1854 жылғы Сауда кемелері заңында Қызыл энсинглдің британдық сауда кемелері үшін ресми ту екендігі нақты көрсетілді. Бұл ереже келесі британдық теңіз заңнамаларында қайталанды (мысалы, 1889, 1894 (73-тармақ) және 1995 жылдар). 1864 жылға дейін Қызыл энсингл Корольдік теңіз күштерінің басты энсинглі болып саналды және оны теңіз күштерінің Қызыл эскадрильясының кемелері, сондай-ақ ешқандай эскадрильяға бекітілмеген (яғни, тәуелсіз басқарумен жүзетін) әскери кемелер қолданды. Ақ және Көк энсинглдер де Корольдік теңіз күштерінде қолданылды. Адмиралтействодағы көптеген шенеуніктер Корольдік теңіз күштерінің үш түрлі энсинглді (яғни, қызыл, ақ және көк) пайдалануының көне және шатастыратын екенін жақтырмады. Сондай-ақ көптеген адамдар сауда кемелерін әскери кемелерден анық ажырату қажет деп ойлады. 1864 жылдың шілдесіндегі кеңес шешімімен Ақ энсингл Корольдік теңіз қызметінің ресми энсинглі деп белгіленді. Көк энсингл Корольдік теңіз резервінің офицерлері басқаратын кемелер үшін, ал (тиісті белгісімен) мемлекеттік қызметтегі кемелер үшін ұлттық түс ретінде бекітілді. Қызыл энсингл британдық сауда кемелеріне берілді. Бұл негізгі құрылым бүгінгі күнге дейін сақталған. Бірнеше жылдан кейін (1867–1869) Адмиралтейство көптеген британдық колонияларының қарулы немесе мемлекеттік қызметіндегі кемелері үшін көк энсинглдің қолданылатынын анықтады. Көптеген британдық колониялары мемлекеттік кемелері болғандықтан көк энсинглді қолдануға мұқтаж болды; кейбір колонияларда, мысалы, Оңтүстік Австралияда әскери кемелер де болды. Нәтижесінде Көк энсингл бүкіл Империяда қолданылды және Британ Империясының көптеген колониялары мен бұрынғы колониялары қолданатын тулардың үлгісіне айналды. Сонымен қатар, 1864 жылы сауда кемелерінің туы ретінде тағайындалған қызыл энсингл, Адмиралтействоның рұқсатын алған колониялар немесе аумақтардағы сауда кемелерімен қолданылды. Рұқсаттар келесілерге берілді: Британ Солтүстік Борнео (1882), Британ Шығыс Африкасы (1890), Канада (1892), Жаңа Зеландия (1899), Британ Оңтүстік Африкасы (1902), Австралия (1903), Британ Сомалилендісі (1904), Оңтүстік Африка Одағы (1910), Ньюфаундленд (1918), Үнді жерлестері (1921), Кипр (1922), Танганьика (1923), Батыс Самоа (1925) және Палестина (1927). Адмиралтейство рұқсаты болмаған аймақтар, атап айтқанда Британ Үндістаны, ресми емес жергілікті нұсқалары қолданылса да, қарапайым Қызыл энсинглді қолданды. Бүгінгі таңда жергілікті эмблемасы бар Қызыл энсинглдерді Қызыл энсингл тобының бірнеше құрамдас тізілімдерінде тіркелген кемелерде пайдалануға болады: Бермуда, Британдық Виргин аралдары, Кайман аралдары, Фолкленд аралдары, Гибралтар, Гернси, Джерси және Мэн аралы.
