D'Angelo-ның «Voodoo» альбомы: 2000 жылы жарық көрген, Soulquarians ұжымының қатысуымен жазылған, руханилық, махаббат және отбасылық құндылықтарды зерттейтін фанк музыкасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Voodoo – американдық әнші, әнші-күйші және көп аспапты орындайтын D'Angelo-ның екінші студиялық альбомы, 2000 жылдың 25 қаңтарында Virgin Records лейблы арқылы жарық көрді. D'Angelo 1998 және 1999 жылдары Нью-Йорктегі Electric Lady студиясында Soulquarians музыкалық ұжымымен байланысты көптеген музыканттардың қатысуымен альбомды жазды. Негізінен әншінің өзі продюсерлік еткен «Voodoo» альбомында еркін, грув негізіндегі фанк дыбысы бар және ол оның тұңғыш альбомы «Brown Sugar» (1995) әндерінің дәстүрлі құрылымынан ерекшеленеді. Оның өлеңдері руханилық, махаббат, сексуалдық, ересектеу және әке болу тақырыптарын зерттейді. Алдын ала кеңінен жарнамаланып, көпшіліктің күтуіне жеткеннен кейін, альбом коммерциялық және сын тұрғысынан сәттілікке ие болды. Ол АҚШ Billboard 200 чартында бірінші орынға шығып, алғашқы аптада 320 000 дана сатылды және чартта 33 апта бойы тұрды. Альбом бес синглмен насихатталды, соның ішінде хит болған "Untitled (How Does It Feel)" әні, оның музыкалық видеосы D'Angelo-ға кең танылуға және дау тудыруға себеп болды. Жарық көргеннен кейін «Voodoo» музыка сыншыларынан жоғары баға алды және D'Angelo-ға бірнеше марапаттар сыйлады. Көптеген басылымдар оны жылдың үздік альбомдарының бірі деп атады. D'Angelo 2000 жылдың соңында «Voodoo» альбомын халықаралық гастрольдік турмен насихаттады. Бастапқыда сәтті болғанымен, тур концерттердің тоқтатылуымен және D'Angelo-ның альбомның жарнамалық кампаниясынан туындаған жыныстық бейнесіне байланысты жеке күйзелісімен қиындыққа тап болды. Содан бері музыка жазушылары «Voodoo» альбомын нео-соул жанрының өркендеген кезеңіндегі шығармашылық жетістік деп санайды және ол Америка Құрама Штаттарында 1,7 миллионнан астам дана сатылып, Америка жазба индустриясы қауымдастығы (RIAA) тарапынан платиналық сертификат алды.
Voodoo is the second studio album by the American singer, songwriter, and multi instrumentalist D'Angelo, released on January 25, 2000, through Virgin Records. D'Angelo recorded the album during 1998 and 1999 at Electric Lady Studios in New York City, with an extensive line up of musicians associated with the Soulquarians musical collective. Produced primarily by the singer, Voodoo features a loose, groove based funk sound and serves as a departure from the more conventional song structure of his debut album, Brown Sugar (1995). Its lyrics explore themes of spirituality, love, sexuality, maturation, and fatherhood. Following heavy promotion and public anticipation, the album was met with commercial and critical success. It debuted at number one on the US Billboard 200, selling 320,000 copies in its first week, and spent 33 weeks on the chart. It was promoted with five singles, including the hit single "Untitled (How Does It Feel)", whose music video garnered D'Angelo mainstream attention and controversy. Upon its release, Voodoo received general acclaim from music critics and earned D'Angelo several accolades. It was named one of the year's best albums by numerous publications. D'Angelo promoted Voodoo with an international supporting tour in late 2000. While successful early on, the tour became plagued by concert cancellations and D'Angelo's personal frustrations surrounding his sexualized public image from the album's marketing. Voodoo has since been regarded by music writers as a creative milestone of the neo soul genre during its apex and has sold more than 1.7 million copies in the United States, being certified platinum by the Recording Industry Association of America (RIAA).
