Кіріспе

Конго Республикасының саясаты унитарлық жартылай президенттік республика аясында жүзеге асырылады, онда Президент – мемлекет басшысы, ал Премьер-министр – үкімет басшысы, көппартиялық жүйе бар. Атқарушы билікті Президент пен Үкімет жүзеге асырады. Жақында, 2015 жылы өткен референдумда жаңа Конституция қабылданғаннан кейін, премьер-министр лауазымы құрылып, Конго жартылай президенттік республикаға айналды, ол заң шығарушы органға жауапты және бұрынғы кабинеттің де құрамына кіреді. Заң шығарушы билік Үкіметке де, парламенттің екі палатасына да тиесілі. Көптеген елдерде жартылай президенттік республика және сайлаулар жүргізіледі, Конго Республикасынан басқа Франция, Перу және Хорватия сияқты елдерді мысалға келтіруге болады. Дегенмен, жартылай президенттік республика болу, ел демократиялық дегенді міндетті түрде білдірмейді. Демократияның маңызды, бірақ жалғыз емес құралы – халықтың билікті иеленушілерді жауапқа тарта алатын еркін және әділ сайлаулар. Freedom House ұйымынан алынған мәліметтерге сәйкес, ел саяси құқықтар бойынша 2/40, ал азаматтық бостандықтар бойынша 15/60 ұпай жинады. Алайда, нақтырақ айтқанда, елде еркін және әділ сайлаулар өткізілгендігіне қатысты 0/4 ұпай алды. Азаматтық, саяси және адам құқықтары тұрғысынан, демократияның тағы бір қағидасы бойынша, үкіметтік емес BTI ұйымы елде заң үстемдігінің «тек қағаз жүзінде ғана бар» екенін хабарлады. Бұл Amnesty International ұйымының хабарламасынан кейін болды, онда Конгодағы адам құқықтарын қорғаушылар Alexandre Ibacka Dzabana және Ras le Bol сайлаудағы бұзушылықтарды жариялау үшін баспасөз мәслихатын өткізетіндерін хабарлағаннан кейін бір күн өткен соң тұтқындалды.

Заң шығарушы билік

Парламент (Парламент) екі палатадан тұрады. Ұлттық Ассамблея (Assemblée Nationale) өз мүшелерін бес жылдық мерзімге бір мандатты округтерде сайлайды. Сенат (Sénat) мүшелері алты жылдық мерзімге аудандық, жергілікті және облыстық кеңестер арқылы сайланады. Конго Республикасы – Конгоның Еңбек партиясы билікте тұрған, бір партияның үстемдік құрған мемлекеті. Оппозициялық партияларға рұқсат беріледі, бірақ олардың билікке келуге нақты мүмкіндігі жоқ деп есептеледі.