Халқаролық Олимпиада комитетінің алтыншы президенті - Лорд Килланин
Michael Morris, 3rd Baron Killanin
Лорд Киллина́н: биография ирландского журналиста, спортивного деятеля и 6-го президента МОК (1972-1980). Наследие, семья, вклад в олимпийское движение.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1972-1980 жылдар аралығында Халықаралық Олимпиада комитетінің президенті
President of the International Olympic Committee from 1972 to 1980
Майкл Моррис, 3-ші барон Килланин (30 шілде 1914 – 25 сәуір 1999) – ирланд журналисі, жазушы, спорт қайраткері және Халықаралық Олимпиада комитетінің (ХОК) алтыншы президенті. Ол 1927 жылы 12 жасында әкесінің орнына Килланин бароны атағын алды, бұл оған 21 жасқа толғанда Вестминстер сарайындағы Лордтар палатасында Лорд Килланин ретінде отыруға мүмкіндік берді.
Michael Morris, 3rd Baron Killanin, (30 July 1914 – 25 April 1999) was an Irish journalist, author, sports official, and the sixth President of the International Olympic Committee (IOC). He succeeded his uncle as Baron Killanin in the Peerage of the United Kingdom in 1927, when he was 12, which allowed him to sit in the House of Lords at the Palace of Westminster as Lord Killanin upon turning 21.
Ерте өмір
Моррис Вестминстердегі Санкт-Джордж-Ханувер-скверінде дүниеге келді, ол Голвей графтығының Коннемарадағы Спиддалдан шыққан ирландтық католик подполковник Джордж Морристің ұлы. Оның әкесінің әкесі Майкл Моррис, 1-ші барон Килланин, ол 1887 жылдан 1889 жылға дейін Ирландия Корольдік соттарының Лорд-бас судьясы қызметін атқарды. Мористер Галвей тайпаларын құрайтын он төрт отбасының бірі болды. 1914 жылдың 1 қыркүйегінде, Бірінші дүниежүзілік соғыстың басында Килланиннің әкесі Ирландия гвардиясына қолбасшылық еткенде Франциядағы Виллерс-Коттертес маңында қаза тапты. Оның Австралияда туған анасы Дора Мэрион Уэсли Холл (1891–1948), Англияда туған Джеймс Уэсли Холлдың (1839–1901) және Австралиялық Мэри Дора Фредерика Холлдың (1864–1895) екінші үлкен қызы болды. Уэсли Холл 1886 жылдан 1891 жылға дейін Австралияның Квинсленд колониясындағы Маунт Морган алтын кенетін компаниясының бірінші бас менеджері болды. Ол Ұлыбританияның Херефордшир графтығындағы Кингтон қаласында, ұлы Вальтер Холл, диірменші және қызы Элизабет Карлтон Скараттың отбасында дүниеге келді. Лорд Килланиннің анасының анасы Дора Холл Уильямстаун қаласында, Виктория колониясында, банк менеджері Уильям Демпстер мен Маргарет Герберт Дэвис отбасында дүниеге келген. Килланин Саммерфилдс, Итон колледжінде, Париждегі Сорбоннада, содан кейін Кембридждегі Магдалина колледжінде білім алды, онда ол Footlights драмалық клубының президенті болды. 1930 жылдардың ортасында ол Флит-стритте журналист ретінде мансап бастады, Daily Express, Daily Sketch және кейін Daily Mail газеттерінде жұмыс істеді. 1937–1938 жылдары Екінші Қытай-Жапон соғысы кезінде соғыс тілшісі болды. 1927 жылдың шілдесінде ол әкесінің үлкен ағасы Мартин Морристің орнына Барон Килланин атағын алды, бұл оған Вестминстердегі Лордтар палатасында мұрагерлік орын берді, өйткені бұл Ұлыбритания жұрты болды.
