Томас Уайт: Армия министрі және Enron дауы

Кіріспе

Томас Юджин Уайт-младший (14 желтоқсан 1943 жылы туған) – американдық бизнесмен және бұрынғы АҚШ армиясы офицері. Ол бір кезде құлаған Enron компаниясының еншілес компаниясында жоғары басшылық қызметте болған, сондай-ақ 2001 жылдың 31 мамырынан 2004 жылдың 17 қарашасына дейін АҚШ армиясының хатшысы болып қызмет еткен.

Әскери хатшы болып тағайындалды

Уайт ұзақ жылғы әскери қызметіне қарамастан, үкіметтік қызметке тағайындалуында дау тудырды, себебі оның соңғы лауазымы – «Enron» корпорациясының бас директоры болған. АҚШ Қорғаныс министрі Дональд Рамсфелд өзінің тағайындаған адамдары үшін корпоративтік тәжірибені маңызды талаптардың бірі деп шешті. Уайт 2001 жылдың 31 мамырында Армияның 18-ші хатшысы болып ант берді және Армияның әскери қызметкерлері, жеке құрамы, резервтік істер, әскери базалар, экологиялық мәселелер, қару-жарақ жүйелері мен жабдықтарды сатып алу, байланыс және қаржылық басқаруға қатысты барлық мәселелерге жауапты болды. Ол бір миллионнан астам әскери қызметші, Ұлттық гвардия және Армия резервінің сарбаздарымен, сондай-ақ 270 000 азаматтық қызметкерлерден тұратын жұмыс күшін басқарды, 15 миллион акр (60 000 км²) жерді және шамамен 70 миллиард долларлық жылдық бюджетті басқару құқығына ие болды. Уайт «Enron» компаниясындағы бұрынғы жұмысы және оның «Enron» компаниясының күмәнді бизнес-практикалары туралы не білгені туралы дауға бірден тартылды. Оның «Enron» акцияларының көп мөлшерін сақтап қалғаны мүдделердің қақтығысына ұқсас пікір тудырды. 2002 жылы Уайт Армияның «Crusader» артиллериялық жобасын тоқтату мәселесі бойынша Дональд Рамсфелдпен келіспеушілікке түсті. Уайт Армияның болашағы үшін «Crusader» маңызды екенін жақтады және оның құндылығын мақтап, конгресс талқылаулары үшін «не айту керектігі» туралы нұсқаулықтар таратты. Бірақ Рамсфелд бұл жоба болашақ соғыстарға сай емес деп шешіп, бағдарламаны тоқтатты. 2003 жылы Уайт Сенаттың Қарулы күштер комитетіне жасаған мәлімдемесі үшін генерал Эрик Шинсекиді жазғырудан бас тартты, онда Иракты басып алғаннан кейін оны басып алу үшін «бірнеше жүз мың сарбаз» қажет екені айтылған. Бұл, сондай-ақ Уайттың «Crusader» жобасындағы әрекеттері, Рамсфелдпен «Stryker» жобасы бойынша келіспеушіліктері және «жеке инвестициялар» (деривативтер) арқылы «Enron» акцияларын сатуды қамтитын «Enron» компаниясымен байланысы Рамсфелдті Уайттың отставкасын талап етуге итерді. Уайт 2003 жылдың 25 сәуірінде қызметінен кетті.

White was a controversial choice for Government service despite his long military service due to his most recent position as an executive with the Enron Corporation. U. S. Secretary of Defense Donald Rumsfeld however had decided to make corporate experience one of the key requirements in his appointees. White was sworn in on May 31, 2001 as 18th Secretary of the Army and was responsible for all matters relating to Army manpower, personnel, reserve affairs, installations, environmental issues, weapons systems and equipment acquisition, communications, and financial management. He led a work force of over one million active duty, National Guard and Army Reserve soldiers and 270,000 civilian employees, he had stewardship over 15 million acres (60,000 km2) of land and an annual budget of nearly $70 billion. White was immediately embroiled in controversy regarding his previous employment with Enron and what he may have known about some of Enron's questionable business practices. His retention of a sizable amount of Enron stock fueled the perception of a conflict interest. In 2002, White became involved with a dispute with Donald Rumsfeld over the proposed cancellation of the Army's Crusader artillery project. White supported the Army view that the Crusader was vital to the Army's future and circulated "talking points" for congressional discussions extolling its value. However, Rumsfeld decided it was not suited for wars of the future and eventually canceled the program. In 2003, White refused to publicly rebuke General Eric Shinseki for his statement to the Senate Armed services committee that it would take "something in the order of several hundred thousand soldiers" to occupy Iraq after invasion. This, combined with White's actions on the Crusader, disagreements with Rumsfeld on the Stryker project, and his distracting association with Enron including the selling of restricted Enron stock through "private investments" (derivatives), prompted Rumsfeld to demand White's resignation. White resigned on April 25, 2003.