Өмірбаян
"Brown Sugar" (1995) альбомының табысынан кейін Д'Анжело төрт жарым жылға музыкадан қол үзді және жеке жұмыстарын шығармай келді. Оның тұңғыш альбомы дәстүрлі соул мен R&B музыкасының хип-хоп вокалымен және продюсерлік элементтерімен үйлесімді бірігісін ұсынды, бұл нео-соул дыбысының негізгі құрауыштары болды. Жеке әндерге бағытталған табысының арқасында "Brown Sugar" айтарлықтай сатылым көрсетті, сол кездегі продюсерлік үндіге қарсы тұрып, ересек R&B тыңдаушылары мен жас хип-хоп буыны арасында кең танылды. Альбом Д'Анжелоға жанрдың коммерциялық табысын қамтамасыз еткені және Эрика Баду, Лорин Хилл және Максвелл сияқты басқа нео-соул орындаушыларына жол ашқаны үшін де танымал болды. "Brown Sugar" альбомын насихаттау үшін екі жыл гастрольде болғаннан кейін Д'Анжело жазушылық дағдарысқа тап болды.
Following the success of his debut album Brown Sugar (1995), D'Angelo went into a four and a half year absence from the music scene and releasing solo work. His debut album presented a musical fusion of traditional soul and R&B influences with hip hop vocal and production elements, serving as fundamental elements for the neo soul sound. With its single oriented success, Brown Sugar earned considerable sales success and defied the contemporary, producer driven sound of the time, while earning popularity among mature R&B audiences and the growing hip hop generation. The album also earned D'Angelo recognition for producing a commercial breakthrough for the genre and giving notice to other neo soul artists, including Erykah Badu, Lauryn Hill, and Maxwell. After spending two years on tour promoting Brown Sugar, D'Angelo found himself stuck with writer's block.
Шабыт
1998 жылы ол өзінің бірінші баласы Майкл дүниеге келгеннен кейін, R&B әншісі және сосын сүйіктісі Энжи Стоунмен бірге қайтадан музыка жазуға шабыттанды. Ол сондай-ақ Оңтүстікке сапар шегіп, Оңтүстік Каролинада және туған қаласы Вирджиния штатындағы Ричмондта уақыт өткізді, соның ішінде өзін бастапқыда шабыттандырған афроамерикалық музыка тарихымен қайта байланысты. Ұлының тууынан және EMI Records арқылы оның алғашқы концерттік альбомы "Live at the Jazz Cafe" (1998) жарық көргеннен кейін, ол "Voodoo" альбомына әндер жазуға дайындық бастады. Д'Анжело мен жазушы-музыкант Саул Уильямс бірлесіп жазған альбомның қосымша жазбаларында оның ұлы Майкл мен қызы Иманиға арналған арнау жазылған. "Voodoo" альбомымен бірге шыққан баспасөз видеосында Д'Анжело өзі үшін жаңа, өзгеру кезеңіндегі дыбыс құруға тырысып жатқанын айтты: "Менің шабытым – одан әрі жету еді. Келесі деңгейге көтерілу үшін. Оны одан да жылжыту үшін. Мен естіп тұрған дыбысқа тереңірек ену үшін. Мен "Voodoo" альбомын тек бастама деп есептеймін. Мен әлі де дамып, өсіп келемін, әлі де басымда естіп жүрген дыбысты тыңдап жатырмын. Осымен бірінші қадам салынды". Сондай-ақ ол қазіргі заманғы R&B-ді "қалталы" деп бағалады, "күлкілісі – осыны жасап жатқан адамдар өздерінің жасап жатқан нәрсесіне өте қанағаттанады. Өкініштісі – олар қара музыканы клубтік музыкаға айналдырып жіберді". "Ebony" журналына берген сұхбатында Д'Анжело "Voodoo" альбомындағы өзінің рөлі мен ықпалы туралы былай деді:
In 1998, he was inspired to write music again after the birth of his first child, Michael, with fellow R&B singer and then girlfriend Angie Stone. He also traveled back to the South, spending time in South Carolina and in his hometown of Richmond, Virginia, while reconnecting himself with the African American musical history that had originally inspired him. Shortly after his son's birth and the release of his first live album Live at the Jazz Cafe (1998) through EMI Records, he began preparation for the recording of songs for Voodoo. A dedication to his son Michael and daughter Imani was included in the album's liner notes, which were co written by D'Angelo and writer/musician Saul Williams. In a press video accompanying the release of Voodoo, D'Angelo suggested that he was attempting to create a new sound for him that was in transition: "My inspiration was just to go farther. To get to that next level. To push it even further. To work against the floss and the grain and to get even deeper into the sound that I'm hearing and the thing is, I'm just looking at Voodoo as just the beginning. I'm still developing and growing and still listening to that sound I hear inside my head So this is the first step". He also found contemporary R&B to be "a joke", adding that "the funny thing about it is that the people making this shit are dead serious about the stuff they're making. It's sad—they've turned black music into a club thing." In an interview for Ebony, D'Angelo said of his role and influences for Voodoo:
Мен өзімді алдыңғы буын шеберлеріне өте құрметпен қараушы адам деп есептеймін. Бір жағынан, мен олардың музыкалық ізденістерін жалғастыруға және соларға еліктеуге жауапкершілік сезінемін. Мен осыны істегім келеді. Бірақ мен оны осы заман мен осы ұрпақ үшін істегім келеді.
