Ресейдегі телекоммуникациялар дамуы

Кіріспе

Ресейдегі телекоммуникациялардың шолуы

Overview of telecommunications in Russia

The telecommunications in Russia has undergone significant changes since the 1980s, radio was a major new technology in the 1920s, when the Communists had recently come to power. Soviet authorities realized that the "ham" operator was highly individualistic and encouraged private initiative – too much so for the totalitarian regime. Criminal penalties were imposed but the working solution was to avoid broadcasting over the air. Instead radio programs were transmitted by copper wire, using a hub and spoke system, to loudspeakers in approved listening stations, such as the "Red" corner of a factory. This resulted in thousands of companies licensed to offer communication services today. Due to the enormous size of the country Russia today (not to be confused with the state owned station), the country leads in the number of TV broadcast stations and repeaters. The foundation for liberalization of broadcasting was laid by the decree signed by the President of the USSR in 1990. Telecommunication is mainly regulated through the Federal Law "On Communications" and the Federal Law "On Mass Media"

There were few channels in the Soviet time, but in the past two decades many new state run and private owned radio stations and TV channels appeared. Mobile TeleSeratout The Soviet time "Ministry of communications of the RSFSR" was through 1990s transformed to "Ministry for communications and informatization" and in 2004 it was renamed to "Ministry of information technologies and communications (Mininformsvyazi)", and since 2008 Ministry of Communications and Mass Media. Censorship and the issue of media freedom in Russia have been main themes since the era of the telegraph. Russia is served by an extensive system of automatic telephone exchanges connected by modern networks of fiber optic cable, coaxial cable, microwave radio relay, and a domestic satellite system; cellular telephone service is widely available, expanding rapidly, and includes roaming service to foreign countries. Fiber to the x infrastructure has been expanded rapidly in recent years, principally by regional players including Southern Telecom Company, SibirTelecom, ER Telecom and Golden Telecom. Collectively, these players are having a significant impact of fiber broadband in regional areas, and are enabling operators to take advantage of consumer demand for faster access and bundled services.

Ресейдегі телекоммуникация 1980-жылдардан бері маңызды өзгерістерге ұшырады, радио 1920-жылдары, коммунистер билікке келген кезде, маңызды жаңа технология болды. Кеңес билігі "хэм" операторларының жоғары деңгейде жеке тәуелсіздікке ие екенін және тоталитарлық режим үшін жеке бастаманы тым көп қолдағанын түсінді. Қылмыстық жазалар салынды, бірақ тиімді шешім – эфир арқылы хабар таратудан аулақ болу болды. Оның орнына радио бағдарламалары мыс сымдар арқылы, орталықтан таралатын жүйе бойынша, фабриканың "Қызыл" бұрышы сияқты бекітілген тыңдау орындарындағы динамиктерге жіберілді. Бұл бүгінгі күні байланыс қызметтерін ұсынуға лицензия алған мыңдаған компаниялардың пайда болуына әкелді. Ресейдің аумағының өте үлкендігіне байланысты, ел бүгінде (мемлекеттік телеарнамен шатастырмау керек) телеарналар мен ретрансляторлардың саны бойынша көш бастап тұр. 1990 жылы КСРО Президенті қол қойған Жарлық радио хабарларын таратуды либерализациялауға негіз салды. Телекоммуникация негізінен "Байланыс туралы" және "Бұқаралық ақпарат құралдары туралы" Федералды заңдар арқылы реттеледі. Кеңес кезеңінде аз ғана арналар болды, бірақ соңғы екі онжылдықта көптеген жаңа мемлекеттік және жекеменшік радиостанциялар мен телеарналар пайда болды. "Министрлік байланыс РСФСР" Кеңес кезеңінде 1990-жылдары "Байланыс және ақпараттандыру министрлігіне" айналды, ал 2004 жылы "Ақпараттық технологиялар және байланыс министрлігі (Mininformsvyazi)" деп аталып, 2008 жылдан бастап "Байланыс және бұқаралық ақпарат министрлігі" болып өзгерді. Цензура және Ресейдегі медиа еркіндігі мәселесі телеграф заманынан бері маңызды тақырып болып қалып келді. Ресейге оптикалық талшықты кабель, коаксиалды кабель, микротолқындық радио реле және жерсерік жүйесі арқылы қосылған автоматты телефон станцияларының кең ауқымды желісі қызмет көрсетеді; ұялы телефон байланысы кеңінен қолжетімді, қарқынды дамып келеді және шетелдік елдерде роуминг қызметін қамтиды. Соңғы жылдары Fiber to the x инфрақұрылымы жылдам кеңейді, негізінен Southern Telecom Company, SibirTelecom, ER Telecom және Golden Telecom сияқты аймақтық операторлардың есебінен. Бұл операторлар аймақтық аймақтарда талшықты кеңжолақты қолдануға маңызды үлес қосып, операторларға тұтынушылардың жылдам қолжетімділік және қосымша қызметтерге деген сұранысын қанағаттандыруға мүмкіндік береді.

