Кіріспе

Калифорнияның Сьерра-Невада тауларындағы бағыт.
Калифорниядағы бағыт.

Пайут сауда жолдары

Еуропалық америкалық қоныс жайлаушылар келгенге дейін, Жоғарғы Сиерра аймағында тұратын пайют тайпасы көршілес үнді тайпаларымен аң аулау және сауда жасау үшін ежелгі жолдарды пайдаланған. Осы аймақта бұрынғы саяхат жасаған түпкілікті халықты құрметтеу мақсатында, кейбір қазіргі заманғы үнді және экологиялық ұйымдар JMT-ді "Nüümü Poyo" деп мойындайды, бұл "Пайют жолы", "Пайют бағыты" немесе "Халық жолы" деп аударылады.

Ұсыныс

Жоғарғы Сиерраның тізбегі бойындағы жол идеясы Теодор Соломонға қатысты. Соломон кейіннен бұл идеяның өзінің жасөспірім шағында туғанын еске алды. "Бір күні Фресно қаласының жанындағы үлкен, қоршалмаған люцерна егістігінде таяғымның малын бағып жүргенде, менің ойыма осы жолды салу туралы ой келді. Ол 1884 жыл болды, мен 14 жаста едім". Ол 1892 жылы Сьерра клубы құрылғаннан кейін көп ұзамай жол құрылысын қолдауға кірісті. Джон Мьюр – Сьерра клубының негізін қалаушы мүшесі және алғашқы президенті. Соломон қазір Эволюция алқабы деп аталатын аймақты зерттеді және Жоғарғы Сиерраның барлық жерін аралап, мүмкін болатын жол бағыттарын іздеді. Жозеф Нисбет ЛеКонте 1898 жылы бұл мәселені қолға алды, ал ұсынылған жол бастапқыда "Жоғарғы Сиерра жолы" деп аталды, бірақ кейін бұл атау басқа жолға берілді, ол шығыстан батысқа қарай жүреді. ЛеКонте жылдар бойы Кингс және Керн өзендерінің шатқалдарын және жоталарын зерттеді, сондай-ақ ұсынылған жол бойындағы шыңдарға көтерілді. Джеймс С. Хатчинсон және Дункан МакДаффимен бірге ол 1908 жылы Йосемити ұлттық паркінен Кингс каньонына дейінгі биік тау жолын ашты. Олар 28 күн ішінде биік таулар арқылы 228 мильдік саяхатты аяқтады, оның ішінде бұрын зерттелмеген бірнеше бөлімдері бар еді. 1914 жылы Сьерра клубы жол құрылысын бастау үшін Калифорния штатымен бірлесіп жұмыс істеу үшін комиссия құрды. Сол жылы Джон Мьюр қайтыс болды, ал ұсынылған жол оның құрметіне қайта аталды.

Жол салу

JMT құрылысы 1915 жылы Мьюрдің қайтыс болғаннан кейін бір жыл өткен соң Калифорния заң шығарушы органы мен губернатор Хайрам Джонсоннан 10 000 доллар қаржыландырылды. Мемлекеттік инженер Уилбур Ф. МакКлюр жобаны қадағалауға және соңғы бағытты таңдауға жауапты болды, бірақ ол АҚШ Орман қызметімен ынтымақтастық орнатты, ол құрылыстың көп бөлігін басқарды және бақылады, ал ЛеКонте жолдың соңғы бағытына зор ықпал етті. Калифорния штатының заң шығарушы органы 1917, 1925, 1927 және 1929 жылдары әрқайсысына 10 000 доллардан қосымша қаражат бөлді. Бұл бөлім Кингс өзенінің Орта саласының бастауынан өтіп, "Алтын баспалдақ" арқылы Матер асуынан Кингс өзенінің Оңтүстік саласының бастауына жетеді. Ұзақ өтпей, бұл бөлік жаңадан құрылған Кингс-Каньон ұлттық паркіне қосылды. Жобаны аяқтауға барлығы 46 жыл кетті. Сиерра клубының бірінші хатшысы Уильям Эдвард Колби аяқталған жолды "Джон Мьюрге лайықты ескерткіш, ол өмірінің көптеген жақсы жылдарын осы аймақты зерттеумен өткізді, енді осы жол арқылы оған қол жеткізуге болады" деп атады. Туолумн шалғынынан жол оңтүстікке бұрылып, Сьерра-Неваданың басты жотасына параллель жүреді, Йосемити ұлттық паркі, Иньо және Сьерра ұлттық ормандары (соның ішінде Джон Мьюр және Ансел Адамс далалары), Devils Postpile ұлттық ескерткіші, Кингс Каньон ұлттық паркі арқылы өтеді және Секуоя ұлттық паркіндегі Уитни тауында аяқталады. JMT-нің оңтүстік соңғы нүктесінен, Уитни тауының шыңынан ең жақын жолға, Уитни Порталына жету үшін тағы 10,6 миль (17 км) қашықтықты жүру қажет, осылайша JMT-нің басынан соңына дейінгі толық жолы 221 миль (356 км) құрайды.

