Кіріспе
Ирландиялық актриса (1911–1998)
Морин О'Салливан (17 мамыр 1911 – 23 маусым 1998) – Джонни Вайсмуллер дәуірінде «Тарзан» фильмдер сериясында Джейн рөлін ойнаған ирландиялық актриса. Ол жарты ғасырдан астам уақыт бойы ондаған көркем фильмдерде ойнады және Лоренс Оливье, Грета Гарбо, Фредерик Марч, Уильям Пауэлл, Мирна Лой, Мари Дресслер, Уоллес Бири, Лайонел Барримор, Маркс бауырлары (Граучо, Харпо және Чико) және Вуди Аллен сияқты актерлермен бірге сахнада өнер көрсетті. 2020 жылы «The Irish Times» журналы оны Ирландияның ең ұлы киноактерлерінің тізімінде сегізінші орынға қойды. О'Салливан Ирландияның Роскоммон округіндегі Бойл қаласында дүниеге келген. Дублин, Англия және Франциядағы мектептерде оқығаннан кейін ол «Fox Film Corporation» компаниясында жұмыс істеу үшін Голливудқа көшті. О'Салливанның кинодағы мансабы 1930 жылдары басталды, ол ақырында «MGM» компаниясымен келісімшартқа отырды. Ол 1932 және 1942 жылдар аралығында Джонни Вайсмуллермен бірге түскен алты «Тарзан» фильміндегі Джейн Паркер рөлімен ең көп танылды. О'Салливан «Жысқақ адам» (1934), «Анна Каренина» (1935), «Жарыс күні» (1937), «Мақтаныш пен әділсіздік» (1940) және «Мейзи ханым болды» (1941) сияқты фильмдерде де ойнады. Ол отбасына күтім жасау үшін актерлік мансабынан уақытша шықты, бірақ кейін күйеуі Джон Фарроу түсірген фильмдерде қайтадан түсуге бел буды. Ол өмірі бойы кино және театр саласында жұмыс істеді, соның ішінде Вуди Алленнің «Ханна және оның қарындастары» (1986), Копполаның «Пегги Сью үйленді» (1986) және «Құлағандар» (1987) фильмдерінде ойнады. О'Салливан екі рет үйленді, алғашқы күйеуі Джон Фарроудан жеті баласы болды, олардың ішінде актриса Миа Фарроу да бар, ал кейін бизнесмен Джеймс Кушингке үйленді. 1947 жылы АҚШ азаматы болды, католик және демократ болды. О'Салливан 1998 жылы 87 жасында қайтыс болды. Оның Голливудтың Даңқ аллеясында жұлдызы бар және ол кино өнеріне қосқан үлесі үшін еске алынады, соның ішінде 1982 жылы Джордж Истман сыйлығын алды.
Ерте өмір
О'Салливан 1911 жылдың 17 мамырында Ирландияның Роскоммон округіндегі Бойл қаласында дүниеге келді. Ол Мэри Ева Ловаттың (қыздығы Фрейзер) және Бірінші дүниежүзілік соғыста қызмет еткен Коннаут Рейнджерс офицері Чарльз Джозеф О'Салливанның қызы болды. Морин О'Салливан 1988 жылы қаланың құрметіне ие болу үшін Бойлға оралды. Бала кезінде О'Салливан Дублиндегі монастырлық мектепке, содан кейін Англияның Роемптон қаласындағы Қасиетті Жүрек монастырына (қазіргі Волдингэм мектебі) оқуға түсті. Оның сол кездегі сыныптастарының бірі – Вивиан Мэри Хартли, болашақта «Оскар» сыйлығын жеңіп алған актриса Вивиан Ли. Францияда білімін аяқтағаннан кейін О'Салливан кедейлерге көмектесу үшін Дублинге қайтып келді. 1929 жылдың қазан айында ол анасымен бірге британдық кемемен Нью-Йоркке сапарлады, Голливудқа Fox Film Corporation компаниясында жұмыс істеу үшін жол тартқанда.