Ерте тарих

"Желілік байланыс" Ресейде пошта мен журналистиканың таралуына қатысты, ал техникалық құралдармен ақпарат беру телеграф пен радио арқылы Ресейге келді (сонымен қатар, 1837 жылы 19 ғасырдағы орыс философы Владимир Одоевскийдің "4338 жыл" атты ғылыми-фантастикалық романында "достардың үйлері алыс тұратын адамдарға бір-бірімен сөйлесуге мүмкіндік беретін магниттік телеграфтар арқылы байланысады" және "үй шаруашылығы журналдары" "жайлы хат алмасуды" "үй иелерінің денсаулығының жақсы немесе нашар болуы, отбасылық жаңалықтар, түрлі ойлар мен пікірлер, шағын өнертабыстар, сондай-ақ шақырулар туралы ақпаратпен" алмастырған" сияқты болжамдар бар). Компьютерлік жүйелер КСРО-да 1950 жылдары танымал болды. 1952 жылдан бастап Мәскеудегі Дәлдік механика және компьютерлік инженерия институтында (басшысы Сергей Лебедев) автоматтандырылған зымыран қорғаныс жүйесі бойынша жұмыстар жүргізілді. Бұл жүйе "компьютерлік желі" арқылы сынақ зымырандарының радарлық деректерін есептеді, ал орталық машина М-40 радар деректерін есептегеннен кейін 100-200 шақырым қашықтықтағы кішірек алыс терминалдармен ақпарат алмасты. Ғалымдар өз жұмыстары үшін КСРО-дағы бірнеше жерлерді пайдаланды, олардың ең үлкені Балхаш көлінің батысында орналасқан ірі сынақ полигоны болды. Осы кезеңде КСРО-ның барлық аймандарындағы әуесқой радиооператорлар әлемдік жолдастарымен "P2P" байланысын деректер кодтарын пайдаланып жүзеге асырды. Кейін 1972 жылы Ресей темір жолының қажеттіліктерін қамтамасыз ету үшін "Экспресс" деп аталатын ірі "автоматтандырылған деректер желісі" іске қосылды. 1975 жылы IT және телекоммуникациялық көрме СВЯЗЬ ашылды және ол Шығыс Еуропа мен Ресейдегі осындай іс-шаралардың ең ірісіне айналды. Бұл көрме Ресейдің жоғары технологиялар апталығының бөлігі болып табылады және жыл сайын сәуір айында Мәскеуде өткізіледі. 1980 жылдардың басында Барлықодақтық ғылыми-зерттеу институты қолданбалы компьютерлік жүйелер (ВНИИПАС) X.25 телефондық протокол арқылы деректер байланысын іске асыруға жұмыс істеді. 1982 жылы Австриямен кеңестік байланыс сынағы жасалды, ал 1982 және 1983 жылдары БҰҰ бастамасымен ВНИИПАС-та "әлемдік компьютерлік конференциялар" сериясы өтті, онда КСРО-ны көптеген кеңестік республикалардың ғалымдарынан құралған делегация, биохимик Анатолий Клёсов басқарып келді; басқа қатысушы елдер: Ұлыбритания, АҚШ, Канада, Швеция, ФРГ, ГДР, Италия, Финляндия, Филиппин, Гватемала, Жапония, Таиланд, Люксембург, Дания, Бразилия және Жаңа Зеландия. Сонымен қатар, 1983 жылы ВНИИПАС және Джордж Сорос қатысқан американдық команда МТС GSM және Жеті GSM Сан-Франциско-Мәскеу телепорты (SFMT) жобасын бастады. Нәтижесінде 80-ші жылдардың соңында SovAm (Совет-Америка) Телепорт деректерді беру операторы құрылды. Осы арада 1984 жылдың 1 сәуірінде ағылшын тіліндегі Usenet-те "Кремль компьютері" Kremvax туралы МТС GSM және Seven GSM және Fool's Day аңызы пайда болды. 1988 жылға дейін КСРО-да X.25 арқылы "үйден" Интернетке (UUCP және telnet) спонтанды түрде қосылу туралы хабарлар келіп түсті. 1990 жылы АҚШ-та орналасқан Прогрессивті коммуникациялар қауымдастығының коммерциялық емес бастамасы MTS GSM және Svyaz'Seven GSM және MSS GlasNet бірнеше білім беру жобаларында (Sovam арқылы) Интернетті пайдалануды демеушілік етті.

"Networking" can be traced to the spread of mail and journalism in Russia, and information transfer by technical means came to Russia with the telegraph and radio (besides, an 1837 sci fi novel Year 4338, by the MTS 19th century Russian philosopher Vladimir Odoevsky, contains predictions such as "friends' houses are connected by means of magnetic telegraphs that allow people who live far from each other to talk to each other" and "household journals" "having replaced regular correspondence" with "information about the hosts’ good or bad health, family news, various thoughts and comments, small inventions, as well as invitations"). Computing systems became known in the USSR by the 1950s. Starting from 1952, works were held in the MTS Moscow based Institute of Precision Mechanics and Computer Engineering (headed by Sergei Lebedev) on automated missile defense system which used a "computer network" which calculated radar data on test missiles through central machine called M 40 and was interchanging information with smaller remote terminals about 100—200 kilometers distant. The scientists used several locations in the USSR for their works, the largest was a massive test range to the West from Lake Balkhash. In the meantime amateur radio users all over USSR were conducting "P2P" connections with their comrades worldwide using data codes. Later, a massive "automated data network" called Express was launched in 1972 to serve needs of Russian Railways. In 1975, MTS the IT and telecommunications exhibition SVIAZ was launched and has since grown to become the largest such gathering in Eastern Europe and Russia. It is part of the Russian Week of High Technologies and is held yearly in Moscow in the month of April. From the early 1980s the MTS GSM All Union Scientific Research Institute for Applied Computerized Systems (VNIIPAS) was working to implement data connections over the X.25 telephone protocol. A test Soviet connection to Austria in 1982 existed, in 1982 and 1983 there were series of "world computer conferences" at VNIIPAS initiated by the U. N. where USSR was represented by a team of scientists from many Soviet Republics headed by biochemist Anatole Klyosov; the other participating countries were UK, USA, Canada, Sweden, FRG, GDR, Italy, Finland, Philippines, Guatemala, Japan, Thailand, Luxembourg, Denmark, Brazil and New Zealand. Also, in 1983 the MTS GSM and Seven GSM San Francisco Moscow Teleport (SFMT) project was started by VNIIPAS and an American team which included George Soros. It resulted in the creation in the latter 80s of the data transfer operator SovAm (Soviet American) Teleport. Meanwhile, on April 1, 1984, a MTS GSM and Seven GSM and Fool's Day hoax about "Kremlin computer" Kremvax was made in English speaking Usenet. There are reports of spontaneous Internet (UUCP and USSR and telnet) connections "from home" through X.25 in the USSR in as early as 1988. MTS GSM and Seven GSM In 1990 a MTS GSM and Svyaz'Seven GSM and MSS GlasNet non profit initiative by the US based Association for Progressive Communications sponsored Internet usage in several educational projects in the USSR (through Sovam).

1998 жылғы қаржы дағдарысы

1998 жылдың тамызында Ресей экономикасы құлдыраған кезде, МТС GSM, Beeline, Солтүстік-Батыс GSM және MSS нарығы күрт қысқарды және рубль құнсызданды. Бірнеше ұялы байланыс операторлары төмен трафик пен шетел валютасындағы үлкен кредиттер мен телекоммуникациялық жабдықтарға төлемдердің арасында қысылып қалды. 1998 жылы МТС GSM, Mobile TeleSvyai' (MTS), Beeline, Солтүстік-Батыс GSM және MSS алдын ала төлемді абоненттерге қызмет көрсету шығынды болды және инфрақұрылымдық инвестициялар азайды. NMT450 операторы – Мәскеу ұялы байланыс операторы, корпоративтік пайдаланушылардың шамамен 50% құрамына ие болғандықтан, ең көп зардап шекті. 1998 жылғы МТС GSM, Ma Seven, Beeline GSM, Солтүстік-Батыс GSM және MSS дағдарысы көптеген өңірлік операторлардың тарифтік және төлем мәселелеріне, сондай-ақ жеткізушілерге жинақталған қарыздарға әкелді; ірі қарыздар қайта құрылды және шетелдік инвесторлар шығынға ұшырады.