I consider myself very respectful of the masters who came before. In some ways, I feel a responsibility to continue and take the cue from what they were doing musically and vibe on it. That's what I want to do. But I want to do it for this time and this generation.
Жазу және өндіріс
1996 жылдан бастап, Voodoo шамамен төрт жылдық жұмыстардың нәтижесінде қалыптасты және R&B, хип-хоп пен джаз музыканттарының, сондай-ақ жаздыру техниктерінің көптеген өкілдерін қамтыды. Бұл жұмыс Манхэттенде орналасқан, Жими Хендрикс салған "Электр леди" студиясында жүзеге асырылды. Топ көп сағаттық, жарияланбаған түпнұсқа материалды, әрі оларға әсер еткен музыканттардың әндерін жазды.
Beginning in 1996, Voodoo evolved from nearly four years of sessions and featured an extensive roster of R&B, hip hop, and jazz musicians and recording technicians. at Electric Lady Studios, the Manhattan based recording studio built by Jimi Hendrix. The crew recorded numerous hours of unreleased, original material, as well as covers of their influencers' material.
Soulquarians және қонақтар
Альбомның жазуы көбінесе бейресми атмосферада өтті және Electric Lady Studios студиясында Erykah Badu-дың "Mama's Gun" (2000) және Common-ның "Like Water for Chocolate" (2000) альбомдарымен бірдей уақытта жүргізілді. "Voodoo" сессияларына жобамен тікелей қатысы жоқ қонақтар да келді, олардың ішінде рекорд продюсері Рик Рубин, комик Крис Рок және рок музыканты Эрик Клэптон болды. Q-Tip бастапқыда "Left & Right" әніне куплет жазуға жоспарлаған, бірақ шығармашылық дауларға байланысты жазба кезінде оның орнына Method Man және Redman рэперлері келді. Questlove 1990-шы жылдардың соңы мен 2000-шы жылдардың басында Soulquarians тобының бірнеше жобасының, соның ішінде "Voodoo" және "Things Fall Apart" альбомдарының музыкалық жетекшісі болды. 2002 жылы өткен сұхбатында ол сыншы Джим Дерогатиске "Voodoo" альбомын жазудағы рөлі және Soulquarians тобының құрамында болуы туралы айтып, былай деді: "Мен адамдарды біріктіру үшін бар күшімді салдым – Common-ды Electric Lady студиясына әкелдім, оған басқа музыканттармен бірге жазба жасауға мүмкіндік бердім. Студияның "А" залына келдің, кімнің жазбасы бар екенін білмейсің, бірақ маған қоңырау шаласың: "Кім бар?" "Бүгін Common бар". Сонда төмен түсіп, тамақ тапсырасың, отырып әңгімелесіп, фильм көресің, содан кейін "Кәне, бірдеңе ойнайық" дейсің. Мен: "Бұл тректі кім алғысы келеді?" деп сұраймын. Ал олар: "Мен алғым келеді!" "Жоқ, мен алғым келеді!" дейді". Өндірістің ерекшелігі – "Untitled (How Does It Feel)" әнінен және Джими Хендрикс бұрын қолданған жазба жабдығынан басқасының барлығында. "Voodoo" альбомын жазу атмосферасы туралы Д'Анжело: "Мен Джиммидің сол жерде болғанына сенемін. Джимми, Марвин Гей, бізді шабыттандырған барлық музыканттар. Менің ойымша, олар осы жобаны құдайылыққа бөледі" деді. Questlove жалпы groove-ға негіделген жазбада funk, soul және hip hop ырғақтарын жасауға көмектесті. "Left & Right" және "Devil's Pie" сияқты тректер бұл туралы айғақтайды, бірақ J Dilla ресми түрде өндірушілер тізіміне енбеді. Дегенмен, ол "Voodoo" альбомының жалпы дыбысына, әсіресе ырғақ пен перкуссияға үлкен үлес қосты. Кейінгі сұхбатында Questlove альбомның дыбысына қасақана кемшіліктер енгізудің мақсатын түсіндіріп, былай деді: "Біз мүмкіндігінше мінсіз ойнағымызды қаладық, бірақ содан кейін әдейі дыбысты бұрмалайтын ұсақ қателерді қостық. Мақсаты – тәртіпті, бірақ толыққанды адамдық сезімді дыбыс беру еді".