Дау

Enron Energy Services компаниясының вице-президенті болып қызмет еткен кезде Уайт компания үшін әскери келісімшарттарды белсенді түрде іздестірді және 1999 жылы Форт-Гамильтон базасында әскери базаларды электрмен жабдықтауды жекешелендіру бойынша алғашқы келісімге қол жеткізді. Уайт үкіметтік және әскери байланыстарын пайдаланып маңызды жеңілдіктер алғаннан кейін, бұл келісімге Enron компаниясы жалғыз үміткер болды. Әскер министрі болып тағайындалғаннан кейін "екі апта өткен соң Уайт осындай келісімшарттарды жасау процесін үдетуге уәде берді", Enron Ft. Гамильтон келісімшарты сияқты, өзінің Enron компаниясындағы үлкен үлесіне қарамастан. Пентагон өкілі мүдделер қақтығысы болуы мүмкін деген пікірге жауап ретінде "Қорғаныс министрі Дональд Рамсфелд ешқандай қақтығыс көрімейді және Армия министріне толық сенім білдіреді" деді. The Washington Post 2001 жылғы қазан айының соңында Уайттың Enron компаниясының басшыларына, оның ішінде вице-президент Джуд Рольфеске, бұрынғы бас директор Джефф Скиллингке және президент Кен Лэйге көптеген телефон соққанын хабарлады. Телефон соққаннан кейін көп ұзамай, Уайт 200 000 Enron акциясын 12 миллион долларға сатты. L.A. Times газеті Уайттың қарашада Рамсфелдпен, ал желтоқсанда Пауэллмен қысқа сөйлескенін, олардың назарында "Enron компаниясының банкроттығының менің жеке өміріме тигізер ықпалы туралы алаңдаушылық болды. Мен екі жағдайда да қатты зиян шеккенімді, бірақ табанды болатынымды айттым". The New York Times 2002 жылғы қаңтар айының соңында конгрессмен Генри Уэксманның әскери келісімшарттар мен E.E.S. компаниясының есептесу ісіндегі бұзушылықтар туралы Уайтпен кездесуді сұрағанын хабарлады, ол "Сіз бірегей жағдайдасыз, себебі сіз үкіметтегі Enron туралы ең көп білетін адамсыз" деді. The Washington Post сондай-ақ, бұл кезде Уайттың Enron компаниясындағы мүддесін сақтағанын, оның ішінде 50 000 акция опционы мен компания төлейтін аннуитеттік төлемдерді қамтиды, бұл туралы ол 8 ай бұрынғы растау тыңдауында өзін осыдан құтылуға уәде бергеніне қарамастан. Бұл оған Сенат Қарулы Күштер комитетінің мүшелері, сенаторлар Карл Левин (Мичиган штаты, Демократ) және Джон Уорнер (Вирджиния штаты, Республикалық) тарапынан сынға ұшырады. The Washington Post газетінде оның өзі мен әйелі үшін әскери ұшақтарды жеке сапарларға пайдаланғаны үшін мемлекеттік мүлікті дұрыс пайдаланбағаны туралы айыптаулар да жарияланды. Шілдеде компанияның 2000-2001 жылдардағы Калифорниядағы электр энергиясы дағдарысына қатысы туралы хабарлар тарағаннан кейін, Уайт Сенат Сауда комитеті алдындағы жауабында өзінің қатысын жоққа шығарды.

While serving as Vice Chairman of Enron Energy Services White had actively pursued military contracts for the company and in 1999 had secured a prototype deal at Fort Hamilton for privatizing the power supply of army bases. Enron had been the only bidder for this deal after White had controversially used his government and military contacts to secure key concessions. In his first speech just "two weeks after he became secretary of the Army, White vowed to speed up the awarding of such contracts"; as the Enron Ft. Hamilton contract, despite the fact that he still held a considerable interest in Enron. A Pentagon spokeswoman responded to suggestions of a possible conflict of interests by saying that "Defense Secretary Donald Rumsfeld sees no conflict and has complete confidence in the Army secretary". The Washington Post reported that in late October 2001, White made numerous phone calls to Enron executives including Vice President Jude Rolfes, former CEO Jeff Skilling and President current CEO Ken Lay. Shortly after the calls were made, White unloaded 200,000 Enron shares for $12 million. The L. A. Times reported that White had brief conversations with Rumsfeld in November and Powell in December, the focus of which were "a concern on their part for the impact that the bankruptcy of Enron may have had on my personal well being. My response in both cases was that I had suffered significant personal losses but that I would persevere." The New York Times reported that in late January 2002, Rep. Henry Waxman requested a meeting with White regarding the military contracts and the irregularities with the accounting at E. E. S. stating "you are in a unique position because you are the person in government who has the most intimate knowledge of Enron". Furthermore, The Washington Post reported that at this time White still held interests in Enron, including a claim on 50,000 stock options and an annuity paid by the company, despite having promised to divest himself at his confirmation hearing 8 months earlier. This earned him a rebuke from Sens. Carl Levin (D Mich.) and John Warner (R Va.) of the Senate Armed Services Committee. He was also accused in The Washington Post of Misuse of Government Property, by allegedly using military jets for personal trips for himself and his wife. In July, following news reports of the company's involvement in the 2000–2001 California electricity crisis, White denied his involvement under oath before the Senate Commerce Committee.