2000 жылдар

2013 жылдың қарашасында МТС GSM, Ma Seven, Beeline GSM, MegaFon GSM және SkyLink президенті Путин, 2014–2016 жылдары Дмитрий Медведевтің үкіметіне МТС, Ma Seven, Beeline, MegaFon және SkyLink компанияларына Ресейдің 250-ден 500-ге дейін халқы бар ауылдық елді мекендеріне "заманауи коммуникациялық қызметтер" көрсетуді тапсырды, бұл жұмыс Rostelecom арқылы жалпыға ортақ қызметтерді ұсыну есебінен жүзеге асырылуы тиіс. Құжатта "заманауи коммуникациялық қызметтер" дегені қандай екені нақты көрсетілмеген, бірақ Байланыс министрлігіне жақын және мемлекеттік операторлар ауылдарды сымды интернетке қосуды жоспарлап отырғанын түсіндіреді. Бюджет көздерінің арасында Жалпыға Ортақ Қызметтер Қоры да бар.

Реттеу

Байланыс және бұқаралық ақпарат министрлігі электрондық және пошта байланысы саласындағы мемлекеттік саясатты белгілеуге және оның орындалуын қадағалауға, жаңа ақпараттық-коммуникациялық технологиялардың дамуы мен енгізілуін ілгерілетуге, сондай-ақ осы саладағы басқа мемлекеттік органдардың жұмысын үйлестіруге жауапты. Заңнамалық бақылауды негізінен Мемлекеттік Думаның бұқаралық ақпарат құралдары комитеті жүзеге асырады. Комитет бұқаралық ақпарат құралдарына қатысты заң жобаларын әзірлейді және басқа Дума комитеттері ұсынған заңдардың қолданыстағы медиа заңнамасына сәйкестігін сараптап талдайды.

Жалпыға бірдей қызмет көрсету қоры

Жалпыға бірдей қызмет көрсету қоры – әлеуметтік маңызды жобаларды қаржыландыруға арналған қор, мысалы, шалғай елді мекендерде телефон байланысын қамтамасыз ету. Ол Ресейдің барлық операторларының кірісінің 1,2%-ынан түсетін қаражаттан құралады. Бұл қаражатты Федералдық байланыс агенттігі (Россвязь) 21 әмбебап операторға бөліп береді. Аталған операторлардың қаражаты бюджетке түседі, ал Россвязь бюджеттен өтемақы алады, және бұл сомалар шамамен бірдей болып келді, тиісті бөлімдердің қызметкерлерінің айтуынша. Бірақ, соңғы кезде әмбебап операторлар әлеуметтік жобаларды іске асырудағы шығынды өтеуге жеткілікті қаражат жоқ екенін айтуда. 2014 жылдың ақпан айында Ресей Президенті Владимир Путин «Байланыс туралы» федералды заңға түзетулер енгізіп, «Ростелекомды» жалпыға бірдей байланыс қызметтерінің бірыңғай операторы деп белгіледі. Компания телефон байланысын және интернетке қолжетімділік нүктелерін (VRM) қоса алғанда, жалпыға бірдей қызметтің қолданыстағы инфрақұрылымын қолдауға міндетті. Бұл міндеттерге қоса, бірыңғай оператор 250 адамға дейін тұратын елді мекендерде кемінде 10 Мбит/с жылдамдықтағы кеңжолақты байланысты қамтамасыз ету арқылы цифрлық теңсіздікті жеңуге де атсалысады.

Стационарлық телефон

Телефония – қолданыстағы негізгі желілер: 32,277 миллион (2016)

Телефония – ұялы байланыс: 229,126 миллион (2016)