In 1801, with another Act of Union, Ireland joined with Great Britain to form the United Kingdom of Great Britain and Ireland, which resulted in the present Union Flag being added to the canton. The St Patrick's Cross was added to the Union Flag and, accordingly, to the first quarters of the British ensigns. The Merchant Shipping Act 1854 included a specific provision that the Red Ensign was the appropriate flag for a British merchantman. This provision was repeated in successive British shipping legislation (i. e., 1889, 1894 (section 73) and 1995). Until 1864, the Red Ensign was also the principal ensign of the Royal Navy, and as such it was worn by ships of the Red Squadron of the navy, as well as by those warships that were not assigned to any squadron (i. e., those sailing under independent command). The white ensign and the blue ensign were also used by the Royal Navy. Many in the Admiralty felt that the Royal Navy's use of three separate ensigns (i. e., the red, white, and blue) was outdated and confusing. Many also felt that merchantmen should be clearly distinguishable from warships. In July 1864, an order in council provided that the White Ensign was the ensign of the Royal Naval Service. The Blue Ensign was designated as the proper national colours for ships commanded by an officer of the Royal Naval Reserve, and (with an appropriate badge) as national colours for ships in government service. The Red Ensign was assigned to British merchantmen. This basic structure remains today. A few years later (1867–1869), the Admiralty determined that the blue ensign charged with an appropriate badge in the fly would be used as the ensign by those ships in the armed, or public, service of the many British colonies. Most British colonies needed to use the blue ensign due to the fact that most had government vessels; some colonies, such as South Australia, had warships. As a result, the Blue Ensign was used throughout the Empire and thus became the model for the flags used by a number of colonies and former colonies in the British Empire. At the same time, the red ensign (which was designated in 1864 as the flag for merchant shipping) was used by merchantmen of those colonies or territories which obtained an Admiralty warrant. Warrants were issued, chronologically, to British North Borneo (1882), British East Africa (1890), Canada (1892), New Zealand (1899), British South Africa (1902), Australia (1903), British Somaliland (1904), Union of South Africa (1910), Newfoundland (1918), Indian Native States (1921), Cyprus (1922), Tanganyika (1923), Western Samoa (1925) and Palestine (1927). Those areas, notably including British India, that did not have an Admiralty warrant used the plain Red Ensign, although unofficial local versions of the Red Ensign were used. Today, Red Ensigns charged with the local emblem are available to be used by ships registered on several of the component registers of the Red Ensign Group: Bermuda, British Virgin Islands, Cayman Islands, Falkland Islands, Gibraltar, Guernsey, Jersey, and Isle of Man.
Қызыл жалауша
Қарапайым қызыл жалау Ұлыбританияның азаматтық немесе сауда жалауы болып табылады. Жалаудың жалпы пропорциясы 1:2, Одақтық жалау алаңның төрттен бір бөлігін алып, кантонға орналастырылған.
The plain red ensign is the civil ensign or merchant ensign of the United Kingdom. The flag has overall ratio of 1:2 with the Union occupying one quarter of the field and placed in the canton.
Бермуд аралдары
Бермуд аралдары Ұлыбританияның теңізден тыс аумақтарының арасында ерекше болып, Қызыл туды құрлықта да, теңізде де қолданады. Бермудтың елтаңбасы 1910 жылы бекітілгеннен бері бұл тудың бейресми түрде қолданылып келе жатыр. Бермуд туы құрлықта қолдануға ресми түрде қабылданбаған сияқты, алайда 1969 жылғы Сыртқы істер және Достастық кеңсесінің айналымында оның қолданылуы еске алынған. Ақ және жасыл қалқанда 1609 жылы Бермуда жағалауында «Си Венчур» кемесінің батып кетуін бейнелейтін иілген қалқанды ұстап тұрған қызыл арыстан бейнеленген. Қызыл тудың Бермуданың құрлықтағы туы ретінде таңдалғаны Канаданың ықпалынан туындауы мүмкін. (ХХ ғасырдың бірінші жартысында Канада Канада елтаңбасымен безендірілген Қызыл туды ресми емес ел туы ретінде пайдаланған.) Бермуданың 2002 жылғы кеме қатынасы заңнамасы бұл туды Бермудада тіркелген кемелердің жалаушасы ретінде ресми мойындады. 2002 жылға дейін Бермуда кемелері бұл туды жалауша ретінде бейресми түрде қолданған, бұл 1950 жылдарға дейінгі Адмиралтейство хаттарында көрсетілген. Бермуда (азаматтық) үкіметтік кемелері мен теңіз қызметтері кемелерде де, жағалаудағы нысандарда да қолданылатын көк туды пайдаланады.