Йосемити ұлттық паркі

Жол "Бақытты арал" табиғи орталығының жанындағы "Бақытты арал" көпірінен басталады. Жол тік көтеріліп, бірнеше көпірлерден өтіп, тұманды жолмен қиылысады. Содан кейін "Мұз кесігі" деп аталатын Панорама жартасының бойымен жалғасады. Жол кең әрі көп пайдаланылса да, қауіпті қысқы жағдайлар мен елді мекенге жақын орналасуы (күндізгі саяхатшылардың көптігіне байланысты) оны жолдың ең қауіпті бөліктерінің біріне айналдырады. Жол Little Yosemite аңғарына дейін жалғасады, Half Dome және Cloud's Rest жолдарымен қиылысып, содан кейін субальпілік алқапқа және Sunrise High Sierra лагерінен өтеді. Кейін жол Кафедралдық қатарды Cathedral Pass арқылы кесіп өтеді, сосын Tuolumne Meadows-қа тік төмен түседі, бұл орташа деңгейдегі жабдықтану орны. Жол келушілер орталығы мен бірнеше кемпингтерден өтіп, Тынық мұхитының жағалау жолымен қосылады. Джон Мьюр жолы/Тынық мұхитының жағалау жолы оңтүстікке бұрылып, Лайелл Каньонының жайпақ шалғыны арқылы өтеді, содан кейін Кафедралдық қатарды қайтадан кесіп, Донахью асуы арқылы парктен шығады. Уитни тауының ең жақын бағыты Уитни Портал, ол 4040 фут (1231 м) биіктікте орналасқан. Жолдың ең биік нүктесі – оңтүстік аяқтамасы, Уитни тауы, 14505 фут (4421 м). Жолдың үлкен бөлігі 10000 футтан (3048 м) жоғары, соның ішінде соңғы 30 мильдің (48 км) барлығы да. АҚШ Геологиялық қызметі жолдың ресми ұзындығын есептегенде, биіктіктің өсуі мен төмендеуі ескерілмеді. Жолдың жалпы көтерілуі шамамен 46000 фут (14021 м) құрайды. Hipcamp және John Muir Trail Foundation мәліметтері бойынша, жолдың жалпы төмендеуі 38000 фут (11582 м); алайда, Backpacker оның жалпы төмендеуін 36000 фут (10973 м) деп бағалайды. Бұл шамамен 84000 фут (25603 м) немесе 16 миль (26 км) құрайды; бірақ бұл жолдың жалпы ұзындығы 16 мильге (26 км) ұлғайды дегенді білдірмейді. Керісінше, үшбұрыш теңсіздігі биіктік өзгерістерін ескермеуден туындаған қате, нақты ұзындықты осы мәннен аспайды деп көрсетеді. Backpacker журналының мәліметінше, жолдың жалпы биіктік жиынтығы 47000 фут (14326 м) құрайды.

Жаяу жүру

Басты жаяу жүру маусымы әдетте шілдеден қыркүйекке дейін; осы кезеңде өткен жылғы қардың көп бөлігі еріп, жаңа қар әлі жауған жоқ. Ең жылдам уақыт рекордын 2017 жылы Франсуа Д’Хэне оңтүстіктен солтүстікке екі күн, 19 сағат, 26 минутта жүгіріп орнатты. Бұрынғы рекордты 2014 жылы Леор Пантилат үш күн, жеті сағат, 36 минутқа жеткен еді. Қолдау көрсетілмейтін жағдайдағы ең жылдам сапар рекордын 2018 жылы Аурелиен Санчес оңтүстіктен солтүстікке үш күн, үш сағат, 55 минутта жүгіріп жаңартты. Бұрынғы рекордты 2014 жылы Эндрю Бенц үш күн, он сағат, 59 минутта көрсеткен. JMT-ға жаяу жүру үшін рұқсат қажет, оны жаяу жүруді бастайтын ұлттық саябақтан немесе орманнан алуға болады, және ол 168 күн бұрын қолжетімді. Бұл рұқсаттың өзі барлық сапарға жарамды. JMT-мен шерушілер үшін рұқсат алу қиын болуы мүмкін, бірақ рұқсаттардың бір бөлігі жаяу келгендерге арналған. JMT-ның Уитни Портал басында жабайы табиғат рұқсаттары бойынша лотерея өткізіледі, ал Йосемитиден басталатын жаяу жүргіншілер Half Dome немесе Туолумн Медоусына бір түнде кемпинг жасағысы келген басқа серуендеушілермен бәсекелеседі. Көп күндік сапарға Сиерра тауларына кіретін жаяу жүргіншілер әдетте азық-түліктерін қара аюлардан қорғау үшін бекітілген, қатты қабықталған сақтау контейнерлерінде (аюға қарсы контейнерлер) алып жүруі керек, себебі аюлар бұл аймақта көп кездеседі. Жаяу жүргіншілердің 90-96 пайызы Йосемити аңғарынан Маунт Уитниге дейін солтүстікке қарай бағыт алады. Йосемити аңғарынан басталып, оңтүстікке қарай жүрудің артықшылықтары бар. Биіктік айтарлықтай өрлесе де, төмен биіктіктен бастау жаяу жүргіншіге бірден 6000 фут (1800 м) биіктікке көтерілудің орнына, жолдың биіктігіне бейімделуге мүмкіндік береді. Сонымен қатар, JMT-ның солтүстік жартысында (Туолумн Медоу, Редс Медоу, Вермиллион Валли Рисорт, Muir Trail Ranch) бірнеше азық-түлікпен қамтамасыз ету орындары бар, бұл жаяу жүргіншіге сапардың басында жеңіл жүк алып жүруге және қиындықтар туындаса, жолдан оңай шығуға мүмкіндік береді. JMT-ның оңтүстік жартысы көбінесе алшақ және биіктігі жоғары, сондықтан ол сапардың екінші жартысына, ең жақсы физикалық жағдайға қол жеткізген кезде қолайлы.