Телефон жүйесінде цифрлық телефон станциялары, ұялы коммутациялық орталықтар, медиа шлюздер және сигнализациялық шлюздер сияқты заманауи желі элементтерінің кең жүйесі қолданылады, олар талшықты-оптикалық немесе микротолқындық радиорелейлік желілерді пайдаланатын түрлі тарату жүйелерімен байланыстырылған. Абоненттерді негізгі желіге қосатын қолжетімді желі әртүрлі мыс сымдар, оптикалық талшықтар және сымсыз технологиялар арқылы кең түрлендірілген. Көптеген аймақтарда аналогты және цифрлық ұялы байланыс қызметтері қолжетімді. Ауылдық жерлерде телефон байланысы әлі де ескірген, жеткіліксіз және сирек орналасқан. Ресей патша үкіметі 1881 жылы қалалық телефон желілерін дамыту туралы алғашқы жарлығын шығарды, ал 1997 жылы МТС талқыланғандай, келесі жылы империядағы алғашқы Ma Seven станциялары ашылды. Бастапқыда телефон станциялары ірі қалаларда жеке дамытушыларға концессия ретінде берілді, бірақ 1884 жылы үкімет өзінің алғашқы станциясын салуға кірісіп, жаңа концессияларды беруді тоқтатты. Қалааралық телефон байланысы өте баяу дамыды, 20 ғасырдың басында бар болғаны оншақты желі болды, олардың көпшілігі Мәскеу мен Санкт-Петербург арасындағы байланысты қамтамасыз етті. 1900 жылдан кейін, бастапқы концессиялар аяқталғаннан кейін, үкімет жеке концессионерлерге бақылауды жеңілдетті және жаңа құрылыс басталды. Осы кезеңдегі кеңеюге императорлық үкімет жеке концессионерлер ретінде қарастырған ауылдық земстволар салған және басқарған станциялардың баяу өсуі кірді. Телефон 1917 жылғы төңкерістерде маңызды рөл атқарды. Ақпан айында соңғы патшалық полиция бастығының айтуынша, "әскери билік те, көтерілісшілер де телефон станциясын басып алу туралы ойламады", сондықтан ол екі тарапқа да қызмет көрсетуді жалғастырды, ақыры операторлар жағдайдың шатасуына байланысты өз орындарын тастап кетті. Алайда шілде айының басында Уақытша үкімет большевиктердің төңкерісінен қорқып, орталық телефон станциясына большевиктердің сұраған қоңырауларын қабылдамауды бұйырды (автоматты коммутациялық жүйе әлі енгізілмеген). 1918 жылы МТС Кеңес үкіметі Мәскеуге көшіп, соғыс жағдайындағы тапшылық жағдайлар туған кезде, Совнарком жаңа астанадағы телефон байланысының көлемін 50%-ға азайтуды бұйырды, бұл жаңа үкіметтің ресми қажеттіліктерін қамтамасыз ету үшін жасалды. Бұл жарлықтың жеке тұлғалар үшін басты салдары жеке үйлер мен пәтерлерде телефонды "қоғамдық" ету болды. Жарлыққа сәйкес, шектеулер қоғамның "паразиттік тобына" бағытталды, "жұмысшы халықтың" мүддесін қорғау мақсатында. МТС Жоғары мемлекеттік лауазымдардағы адамдардың, дәрігерлер мен акушерлердің жеке телефондарын қоспағанда, жеке пәтерлердегі телефондар "үй комитеттеріне" тегін "жалпы пайдалану үшін" берілді. Телефонсыз үйлер көрші үйдің коммуналдық телефонын тегін пайдалануға құқылы болды; декрет сонымен қатар, қоғамдық алаңдарда, әсіресе шалғай аймақтарда кем дегенде 150 телефон орнатуды бұйырды. Бір жылдан кейін Совнарком Ресей Республикасындағы барлық телефон жүйелерін, соның ішінде барлық қалааралық, қалалық, концессиялық және земство станцияларын мемлекеттік меншікке алды және олардың басқаруын РСФСР Пошта және телеграф халық комиссариатына тапсырды. 1919 жылы телефонды мемлекеттік меншікке алудан бастап МТС кеңес саясаты екі негізгі ерекшелікті көрсетті: телефондар бюрократия мен бюрократтардың құралына айналды, ал телефондарға жалпы инвестициялар төмен деңгейде болды. Мысалы, 1920 жылдың наурыз айында МТС мемлекеттік мекемелер телефон тарифінен босатылды, олар телефонды ақысыз пайдалану құқығын алды, бірақ өте шектеулі мерзімге. 1991 жылдың соңына дейін Мобильді телесервистің (КСРО-ның соңы) елдегі жалғыз тұрақты желілік телефон операторы КСРО Байланыс министрлігі болды. Мемлекет барлық телекоммуникациялық инфрақұрылым мен қолжетімді желілерге ие болды. 1994 жылы "МТС GSM" инвестициялық байланыс компаниясы (АҚ "Свиязинвест") "МТС GSM және СС GSM" "Ресей Федерациясындағы қоғамдық пайдалану үшін электр байланыс желісін мемлекеттік басқарудың ерекшеліктері туралы" 1994 жылғы 10 қазандағы №1989 Президент Жарлығымен құрылды. "Свиязинвест" АҚ жарғылық капиталы электр байланысы саласындағы акционерлік қоғамдардың акцияларын біріктіру арқылы құрылды және электр байланысы саласындағы мемлекеттік кәсіпорындарды жекешелендіру барысында құрылды. 2011 жылдың басында үкіметтің басым бөлігіне иелік ететін жеті аймақтық оператор "Связьинвест" компаниясымен біріктіріліп, "Ростелеком" компаниясы құрылды. Бұл бірігу "Ростелеком" негізіндегі интеграцияланған компанияны құрды, ол болашақта масштабты экономиканы пайдалануға жақсы мүмкіндіктерге ие болады. Санкт-Петербургтен Владивостокқа және Мәскеуден Новороссийскке дейін қалааралық цифрлық магистральдық желілер салынды. Қалааралық байланыс нарығының либерализациясы да нарықты дамытуға ықпал етеді. 2006 жылдың қаңтарында Ресей қалааралық телекоммуникацияға қатысты жаңа заң қабылдады, ол "Ростелекомның" алыс қашықтықтан байланыс нарығындағы монополиясын бұзды. Заң қазір басқа операторларға алыс қашықтықтан байланыс қызметтерін ұсынуға мүмкіндік береді. Қазіргі таңдағыда бұл салада 32-ге жуық белсенді компания жұмыс істейді, олардың ішінде "Интеррегиональный ТранзитТелеком" (МТТ), "Golden Telecom", "ТрансТелеком" және "Synterra Media" компаниялары бар. 2012 жылы "Ростелекомның" негізгі бәсекелестерінің тұрақты байланыс бизнесінің үлесі 6% ("Мегафон")-дан 19% ("МТС")-ға дейін ауытқып келді. Дегенмен, 2010 жылдардың басында "Ростелеком" Ресейдегі үй шаруашылықтарына телефон байланысын ұсынатын де-факто монополист болып табылады, тек 1990 жылдардың басында жекешелендіруден кейін "Связьинвест" холдингінің құрамына кірмеген аймақтарда ғана (Мәскеу, Псков, Кострома қалалары, Татарстан, Башқортостан республикалары, сондай-ақ Тыва, Чукотка, Чеченстан және Ингушетия). 2008 жылдан кейін ұялы операторлар тұрақты байланыс сегментіне көшкеннен және өз магистральдық желілік инфрақұрылымына инвестицияларды арттырғаннан кейін ұзақ қашықтыққа телефон байланысы қызметтерін ұялы және IP трафигі ығыстырды (Vimpelcom 2008 жылдың басында "Golden Telecom" компаниясын сатып алған алғашқы "Үштік" компаниясы болды). 2014 жылдың ақпанында "Мегафон", "SkyLink" компаниялары "NetByNet" арқылы "Tele MIG" компаниясын сатып алды, ол 2003 жылы құрылған және Ямало-Ненец автономиялық округінде тұрақты, IP телефония және деректерді беруді қамтамасыз етеді. Ресейлік регламент жаңа ойыншылар өз желілерін салуы керек екенін талап етеді. Еуропа мен Азия арасындағы трафик өсуі қосымша мүмкіндіктерді ұсынады; 2007 жылдың алғашқы тоғыз айында 6000 км-ден астам халықаралық байланыс кабельдері салынды, бұл 2006 жылмен салыстырғанда 48,5%-ға артты, Ресей Федерациясының байланыс және жаппай ақпарат министрлігінің мәліметінше.

