Кіріспе

Экономикалық ойлау мектебі (1930-шы жылдар)

Стокгольм мектебі (Stockholmsskolan) – экономикалық ойлау мектебі. Ол 1930-шы жылдары негізінен Стокгольмде, Швецияда бірлесіп жұмыс істеген швед экономистерінің шала ұйымдастырылған тобын білдіреді. Стокгольм мектебі, Джон Мейнард Кейнс сияқты, макроэкономика және сұраныс пен ұсыныс теориясы саласында бірдей қорытындыларға келді. Кейнс сияқты, олар да ХХ ғасырдың басындағы жылдары белсенділік танытқан швед экономисі Кнут Викселлдің еңбектерінен шабыт алды. Уильям Барбердің Гуннар Мырдальдың ақша теориясы туралы жұмысына жасаған ескертпесі мынадай:

Тарих және аспектілері

Стокгольм мектебінің ең белгілі өкілдері – Стокгольм экономика мектебінің профессорлары Гуннар Мырдал мен Бертил Олин болды. "Стокгольм мектебі" деген атауды Бертил Олин 1937 жылы жарияланған "Экономикалық журналдағы" "Үнемдеу және инвестициялардың Стокгольм теориясы туралы бірнеше ескертулер" атты мақаласында қолданды. Мақала 1936 жылы Кейнстің "Жұмыспен қамту, пайыз және ақшаның жалпы теориясы" атты маңызды еңбегі жарық көргеннен кейін жарияланды және оның мақсаты – осы саладағы шведтік жаңалықтарға халықаралық назар аудару болды, олардың көптегені Кейнстің жаңалықтарынан бұрын жасалған еді. Гуннар Мырдал Джон Мейнард Кейнстің тұжырымдамаларын қолдауға ерте кірісіп, экономиканы тездету немесе баяулату үшін ұлттық бюджеттерді реттеу идеясы алғаш рет Швецияда оның және Стокгольм мектебінің тарапынан ұсынылғанын айтты.

Скандинавиялық әл-ауқат мемлекеті

Мырдал мен Олин өз теорияларын одан әрі дамыта түсті, соның нәтижесінде қазіргі заманғы Солтүстік Еуропалық әл-ауқат мемлекетінің интеллектуалды негізін қалады. Олардың теорияларын Швеция еңбек қозғалысының екі қуатты күші – Швецияның Социал-демократиялық партиясы және Швеция кәсіподақтарының ұлттық конфедерациясы қабылдап, ұлттық саясат ретінде іске асырды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі суық соғыс кезеңінде, екі қарсы саяси блоктың күшін таныту арқасында, олардың теориялары "Үшінші жол" ретінде кеңінен танылды, яғни нарықтық экономика мен жоспарлы экономика арасындағы орташа бағыт. Осы "үшінші жолдың" мақсаты – экономикалық тиімділіктен айырмай, жоғары деңгейдегі әлеуметтік теңдікке қол жеткізу болды.

Бас мүшелері

Гуннар Мырдал, Стокгольм экономика мектебінің, кейін Стокгольм университетінің профессоры, көптеген жылдар бойы АҚШ-та «Америкалық дилемма: Негр мәселесі және қазіргі демократия» кітабын жазды, бұл Карнеги қорының қаржыландыруымен афроамерикандықтардың жағдайын зерттеді. Мырдал әйелі Альва Мырдалмен бірге 1934 жылы жарық көрген «Халық саны мәселесіндегі дағдарыс» кітабын жазды. Кітап қазіргі заманғы шведтік әл-ауқат мемлекетінің құрылысына үлкен ықпал етті, ол «халық үйін» (швед. «Folkhemmet») құру үшін мемлекеттік араласу мен әлеуметтік инженерияға қатты сүйенді. Кейін бұл шығармада нәсілдік мәселелерді талқылағандығы үшін сынға ұшырады. Мырдал 1974 жылы Альфред Нобельді еске алу үшін Экономикалық ғылымдар бойынша Швеция банкі сыйлығын (әдетте «Экономика бойынша Нобель сыйлығы» деп аталады) алды. Бертил Олин, Стокгольм экономика мектебінің профессоры, Швеция парламентідегі ең ірі оппозициялық партия – Швеция либералды халық партиясының партия жетекшісі болды, ол жиырма жылдан астам уақыт бойы (1944-1967 жж.) күшті Социал-демократиялық үкіметпен күресті. Профессор Олин профессор Эли Хекшермен бірге халықаралық сауданың стандартты экономикалық моделін, Хекшер-Олин моделін жасады. Ол 1977 жылы Швеция банкі сыйлығын алды. Стокгольм университетінің экономика профессоры Густав Кассель сатып алу қабілеті паритетінің стандартты математикалық формуласын, микроэкономиканың негізгі тұжырымдамасын жасады. Даг Хаммаршельд, экономист. Біріккен Ұлттар Ұйымының екінші бас хатшысы. Лауазымда 10 сәуір 1953 – 18 қыркүйек 1961 (Конго Республикасына (Леопольдвилл) бейбітшілік миссиясында болған ұшақ апатынан қайтыс болған). Даг Хаммаршельд – Нобель сыйлығын қайтыс болғаннан кейін алған жалғыз адам (Альфред Нобельдің өсиетінде бұл сыйлық тек тірілерге ғана берілуі керек деп нақты айтылған). Эрик Линдаль (21 қараша 1891 – 6 қаңтар 1960) – Стокгольм мектебінің тағы бір мүшесі; ол жеке пайдаға сәйкес қоғамдық тауарларды қаржыландыру әдісін ұсынды. Линдал теңгерімінде қоғамдық игіліктің мөлшері жиынтық шекті пайданы игілікті қамтамасыз етудің шекті шығындарына тең деген талапты қанағаттандырады. Ингвар Свеннильсон (14 наурыз 1908 – 1972) жоспарлы экономикадағы теориясымен танымал болды. Эрик Лундберг сияқты басқа мүшелер бизнес циклге бағдарланған экономистер ретінде жалғастырды.