Morris was born in St George Hanover Square, Westminster, the son of Lt. Col. George Morris, an Irish Catholic from Spiddal in Connemara, County Galway. His grandfather was Michael Morris, 1st Baron Killanin, who had served as Lord Chief Justice of the King's Bench for Ireland from 1887 to 1889. The Morrises were one of the fourteen families making up the Tribes of Galway. On 1 September 1914, early in the First World War, Killanin's father was killed in action near Villers Cotterêts, France, while commanding the Irish Guards. His Australian born mother, Dora Maryon Wesley Hall (1891–1948), was the second eldest daughter of English born James Wesley Hall (1839–1901) and Australian Mary Dora Frederica Hall (née Dempster; 1864–1895). Wesley Hall was the first general manager of the Mount Morgan Gold Mining Company Limited in the Colony of Queensland, Australia, from 1886 to 1891. He was born in Kington, Herefordshire, Great Britain, to Walter Hall, a miller, and Elizabeth Carleton Skarratt. Lord Killanin's maternal grandmother, Dora Hall, was born in Williamstown, Colony of Victoria, to William Dempster, a bank manager, and Margaret Herbert Davies. Killanin was educated at Summerfields, Eton College, the Sorbonne in Paris and then Magdalene College, Cambridge, where he was President of the Footlights dramatic club. In the mid 1930s, he began his career as a journalist on Fleet Street, working for the Daily Express, the Daily Sketch and subsequently the Daily Mail. In 1937–38, he was war correspondent during the Second Sino Japanese War. In July 1927, he succeeded his father's older brother Martin Morris to become Baron Killanin, which gave him an hereditary seat in the House of Lords at Westminster as it was a peerage in the Peerage of the United Kingdom.
Отбасы
Лорд Киллан 1945 жылы Галвей графтығындағы Оутерхардтан шыққан Мэри Шейла Кэткарт Данлопқа (1919–2007), MBE, үйленді. Ол Генри Данлоптың немересі болды, ол 1872 жылы Дублиннің Баллсбридж ауданында Лансдоун Роуд регби алаңын салған. Оның әкесі Дуглас Кэнон Лайал Чандлер Данлоп, Ирландия шіркеуінің Оутерхардтағы пасторы болған. Лорд және леди Килланның үш ұлы болды: Джордж Редмонд ("Ред"), Майкл ("Маус"), және Джон ("Джонни"), сондай-ақ Моника Дебора деген қызы болды.
Lord Killanin married (Mary) Sheila Cathcart Dunlop (1919–2007), MBE, of Oughterard, County Galway, in 1945. She was the granddaughter of Henry Dunlop, who built Lansdowne Road Rugby Ground in Ballsbridge, Dublin, in 1872. Her father was Douglas Canon Lyall Chandler Dunlop, Church of Ireland Rector of Oughterard. Lord and Lady Killanin had three sons: George Redmond ("Red"), Michael ("Mouse"), and John ("Johnny"), and a daughter, Monica Deborah.
Әскери мансап
1938 жылдың қарашасында жас лорд Килланин британдық армияның аумақтық полкі – Королеваның Вестминстерлеріне офицер болып қабылданып, журналистерді, соның ішінде болашақ Daily Telegraph редакторы Билл Дидсті, сондай-ақ музыкант және актер достарын әскери қызметке тартумен айналысты. Ол майор шеніне жетіп, 1944 жылы D-күнінің және Нормандия шайқасының жоспарлауына қатысты, 79-шы бронетанкті дивизия құрамындағы 30-шы бронетанкті бригаданың бригад майоры қызметін атқарды. Операциялар барысында Британ империясы орденінің мүшесі (MBE) атағымен марапатталды. Әскерден босатылғаннан кейін Ирландияға барды. 1946 жылы Аумақтық тиімділік медалімен, ал 1950 жылы Тиімділік орденімен марапатталды. 1951 жылы аумақтық әскердегі қызметінен кетті.
In November 1938, the young Lord Killanin was commissioned into the Queen's Westminsters, a territorial regiment of the British Army, where he was responsible for recruiting fellow journalists, including future Daily Telegraph editor Bill Deedes, and friends who were musicians and actors. He reached the rank of major and took part in the planning of D Day and the Battle of Normandy in 1944, acting as brigade major for 30th Armoured Brigade, part of the 79th Armoured Division. He was appointed, due to the course of operations, a Member of the Order of the British Empire (MBE). After being demobilised, he went to Ireland. He was awarded the Territorial Efficiency Medal in 1946, and the Efficiency Decoration in 1950. He resigned his TA commission in 1951.
