Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық үстемдік кезеңіндегі жер қатынастары, салық салу және реттеу саясатының салдарынан, Үндістан тәуелсіздік алғанда жартылай феодалдық аграрлық жүйені мұра етті, онда жер иелігінің көп бөлігі аз ғана жеке жер иелерінің қолында шоғырланған еді. Тәуелсіздік алғаннан бері бірнеше штаттарда ерікті және мемлекеттік бастама/аралықтастыру арқылы жер реформалары жүзеге асырылды. Ең айқын және табысты жер реформалары Батыс Бенгал және Керала штаттарында жүргізілді. Керала штатындағы Жер реформасы туралы жарлық – бұл К.Р. Гоури Амманың, алғашқы ЭМС үкіметіндегі министрдің заң жобасы еді. ЭМС үкіметі – Үндістанда халықтың сайлау арқылы билікке келген алғашқы коммунистік үкімет, ол Оңтүстік штаты Кералада құрылды. 1957 жылы қызметке кіріскеннен кейін, үкімет көп дау тудырған Жер реформасы туралы жарлықты енгізді, ол кейін заңға айналдырылды. Бұл, сондай-ақ, білім беру туралы заң жобасы жер иелерінің арасында үлкен қарсылық тудырды. Радикалды социалистердің танымал ұраны – «жер егіншіге!» болды, ол елдегі жер иелері қатарында дүрбелең тудырды. Жарлықта отбасының иелене алатын жер мөлшеріне шектеу қойылды. Жерді жалға алған шаруалар мен шатырларда тұратындар феодалдық жүйеде ғасырлар бойы еңбек еткен артық жерге құқық алды. Бұдан өзге, заңда жерді ұстау құқығының тұрақтылығы және шығарылып тастаудан қорғалуы қамтамасыз етілді. Бұл революциялық шаралар мемлекеттік үкіметтің мерзімінен бұрын құлауына әкеп соқты, себебі Орталық үкімет, Жавахарлал Неру басшылығымен, заң мен тәртіптің бұзылуын айтып, 356-бапты қолданып, оны таратып жіберді. Кераладағы жер реформасы саяси, экономикалық және әлеуметтік көзқарасты түбегейлі өзгертті. Штат құрылған кезде Траванкор, Кочин және Малабар аймақтарында феодалдық қатынастардың әртүрлі түрлері болды. Жерсіз қалған шаруалар мен жерінен қуылғандар өз мүдделерінің қорғалуын талап етті. Өзгерістерді талап ету күшейе түсті. 1957 жылы билікке келген үкімет Заң шығарушы жиналыста Жер реформасы туралы заң жобасын ұсынды. 1958 жылы енгізілген Аграрлық қатынастар туралы заңға ұсақ өзгерістер енгізілді. Заң шығарушы орган 1960, 1963 және 1964 жылдары кезекті жер реформалық заңдарды қабылдады. Алайда, тарихи Жер реформасы туралы заң, Керала Жер реформасы (өзгерістер) туралы заң, 1969 жылғы С. Ахута Менон үкіметінің феодалдық жүйені тоқтатып, жерді жалға алған шаруалардың құқықтарын қамтамасыз еткен заңы 1970 жылдың 1 қаңтарында күшіне енді. Дегенмен, ақшалай дақылдарды өндіруге арналған плантациялар оның қолданысынан босатылды. Заңға содан бері көптеген өзгерістер енгізілді, соңғысы 2012 жылы жасалды.
Due to the ancient land relations and taxation and regulation under the British Raj, at the time of independence, India inherited a semi feudal agrarian system, with ownership of land concentrated in the hands of a few individual landlords. Since independence, there has been voluntary and state initiated/mediated land reforms in several states. The most notable and successful example of land reforms are in the states of West Bengal and Kerala. The Land Reforms Ordinance was a law in the state of Kerala, India by K. R. Gowri Amma minister in the first EMS government. The EMS government was the first communist state government popularly elected to power in India, in the southern state of Kerala. Soon after taking its oath of office in 1957, the government introduced the controversial Land Reforms Ordinance, which was later made into an act. This, along with an Education Bill, raised a massive uproar from the landlord classes. The popular slogan for the radical socialists was "the land for tillers", which sent shock waves through the landlord classes in the country. The ordinance set an absolute ceiling on the amount of land a family could own. The tenants and hut dwellers received a claim in the excess land, on which they had worked for centuries under the feudal system. In addition, the law ensured fixity of tenure and protection from eviction. These ground breaking measures caused the premature death of the state government, as the central government, under Jawaharlal Nehru, used article 356 to dismiss it, alleging the breakdown of law and order. The land reforms in Kerala imparted drastic changes to the political, economic and social outlook. Different types of feudal relations existed in Travancore Cochin and Malabar at the time of the formation of the state. The landless farmers and those who were evicted from their land wanted to get their grievances redressed. The clamour for changes gathered strength. The government which came to power in 1957 introduced the Land Reforms Bill in the Legislative Assembly. The Agrarian Relations Bill introduced in 1958 was passed with minor amendments. The legislature passed subsequent land reform bills in 1960, 1963, and 1964. But the historical land reform act, Kerala Land Reforms (Amendment) Act, 1969 by C. Achutha Menon government which put an end to the feudal system and ensured the rights of the tenants on land, came into force on 1 January 1970. However, cash crop plantations had been exempted from its purview. There have been many amendments to the act since, the latest having been in 2012.
Әсері
Жерді жалға беру заңсыз болды. Жалға алудан күнкөріс көріп келген дженмилер құрып қалды. Жалға алғандар жердің иесіне айналды. Жалға алынған жерлерді өңдеген бірнеше ірі шаруалар да сол жерлердің иесі болды. Жер иелері артық жерлерін сатты. Жүздеген мыңдаған адам өз үйіне ие болды. Бұрынғы шаруалар еңбек нарығына қосылуымен нарық кеңейді.
Leasing of land became unlawful. The Jenmis who lived by collecting lease became extinct. The lease holders were given ownership of the land. A few big farmers who had cultivated on the leased lands also became owners of that land. Land owners sold their excess land. Hundreds of thousands of people got dwelling places of their own. The labour market was enlarged as former serfs entered it.