Роберт Солоу: Америкалық экономистің өмір жолы мен ғылыми еңбектері
Robert Solow
Роберт Солоу (1924-2023) – американ экономисі, экономикалық өсу теориясының авторы, Нобель сыйлығының иегері. MIT профессоры, ғылыми еңбектері мен шәкірттері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық экономист (1924–2023)
American economist (1924–2023)
Роберт Мертон Солоу, GCIH (23 тамыз 1924 – 21 желтоқсан 2023) – американдық экономист және Нобель сыйлығының лауреаты, оның экономикалық өсу теориясы бойынша жұмысы оның атымен аталған экзогенді өсу моделімен аяқталды. Ол Массачусетс технология институтының экономика институтының зейнеткер профессор-эмиритусы болды, онда ол 1949 жылдан бері профессор қызметін атқарды. Ол 1961 жылы Джон Бейтс Кларк медалін, 1987 жылы Экономика ғылымдары саласындағы Нобель сыйлығын және 2014 жылы Президенттік бостандық медалін алды. Оның төрт докторанты – Джордж Акерлоф, Джозеф Стиглиц, Питер Даймонд және Уильям Нордхаус – кейіннен өздері Экономика ғылымдары саласындағы Нобель сыйлығын жеңіп алды. Ал Солоудың бакалавр студенті Х. Роберт Хорвиц медицина саласында жеңіске жетті.
Robert Merton Solow, GCIH ('/s//oʊ//l//oʊ/; August 23, 1924 – December 21, 2023) was an American economist and Nobel laureate whose work on the theory of economic growth culminated in the exogenous growth model named after him. He was Institute Professor Emeritus of Economics at the Massachusetts Institute of Technology, where he was a professor from 1949 on. He was awarded the John Bates Clark Medal in 1961, the Nobel Memorial Prize in Economic Sciences in 1987, and the Presidential Medal of Freedom in 2014. Four of his PhD students, George Akerlof, Joseph Stiglitz, Peter Diamond, and William Nordhaus, later received Nobel Memorial Prizes in Economic Sciences in their own right. while an undergraduate student of Solow, H. Robert Horvitz, won in medicine.
Өмірбаян
Роберт Солоу 1924 жылғы 23 тамызда Нью-Йорк штатының Бруклин қаласындағы еврей отбасында дүниеге келді, ол үш баланың ең үлкені болған. Ол ата-анасын өте зиялы деп есептеген, бірақ жұмыс істеу қажеттілігіне байланысты олардың колледжге баруға мүмкіндігі болмады. Ол аудандық мемлекеттік мектептерде жақсы білім алып, өте ерте жасында оқуда үлкен жетістіктерге жеткен. 1940 жылдың қыркүйегінде Солоу 16 жасында стипендия алып Гарвард колледжіне түсті. Гарвардта ол алғашқыда социология, антропология және элементарлы экономиканы зерттеді. Ол Солтүстік Африка мен Сицилияда, содан кейін Италияда қысқа мерзім қызмет етті және 1945 жылдың тамызында запасқа шығарылды. Отанына оралғаннан кейін көп ұзамай ол алты апта бойы танысқан Барбара Льюиске үйленді (2014 жылы қайтыс болды). Солоу Cournot Foundation және Cournot орталығының негізін қалаушы болды. Әріптесі Франко Модильянидің қайтысынан кейін Солоу I.S.E.O институтының жаңа төрағасы болып тағайындалды, бұл итальяндық коммерциялық емес мәдени бірлестік, ол халықаралық конференциялар мен жазғы мектептерді ұйымдастырады. Ол "Бейбітшілік және қауіпсіздік үшін экономистер" қорының негізін қалаушы мүшесі болды. Солоудың шәкірттерінің арасында Нобель сыйлығының лауреаттары Питер Даймонд, Джордж Акерлоф, Джозеф Стиглиц және Уильям Нордхаус, сондай-ақ Майкл Ротшильд, Халберт Уайт, Чарли Бин, Майкл Вудфорд және Харви Вагнер бар. Солоу 2018 жылы "Әділ қабылдау үшін студенттер" мен Гарвард колледжінің президенті және стипендиаттары арасындағы сот ісіне Гарвард университетіне қолдау білдірген амикус-куриялық қысқаша баяндамаға қол қойғандардың бірі болды. Бұл баяндамаға Алан Б. Крюгер, Джордж А. Акерлоф, Джанет Йеллен және Сесилия Роуз да қол қойды. Солоу 2022 жылғы Джо Байденнің инфляцияны төмендету заңының қолдаушыларының бірі болды. Солоу 2023 жылғы 21 желтоқсанда Массачусетс штатының Лексингтон қаласындағы үйінде 99 жасында қайтыс болды.