Кино мансабы
О'Салливанның кинодағы мансабы 20th Century Fox компаниясының «Song o’ My Heart» (1930 жылы жарық көрген) фильмін түсіріліміне режиссер Фрэнк Борзаджбен танысқаннан кейін басталды. Ол оған ирланд теноры Джон МакКормактың басты рөлде ойнаған фильмге қатысуға мүмкіндік беретін экрандық сынаққа түсуді ұсынды. Ол Голливудта фильмді аяқтау үшін АҚШ-қа барды. Fox студиясында алты фильмде ойнағаннан кейін, ол басқа студияларда тағы үш фильмде түсті. 1932 жылы ол Metro Goldwyn Mayer компаниясымен келісімшартқа қол қойды. Онда және басқа студияларда бірнеше рөл ойнағаннан кейін, оны Ирвинг Тальберг Джонни Вайсмуллермен бірге «Тарзан – маймыл адам» фильмінде Джейн Паркер рөліне шақырды. 1930 жылдары MGM-нің ең танымал актрисаларының бірі болған ол, әртүрлі жұлдыздармен бірге көптеген туындыларда ойнады. Ол 1932 мен 1942 жылдар аралығында «Тарзан» туралы алты фильмде Джейн рөлін сомдады. Ол Уильям Пауэлл мен Мирна Лоймен бірге «Жысқақ адам» (1934) фильмінде ойнады, ал 1935 жылы Грета Гарбо, Фредерик Марч және Базил Ратбомен бірге «Анна Каренина» фильмінде Китти рөлінде көрінді. Маркс ағайындыларымен бірге «Жарыстардағы күн» (1937) фильмінде ойнағаннан кейін, ол Ф. Скотт Фицджеральдтың бір бөлігін жазған «Оксфордтағы америкалық» (1938) фильмінде Молли Бомонт рөлінде пайда болды. Ол Лоуренс Оливье мен Грир Гарсонмен бірге «Гордость и предубеждение» (1940) фильмінде ойнады және Энн Сотернді «Мейзи – леди» (1941) фильмінде қолдады. «Тарзанның Нью-Йорк оқиғасында» (1942) түскеннен кейін О'Салливан MGM-ден келісімшарттан босатуды сұрады, себебі ол тифпен ауырған күйеуі Джон Фарроуды күтіп-бағуға ниеттенді. Ол шоу-бизнестен кетуге шешім қабылдап, отбасына көбірек уақыт арнады. 1948 жылы ол күйеуінің режиссерлік еткен «The Big Clock» фильмінде қайтадан экранға оралды. Ол күйеуінің фильмдерінде және теледидарда эпизодтық түрде пайда бола берді. 1958 жылы Джон Фарроу мен Морин О'Салливанның үлкен ұлы Майкл Фарроу Калифорниядағы ұшақ апатында қаза тапты. 1960 жылы О'Салливан толығымен зейнеткерлікке шыққанын ойлады. Алайда актер Пэт О'Брайен оны жазғы театрға қатысуға ынталандырды, нәтижесінде 1961 жылы «Розалар бөлмесі» спектаклі қойылды. Бұл оның Бродвейдегі дебютіне әкелді, ол Пол Фордпен бірге «Ешқашан кеш емес» спектаклінде ойнады. Спектакль ашылғаннан кейін көп ұзамай Фарроу жүрек талмасынан қайтыс болды. Фарроудың өлімінен кейін О'Салливан актерлік мансабын жалғастырды; ол біраз уақыт NBC телеарнасының «Today Girl» бағдарламасында жұмыс істеді, содан кейін Warner Bros. студиясы үшін «Ешқашан кеш емес» (1965) фильмінің нұсқасын түсірді. Ол сондай-ақ Wediquette International кәләш кеңес беру қызметінің атқарушы директоры болды. 1972 жылдың маусым және шілде айларында О'Салливан Денвер, Колорадо штатында «Көбелектер еркін» спектаклінде Карен Грассл мен Брэндон деУайлдпен бірге Elitch Theatre сахнасында ойнады. Спектакль 1972 жылдың 1 шілдесінде аяқталды. Оның қызы, актриса Миа Фарроу Вуди Алленмен кәсіби және жеке қарым-қатынаста болғанда, ол Алленнің «Ханна және оның әпкелері» фильмінде Фарроудың анасы рөлінде ойнады. Ол «Пегги Сью үйленді» (1986) және «Stranded» (1987) ғылыми-фантастикалық фильмінде де түсті. 1994 жылы ол Роберт Вагнер мен Стефани Пауэрспен бірге «Харт-Харт: үй – Харт қайда» телефильміне түсті, бұл танымал апталық детективтік сериядан шыққан бай жұбайлар туралы толық метражды телефильм болды.