Bermuda, uniquely among British overseas territories, uses the Red Ensign as its land flag as well as at sea. The flag has apparently been flown unofficially since Bermuda's arms were granted in 1910. There appears to be no formal adoption of the Bermuda flag for use on land, although a 1969 Foreign and Commonwealth Office circular mentions its use. The white and green shield has a red lion holding a scrolled shield showing the sinking of the ship Sea Venture off of Bermuda in 1609. The Red Ensign is likely to have been chosen as Bermuda's land flag due to Canadian influence. (For the first half of the 20th century, Canada made use of the Red Ensign defaced with the Canadian shield as an unofficial land flag.) Bermuda's 2002 shipping legislation officially recognises the flag as an ensign for Bermudian registered ships. Prior to 2002, the flag was often used unofficially by Bermudian ships as an ensign, as reflected in Admiralty correspondence dating back to the 1950s. Bermuda (civil) Government vessels and maritime services use the defaced blue ensign, which is flown both from vessels and from shore facilities.
Гибралтар
Гибралтар аумақтық гербін қызыл туға енгізетін аумақтың әртүрлі жалауларын ұсынады. Бұл, өзінің аумақтық туы ретінде мұндай туды қабылдамаған жалғыз теңіз арты аумағы, алайда осы туларды аумақтың суларындағы кемелерде көруге болады.
Gibraltar features variant flags of the territory which incorporate the Gibraltar coat of arms into a red ensign. This is the only Overseas Territory not to adopt any such ensign as its territorial flag, although the ensigns may still be seen on vessels in the waters of the territory.
Мэн аралы
Ман аралының Корольдік тәуелділігіне 1971 жылғы 27 тамыздағы Корольдік жарлықпен, арал арқылы тіркелген кемелерде қолдану үшін, орталық бөлігінде Манның трискелионы бейнеленген қызыл ту берілді. Ман аралының ұсынатын қаржылық артықшылықтарының арқасында бұл ту әлемнің түкпір-түкпіріндегі сәнді яхталар мен ірі жүк кемелерінде кеңінен қолданылады.
The Crown dependency of the Isle of Man was granted a red ensign, with the triskelion of Man in the central fly, for use by ships registered through the island, by Royal Warrant dated 27 August 1971. It is widely used on luxury yachts and large cargo ships around the world, due to the financial benefits the Isle of Man can provide.
Австралия
Австралиялық Қызыл байрақ – Австралияның азаматтық байрағы. 1901 жылдан 1954 жылға дейін бұл байрақ азаматтық байрақ ретінде қолданылды, оны жеке азаматтар құрлықта қолдана берді, ал Көк байрақ британдық дәстүрді сақтай отырып, үкіметтік қолдану үшін резервте болды. Осы кезеңде Көк байрақ Австралияның ұлттық туы еді. 1941 жылы премьер-министр Роберт Мензис жеке азаматтардың құрлықта Көк байрақты қолдануына ешқандай шектеу болмауы керек екенін айтты, ал 1947 жылы премьер-министр Бен Чифли бұл позицияны қайта бекітті, бірақ 1953 жылғы Ту туралы заң қабылданғанға дейін азаматтардың Көк байрақты қолдануына қойылған шектеу ресми түрде алынбады. Одан кейін құрлықта Қызыл байрақты қолдану сирек болды. 1912 жылғы Теңіз және кеме қатынасы туралы заңға және 1981 жылғы Кеме тіркеу туралы заңға сәйкес, Қызыл байрақ Австралияда тіркелген сауда кемелері үшін рұқсат етілген жалғыз байрақ болып қала береді. Жеңіл кемелер Қызыл байрақ немесе ұлттық туды қолдана алады, бірақ оларды бір уақытта қолдануға болмайды.
The Australian Red Ensign is the Australian civil ensign. From 1901 to 1954 the flag was used as a civil flag, to be flown by private citizens on land, with the use of the Blue Ensign reserved for government use, reflecting British practice. During this period, the Blue Ensign was the Australian national flag. In 1941, Prime Minister Robert Menzies stated that there should be no restrictions on private citizens using the Blue Ensign on land, and in 1947 Prime Minister Ben Chifley reaffirmed this position, but it was not until the passage of the Flags Act 1953 that the restriction on civilians flying the Blue Ensign was officially lifted, after which use of the Red Ensign on land became a rarity. Under the Navigation and Shipping Act 1912 and the Shipping Registration Act 1981, the Red Ensign remains the only flag permitted for use by merchant ships registered in Australia. Pleasure craft may use either the Red Ensign or the national flag, but not both at the same time.
