Кіріспе
Хелен Келлердің ұстазы және серігі (1866–1936) Хелен Келлердің ұстазы және серігі Энн Салливан Мейси (туған аты Йоханна Мансфилд Салливан; 14 сәуір 1866 – 20 қазан 1936) – американдық мұғалім, ең әйгілісі Хелен Келлердің оқытушысы және өмір бойы серігі болғандығымен танымал. Бес жасында Салливан трахома, көз ауруына шалдықты, бұл оны жартылай соқыр қылды және оқу-жазу дағдыларынан айырды. Ол Перкинс соқырлар мектебінің студенті ретінде білім алды. 20 жасында мектепті бітіргеннен кейін ол Келлерге мұғалім болды. Салливан Ұлы ашаршылық кезінде Ирландиядан АҚШ-қа көшіп келген Томас және Элис (Клози) Салливанның тұңғыш баласы еді. Бес жасында Салливан бактериялық көз ауруы – трахомамен ауырады, ол көптеген ауыртпалы инфекцияларға және уақыт өте келе көру қабілетін жоғалтуға әкелді. Тергеуді сол кездегі басқарма төрағасы Франклин Бенджамин Санборн және Бостондағы Перкинс соқырлар мектебінің негізін қалаушы Сэмюэл Гридли Хоу жүргізді. 1877 жылдың ақпан айында Салливан Массачусетс штатының Лоуэлл қаласындағы Сёурс де ла Шарит ауруханасына жіберілді, онда оған тағы да сәтсіз операция жасалды. Сол жылы шілде айына дейін ол монахыняларға көмектесіп, қауымның ісіне қатысты. Содан кейін ол мәжбүрлі түрде Теуксбериге қайта жіберілді. 1886 жылдың маусым айында 20 жасында класының үздік түлегі ретінде бітірген Салливан: "Құрметті түлектер: Міндет бізді белсенді өмірге шығуға шақырады. Қуанышпен, үмітпен және ынтамен шығайық және өз рөлімізді табуға кірісейік. Оны тапқаннан кейін, ықыласпен және адалдықпен орындаңыз, өйткені біз жеңген әрбір кедергі, біз қол жеткізген әрбір жетістік адамды Құдайға жақындатады және өмірді Ол қалағандай етеді." Алайда ол тез арада Хеленмен жақындасты. Бұл 49 жылдық қарым-қатынастың бастауы болды: Салливан мұғалімнен тәрбиешіге, содан кейін серік және досқа айналды. Салливанның оқу бағдарламасы қатаң кестеге, жаңа сөздерді үнемі енгізуге негізделген; алайда, Келлерге сәйкес келмейтінін байқағаннан кейін ол оқыту әдісін жылдам өзгертті. Алты ай ішінде бұл әдіс өзін көрсетті, өйткені Келлер 575 сөзді, көбейту кестесін және Брайль жүйесін үйренді. Мектеп директоры Анагностың көмегімен Келлер мектептің символына айналды, оның қаржысын және қайырымдылықтарын арттыруға көмектесті және оны елдегі ең танымал және ізделіс мектепке айналдырды. Алайда, Келлерге қарсы плагиат айыбы Салливанды қатты ренжітті: ол кетіп, ешқашан қайтып келмеді, бірақ мектепке әсерін тигізе берді.
the teacher and companion of Helen Keller
Anne Sullivan Macy (born as Johanna Mansfield Sullivan; April 14, 1866 – October 20, 1936) was an American teacher best known for being the instructor and lifelong companion of Helen Keller. At the age of five, Sullivan contracted trachoma, an eye disease, which left her partially blind and without reading or writing skills. She received her education as a student of the Perkins School for the Blind. Soon after graduation at age 20, she became a teacher to Keller. She was the eldest child of Thomas and Alice (Cloesy) Sullivan, who had emigrated from Ireland to the United States during the Great Famine. When she was five years old, Sullivan contracted the bacterial eye disease trachoma, which caused many painful infections and over time made her nearly blind. The investigation was led by Franklin Benjamin Sanborn, then chairman of the board, and Samuel Gridley Howe, founder of the Perkins School for the Blind in Boston. In February 1877, Sullivan was sent to the Soeurs de la Charité hospital in Lowell, Massachusetts, where she had another unsuccessful operation. While there, she helped the nuns in the wards and went on errands in the community until July of that year, when she was sent to the city infirmary, where she had one more unsuccessful operation. She was then transferred back to Tewksbury under duress. In June 1886, graduating at age 20 as the valedictorian of her class, Sullivan stated:
quote|"Fellow graduates: Duty bids us go forth into active life. Let us go cheerfully, hopefully, and earnestly, and set ourselves to find our especial part. When we have found it, willingly and faithfully perform it; for every obstacle we overcome, every success we achieve tends to bring man closer to God and make life more as He would have it." However, she also quickly connected with Helen. It was the beginning of a 49 year relationship: Sullivan evolved from teacher to governess and finally to companion and friend. Sullivan's curriculum involved a strict schedule, with constant introduction of new vocabulary; however, she quickly changed her teaching method after seeing it did not suit Keller. within six months this method proved to be working, since Keller had learned 575 words, some multiplication tables and the Braille system. With the help of the school's director, Anagnos, Keller became a public symbol for the school, helping to increase its funding and donations and making it the most famous and sought after school for the blind in the country. However, an accusation of plagiarism against Keller greatly upset Sullivan: she left and never returned but did remain influential to the school.