Robert Solow was born in Brooklyn, New York, into a Jewish family on August 23, 1924, the oldest of three children. He regarded his parents as being very intelligent despite their not being able to attend college due to the necessity to work. He was well educated in the neighborhood public schools and excelled academically early in life. In September 1940, Solow went to Harvard College with a scholarship at the age of 16. At Harvard, his first studies were in sociology and anthropology as well as elementary economics. He served briefly in North Africa and Sicily, and later in Italy until he was discharged in August 1945. Shortly after returning, he proceeded to marry his girlfriend, Barbara Lewis (died 2014), whom he had been dating for six weeks. Solow was the founder of the Cournot Foundation and the Cournot Centre. After the death of his colleague Franco Modigliani, Solow accepted an appointment as new Chairman of the I. S. E. O Institute, an Italian nonprofit cultural association which organizes international conferences and summer schools. He was a founding trustee of the Economists for Peace and Security. Solow's students include Nobel Prize winners Peter Diamond, George Akerlof, Joseph Stiglitz, and William Nordhaus, as well as Michael Rothschild, Halbert White, Charlie Bean, Michael Woodford, and Harvey Wagner. Solow was one of the signees of a 2018 amicus curiae brief that expressed support for Harvard University in the Students for Fair Admissions v. President and Fellows of Harvard College lawsuit. Signers of the brief include Alan B. Krueger, George A. Akerlof, Janet Yellen, and Cecilia Rouse. Solow was one of the supporters of Joe Biden's Inflation Reduction Act of 2022. Solow died at his home in Lexington, Massachusetts, on December 21, 2023, at the age of 99.
Экономикалық өсу моделі
Солоудың экономикалық өсу моделі, көбінесе Солоу-Сван неоклассикалық өсу моделі деп аталады, өйткені бұл модельді Тревор В. Сван тәуелсіз түрде ашып, 1956 жылы «Экономикалық жазбада» жариялаған, экономикалық өсудің факторларын кірістердің (еңбек және капитал) өсуімен және технологиялық прогреске байланысты өзгерістермен бөлуге мүмкіндік береді. Бұл модельдерді «экзогенді» өсу модельдері деп атау себебі – үнемдеу деңгейі сырттан берілген деп қарастырылады. Кейінгі зерттеулер үнемдеу мінез-құлқын уақыт бойынша пайдалылықты бағалау арқылы анықтайды. Солоу (1957) өзінің моделін қолданып, АҚШ-тағы бір жұмыскерге шаққандағы өнімнің өсуінің төрттен үш бөлігі технологиялық прогреске байланысты екенін есептеді. Солоу сондай-ақ әртүрлі капитал түрлерін қолданатын өсу моделін алғаш рет жасады. Солоудың капиталдың жасы бойынша өсу моделінің негізгі идеясы – жаңа капиталдың құны ескі капиталдан жоғары, себебі жаңа капитал белгілі технологиялар арқылы өндіріледі. Ол алдымен капиталдың шектеулі ресурстар екенін айтады, өйткені жер бетіндегі барлық ресурстардың мөлшері шекті. Солоутың 1950 жылдардағы бастапқы жұмысынан бері экономикалық өсудің көптеген күрделі модельдері ұсынылды, бұл экономикалық өсудің себептері туралы әртүрлі қорытындыларға әкелді. Мысалы, Солоудың айтуынша, адамдар белгілі бір тұрақты деңгейде үнемдейді деп есептеудің орнына, кейінгі зерттеулер тұтынушыларды оңтайландыру жүйесін қолданып, үнемдеу мінез-құлқын эндогендік түрде анықтады, бұл табыс ағынына байланысты үнемдеу деңгейінің әртүрлі уақыттарда өзгеруіне мүмкіндік береді. 1980 жылдары экономикадағы технологиялық прогрестің роліне назар аударылып, эндогендік өсу теориясының (немесе жаңа өсу теориясының) дамуына ықпал етті. Бүгінде экономистер Солоудың өсу факторларын есепке алу көздерін технологиялық өзгерістердің, капиталдың және еңбектің экономикалық өсуге жеке әсерін бағалау үшін пайдаланады.
Solow's model of economic growth, often known as the Solow–Swan neoclassical growth model as the model was independently discovered by Trevor W. Swan and published in "The Economic Record" in 1956, allows the determinants of economic growth to be separated into increases in inputs (labour and capital) and technical progress. The reason these models are called "exogenous" growth models is the saving rate is taken to be exogenously given. Subsequent work derives savings behavior from an inter temporal utility maximizing framework. Using his model, Solow (1957) calculated that about four fifths of the growth in US output per worker was attributable to technical progress. Solow also was the first to develop a growth model with different vintages of capital. The idea behind Solow's vintage capital growth model is that new capital is more valuable than old (vintage) capital because new capital is produced through known technology. He first states that capital must be a finite entity because all of the resources on the earth are indeed limited. Since Solow's initial work in the 1950s, many more sophisticated models of economic growth have been proposed, leading to varying conclusions about the causes of economic growth. For example, rather than assuming, as Solow did, that people save at a given constant rate, subsequent work applied a consumer optimization framework to derive savings behavior endogenously, allowing saving rates to vary at different points in time, depending on income flows, for example. In the 1980s efforts have focused on the role of technological progress in the economy, leading to the development of endogenous growth theory (or new growth theory). Today, economists use Solow's sources of growth accounting to estimate the separate effects on economic growth of technological change, capital, and labor.
Журнал мақалалары
PDF. Сондай-ақ қараңыз: Николас Жоржеску Роген және Джозеф Стиглиц.
Pdf. See also: Nicholas Georgescu Roegen and Joseph Stiglitz.