Канада
"Қызыл Ту" термині көбінесе Канаданың бұрынғы де-факто ұлттық туы болған Канаданың Қызыл Туын білдіреді. Ол 1867 жылы Канада Конфедерациясынан кейін бейресми түрде қабылданды және 1892 жылдан бастап Канада сауда кемелерінде қолданылатын ресми ту болды. Дегенмен, құрлықта ресми ұлттық ту – Ұлыбритания Туы болды. Қызыл Тудың ресми мәртебесі болмаса да, ол құрлықта да кеңінен қолданылды. 1924 жылы Қызыл Ту Канаданың Канададан тыс жердегі мемлекеттік ғимараттарында, ал 1945 жылдан бастап Канада ішінде де қолдануға бекітілді. Канаданың Қызыл Туы қолданылған кезеңде оның ұшқышында Канада гербінің әртүрлі нұсқалары бейнеленді. Мұнда 1868-1965 жылдар аралығындағы үш ресми үлгінің суреттері көрсетілген. Канада сондай-ақ Канада үкіметі мен Канада Корольдік теңіз күштеріне қарасты кемелер үшін көк туды қолданды. Қызыл Ту 1965 жылға дейін Канаданың ұлттық туы ретінде қызмет етті, содан кейін ұзақ пікірталас нәтижесінде оның орнына Жапырақ Туы келді. Қызыл Ту дәстүрлілер мен монархистер арасында әлі де танымал. Ұлттық Қызыл Ту енді ресми түрде қолданылмаса да, Манитоба және Онтарио провинцияларының тулары олардың тиісті гербтері бар Қызыл Тулар болып табылады. "Хадсон Бэй Компаниясы" және "Солтүстік-Батыс Компаниясы" да өз корпоративтік тулары ретінде Қызыл Туды қолданды.
The term "Red Ensign" is often used to refer to the Canadian Red Ensign, the former de facto national flag of Canada. It was informally adopted following Canadian Confederation in 1867 and, from 1892, it was the official flag for use on Canadian merchant ships. On land, however, the official national flag was the Union Flag. Despite its unofficial status, the Red Ensign was widely used on land as well. In 1924, the Red Ensign was approved for use on Canadian government buildings outside Canada, and from 1945 for those inside Canada as well. Canada's Red Ensign bore various forms of the shield from the Canadian coat of arms in its fly during the period of its use. Shown here are pictures of the three official forms between 1868 and 1965. Canada also used a blue ensign for ships operated by the Canadian government and for the Royal Canadian Navy. The Red Ensign served as Canada's national flag until 1965 when, after considerable debate, it was replaced by the Maple Leaf flag. The Red Ensign is still popular among traditionalists and monarchists. Although the national Red Ensign is no longer used officially, the provincial flags of Manitoba and Ontario are Red Ensigns bearing their respective coats of arms. The Hudson's Bay Company and the North West Company also used Red Ensigns as their corporate flags.
Ньюфаундленд
Ұшақтағы Ньюфаундлендтің үлкен мөрі бар Қызыл Ту 1904 жылдан 1931 жылға дейін Ньюфаундленд Доминионының ресми емес туы саналды, содан кейін ол Ньюфаундленд Доминионының "Ұлттық түстері" ретінде заңмен бекітіліп, азаматтық ту ретінде қолданыла бастады, ал Одақ Туы да сол кезде ұлттық ту ретінде заңдастырылды. Ньюфаундленд Қызыл Туы кейін 1960 жылдардың ортасына дейін ресми коммерциялық кемелерді тану үшін пайдаланылды. Тудағы белгі – сауда және тауардың құдайы Меркурий, ол Британияға балықшыны сыйға тартып тұр, балықшы тізе бүгіп, теңіздің барлық өнімдерін ұсынып жатыр. Белгінің үстінде "Terra Nova" деген сөздер, ал астында "Hæc Tibi Dona Fero" немесе "Мен саған осы сыйлықтарды әкелем" деген ұран жазылған. Мөрді 1903 жылы губернатор сэр Кавендиш Бойлдің қызы Аделайн Лейн жаңартқан.