МОК президенті
1950 жылы Лорд Килланн Ирландияның Олимпиадалық кеңесінің (ОКИ) төрағасы болды және 1952 жылы елінің Халықаралық Олимпиада комитетіндегі (ХОК) өкілі атанды. 1968 жылы ол аға вице-президент болып сайланды, ал 1972 жылғы жазғы Олимпиада ойындарынан бұрын Мюнхенде өткен ХОК-тың 73-ші сессиясында (21-24 тамыз) Эвери Брундейджден кейін президенттікке сайланды. Ол Олимпиада ойындарынан кейін көп ұзамай қызметке кірісті. Оның президенттігі кезінде Олимпиада қозғалысы қиын кезеңді бастан өткерді, 1976 жылғы Монреаль Олимпиадасының қаржылық құлдырауымен және 1980 жылғы Мәскеу Олимпиадасының бойкотымен айналысты. Бастапқыда 1976 жылғы қысқы Олимпиада ойындарын қабылдауға таңдалған Денвер қаласы бас тартты, оның орнына Инсбрук қаласы тағайындалды. 1980 жылғы қысқы және 1984 жылғы жазғы Олимпиада ойындарын өткізуге басқа қалалардың үміткер болмауына байланысты Лейк-Плэсид және Лос-Анджелес қалалары автоматты түрде таңдалды. Килланн 1980 жылы Мәскеу Олимпиадасынан кейін отставкаға кетті, оның орнын Хуан Антонио Самаранч басты. Кейін ол бірауыздан Құрметті өмірлік президент сайланды.
In 1950, Lord Killanin became the head of the Olympic Council of Ireland (the OCI), and became his country's representative in the IOC in 1952. He became senior vice president in 1968, and succeeded Avery Brundage, becoming President elect at the 73rd IOC Session (21–24 August) held in Munich prior to the 1972 Summer Olympics. He took office soon after the Games. During his presidency, the Olympic movement experienced a difficult period, dealing with the financial flop of the 1976 Montreal Olympics and the boycotts of the 1980 Moscow Olympics. Denver, originally selected to host the 1976 Winter Olympics, withdrew and had to be replaced by Innsbruck. The cities of Lake Placid and Los Angeles were chosen for 1980 Winter and 1984 Summer Games by default due to a lack of competing bids. Killanin resigned just after the Moscow Olympics in 1980, and was succeeded by Juan Antonio Samaranch. He was later unanimously elected Honorary Life President.
Басқа позициялар
Килланин 1961 жылдан 1984 жылға дейін Ирландиядағы Монаконың құрметті бас консулы қызметін атқарды. Килланин 1970 жылдан 1985 жылға дейін Галвей жарыс жолының жарыс комитетінің төрағасы болды. 2013 жылы Галвей жарыс комитетінің атынан марапатты қабылдағанда, сол кездегі төраға Тим Ноттон Лорд Килланиннің 1970-жылдардың басында жарыс комитетінің төрағасы болып тағайындалуының, даму процесін бастауға зор ықпал еткенін айтты, нәтижесінде бұл орын жылқы жарысының ең үздік орнына ғана емес, сонымен қатар тартымды туристік орынға айналды. Жылқы жарысын ұнататын Килланин, Ирландияның "Терф Клубының" екі рет стюарды және Ұлттық кедергілі жарыс комитетінің мүшесі болды. Кәсіби өмірінде Килланин көптеген компаниялардың директоры болды, оның ішінде Irish Shell, Ulster Bank, Beamish & Crawford және Chubb Ireland. Ол An Taisce (Ирландияның Ұлттық қоры) құрылтайшы мүшесі және өмірінің соңына дейін Ұлттық ескерткіштер жөніндегі кеңестің төрағасы болды.