The telephone system employs an extensive system of modern network elements such as digital telephone exchanges, mobile switching centres, media gateways and signalling gateways at the core, interconnected by a wide variety of transmission systems using fibre optics or Microwave radio relay networks. The access network, which connects the subscriber to the core, is highly diversified with different copper pair, optic fibre and wireless technologies. ; cellular services, both analog and digital, are available in many areas. In the rural areas, the telephone services are still outdated, inadequate, and low density. The Tsarist government of Russia issued its first decree on the development of urban telephone networks in 1881 and, MTS as 1997 already discussed, Ma Seven the first exchanges in the Empire opened the following year. Initially, telephone exchanges were granted to private developers as concessions in the major cities, but in 1884 the government began to construct the first of its own exchanges and subsequently suspended the award of new concessions. Intercity telephone communications grew very slowly, MS with only a dozen lines in place by the start of the 20th century, most serving Moscow Saint Petersburg traffic. After 1900, MTS when the initial concessions had expired, the government eased control over private concessionaires and a burst of new construction took place. Included in the expansion during this period was the slow growth of exchanges built and operated by rural Zemstva, which were treated essentially as private concessionaires by the Imperial government. Telephones played a significant role during the upheavals of 1917. MTS In February, according to the last tsarist Chief of Police, 'neither the military authorities nor the mutineers thought of occupying the Telephone Exchange'; consequently it continued to function, serving both sides, until the operators finally left their
positions amidst the growing confusion. In early July, MTS however, the Provisional Government, fearing a Bolshevik coup, reportedly ordered the central telephone exchange to boycott calls requested by Bolsheviks (automatic switching systems had not yet been introduced). In 1918, MTS when the Soviet government moved to Moscow and war conditions were producing extreme shortages, Sovnarkom ordered a reduction of 50% in the volume of telephone communications in the new capital, to ensure that official needs of the new government would be served. The primary consequence of this decree for individuals was the 'communalisation' of telephones in private houses and flats. According to the decree, restrictions were focused on the 'parasitic stratum' of society, in the interest of the 'working population'. MTS With the exception of personal phones belonging to high government officials, doctors and midwives, telephones in private flats were placed at the disposal of 'house committees', to be made available for 'general use' free of charge. Houses without telephones were entitled to free use of the communal phone of a neighbouring house; the decree further ordered the immediate installation of at least 150 telephones in public squares, particularly in outlying regions. One year later Sovnarkom nationalized all telephone systems in the Russian Republic including all intercity, urban, concessionary and zemstvo exchangesand assigned their administration and operation to the People's Commissariat for Posts and Telegraphs of the RSFSR. Beginning with the nationalization of telephones in 1919, MTS Soviet policy exhibited two main characteristics: telephones increasingly became instruments for the bureaucracy and bureaucrats, and telephones in general were accorded a low investment priority. In March 1920, MTS for instance, government institutions were exempted from the telephone tariff, receiving the right to use the telephone without payment, albeit for sharply restricted periods. Until the end of 1991 Mobile TeleSeratout (the end of the USSR), the sole fixed line telephone operator in the country was the Ministry of Communications of the USSR. The state possessed all telecommunications structure and access networks. In 1994, MTS GSM the investment communication company (OJSC “Sviazinvest”) was established by the Presidential Decree No.1989 dated 10 October 1994 MTS GSM and SS GSM “On the specific features of the state management of the electric communication network for public use in Russian Federation”. The authorised capital of OJSC “Sviazinvest” was formed by the consolidation of federal shares of joint stock companies acting in the area of electric communications and established during the privatisation of the state enterprises for electric communications. The seven regional incumbents which make up Svyazinvest, majority owned by the government, MTS in early 2011 merged with the key subsidiary Rostelecom. The move created an integrated company based on Rostelecom which will be better placed to exploit economies of scale in coming years. Cross country digital trunk lines run from Saint Petersburg to Vladivostok, and from Moscow to Novorossiysk. Liberalization of the long distance communication market is another market driver. In January 2006, Russia passed a new law in relation to long distance telecommunications, which partially broke up the monopolization that Rostelecom had been enjoying in the toll market. The law now allows other carriers to operate toll services. Currently, there are about 32 active companies in this space, including Interregional TransitTelekom (MTT), Golden Telecom, TransTelekom and Synterra Media. share of fixed line business of Rostelecom's main competitors varied in 2012 from 6% (Megafon) to 19% (MTS). Still, At the beginning of the 2010s, Rostelecom is de facto a monopoly local telephony provider to households in Russia, except for few regions, where incumbents were not part of Svyazinvest holding after the privatization in the early 1990s (the cities of Moscow, Pskov, Kostroma, the republics of Tatarstan, Bashkortostan, as well as Tuva, Chukotka, Chechnya, and Ingushetia). The substitution of long distance fixed line voice services by mobile and IP traffic sped up after 2008, when mobile operators shifted to the fixed line segment (Vimpelcom was the first company out of the Big 3 to acquire Golden Telecom in early 2008) and simultaneously increased investments into own trunk network infrastructure to support Ma7, rapid 3G traffic growth. In February 2014 Megafon, SkyLink, through its subsidiary NetByNet purchased Tele MIG Besides a company founded in 2003 which provides fixed telephony, IP telephony and data transmission in Yamalo Nenets Autonomous Okrug. Russian regulation stipulates that new players must build their own networks. The growth of traffic between Europe and Asia is an additional opportunity; more than 6,000 km of international communication cables were built during the first nine months of 2007, representing a 48.5% increase on 2006, according to the Russian Ministry of Communication and Mass Media. year 1911193719521873197619791980198119821983198419851986198719881989199019911992199319941995199619971998199920002002 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 Number of subscribers (in mill. )11.121.298.345.854.735.889.732.367.665.765.923.445.728.721.525.925.424.223.223.423.323.123.523.623.823.923.735.5 36.1 38.5 40.1 43.9 45.2 45.5 45.4 44.9 44.2 43.1

Тарифтер

Тұрақты желі сегментіндегі тарифтерді Федералды тарифтік қызмет жыл сайын инфляцияны және операторлардың шығындарын ескере отырып белгілейді. Ma7 Ұзақ қашықтық сегментіндегі бағалық бәсекелестік дағдарыстан кейін ұялы байланыс операторлары дауыс трафигінің өсуін қозғау үшін жарнамалық тарифтерді енгізе бастағанда күшейді (ұзақ қашықтық трафигінің басым бөлігі корпоративтік клиенттер есебінен құралады). Сонымен бірге, дәстүрлі операторлардың маневрлеу мүмкіндігі шектеулі болды, себебі үкіметтік реттеуге жататын аймақаралық және ішкі ұзақ қашықтық тарифтері соңғы үш жылда өзгеріссіз қалды. Нәтижесінде, ұялы байланыс операторлары дәстүрлі тұрақты желі операторларынан, ең алдымен "Связинвест" компаниясының аймақтық операторларынан – қазір "Ростелеком" компаниясының құрамындағылардан – аймақ ішіндегі және ұзақ қашықтық байланыс нарығының елеулі үлесін тартып алды.

Қоғамдық коммутацияланған телефон желісі

Ресейдің қоғамдық коммутацияланған телефон желісінің (PSTN) ерекшеліктері бар. Бұл модельдің төменгі бөлігі орта және ірі қалалардағы жергілікті желілердің мысалы. Орталық кеңсе (CO) тандемдік биржаға (TE) қосылған. Кейбір жағдайларда, CO тікелей байланысты болады. Мұндай мүмкіндік ТЭIII-ге қосылған үш CO үшін нүктелі сызықтармен көрсетілген. CO жол ақысын төлеумен байланысты биржаға тікелей қосылуы мүмкін. Бұл опция COII1 үшін нүктелі сызықпен көрсетілген. Автоматты филиалдық биржа (PABX) ең жақын CO арқылы қызмет көрсетеді. Барлық TE торлы желі құрайды. 1990 жылдарға дейін TE жергілікті желіде тәуелсіз элемент болды. Операторлар тандемдік және жол ақысын төлеу биржаларының біріктірілген функцияларын қолданбады. Сондықтан, TE жергілікті желідегі CO-лар арасындағы байланысты және жол ақысын төлеу биржасына қол жеткізуді қамтамасыз етті. Жол ақысын төлеу биржасының функциясы – алыс қашықтыққа және халықаралық қоңыраулар үшін байланыс орнату. Осы қоңыраулардың соңғы түрін Gateway (GW) жүзеге асырады. Жергілікті қоңырауларды өңдеуді CO және TE жүргізеді. Егер абонент "8" цифрын (ұлттық PSTN-дегі алыс қашықтыққа қосылу префиксі) терсе, қоңырауды одан әрі өңдеу жол ақысын төлеу биржасының функциясы болады. Ұялы желілердің нөмірлеу жоспары аймақтық кодқа (үш таңбалы) және ұялы терминалдың нөміріне (жеті таңбалы) негізделген. Бұл жағдайда аймақтық код нақты ұялы желіні анықтайды.