Production for the album was conducted in a generally informal manner and took place at Electric Lady Studios simultaneously with recording for Erykah Badu's Mama's Gun (2000) and Common's Like Water for Chocolate (2000). Voodoos sessions also had visitors not associated with the project, including record producer Rick Rubin, comedian Chris Rock, and rock musician Eric Clapton. Q Tip was originally intended to contribute a verse to the song "Left & Right", but was replaced by rappers Method Man & Redman during recording due to creative differences. Questlove was the "musical powerhouse" behind several of the Soulquarians' projects during the late 1990s and early 2000s, including Voodoo and Things Fall Apart. In a 2002 interview, he told critic Jim DeRogatis about his role in recording Voodoo and being a part of the Soulquarians, stating "I tried to do all in my power that I could to bring people together – to bring Common to Electric Lady, have him record here whenever so that he could record with some of these other artists. You'd just come into [the studio's] A Room, you don't even know who has a session, but you call me: 'Who's down there?' 'Common's in there today'. So you come down, you order some food, sit down and bulls—, watch a movie, and then it's, 'Let's play something'. And I say, 'Who wants this [track]?' And it would be, 'I want it!' 'No, I want it!'". Notable from the production was that most of it, with the exception of "Untitled (How Does It Feel)", and a recording board originally used by Jimi Hendrix. On Voodoos recording atmosphere, D'Angelo stated "I believe Jimi was there. Jimi, Marvin Gaye, all the folks we were gravitating to. I believe they blessed the project". Questlove helped design the sparse funk, soul and hip hop beats on the generally groove based record. Although album tracks such as "Left & Right" and "Devil's Pie" help to bring this claim to light, J Dilla himself was not officially credited for production. However, he contributed significantly to Voodoos overall sound, specifically the rhythm and percussion. In a later interview, Questlove discussed the intention and purpose of including imperfection in the album's sound, stating "we wanted to play as perfectly as we could, but then deliberately insert the little glitch that makes it sound messed up. The idea was to sound disciplined, but with a total human feel."
Музыка
Voodoo сыншылар тарапынан жоғары бағаланды. The Village Voice журналында Роберт Кристагау оны "өте батыл және сәукелеңдікке бой алдырған альбом" деп атап, "бұл Tricky мен Sly's Riot Goin' On арасындағы айқай-шу сияқты" деді және D'Angelo туралы "ол күштен бастайды, ән мен ұстанымнан емес, басқа деген сезімімен, ол ботальдан гөрі мазасыздық тудырады" деп жазды. "Мелодиядан гөрі ырғаққа артық көңіл бөлуі" және "өзін-өзің баптау" ән ұзақтығын байқағанына қарамастан, The Village Voice-тың Майлз Маршалл Льюис альбомды D'Angelo үшін жаңа қадам деп қарады және оны Принстің әйгілі "Sign o' the Times" (1987) альбомымен салыстырды, сонда көптеген сыншылар бұл альбомды бастапқыда "теңдессіз" деп қабылдағанын атап өтті. Vibe журналынан Грег Тейт оны "өзінің буынындағы негізгі R&B әртісінің ең батыл әнге бағытталған альбомы" деп атады. USA Today журналынан Стив Джонс "бүгінгі күні D'Angelo сияқты өзінің қайдан келгенін терең түсінген R&B әртісі жоқ сияқты, және оның қайда бару керектігін зерттеуге дайын ешкім де жоқ" деп жазды. Музыка журналисі Питер Шапиро оның "еркін ойнауын және богемдік өзін-өзің баптауын" сынға алып, "Voodoo картадағы барлық жерге тұманды бұлдырғынмен тарады" деді. Rolling Stone-нан Джеймс Хантер эксперименталды және еркін дыбыс құрылымын мақұлдамады, оның әлеуетіне жете алмайды деп санайды, "оның ұзақ бөліктері назарсыз және сіңірілмейді [ ] Voodoo нақтылыққа құрмет көрсетеді, бірақ бұл тек түтін ғана".
