Кіріспе

Pretty Hate Machine – 1989 жылғы 20 қазанда TVT Records компаниясы шығарған Nine Inch Nails американдық индустриалды рок тобының тұңғыш студиялық альбомы. Жазбаның өндірісін NIN фронтмені Трент Резнор және ағылшын продюсері Flood, сондай-ақ басқа да қатысушылар жүргізді. Альбомда күшті синтезаторлық электронды дыбыс пен индустриалдық және рок элементтері үйлесім табады. Топтың кейінгі жұмыстарындағыдай, альбомның мәтінінде де мазасыздық, сатқындық және махаббатқа құштарлық тақырыптары көтеріледі. Альбом "Down in It", "Head Like a Hole" және "Sin" синглдарымен, сонымен қатар концерттік турмен насихатталды. 2010 жылы қайта жаңартылған нұсқасы жарық көрді. Альбом сәтті болғанымен, АҚШ-та 75-орынға жетіп, сыншылардан жоғары баға алғанына қарамастан, Резнор (топтың 2016 жылға дейінгі жалғыз ресми мүшесі) альбомды насихаттау мәселесінде TVT компаниясымен келіспей, ақырында Interscope Records компаниясымен келісімшартқа отырды. Pretty Hate Machine кейіннен RIAA-ның үш платиналық сертификатын алды, бұл тәуелсіз шығарылған алғашқы альбомдардың бірі болды және 1980-жылдардың ең жақсы туындыларының тізіміне енді. 2020 жылы Rolling Stone журналы Pretty Hate Machine альбомын "Барлық уақыттың 500 ең ұлы альбомы" тізімінде 453-орынға қойды.

Өмірбаян

Кливлендтегі Right Track студиясында инженер және қолөнерші болып жұмыс істеген кезінде Резнор студиядағы "бос уақытты" өз музыкасын жазу және дамыту үшін пайдаланды. Ол көптеген клавиатуралар, барабан автоматтары, гитаралар мен сэмплерлерді өзі ойнап, демо жазды. Секвенция Macintosh Plus компьютерінде жасалды. Резнор негізінен E mu Emax, Prophet VS, Oberheim Xpander және Minimoog синтезаторларын қолданды. Менеджері Джон Малм-Жюниордың көмегімен ол демоны әртүрлі жазба компанияларына жіберді. Резнор көптеген компаниялардан келісімшарт ұсыныстарын алды, бірақ ақырында TVT Records компаниясымен келісімге келді, ол көбінесе жаңалықтар мен теледидарлық джинглдерді шығарумен танымал болған. Pretty Hate Machine әртүрлі студияларда жазылды, онда Резнор өзінің ең қадірлі продюсерлерімен: Flood, Keith LeBlanc, Adrian Sherwood және John Fryer-мен бірлесіп жұмыс істеді. Демо жазу сияқты, Резнор альбомды дәстүрлі топпен жазудан бас тартып, Pretty Hate Machine альбомын көбінесе өзі жазды. "Қазір оның көп бөлігі маған жасқантай сезіледі", - деді ол 1991 жылы екі жыл бұрын жазылған жазбалар туралы. "Бастапқыда бәрі қорқынышты болды. Мен толығымен өзімді оқшауладым. Мен қоғаммен тиімді қарым-қатынас жасай алмадым. Ал LP осының нәтижесі болды. Бұл өте шағын, интровертті, клаустрофобиялық сезім. Мен осы сезімді жеткізуді көздедім". Резнор Pretty Hate Machine-нің жазылуы және гастрольдік турнесі туралы 1990 жылғы сәуір айында шыққан Keyboard журналында айтты. Ол E mu Emax-ті қолданды, өйткені ол дыбыстарды төмендеткенде жоғары жиілікті гуылды дыбыс шығарды.

Музыка және әндер

"Мен айтқан көп нәрселермен мақтан тұта алмадым", - деп еске алады Резнор. - "Бірақ мен өзім-өзіме: "Дегенмен, бұл сөздерді ешкім естімейді ғой" дедім. Жазушылық адал болды және осының арқасында күшіне ие болды." Nine Inch Nails-тің бір замандастарының индустриялық музыкасынан өзгеше, Pretty Hate Machine қайталанатын электрондық ырғақтардың орнына, құлаққа жағымды рифтер мен тақырыптық-құбылыстық әндер құрылымын ұсынады. PopMatters-тан AJ Ramirez бұл альбомды "синтезатордың үстемдігімен жасалған индустриялық би пластинкасы, кейде альтернативтік рок шеңберіне сыйып қалатын" деп бағалады. Резнор Pretty Hate Machine альбомын "әмбебап альтернативтік альбом" деп әжуалай сипаттап, "сахнаға секіргің келсе, секіре бер, ал егер Depeche Mode-тың жанкүйері болсаң, онда да қажетіңді ала аласың" деді. Том Халл альбом туралы пікір білдіріп, Резнордың "индустрия туралы түсінігі New Order-дің жаңа толқынына жақын, бірақ металдық жылтырлығы күштірек және дистопиялық көзқарасы бар" деді.