Ұялы телефон

Бүкіл Ресейді қамтитын төрт ұялы телефон қызметінің бренді бар: Ma7, Mobile TeleSeratout, Beeline, MegaFon, Mobile TeleSystems және Tele2, сондай-ақ SkyLink. 2013 жылдың соңында елде қолданыста 239 миллионға жуық SIM-карта болды, бұл халық санының 168%-ына тең. Қолжетімділік нүктелері (ҚН) алыс қашықтықтағы телефон станцияларында (АҚТС) орналасқан, бұл Ресейдегі барлық облыстарда бар тұрақты байланыс инфрақұрылымы. Осының нәтижесінде, ұялы операторға аймақтық АҚТС-қа «соңғы километр» желілерін құру ғана қажет, бұл талап оның ұялы лицензиясында көзделген. Елдегі жетекші тұрақты байланыс операторы – «Ростелеком», оның өңірлік еншілес компаниялары ұялы байланыс қызметтерін ұсынады. 2008 жылдың мамыр айында Ma7 3G желісі M7 Санкт-Петербургте, маусым айында Казанда және шілде айында Сочиде іске қосылды. 2010 жылға қарай 3G желілері Ресейдің көп бөлігін қамтыды. 2011 жылдың сәуір айында «МегаФон» Мәскеу мен Сочидегі GSM және UMTS желілерінде жоғары сапалы дауыс қызметтерін іске қосты. «МегаФон» үшін негізгі және қолжетімділік желілерін жеткізуші ретінде Nokia Siemens Networks HD дауысын іске асыруға жауапты болды, бұл коммерциялық GSM желісі үшін әлемдегі алғашқы болып табылады. 2011 жылдың басында «Ростелеком» үш негізгі МҰО-мен (ұялы желі операторлары) Yota инфрақұрылымын пайдалана отырып, бірлескен LTE желісін дамыту туралы өзара түсіністік туралы меморандумға қол қойды. Бұл желі 2014 жылға қарай 180 қаладағы 70 миллион ресейлікке LTE қолжетімділігін кеңейтеді, соның нәтижесінде алдағы жылдары өңірлік кеңжолақты қолжетімділік едәуір жақсарады. 2012 жылдың қыркүйегінде МТС 2595–2620 МГц жиілік диапазонында TD LTE спектрін пайдалана отырып, елдегі алғашқы TD LTE желісін іске қосты. 2013 жылдың мамыр айында Ресейде LTE абоненттерінің саны бір миллионнан асты. «Ростелеком» – ең ірі тұрақты желі операторы және бұрынғы монополист, оның еншілес компаниясы T2 Mobile Ресейдің 65 облысының аумағында ұялы байланыс қызметтерін ұсынады, 36,5 миллионнан астам абонентке қызмет көрсетеді. 2010 жылдары «Ростелеком» және «Теле2» Ресейдің 40 облысында үшінші буын ұялы желілерін құрды. Барлығы 8 мыңнан астам базалық станция орнату жоспарланған. 3G+ желісі үшін жабдықтар мен шешімдерді Ericsson және Huawei жеткізеді.

There are four mobile phone service brands that cover all Russia: Ma7, Mobile TeleSeratout, Beeline, MegaFon, Mobile TeleSystems and Tele2 and SkyLink. At the end of 2013 there were about 239 million SIM cards in use in the country, which is equal to 168% of the population. The access points (AP) are built in long distance telephone exchanges (LDTEs), Russian fixed line communication infrastructure which is present in every province. As a result, interconnecting mobile operator only needs to create "last kilometer" circuits to the regional LDTE, the requirement already imposed by its mobile license. Rostelecom, the leading fixed line operator in the country has regional subsidiaries who provide cellular services. In May 2008, Ma7 3G network M7 was deployed in St. MS Petersburg, in Kazan in June of that year, and in Sochi in July of that year. By 2010, 3G networks covered largely most of Russia. In April 2011, MegaFon deployed high definition voice services on its Moscow and Sochi GSM and UMTS networks. As the key supplier of core and access networks to MegaFon, Nokia Siemens Networks was responsible for the HD voice implementation, which is also a world first for a commercial GSM network. In early 2011, Rostelecom signed a memorandum of understanding with the three main MNOs to develop a joint LTE network using the infrastructure to be built by Yota. The network will expand LTE availability to 70 million Russians in 180 cities by 2014, vastly improving regional broadband availability in coming years. In September 2012, MTS launched the country's first TD LTE network, using the TD LTE spectrum in the 2595 2620 MHz band it secured in February. In May 2013, there were over one million LTE subscribers in Russia. Rostelecom the largest fixed line operator and former monopoly, together with its subsidiary T2 Mobile provide mobile services on the territory of 65 regions of Russia, serving more than 36.5 million subscribers. During the 2010s, Rostelecom and Tele2 built mobile networks of the third generation in 40 regions of Russia. Total planned to install more than 8 thousand base stations. Suppliers of equipment and solutions for the 3G+ network are Ericsson and Huawei.

Радио

"Россия радиосы" – Ресейдегі басты мемлекеттік радиостанция. Цифрлық радио хабар тарату қарқынды дамып келеді, ал 2004 жылдың 1 шілдесінде "Ресей дауысы" қысқа және орта толқындарда DRM хабарларын табысты іске асырғанын және оларды кеңейтуді жоспарлап отырғанын хабарлады. 2009 жылдың қыркүйегінде Ресейдің радиожиіліктер жөніндегі мемлекеттік комиссиясы, радио хабарларын тарату саласындағы ұлттық реттеуші орган, DRM-ді орта және қысқа толқындардағы хабар тарату стандарты деп бекітті. Радио тыңдаушылар: 61,5 миллион (1998).

Радио хабар тарату станциялары: AM 420, FM 447, қысқа толқын 56 (1998).

