Кіріспе

Логарифмдік дыбыс деңгейінің бірлігі – фон

Фон – тонды және күрделі дыбыстар үшін дыбыс деңгейінің логарифмдік бірлігі. Дыбыстың күшін сызықтық бірлік – сонмен өлшейді. Адамның әртүрлі жиіліктегі дыбысқа сезімталдығы өзгереді; сондықтан, екі түрлі тон адам құлағына бірдей дыбыс қысымын тудырса да, психоакустикалық тұрғыдан олардың дыбыстық күші әртүрлі болып сезілуі мүмкін. Фонның мақсаты – дыбыс көлемін логарифмдік түрде (мысалы, децибелдер сияқты) өлшеуді қамтамасыз ету, ал дыбыстық күштің негізгі стандартты әдістері сызықтық көрсетуге әкеледі. 20 микропаскальдан жоғары 40 децибел дыбыс қысымы деңгейіне ие 1 кГц тонға тең дыбыс күші 1 сонға бағаланады. Фон психофизикалық тұрғыдан 1 кГц жиілігіндегі эталонды дыбысқа сәйкес келеді. Басқаша айтқанда, фон бірдей сезілетін 1 кГц таза тонының дыбыс қысымы деңгейіне (SPL) децибелмен сәйкес келеді. Мысалы, егер дыбыс 50 дБ SPL-мен 1 кГц тонмен бірдей қарқындылыққа ие болса, онда оның физикалық қасиеттеріне қарамастан, оның дыбыстық күші 50 фонды құрайды. Фонды Стэнли Смит Стивенс DIN 45631 және ISO 532 B стандарттарында ұсынған.

Анықтама

Анықтама бойынша, дыбыстың фондық деңгейі – 1 кГц таза тонның дыбыстық қысым деңгейінің (дБ SPL) сол дыбыстың дәл сондай қатты естілуіне тең келетін шамасы. Фон бірлігі метрологиядағы СИ бірлігі емес. Ол Америка Ұлттық Стандарттар Институтының «Акустикалық терминология» стандарты ANSI/ASA S1.1 2013-те қаттылық деңгейінің бірлігі ретінде анықталған. Фон – субъективті сезімге байланысты бірлік болғандықтан, ол қарастырылып отырған дыбысты қалыпты есту қабілеті бар адамдар тобына ұсыну арқылы және олардың хабарлаған қаттылық деңгейлерінің медианасын алу арқылы анықталады. Мұндай өлшемдер әртүрлі жиіліктер мен деңгейлердегі таза тондар сияқты белгілі дыбыстар үшін жасалған. Тең қаттылық контурлары – таза тонның дБ SPL шамасын фонмен естілетін қаттылық деңгейіне сәйкестендірудің бір тәсілі болып табылады (толық мәліметтер үшін қаттылық деңгейіне қараңыз).