Killanin served as Honorary Consul General of Monaco in Ireland from 1961 to 1984. Killanin served as Chairman of the Race Committee for Galway Racecourse from 1970 to 1985. In his acceptance speech on behalf of the Galway Race Committee when accepting an award for its contribution to Irish Racing in 2013 the then chairman Tim Naughton said Lord Killanin's appointment as Chairman of the Race Committee in the early 1970s was instrumental in setting in motion a train of development that has resulted in the venue not only becoming a top horse racing destination but also an attractive tourist destination. A keen horse racing enthusiast, Killanin also served as a steward of the Irish Turf Club on two occasions and on the National Hunt Steeplechase Committee. In his business life Killanin was a director of many companies including Irish Shell, Ulster Bank, Beamish & Crawford and Chubb Ireland. He was a founder member of An Taisce (The National Trust for Ireland) and was chairman of the National Monuments Advisory Council until his death.
Фильм
Лорд Килланин киноиндустрияда да жұмыс істеді, өмір бойы досы Джон Фордпен «Тыныш адам» фильмінде ынтымақтастық етті, онда ол жалпы мақсаттағы көмекші ретінде жұмыс істеді, ал кейін Фордтың «Айдың көтерілуі» және «Гидеон күні» фильмдерін продюсерлікке алып, сондай-ақ «Батыс әлемінің ойыншысы» фильмін жасады.
Lord Killanin also worked in the film industry, collaborating with his lifelong friend, John Ford, on The Quiet Man, when he acted as a general factotum, and later producing two of Ford's films The Rising of the Moon and Gideon’s Day, as well as the film The Playboy of the Western World.
Өлім
Килланин 84 жасында Дублиндегі үйінде қайтыс болды. Галвей графтығының Спиддал қаласындағы Сент-Энда шіркеуінде өткен екі тілдегі жобалау қызметінен кейін, ол Галвей графтығының Богермор зиратындағы отбасылық мазарға жерленді.
Killanin died at his home in Dublin aged 84 and, following a bilingual funeral Mass at St Enda's Church in Spiddal, County Galway, he was buried in the family vault in Bohermore Cemetery, Galway.
Таңдалған шығармалар
Төрт күн, 1938 жылғы Мюнхен дағдарысының есебі, Лорд Килланин редакциялаған. Лондон, В. Хайнеман, Ltd. (1938). Сэр Годфри Кнеллер және оның заманы, Лорд Килланин. Б. Т. Батсфорд Лтд., (Англия) (1948). Олимпиада ойындары, Лорд Килланиннің еңбегі. Macmillan Publishing Company (1 ақпан 1976), Ирландияға арналған Shell Guide, Лорд Килланин, М. В. Дюиньян, Питер Харбисон (редактор). Macmillan; 3Rev Ed басылымы (1989 жылдың мамыр айы). Фицрой: Лондон тавернасының автобиографиясы, Лорд Килланин, Салли Файбер және Клайв Пауэлл Уильямс. Temple House; 1-ші басылым (21 тамыз 1995). Менің Олимпиада жылдарым, Лорд Килланин. Martin Secker & Warburg Ltd; Бірінші басылым (9 мамыр 1983). Менің Ирландиям: жеке көрініс, Лорд Килланин. Gallery Books (қараша 1987).
Four days, an account of the 1938 Munich crisis, edited by Lord Killanin. London, W. Heinemann, Ltd. (1938). Sir Godfrey Kneller & His Times, by Lord Killanin. B. T. Batsford Ltd., (England) (1948). Olympic Games, by Lord Killanin. Macmillan Publishing Company (1 February 1976), Shell Guide to Ireland, by Lord Killanin, M. V. Duignan, Peter Harbison (Editor). Macmillan; 3Rev Ed edition (May 1989). The Fitzroy: The Autobiography of a London Tavern, by Lord Killanin, Sally Fiber, and Clive Powell Williams. Temple House; 1st edition (21 August 1995). My Olympic Years, by Lord Killanin. Martin Secker & Warburg Ltd; First Edition (9 May 1983). My Ireland: A Personal Impression, by Lord Killanin. Gallery Books (Nov 1987). .