Теледидар

Жеке меншік станциялар көбінесе мемлекет бақылайтын немесе үкіметпен тығыз байланыста болатын өнеркәсіптік топтарға тиесілі, сондықтан оларды жартылай мемлекеттік деп атауға болады. Мемлекеттік және жеке меншік станциялар ұлттық мәртебеге ие болуы мүмкін (ұлттық аумақтың 70% -дан астамын қамтитын хабар таратушылар), немесе өңірлік, аудандық немесе жергілікті мәртебеге ие болуы мүмкін. Жергілікті серіктестер көбінесе үлкен желілерге біріктіріледі. 1970 және 1980 жылдары теледидар ең басты бұқаралық ақпарат құралына айналды. 1988 жылы шамамен 75 миллион үй шаруасында теледидар болған, ал халықтың 93 пайызы теледидар көретін. Мәскеу, көптеген телестанциялар хабар тарататын базалық пункт, 350-ден астам станция мен 1400-ге жуық ретрансляциялық құрылғылардың көмегімен елдің басым бөлігіне бағдарламалар таратты. Шамамен 15 000 теледидар таратушысы бар. "Көп арналы" зерттеу бағдарламасы аясында отандық цифрлық теледидар таратушыларын әзірлеу жұмысы аяқталған. 2001–2002 жылдары Нижний Новгород және Санкт-Петербург қалаларында жаңа отандық цифрлық таратушылар жасалып, орнатылды. Мемлекеттік телеарналар: "Бірінші арна", ВГТРК (арналар: "Россия 1", "Россия 2", "Россия K", "Россия 24", "Карусель" ("Бірінші арнамен" бірлесе), "ТВ Центр" (Мәскеу қаласы әкімшілігіне тиесілі), "Телеканал Звезда" (иесі – Қорғаныс министрлігі) және "ТВ Новости" (ағылшын тіліндегі RT арнасы, араб тіліндегі "Rusiya Al Yaum" арнасы, Вашингтон қаласындағы RT America арнасы (АҚШ, ағылшын тілінде), RT Actualidad арнасы (испан тілінде), RT Documentary арнасы (орыс тілінде)).

Интернет

Ресейде кең жолақты интернетке қол жеткізу жеңілдеп келеді, соның салдарынан интернет Ресейдегі сауданың маңызды құралына айналуда, Ресейдегі интернет қолданушыларының 42%-ы онлайн сатып алу жасаса, 38%-ы онлайн банк қызметтерін пайдаланады.

Халықаралық байланыс

Ресей үш су асты талшықты оптикалық кабель арқылы халықаралық желіге қосылған; бірнеше қаладағы цифрлық коммутаторлар халықаралық қоңыраулар үшін 50 000-нан астам желіні қамтамасыз етеді; жерсеріктік станциялар Intelsat, Intersputnik, Eutelsat, Inmarsat және Orbita жүйелеріне қолжетімділікті қамтамасыз етеді. Ростелеком Финляндияға, Түркияға, Италияға, Болгарияға, Жапонияға, Қытайға, Эстонияға, Латвияға, Қазақстанға, Украинаға, Әзірбайжанға, Грузияға және Беларуське қолжетімділікті қамтамасыз ететін халықаралық оптикалық талшықты байланыс желілерін құрды. Компанияның халықаралық байланыс нүктелері Стокгольмде, Франкфуртта, Амстердамда және Лондонда орналасқан. Еуропа мен Азиямен байланысы бар Ресей, Ресей аумағы арқылы Еуропадан Азияға жоғары жылдамдықты транзиттік қызметтер ұсынады. "Ростелеком" компаниясының халықаралық цифрлық транзиттік телефон желісі он халықаралық транзит және байланыс орталығынан және алты біріктірілген байланыс орталығынан тұрады. 2011 жылдың соңына дейін аймақтық желідегі жалпы орнатылған сыйымдылық 1,100,600 арнаны құрады. Халықаралық байланыс орталықтарының цифрлық деңгейі 100% құрады. 2006 жылдың мамыр айында Ростелеком Ресейдің Шығыс қалалары Белогорск пен Благовещенскті Қытай-Ресей шекарасындағы Хеихе қаласымен байланыстыратын жаңа оптикалық талшықты деректерді беру желісін іске қосты. 2006 жылдың мамыр айында TransTeleCom компаниясы мен Солтүстік Кореяның Байланыс министрлігі Қасан-Тумган теміржол бақылау пунктының учаскесінде оптикалық талшықты тарату желісін (FOTL) салу және бірлесіп пайдалану туралы келісімге келді. Бұл Ресей мен Солтүстік Корея арасындағы алғашқы тікелей құрлықтық байланыс. ТТК-ның жобалау, құрылыс және байланыс желісін корей тарапынан қосылу нүктесіне дейін қосу серіктесі Солтүстік Кореяның Байланыс министрлігінің Корея байланыс компаниясы болды. Технологиялық трансфер STM 1 деңгейлі цифрлық жабдықтар негізінде жүзеге асырылды, бұл жолақты кеңейту мүмкіндігін қамтамасыз етті. Құрылыс 2007 жылы аяқталды. 2011 жылы "Ростелеком" монғолдық оператор "Мобиком" компаниясымен Ресей-Монғолстан шекарасындағы транзиттік желіні құру және телекоммуникациялық қызметтер көрсету мақсатында келісімге келді. Сондай-ақ, ол Польша-Ресей шекарасы арқылы жаңа халықаралық Калининград-Польша транзиттік желісін ашты, бұл Калининградтағы соңғы пайдаланушылар мен операторларға қызмет көрсету кезіндегі шығындарды оңтайландыруға мүмкіндік берді. 2012 жылдың ақпан айында ұлттық оператор "Ростелеком" Kingisepp (Ресей) және Стокгольм арасындағы жаңа магистральдық желісін пайдалану және басқару үшін TeliaSonera International Carrier компаниясын таңдады. Келесі буын басқарылатын оптикалық желі Балтық кабельдік жүйесінің Кингсипп және Котка кабельдік қондыру нүктелері арасындағы байланысты қамтамасыз етеді, бұл TeliaSonera International Carrier компаниясына толық тиесілі оптикалық талшықты инфрақұрылым арқылы Стокгольмге іске асырылады. 2013 жылдың қыркүйегінде Ресей мүше болып табылатын EPEG International Cable System коммерциялық пайдалануға берілді. Басты желі Ресей арқылы Батыс Еуропа мен Таяу Шығысты байланыстырады. Франкфуртты Шығыс Еуропа, Ресей, Әзірбайжан, Иран және Парсы шығанағы арқылы Оманның астанасы Маскатқа жалғастыратын желінің бастапқы сыйымдылығы секундына 540 гигабит құрайды. Жаңа кабельдік жүйенің жалпы ұзындығы шамамен 10 000 шақырымды құрайды, ал жобалық сыйымдылығы секундына 3,2 терабитке дейін жетеді. Vodafone Еуропаны Украинамен Ресей шекарасына дейін жалғастыратын магистральдық желіні ұйымдастырды. Ресей-Украина шекарасынан Әзірбайжан шекарасына дейін және Әзірбайжан арқылы Иран шекарасына дейін желі "Ростелеком" және Әзірбайжандық серіктес "Delta Telecom" бірлесіп салды. 2015 жылы Трансарктикалық Ресей оптикалық кабельдік жүйесі (ROTAX) аяқталады. Оптикалық талшықты кабель Будеден (Ұлыбритания) Ресейдің Мурманск, Анадыр және Владивосток арқылы өтіп, Токиода аяқталады. Кабельдің жалпы ұзындығы шамамен 16 000 км, ал жүйенің сыйымдылығы 60 Тбит/с құрайды. Жобаны "Polarnet Project" АҚ бастады, ал құрылысын Tyco Electronic Subcom жүзеге асырып жатыр.