Жеке өмір
1905 жылғы 3 мамырда Салливан Гарвард университетінің оқытушысы және әдеби сыншы Джон Альберт Мэйсиге (1877–1932) үйленді, ол Келлердің жарияланымдарына көмектескен еді. Ол үйленген кезде Салливан Келлермен жеке ұстазы ретінде бірге тұрып жатқандықтан, Мэйси екеуінің үйіне көшіп келді. Бірақ бірнеше жыл өткен соң, олардың некесі бұзыла бастады. 1914 жылы олар бөлек тұра бастады, алайда 1920 жылғы АҚШ халық санағында Мэйси олармен "жалдамалы тұрғын" ретінде тіркелген. Олар ажырасқаннан кейін жылдар өте келе Мэйси оның өмірінен мүлдем шығып кеткендей болды, және олар ешқашан ресми түрде ажыраспады. Мэйси 1932 жылы жүрек талмасынан қайтыс болды. Салливан екінші рет үйленбеді.
Марапаттар
1932 жылы Келлер мен Салливан Шотландияның Білім беру институтынан әрқайсысына құрметті стипендия алды. Олар сондай-ақ Темпл университетінен құрметті дипломдармен марапатталды. 1955 жылы Келлер Гарвард университетінен құрметті диплом алды.
Өлім
Салливан өмірінің басым бөлігінде нашар көру қабілетіне ие болды, бірақ 1901 жылы 35 жасында инсульт алғаннан кейін толық соқыр болды. 1936 жылдың 15 қазанында оған коронарлық тромбоз ұстады, ол комаға түсіп, бес күннен кейін 70 жасында Нью-Йорк штатының Куинс ауданындағы Форест-Хиллс ауданында қайтыс болды, ал Келлер оның қолын ұстап тұрды. Келлер Салливанның өмірінің соңғы айында қатты толқығанын, бірақ соңғы аптада ол әдеттегі кеңпейілділігіне оралған деп еске алды. Салливанның денесі өртеліп, күлі Вашингтондағы Ұлттық собордағы ескерткіште жерленді. Ол осылайша жетістіктері үшін мойындалған алғашқы әйел болды. Келлер 1968 жылы қайтыс болғанда, оның денесі де кремацияланды және күлі Салливанның күлімен бірге жерленді.
БАҚ өкілдіктері
1919 жылы түсірілген "Дэливеренс" фильмінде оның рөлін Эдит Лайл ойнады. Салливан – Уильям Гибсонның 1957 жылы теледидарға арнап қойылған "The Miracle Worker" пьесасының басты кейіпкері. Бұл пьеса кейін Бродвей сахнасына көшіріліп, 1962 жылы толық метражды фильм ретінде түсірілді. Пьесада да, фильмде де Салливан рөлін Энн Банкрофт сомдады. Патти Дьюк Бродвейдегі және 1962 жылғы фильмдегі Келлер рөлін ойнағаннан кейін, 1979 жылғы теледидарлық қайта қоюда Салливан рөліне түсті. Блайт Даннер оны "The Miracle Continues" фильмінде, ал Рома Дауни "Monday After the Miracle" (1998) телефильмінде бейнеледі. Элисон Эллиотт оны 2000 жылғы телефильмде ойнады. Элисон Пилл оны 2010 жылы Бродвейдегі қысқа ғана қайта қоюда ойнады, ал Келлер рөлінде Әбигейл Бреслин болды.