The Red Ensign with the Newfoundland great seal in the fly was considered the unofficial flag of the Dominion of Newfoundland from 1904 until 1931, at which point it was officially legislated as the Dominion of Newfoundland's "National Colours" to be flown as the civil ensign, with the Union Flag being legislated as the national flag at that time as well. The Newfoundland Red Ensign was then used as official commercial shipping identification until the mid 1960s. The badge in the flag consists of Mercury, the god of commerce and merchandise, presenting to Britannia a fisherman who, in a kneeling attitude, is offering the harvest of all the sea. Above the device in a scroll are the words Terra Nova, and below the motto Hæc Tibi Dona Fero or "These gifts I bring thee." The seal was redesigned by Adelaine Lane, niece of Governor Sir Cavendish Boyle in 1903.
Фиджи
Фиджидің Қызыл туы, сол жақ төрттен білігінде Ұлыбритания туымен және Фиджинің елтаңбасынан алынған қалқанмен, 1970 жылдың 10 қазанынан бастап Фиджидегі азаматтық кемелердің ресми туы болды. Алдында, 1908 жылдан бастап, туда ақ дискіде толық елтаңба бейнеленген.
The Fijian Red Ensign with the Union Flag in the first quarter, and the shield from the coat of arms of Fiji in the fly became the official flag in Fiji for civilian vessels since 10 October 1970. Previously the ensign was displayed the full coat of arms on a white disc from 1908.
Үндістан
Британдық Үндістанды бейнелейтін ту әдетте Үндістан жұлдызы бар Ұлыбритания туы болды. Көптеген халықаралық шараларда және халықаралық ұйымдарда Үндістанды ұсыну үшін Үндістан жұлдызы бар қызыл ту қолданылды. Британдық Үндістанның бөлінуінен кейін, Үндістан мен Пәкістанның екеуі де британдық дәстүрге сәйкес өздерінің азаматтық туларын қабылдады, олардың барлығы өздерінің ұлттық туы кантонда орналасқан қызыл тудың түрлері.
The flag representing British India was usually the Union Flag with the Star of India. In many international events and international associations the Red Ensign with the Star of India was used to represent India. After the partition of British India, both India and Pakistan have their own civil ensigns following British tradition, they are all variants of the Red Ensign with their own national flag in the canton.
Князьдік мемлекеттер
Княздік мемлекеттер, сондай-ақ "туған мемлекеттер" деп те аталатын, Британдық Радж құрамындағы бес жүзден астам номиналды тәуелсіз аумақтар еді, олар британдықтармен тікелей басқарылмаған, бірақ Британдық Тақтың жоғары басымдығымен қолдау одағына бағынып, жанама басқару түрі арқылы жергілікті билеушілермен басқарылған. Британдық Үндістанның княздік мемлекеттерінің көп бөлігі теңізге шығу мүмкіндігі болмады. Жағалауы бар азағантай мемлекеттердің кейбіреулері сауда кемелерінде қызыл тудың түрлерін пайдаланды.
The princely states, also known as 'native states', were over five hundred nominally sovereign territories within the British Raj that were not directly governed by the British, but by a local ruler through a form of indirect rule subject to a subsidiary alliance under the paramountcy of the British Crown. The great majority of the princely states of British India were landlocked. Some of the few which had a coastline used versions of the red ensign on their merchant vessels.
Жаңа Зеландия
Жаңа Зеландияның Қызыл Туы, бірінші тоқсанында Ұлыбритания Туы және ұшқыш бөлігінде төрт бес бұрышты ақ жұлдыздан тұратын Оңтүстік Кресті бейнеленген, 1901 жылы Жаңа Зеландиядағы сауда кемелері үшін ресми ту болды. Бұрын қарапайым қызыл ту қолданылып келген. 1981 жылғы «Тулар, Эмблемалар және Атауларды қорғау туралы» заңға сәйкес, маори аймақтарында немесе маори шаралары кезінде маорилердің қызыл туларды ұзақ жылдар бойы бағалауының құрметіне қызыл туды қолдануға рұқсат етіледі. Жаңа Зеландия заңнамасы, маори дәстүріне сәйкес, нақты отбасыны немесе маори тайпасын анықтайтын ақ әріптермен туды өзгертуге мүмкіндік береді. Оң жақтағы туда жазылған TAKITIMU атауы, Tākitimu каноэсінің (вайка) экипажынан тараған маори iwi тобын білдіреді. Бүгінде жеке және сауда кемелері Жаңа Зеландия Туын (көк жалауша) немесе Жаңа Зеландияның Қызыл Туын қолдануға құқылы.