Voodoo was met with rave reviews from critics, In The Village Voice, Robert Christgau called it a "deeply brave and pretentious record signifies like a cross between lesser Tricky and Sly's Riot Goin' On", and wrote of D'Angelo, "he leads from strength" rather than "tune and hook", "a feel for bass more disquieting than bootalicious." Despite perceiving a "heavy handed emphasis on groove over melody" and "self indulgent" song durations, Miles Marshall Lewis of The Village Voice viewed the album as a progression for D'Angelo and compared it to Prince's acclaimed Sign o' the Times (1987), noting that the latter album was initially perceived by most critics as "uneven". Greg Tate of Vibe dubbed it "the most daring song oriented album by a mainstream R&B artist of his generation." Steve Jones of USA Today wrote that "no other R&B artist today seems to have as acute an understanding of where he comes from as D'Angelo, and none seems as willing to take risks in exploring where he should be heading". Music journalist Peter Shapiro criticized its "loose playing and bohemian self indulgence", stating "Voodoo drifted all over the map in a blunted haze". Rolling Stones James Hunter disapproved of the experimental and loose sounding structure, and viewed that it does not attain its potential, stating "long stretches of it are unfocused and unabsorbing [ ] Voodoo flatters the real at the expense of the thing. The result is superb smoke, but smoke nonetheless".
Марапаттар
2001 жылы Voodoo 43-ші Грэмми сыйлығында «Үздік R&B альбомы» номинациясы бойынша Грэмми сыйлығын жеңіп алды. «Untitled (How Does It Feel)» әні «Үздік еркек R&B вокалы» номинациясында жеңіске жетіп, сондай-ақ «Үздік R&B әні» номинациясына ұсынылды. Ән 2000 жылы The Village Voice Pazz & Jop сыншыларының сауалнамасында 12-орынды, ал Rolling Stone журналының «Жыл соңындағы сыншылар мен оқырмандар сауалнамасында» жылдың үздік синглдері ішінде 4-орынды иеленді. Voodoo жылдың ең жоғары бағаланған және марапатталған альбомдарының біріне айналды, бірнеше сыншылар мен басылымдардың «жыл соңы» тізімдерінде көш бастады, соның ішінде The Village Voice 2000 Pazz & Jop сыншыларының сауалнамасында 6-орынды иеленді. Voodoo бірнеше New York Times жазушылары, оның ішінде Бен Ратлифф (2-орын), Нил Стросс (3-орын), Энн Пауэрс (2-орын) және Джон Парелес (1-орын) тарапынан 2000 жылдың ең үздік он альбомының бірі деп танылды. 2003 жылы Rolling Stone журналы альбомды «Барлық заманның 500 ең ұлы альбомы» тізімінде 488-орынға, ал 2012 жылы жаңартылған тізімде 481-орынға қойды. 