a part in the movie that starred Irish tenor John McCormack. She travelled to the United States to complete the movie in Hollywood. She appeared in six movies at Fox, then made three more at other studios. In 1932 she signed a contract with Metro Goldwyn Mayer. After several roles there and for other studios, she was chosen by Irving Thalberg to appear as Jane Parker in Tarzan the Ape Man, with costar Johnny Weissmuller. One of MGM's more popular ingenues through the 1930s, she appeared in a number of other productions with various stars. She played Jane in six Tarzan features between 1932 and 1942. She was featured with William Powell and Myrna Loy in The Thin Man (1934) and played Kitty in Anna Karenina (1935) with Greta Garbo, Fredric March, and Basil Rathbone. After costarring with the Marx Brothers in A Day at the Races (1937), she appeared as Molly Beaumont in A Yank at Oxford (1938), written partly by F. Scott Fitzgerald. She appeared in Pride and Prejudice (1940) with Laurence Olivier and Greer Garson, and supported Ann Sothern in Maisie Was a Lady (1941). After appearing in Tarzan's New York Adventure (1942), O'Sullivan asked MGM to release her from her contract so she could care for her husband, John Farrow, who had just left the Navy with typhoid. She retreated from show business, devoting her time to her family. In 1948, she reappeared on the screen in The Big Clock, directed by her husband for Paramount Pictures. She continued to appear occasionally in her husband's movies and on television. In 1958, Michael Farrow, eldest son of John Farrow and Maureen O'Sullivan, died in a plane crash in California. By 1960, O'Sullivan believed she had permanently retired. However, actor Pat O'Brien encouraged her to take a part in summer stock, and the play A Roomful of Roses opened in 1961. It led to her Broadway debut in Never Too Late with costar Paul Ford. Shortly after it opened, Farrow died of a heart attack. O'Sullivan stuck with acting after Farrow's death; she was the Today Girl for NBC for a while, then made the movie version of Never Too Late (1965) for Warner Bros. She was also an executive director of a bridal consulting service, Wediquette International. In June and July 1972, O'Sullivan was in Denver, Colorado, to star in the Elitch Theatre production of Butterflies are Free with Karen Grassle and Brandon deWilde. The show ended on July 1, 1972. When her daughter, actress Mia Farrow, became involved with Woody Allen both professionally and romantically, she appeared in Allen's Hannah and Her Sisters, playing Farrow's mother. She had roles in Peggy Sue Got Married (1986) and the science fiction oddity Stranded (1987). In 1994, she appeared with Robert Wagner and Stefanie Powers in Hart to Hart: Home Is Where the Hart Is, a feature length made for TV movie with the wealthy husband and wife team from the popular weekly detective series Hart to Hart.
Жеке өмір
О'Салливанның алғашқы күйеуі австралиялық-америкалық жазушы, жүлделі режиссер және католиктік дінге өткен Джон Вильерс Фарроу болды, 1936 жылдың 12 қыркүйегінен бастап 1963 жылдың 27 қаңтарындағы өліміне дейін олар бірге өмір сүрді. Олардың жеті баласы болды: Майкл Дэмиен, Патрик Джозеф (Патрик Вильерс Фарроу), Мария де Лурдес Вильерс (Мия Фарроу), Джон Чарльз, Пруденс Фарроу, Стефани Фарроу және Тереза Магдалена "Тиза" Фарроу. Мия Фарроу Дилан мен Ронан есімді екі баласына О'Салливан тегін орта аты ретінде берді. Фарроудың өлімінен кейін жиырма жыл өткен соң, О'Салливан 1983 жылдың 22 тамызында бай бизнесмен Джеймс Кушингке тұрмысқа шықты, олар 1998 жылға дейін бірге болды. О'Салливан 1947 жылдың 22 қазанында Лос-Анджелесте (Калифорния) АҚШ азаматы атанды (Табиғилану туралы өтініш #133033). О'Салливан католик болды және белсенді демократ ретінде 1952 жылғы президенттік сайлауда Адлай Стивенсонды қолдады.
Өлім
О'Салливан 1998 жылдың 23 маусымында Аризона штатының Скотсдейл қаласында 87 жасында жүрек операциясынан туындаған асқынулар салдарынан қайтыс болды.
Мұра
О'Салливанның Голливудтың атақ-даңқ аллеясында, 6541 Голливуд бульварында Жонни Вайсмуллер жұлдызының қарама-қарсысында жұлдызы бар. Оның үйі Ирландияның Роскоммон округіндегі Бойл қаласындағы Мейн-стритте қара тақтамен белгіленген. Сол жерден айналып келгенде, Король үйінің қарсысында О'Салливанның туған жеріне оралуын құрметтеу үшін салтанатты түрде отырғызған ағашы тұр. 1982 жылы О'Салливан Джордж Истман сыйлығымен марапатталды, бұл сыйлық кино өнеріне елеулі үлес қосқаны үшін Джордж Истман Хаусынан беріледі.
Теледидардағы жұмысы
Жыл Атауы Рөл Ескермелер1953 Жюкбокс Жюри 1957 Жол қиылысы Мырзайым Дея Эпизод: "Су үстінде серуендеген адам" Playhouse 90 Джулия Уильямс Эпизод: "Тәбиғаттың шегі"1963 Candid Camera Өзі Эпизод: "19 мамыр 1963"1965 What's My Line? Қатысушы Эпизод: "14 қараша 1965"1972 Бұрышқан Жүректер Лилиан Стентон Телефильм1976 Ұлы Гудини Леди Конан Дойл Телефильм1982 Таң жетіде Эстер Крамптон Телефильм1983 Барлық Балаларым Олив Уилан 1984 Жолға Салатын Жарық Емма Уизерспун 1985 Келешек Күнді Іздеу Элейн Дескот 1992 Қылмыс Ойша Қабылданады Милдред Тәте Телефильм "Ажыдаһалардың мекені" Хелен Тейлор Телефильм1994 Харттан Хартқа: Үй – Осы Жер Элеонора Бидлкомб Соңғы фильмдегі рөл