Үлгілер

Принс, Jane's Addiction және Public Enemy альбомда музыкасы үлгі ретінде қолданылған артистер ретінде тізімделген. Принстің "Alphabet St." және Jane's Addiction-ның "Had a Dad" әндерінің бөліктерін "Ringfinger" әнінде естілуге болады. Басқа үлгілер танылмас үшін өңделді немесе бұрмаланды, мысалы "Kinda I Want To" әнінің кіріспесі. "Something I Can Never Have" әнінде This Mortal Coil үшін Джон Фрайер жасаған, пайдаланылмаған қосымша тректер қолданылған. 2010 жылғы қайта шығарылым үшін суретші Роб Шеридан Резнордың обложкасын жаңартуға шақырылды, ол сексенінші жылдардың соңындағы жарқыраған түстерді азайту мақсатында жасалды. Айынықса, Шеридан түпнұсқа суретті таба алмады, ол мәңгілікке жоғалды деп есептелді. Осы мәселені шешу үшін ол қолдағы обложканы сканерлеп, суретті өте жоғары сапада цифрлық түспен қайта жасай алды.

Туризм

1990 жылы Резнор жылдамдатып топ құрып, гитарист және болашақ Filter тобының жетекшісі Ричард Патрикті шақырып алды, содан кейін Pretty Hate Machine Tour Series турларын бастады, оның аясында олар Солтүстік Америкада Питер Мерфи және The Jesus and Mary Chain сияқты альтернативті рок әртістерінің алдын ашатын топ ретінде гастрольде болды.

Сыни қабылдау

Pretty Hate Machine музыка сыншыларының кең пікірталасына түсті, олар өндіріс сапасын және Резнордың вокалын жоғары бағалады. Rolling Stone журналындағы бір шолуда Майкл Азеррад Pretty Hate Machine-ді «поп негізіндегі өнеркәсіптік күшті шу» және «көңілді емес, бірақ құлаққа жағымды музыка» деп сипаттады; Резнор бұл үйлесімді «өз басындағы ойларын» «шынайы мәлімдемесі» деп атады. Роберт Хилберн Лос-Анджелес Таймс газетінде Резнордың «қара құштарлығын» қызықты деп тапты, ал Q журналының Мартин Астон Резнордың «қазіргі заманғы би музыкасының барлық спектрін қамтитын» және «әдемі де, батыл, сонымен қатар қолжетімді» «панорамалық көзқарасқа» ие екенін айтты. The Washington Post газетінің Марк Дженкинс музыканы «білікті, бірақ ерекшеленбейтін» деп санады және «Terrible Lie» сияқты әндердегі «ашулы айыптаулардың» «Down in It» әніндегі «ертегі жырларына» ұтылып қалатынын мәлімдеді. Том Попсон Chicago Tribune газетінде «ойнау және өндіріс индустриялық стильге жаңалық әкелгені үшін мақтауға лайық, бірақ арқандағы әндейтін сәттер бұл артықшылықты жояды» деп жазды. 2020 жылы Pretty Hate Machine Rolling Stone журналының «Барлық уақыттың 500 ең ұлы альбомы» тізіміне 453-ші орынға енді.

Коммерциялық өнімділік

1989 жылдың 20 қазанында жарық көрген Pretty Hate Machine коммерциялық сәттілікке қол жеткізіп, 1990 жылдың ақпан айында Billboard 200 тізіміне енді. Billboard 200-де 75-орынға жеткенімен, альбом ауыздан ауызға таралып, жақтастарының ықпалды қауымын құрды. Pretty Hate Machine альбомы 1992 жылдың 3 наурызында Америка жазба индустриясы қауымдастығы (RIAA) тарапынан АҚШ-та 500 000 дана сатылғаны үшін алтын сертификат алды, бұл альбомның алғашқы шығарылымынан екі жыл өткен соң болды. 2010 жылдың 29 наурызында Bicycle Music Company Pretty Hate Machine-нің жазу құқығын сатып алды, ал 2010 жылдың 22 қазанында Резнор келесі айда қайта жаңартылған нұсқасының шығатынын хабарлады. Қайта жаңартылған нұсқаға Роб Шеридан салған жаңа обложка және Queen-нің "Sin" синглінен алынған "Get Down, Make Love" бонус трекі енді. 2010 жылғы қайта шығарылымды Том Бейкер Голливудтағы Precision Mastering студиясында жаңартып шығарды. Альбомның қайта шығарылымынан бұрын, Pretty Hate Machine туралы тур ақпараты, "Head Like a Hole" және "Down in It" (жаңартылған дыбыспен) бейнеклиптері, "Sin" бейнеклипінің толық нұсқасы (бейнеклип үшін ремикс қолданылған) және екі ерте тікелей түсірілім, оның бірінде сұхбаттар жарияланған жаңа веб-сайт іске қосылды. Альбом және оның тиісті синглдері 2015 жылы Record Store Day Black Friday арнайы жинағына – Halo I–IV кірді.