2020 жылы альбом 28-орынға қайта орналастырылып, «басы ауыр және коитальдық тұманға тоңқан альбом» деп сипатталды. 2009 жылы Pitchfork Voodoo альбомын 2000-шы жылдардың 200 үздік альбомы тізімінде 44-орынға қойып, оны «қолмен жасалған, нақты уақыттағы, ескі мектеп жандық минимализмнің жемісі» деп атады, ал Д’Анджелоның вокалын «бұл онжылдықта дискіге жазылған ең эротикалық сезімтал ән» деп бағалады. Rolling Stone журналы альбомды онжылдықтың 100 үздік альбомы тізімінде 23-орынға орналастырып, «Осы онжылдықтағы ең керемет R&B альбомы сонымен қатар ең өнерлісі болды – ол өте алға басып, әлі де радикалды көрінеді» деді. AllMusic редакторы Энди Келлман Brown Sugar және Voodoo альбомдарын «соңғы 15 жылдың ең керемет және ерекше R&B альбомдары» деп атады. Басылым Ел Сыйлық алған жыл Орын Алған дауыс АҚШ Жылдың альбомдары 2000* Amazon.com АҚШ Жылдың альбомдары 2000 36 Amazon.com АҚШ Музыкадағы онжылдықтың ең жақсысы 2006* Amazon.com АҚШ Барлық уақыттың 100 ең романтикалық альбомы 2009 16 Barnes & Noble.com АҚШ Жылдың альбомдары 2000 12 E! Online АҚШ Жылдың альбомдары 2000* Элвис Костелло (Vanity Fair, №483) АҚШ 500 қажет альбом 2005* Eye Weekly Канадa сыншыларының сауалнамасы АҚШ Жылдың альбомдары 2000 22 Ink Blot АҚШ Жылдың альбомдары 2000 6 LA Times АҚШ Жылдың альбомдары 2000 7 Michigan Daily АҚШ Жаңа мыңжылдықтың 50 үздік альбомы 2004 26 Pitchfork Mojo Ұлыбритания Жылдың альбомдары 2000 26 Muzik Ұлыбритания Жылдың альбомдары 2000 7 The New Nation Ұлыбритания Қара терілі әртістердің 100 үздік альбомы 2004 88 Q Ұлыбритания Жылдың альбомдары 2000* Uncut Ұлыбритания Онжылдықтың 150 үздік альбомы 2009 68 The Wire Ұлыбритания Жылдың 50 жазбасы 2000 32 Aftenposten Норвегия Жылдың альбомдары 2000 10 Dagsavisen Норвегия Жылдың альбомдары 2000 4 Natt & Dag Норвегия Жылдың альбомдары 2000* Aftonbladet Швеция Жылдың альбомдары 2000 8 Nöjesguiden Швеция Жылдың альбомдары 2000 3 OOR Нидерланды Жылдың альбомдары 2000 4 OOR Moordlijst Нидерланды Жылдың альбомдары 2000 4 Spex Германия Жылдың альбомдары 2000 2 Les Inrockuptibles Франция Жылдың альбомдары 2000 27 Libération Франция Жылдың альбомдары 2000 6 Trax Франция Жылдың альбомдары 2000 85 Iguana Испания Жылдың альбомдары 2000 14 Rock de Lux Испания Жылдың альбомдары 2000 11 Rock de Lux Испания 2000-шы жылдардың 100 үздік альбомы 2009 37 BigO Сингапур Жылдың альбомдары 2000 24 Mucchio Selvaggio Италия Онжылдық бойынша 100 үздік альбом 2002 25 Rockerilla Италия Жылдың альбомдары 2000 20 Rumore Италия Жылдың альбомдары 2000 9 Pure Pop Мексика Жыл сайынғы 25 үздік альбом (2000–2002) 2003 13 Babylon Греция Жылдың альбомдары 2000 8 (*) – ретсіз тізімдерді білдіреді.