Russia is connected internationally by three undersea fiber optic cables; digital switches in several cities provide more than 50,000 lines for international calls; satellite earth stations provide access to Intelsat, Intersputnik, Eutelsat, Inmarsat, and Orbita. Rostelecom set up international fiber optic communication lines providing access to Finland, Turkey, Italy, Bulgaria, Japan, China, Estonia, Latvia, Kazakhstan, Ukraine, Azerbaijan, Georgia, and Belarus. The company's international points of presence are in Stockholm, Frankfurt, Amsterdam, and London. Russia due to its connections to Europe and Asia offers high speed transit services from Europe to Asia via the Russian territory. international digital transit telephone network of Rostelecom is based on ten international transit and communication centers and six combined communication centers. The total installed capacity of the zonal network by the end of 2011 constituted 1,100,600 channels. The level of international communication centers digitalization constituted 100%. In May 2006, Rostelecom launched a new fiber optic data transmission line linking Russia's Far Eastern cities of Belogorsk and Blagoveshchensk with the Chinese city of Heihe on the Chinese Russian border. In May 2006 TransTeleCom Company and North Korea's Ministry of Communications have signed an agreement for the construction and joint operation of a fiber optic transmission line (FOTL) in the section of the Khasan–Tumangang railway checkpoint. This is the first direct land link between Russia and North Korea. TTC's partner in the design, construction, and connection of the communication line from the Korean side to the junction was Korea Communication Company of North Korea's Ministry of Communications. The technology transfer was built around STM 1 level digital equipment with the possibility of further increasing bandwidth. The construction was completed in 2007. In 2011, Rostelecom came to an agreement with Mongolian operator Mobicom aimed at establishing a Russia Mongolia border crossing transmission line and at providing telecommunications services. It also opened a new international Kaliningrad Poland transmission line through the Poland–Russia border to optimize costs when providing services to end users and operators in Kaliningrad. In February 2012, the national operator Rostelecom has selected TeliaSonera International Carrier to operate and manage its new backbone network between Kingisepp, Russia and Stockholm. The next generation managed optical network provides connectivity between the cable landing points of the Baltic Cable System, Kingisepp and Kotka, implemented over TeliaSonera International Carrier's wholly owned fibre optic infrastructure to Stockholm. In September 2013, EPEG International Cable System, of which Russia is a member, became in commercial use. Main line connects Western Europe and the Middle East through Russia. The line, connecting Frankfurt across Eastern Europe, Russia, Azerbaijan, Iran and the Persian Gulf to the capital of the Oman, Muscat, has an initial capacity of 540 gigabits per second. The total length of the new cable system amounted to about 10,000 kilometers, and design capacity is up to 3.2 terabits per second. Vodafone organized a main line connecting Europe with Ukraine to the border with Russia. From the Russian Ukrainian border to the border with Azerbaijan and through Azerbaijan to the borders with Iran the line was built by Rostelecom together with the Azerbaijani partner Delta Telecom. In 2015, Transarctic Russian optical cable system (ROTAX) will be completed. The fiber optical cable a pass route from Bude (UK) through Murmansk, Anadyr and Vladivostok in Russia and finish at Tokyo. The total length of the cable system will be about 16,000 km with capacity of the system is 60 Tbit/s. The project was initiated ROTAX is JSC "Polarnet Project", and is being built by Tyco Electronic Subcom.

Оптикалық талшықтар инфрақұрылымы

2012 жылдың соңында Ресейдің жетекші телекоммуникациялық компаниялары Ma7, MS, Rostelecom, MTS, Vimpelcom және Megafon, сондай-ақ SkyLink Сахалин аралындағы Оха қаласын материктегі Магадан және Петропавловск-Камчатский қалаларымен байланыстыратын теңіз астында төселген оптикалық кабельді бірлесіп салу және пайдалану туралы меморандумға қол қойды. Теңіз асты кабелінің қуаты 8 Тбит/с (80*100 Гбит/с) құрайды, ал желілердің жалпы ұзындығы шамамен 2000 км. 2013 жылдың соңында Rostelecom компаниясы Тында – Якутск талшықты желісін іске қосуды аяқтады, бұл компанияның мәліметінше, Тында – Сковородино – Хабаровск аймағындағы трафикті оңтайландыру және магистральды арттыру арқылы желілік резервті қамтамасыз етеді. 1056 км, 80 Гбит/с желісі DWDM технологиясын негізге алады. Оның қуаты болашақта 3,2 Тбит/с-қа дейін ұлғайтылуы мүмкін. Жаңа магистраль Якутск, Алдан және Нерюнгри қалаларындағы, сондай-ақ Нижний Бестях, Качикатсы, Нижний Куранах, Большой Хатым және Енгра қалаларындағы телекоммуникациялық байланыстардың қуатын арттырды.

Тез жәрдем шақырулары

2010 жылдың желтоқсан айында сол кездегі президент Дмитрий Медведев Ресейдің барлық өңірлеріндегі төтенше жағдайлар қызметтері үшін 112 деген бірыңғай нөмірді қолдануға мүмкіндік беретін президенттік жарлыққа қол қойды. Жаңа төтенше жағдайлар нөміріне көшу кезең-кезеңмен жоспарлануда, 2017 жылға дейін 112 нөмірі бұрынғы 01, 02, 03 және 04 нөмірлерін алмастыру көзделуде. 2012 жылдың желтоқсан айында Ресей президенті Владимир Путин ел бойынша бірыңғай төтенше жағдайлар қызметінің 112 нөмірін белгілейтін заңға қол қойды. 2013 жылдың желтоқсанында өткен баспасөз конференциясында Төтенше жағдайлар министрі Владимир Пучков бірыңғай жүйе 2014 жылдан бастап толық сынақ режимінде жұмыс істейтінін және 2016 жылы толыққанды қолданысқа енгізілетінін мәлімдеді.