Кіріспе

Глаукофиттер, глаукоцистофиттер немесе глаукоцистидтер деп те аталады, бұл тұщы су және ылғалды құрлық ортасында кездесетін шағын бір жасушалы балдырлар тобы. Олар қазір Протерозой дәуіріндегіден гөрі сирек кездеседі. Топтағы түрлердің саны шамамен 14-тен 26-ға дейін екені айтылады. Қызыл балдырлар (Rhodophyta) және жасыл балдырлар, сондай-ақ құрлықтағы өсімдіктер (Viridiplantae немесе Chloroplastida) бірге Архепластида құрайды. Глаукофиттер хлоропластардың эволюциясын зерттейтін биологтар үшін қызығушылық тудырады, себебі олар қызыл балдырлар мен жасыл өсімдіктерге әкелген алғашқы балдырлар түріне ұқсас болуы мүмкін, яғни глаукофиттер базальдық Архепластида болып табылуы мүмкін.

Сипаттамалары

Глаукофиттердің пластидтері "муропластар", "цианопластар" немесе "цианеллалар" деп аталады. Басқа организмдердегі пластидтерден өзгешелігі, оларда пептидогликан қабаты бар, ол пластидтердің цианобактериялардан ендосимбиотикалық тегінің қалдығы деп саналады. Глаукофиттерде хлорофилл а фотосинтез пигменті кездеседі. Қызыл балдырлар сияқты, бірақ жасыл балдырлар мен өсімдіктерден айырмашылығы, глаукофиттер тұрақты көміртегін цитозолда жинақтайды. Ең ерте бөлінген туыс – Cyanophora, ол тек бір немесе екі пластидке ие. Егер екі пластид болса, олар жартылай байланысқан болады. Глаукофиттердің митохондриялары жалпақ кристаларымен және центриолдарсыз ашық митозбен сипатталады. Қозғалмалы формаларында екі әртүрлі жалаушасы бар, олардың бетінде жіңішке түктер болуы мүмкін және көп қабатты микротубулалар жүйесімен бекітілген, бұл екеуі де кейбір жасыл балдырларда кездесетін формаларға ұқсас.