In 2001, Voodoo won a Grammy Award for Best R&B Album at the 43rd Grammy Awards, The song "Untitled (How Does It Feel)" won for Best Male R&B Vocal Performance and was also nominated for Best R&B Song. The song was also ranked number 12 on The Village Voices Pazz & Jop critics' poll of 2000, as well as number 4 on Rolling Stone magazine's "End of Year Critics & Readers Poll" of the top singles of the year. Voodoo proved to be one of the most critically praised and awarded albums of the year, topping several critics' and publications' "end of year" lists, including the number 6 spot on The Village Voices 2000 Pazz & Jop critics' poll. Voodoo was named one of the top ten albums of 2000 by several New York Times staff writers, including Ben Ratliff (number 2), Neil Strauss (number 3), Ann Powers (number 2), and Jon Pareles (number 1). In 2003, Rolling Stone ranked the album number 488 on its list of The 500 Greatest Albums of All Time, and at number 481 in a revised list in 2012. In the 2020, the album was re ranked at 28, calling it "an album heavy on bass and drenched in a post coital haze". In 2009, Pitchfork ranked Voodoo number 44 on its list of the Top 200 Albums of the 2000s decade, calling it "a triumph of hands on, real time, old school soul minimalism" and citing D'Angelo's vocals as "maybe the most erotically tactile singing put to disc this decade". Rolling Stone placed the album at number 23 on its list of the 100 Best Albums of the Decade, stating "The decade's most magnificent R&B record was also its most inventive — so far ahead of its time that it still sounds radical". AllMusic editor Andy Kellman has cited Brown Sugar and Voodoo as "two of the most excellent and singular R&B albums of the past 15 years". Publication Country Accolade Year Rank Addicted to Noise United States Albums of the Year 2000* Amazon. com United States Albums of the Year 200036 Amazon. com United States The Best of the Decade in Music So Far 2006* Amazon. com United States The 100 Greatest Romantic Albums of All Time 200916 Barnes & Noble. com United States Albums of the Year 200012 E! Online United States Albums of the Year 2000* Elvis Costello (Vanity Fair, Issue No. 483) United States 500 Albums You Need 2005* Eye Weekly Canadian Critics Poll United States Albums of the Year 200022 Ink Blot United States Albums of the Year 20006 LA Times United States Albums of the Year 20007 Michigan Daily United States Top 50 Albums of the New Millennium 200426 Pitchfork Mojo United Kingdom Albums of the Year 200026 Muzik United Kingdom Albums of the Year 20007 The New Nation United Kingdom Top 100 Albums by Black Artists 200488 Q United Kingdom Albums of the Year 2000* Uncut United Kingdom 150 Greatest Albums of the Decade 200968 The Wire United Kingdom 50 Records of the Year 200032 Aftenposten Norway Albums of the Year 200010 Dagsavisen Norway Albums of the Year 20004 Natt & Dag Norway Albums of the Year 2000* Aftonbladet Sweden Albums of the Year 20008 Nöjesguiden Sweden Albums of the Year 20003 OOR Netherlands Albums of the Year 20004 OOR Moordlijst Netherlands Albums of the Year 20004 SpexGermany Albums of the Year 20002 Les Inrockuptibles France Albums of the Year 200027 Libération France Albums of the Year 20006 Trax France Albums of the Year 200085 Iguana Spain Albums of the Year 200014 Rock de Lux Spain Albums of the Year 200011 Rock de Lux Spain 100 Best Albums of the 2000s 200937 BigOSingapore Albums of the Year 200024 Mucchio Selvaggio Italy 100 Best Albums by Decade 200225 Rockerilla Italy Albums of the Year 200020 Rumore Italy Albums of the Year 20009 Pure PopMexico The Top 25 Albums of Each Year (2000–2002) 200313 BabylonGreece Albums of the Year 20008 (*) designates lists that are unordered.