The New Zealand Red Ensign with the Union Flag in the first quarter, and the Southern Cross, represented by four five pointed white stars featured in the fly became the official flag in New Zealand for merchant vessels in 1901. Previously a plain red ensign was used. The red ensign may continue to be flown on land in Māori areas or during Māori events under the Flags, Emblems, and Names Protection Act 1981 in recognition of long held Māori preference for red flags. New Zealand law allows the defacement of the flag in accordance with Māori custom in which white capital letters identifying a particular family or Māori tribe are added. In the case of the flag on the right, TAKITIMU refers to a grouping of Māori iwi descended from the crew of the Tākitimu waka (canoe). Today, private and merchant craft can choose to fly the Flag of New Zealand (which is a blue ensign) or the New Zealand red ensign.
Оңтүстік Африка
Қызыл байрақ, ұлттық елтаңбаның қалқанымен бейнеленген, 1910 жылғы 28 желтоқсанда Оңтүстік Африка Одағының сауда байрағы ретінде бекітілді. 1912 жылдан бастап қалқан ақ дискіде көрсетілді. 1951 жылғы Теңіз кемелері туралы заңға сәйкес, 1960 жылғы 1 қаңтардан бастап ұлттық ту қолданысқа енгендіктен, бұл байрақ қолданудан тоқтатылды. Қалқанмен бірге қызыл байрақ 1910 жылдан 1928 жылға дейін де-факто ұлттық ту ретінде құрлықта да пайдаланылды. Мемлекеттік кемелердің ресми байрағы болған көк байрақ та болды, ол Оңтүстік Африканың шетелдегі кеңселерінде де қолданылды. Қызыл байрақтың ұлттық ту ретіндегі ең танымал қолданылуы 1915 жылы Оңтүстік Африка әскерлері қаланы басып алғаннан кейін, сол кездегі неміс Оңтүстік-Батыс Африкасындағы Виндхук қаласында генерал Луис Ботаның оны желбіретуі болды. 1928 жылы толыққанды ұлттық тудың енгізілуімен қызыл байрақты ұлттық ту ретінде қолдану тоқтатылды. Бұған 1925-1928 жылдардағы Оңтүстік Африка туына қатысты даулар себеп болды.
The Red Ensign, defaced with the shield of the national coat of arms, was authorised as the merchant ensign of the Union of South Africa on 28 December 1910. From 1912, the shield was displayed on a white disc. The ensign was superseded by the national flag with effect from 1 January 1960, in terms of the Merchant Shipping Act 1951. The Red Ensign with the shield was also used on land as a de facto national flag from 1910 until 1928. There was also a Blue Ensign which was the official ensign of government owned vessels, and was also flown at South African offices overseas. The most notable usage of the Red Ensign as a national flag was when General Louis Botha flew the flag over Windhoek in what was then German South West Africa after the town's occupation by South African troops in 1915. The use of the Red Ensign as a national flag ended with the introduction of a proper national flag in 1928. This was preceded by the South African Flag Controversy of 1925 to 1928.
Америка Құрама Штаттары
Массачусетс штатының Бристоль округіне қарасты Таунтон қаласының туы 1801 жылға дейінгі Қызыл Байрақтың негізінде құрылған. Бұл Жаңа Англия туының жергілікті түрі болған. Джордж Рекс туына назар аударыңыз. Америка Құрама Штаттарының алғашқы ұлттық туы – Ұлы Одақ туы, британдық Қызыл Байрақтарға ақ жолақтар тігіп қосу арқылы оңай дайындалған. Барлық американдық туынан қазіргі Гавайи туы оған ең көп ұқсайды.
The flag of the city of Taunton in Bristol County, Massachusetts is based on the pre 1801 Red Ensign. This was a local variant of the Flag of New England. See George Rex Flag. The Grand Union Flag, the first national flag of the United States of America, was easily produced by sewing white stripes onto the British Red Ensigns. The current Flag of Hawaii is most similar to it, of all American flags.
Скауттық қауымдастық
Скаут қауымдастығындағы теңіз скаут топтары Корольдік теңіз күштерімен мойындалып, осы мәртебесін көрсету үшін өзгертілген қызыл туды (Red Ensign) көтеруге құқылы.
Sea Scout groups within The Scout Association can be Royal Navy Recognised, and are allowed to fly a defaced Red Ensign to signify this.