19 ғасырдағы ағылшын актері Чарльз Джон Кин

Кіріспе

XIX ғасырдағы ағылшын актері Чарльз Джон Кин (18 қаңтар 1811 – 22 қаңтар 1868), Ирландияда туған ағылшын актері және театр директоры, ең көп танылғаны Шекспирдің пьесаларын қайта қоюымен.

Өмір

Кин Ирландияның Уотерфорд қаласында актер Эдмунд Кин мен актриса Мэри Киннің (құрметіне Чамберс) ұлы болып дүниеге келді. Уорплздон мен Гринфордта, Харроу маңындағы дайындық білімінен кейін, ол үш жылға Итон колледжіне жіберілді. 1827 жылы оған Шығыс Үндістан компаниясының қызметінде курсанттық орны ұсынылды, егер әкесі анасына 400 фунт стерлингтік кіріс белгілесе, оны қабылдауға дайын болды. Ескі Кин бұған келіспеді, ал ұлы актер болуға бекінді. Ол 1827 жылдың 1 қазанында Дрюри-Лейнде Хоумның «Дуглас» пьесасынан Норвал рөлінде алғаш рет сахнаға шықты, бірақ танымалдылыққа жете алмағандықтан 1828 жылдың көктемінде Лондоннан провинцияларға кетіп қалды. Сол жылдың 1 қазанында Глазгода әке мен бала Арнольд Пейннің «Брут» пьесасында бірге ойнады, ескі Кин атақты рөлде, ал ұлы Титус рөлінде болды. 1830 жылы Америка Құрама Штаттарына сапар шекті, онда оны зор қуанышпен қарсы алды, 1833 жылы Ковент-Гарденде Колманның «Темір сандығы» пьесасынан «Сэр Эдмунд Мортимер» рөлінде өнер көрсетті, бірақ оның жетістігі Лондонда қалуға жеткілікті болмады, әсіресе ол провинцияларда жоғары мәртебеге ие болғандықтан. Дегенмен, 1838 жылдың қаңтарында ол Дрюри-Лейнге оралып, Гамлетті ойнады, бұл оған замандастарының ішіндегі ең көрнекті трагедия актерлерінің қатарында орын берді. Ол 1842 жылдың 25 қаңтарында актриса Эллен Триге (1805–1880) үйленді, олар 1845 жылдың сәуір және мамыр айларында Линкольн айналымында өнер көрсетті, Стэмфордта, Питерборо, Бостонда, Линкольнде (театр әдетте жақсы толған) және Висбечтегі Джорджиялық бұрыштар театрында болды, содан кейін 1845 жылдан 1847 жылға дейін Америкаға екінші рет сапарлады. Англияға оралғаннан кейін ол Хеймаркет театрында табысты келісімшартқа кірісті, ал 1850 жылы Роберт Килимен бірге Лондонның Принцесс театрының иесі болды. Оның басқаруының ең ерекшелігі – «шындыққа» ұмтылған Шекспир пьесаларын қайта жаңғыртулар сериясы болды. Кин сондай-ақ жас Эллен Терриге екінші рөлдерде кеңес берді. Дион Бусиконың Казимир Делавиннің «Луи XI» ромасы бойынша қойылған пьесасындағы король, Луи және Бусиконың Дюманың «Корсикалық бауырлар» ромасы бойынша қойылған пьесасындағы Луи және Фабиан деи Франки сияқты мелодрамалық рөлдерде оның жетістігі толық болды. 1854 жылы жазушы Чарльз Рид Кин үшін «Лиондық курьер» атты пьеса жазды, ол Виктория дәуірінің ең танымал пьесаларының біріне айналды. 1866 жылы «дүние жүзін аралап» келген Кин денсаулығы нашарлап, 1868 жылдың 22 қаңтарында 57 жасында Лондонда қайтыс болды. Ол Хэмпширдегі Хорндин қаласында жерленген.

Kean was born at Waterford, Ireland, a son of actor Edmund Kean and actress Mary Kean (nee Chambers). After preparatory education at Worplesdon and at Greenford, near Harrow, he was sent to Eton College, where he remained three years. In 1827, he was offered a cadetship in the East India Company's service, which he was prepared to accept if his father would settle an income of £400 on his mother. The elder Kean refused to do this, and his son determined to become an actor. He made his first appearance at Drury Lane on 1 October 1827 as Norval in Home's Douglas, but his continued failure to achieve popularity led him to leave London in the spring of 1828 for the provinces. In Glasgow, on 1 October in that year, father and son acted together in Arnold Payne's Brutus, the elder Kean in the title part and his son as Titus. After a visit to the United States in 1830, where he was received with much favour, he appeared in 1833 at Covent Garden as "Sir Edmund Mortimer" in Colman's The Iron Chest, but his success was not pronounced enough to encourage him to remain in London, especially as he had already won a high position in the provinces. In January 1838, however, he returned to Drury Lane, and played Hamlet with a success which gave him a place among the principal tragedians of his time. He married the actress Ellen Tree (1805–1880) on 25 January 1842, they performed on the Lincoln Circuit in April and May 1845 appearing at Stamford, Peterborough, Boston, Lincoln (where the theatre was uncommonly well attended) and the Georgian Angles Theatre, Wisbech before making a second visit to America with her from 1845 to 1847. Returning to England, he entered on a successful engagement at the Haymarket Theatre, and in 1850, with Robert Keeley, became lessee of the Princess's Theatre, London. The most noteworthy feature of his management was a series of gorgeous Shakespearean revivals that aimed for "authenticity". Kean also mentored the young Ellen Terry in juvenile roles. In melodramatic parts such as the king in Dion Boucicault's adaptation of Casimir Delavigne's Louis XI, and Louis and Fabian dei Franchi in Boucicault's adaptation of Dumas's The Corsican Brothers, his success was complete. In 1854 the writer Charles Reade created a play The Courier of Lyons for Kean to appear in, which became one of the most popular plays of the Victorian era. From his "tour round the world" Kean returned in 1866 in broken health, and died in London on 22 January 1868 at the age of 57. He is buried at Horndean, Hampshire.

Отбасы

Оның қызы Мэри Мария Кин әйгілі әскери хирург, бас хирург Космо Гордон Логиге үйленді.