Саяхат және оның салдары
Voodoos альбомы жарықтанғаннан кейін, D'Angelo альбомын қолдау мақсатында екінші халықаралық гастрольдік турнеге – The Voodoo Tour – шықты. Турнеге киім өндіруші Levi Strauss & Co. компаниясы демеушілік етті, ал оның аясында D'Angelo қару-жарақ зорлық-зомбылығына қарсы күресті насихаттады. 2000 жылдың 7 маусымында Батыс Лос-Анджелестегі Гамильтон орта мектебінде қару-жарақ зорлық-зомбылығына қарсы күресетін PAX ұйымы, 7 қарашаға дейін «ақылға қонымды шешімдер» арқылы қару-жарақ зорлық-зомбылығына тоқтама салуды қолдау үшін миллион қол жинауға бастама көтерді. J Dilla тобы Slum Village бірнеше концертте ашып берді, ал R&B әншісі Энтони Хэмилтон Soultronics құрамында кейде қосымша ән орындады. Тур кезінде D'Angelo-ның гардеробында майкалар, қара былғары шалбарлар мен бутстар болды. Билет бағасы 49 доллардан 79 долларға дейін ауытқып, тур 2000 жылғы ең көп көрермен жинаған іс-шаралардың біріне айналды. Тур 2000 жылдың 1 наурызында Лос-Анджелестегі House of Blues клубында басталды. The Voodoo Tour халықаралық аренада Париж Олимпиасы, Трамп Тадж Махал, Брикстон Академиясы, Монтрё джаз фестивалі, Солтүстік теңіз джаз фестивалі және Бразилиядағы Free Jazz фестивалі сияқты алаңдарда өтті. «Untitled (How Does It Feel)» музыкалық видеоклипінде D'Angelo негізгі музыка тыңлаушылары үшін секс-символ ретінде бейнеленді, бұл The Voodoo Tour екінші жартысына әсер етті. Көптеген концерттер оның жеке және эмоционалдық мәселелеріне байланысты тоқтатылды. D'Angelo бірнеше рет жоспарланған күндері өнер көрсетуден бас тартты, ал кейбіреулерін ішкі жаттығулар жасау үшін, мысалы, прес қағу үшін кешіктірді. Ол 2003 жылы The Believer журналына берген сұхбатында осы тәжірибе туралы былай деді:
Following Voodoos release, D'Angelo embarked on his second international tour in support of the album, The Voodoo Tour. The tour was sponsored by the clothing company Levi Strauss & Co., and it featured D'Angelo promoting an end to gun violence. After signing an initiative on June 7, 2000, at Hamilton High School in West Los Angeles to collect a million signatures by November 7 in support of "common sense solutions" to end gun violence, the anti gun violence organization PAX agreed to sponsor the tour. J Dilla's group Slum Village opened on several dates, while R&B singer Anthony Hamilton sang backup within the Soultronics on occasion. D'Angelo's wardrobe during the tour included tank tops, black leather pants, and boots. With ticket prices ranging from $49 to $79, the tour became one of the most attended shows of 2000. The tour began on March 1, 2000, at the House of Blues in Los Angeles,. The Voodoo Tour was taken internationally to venues including Paris Olympia, Trump Taj Mahal, Brixton Academy, the Montreux Jazz Festival, the North Sea Jazz Festival and the Free Jazz Festival in Brazil. The music video for "Untitled (How Does It Feel)" portrayed D'Angelo as a sex symbol to mainstream music audiences, which had repercussions on The Voodoo Tours second half. many shows were cancelled due to his personal and emotional problems. D'Angelo chose on several occasions to not perform on scheduled dates, and delayed others to do physical workouts like stomach crunches. He elaborated on the experience in a 2003 interview for The Believer, saying that:
cquote|Шындығында, бәрінің де осалдықтары бар, бірақ ол өзімді жоғалтып, жанкүйерге айналуым керек дейтін деңгейде осал еді. Гастрольдік сапарларда ол кейде айнаға қарап: «Мен видеодағыдай көрінбеймін» дейтін. Бұл толығымен оның ойында болды. Ол өзін психикалық немесе физикалық жағынан дайын сезінбесе, біз концертті бір жарым сағатқа кейінге шегеріп қоятынбыз. Ол өзін физикалық жағынан дайын сезінбегендіктен кейбір концерттер тоқтатылды, бірақ бұл өте жаңылыс еді. Ол былай деді: «Олар түсінбейді. Олар түсінбейді. Олар менің киімдерімді шешіп алуымды ғана қалайды». Егер ол «Untitled» әнінің қандай салдарға әкелетінін білген болса, оны шығармаған болар еді.
cquote|I mean, everyone's insecure, but he's insecure to the level where I felt as though I had to lose myself and play cheerleader. Some nights on tour he'd look in the mirror and say, 'I don't look like the video' It was totally in his mind [ ] We would hold the show for an hour and a half if he didn't feel mentally prepared or physically prepared. Some shows got cancelled because he didn't feel physically prepared, but it was such a delusion [ ] He was like, 'They don't understand. They don’t get it. They just want me to take off my clothes' [ ] Had he known what the repercussions of 'Untitled' would’ve been, I don't think he would've done it.
Трек тізімі
Барлық тректер D'Angelo өндірген, ескерілмеген жағдайларды қоспағанда.
All tracks produced by D'Angelo, except where noted.