Этель Маргарет Кэмпбелл: Дукесса Аргилланың өмірі мен даулы ажырысуы
Margaret Campbell, Duchess of Argyll
Этель Маргарет Кэмпбелл, Герцогиня Аргайла (1912-1993): британская аристократка, известная скандальным разводом и жизнью в высшем обществе. Биография и семья.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық қоғамдық өмірдің белгілі тұлғасы (1912–1993)
British socialite (1912–1993)
Этель Маргарет Кэмпбелл, Аргил герцогинясы (туған аты Уигем, бұрын Суини; 1 желтоқсан 1912 – 25 шілде 1993) – шотланд мұрагері, қоғамдық өмірдің белгілі тұлғасы және аристократ. Ол 1951 жылы үйленуімен және 1963 жылы екінші күйеуі, Аргилдің 11-ші герцогы Иэн Кэмпбеллден көп шумен ажырасуымен ең көп танылды.
Ethel Margaret Campbell, Duchess of Argyll (née Whigham, formerly Sweeny; 1 December 1912 – 25 July 1993) was a Scottish heiress, socialite, and aristocrat who was most famous for her 1951 marriage and much publicised 1963 divorce from her second husband, Ian Campbell, 11th Duke of Argyll.
Алғашқы жылдар
Этель Маргарет Уигам – Хелен Манн Ханней мен Джордж Хей Уигамның жалғыз баласы еді. Оның әкесі, шотландтық заңгер және крикетші Дэвид Дундас Уигамның ұлы, Ұлыбритания мен Солтүстік Американың Celanese корпорациясының төрағасы болды. Джордж Хей Уигам өзінің күшімен миллионер атанды: оның отбасының байланыстары күшті болғанымен, олар бай емес еді. Маргарет өмірінің алғашқы он төрт жылын Нью-Йорк қаласында өткізді, онда ол Хьюит мектебінде жеке білім алды. Оның әдемілігі көпке таралды, және ол ханзада Әли Хан, миллионер ұшқыш Глен Кидстон және баспа мұрагері Макс Эйткенмен, кейіннен екінші лорд Бивербрукпен жастық шақтағы махаббат оқиғаларын бастан өткерді. 1930 жылы Маргарет Лондон сарайында таныстырылды және сол жылғы ең әйгілі дебютант ретінде белгілі болды. Біраз уақыттан кейін ол Чарльз Гай Фулк Гревиллге, Уорвик графының жетінші ұрпағына күйеуге шығуға келісім берді.
Ethel Margaret Whigham was the only child of Helen Mann Hannay and George Hay Whigham. Her father, the son of Scottish lawyer and cricketer David Dundas Whigham, was chairman of the Celanese Corporation of Britain and North America. George Hay Whigham was a self made millionaire: although his family was well connected, they were not wealthy. Margaret spent the first fourteen years of her life in New York City, where she was educated privately at the Hewitt School. Her beauty was much spoken of, and she had youthful romances with Prince Aly Khan, millionaire aviator Glen Kidston and publishing heir Max Aitken, later the second Lord Beaverbrook. In 1930 Margaret was presented at Court in London and was known as the debutante of that year. Shortly afterwards, she announced her engagement to Charles Guy Fulke Greville, 7th Earl of Warwick.
Бірінші неке
1933 жылғы 21 ақпанда, Рим католиктігіне өткеннен кейін, оның Норман Хартнелл жасаған үйлену көйлегіне деген қызығушылық Найтсбриджде үш сағатқа көлік қозғалысын тоқтатты. Маргарет өмірінің соңына дейін сұлулық пен әсемдікпен байланысты болды, ол Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын және кейін Лондонда Хартнелл, Виктор Стибель және Анжеле Деланге секілді сәнгерлердің тұрақты тапсырыс берушісі болды. Ол Мадам Евондтың классикалық кейіпкерлер ретінде суретке түсірген әдемі әйелдердің бірі болды. Свинимен үш баласы болды: 1933 жылдың соңында сегіз айлық кезінде дүниеге келмей қалған қызы; тағы бір қызы, Франсис Хелен (1937–2024; ол 10-шы Ратланд герцогы Чарльз Маннерске үйленді) және ұлы, Брайан Чарльз (1940–2021). 1943 жылы Маргарет лифт шахтасынан құлай жаздады. "Мен лифт шахтасының түбіне отыздан астам фут құладым", - деп еске алды ол кейін. "Мені құлаудан сақтаған лифт арқанысы болды, ол құлауымды жұмсартты. Мен оны ұстап алғанмын, себебі кейін барлық тырнақтарым жұлынған екен. Мен тізе бүгіп, басымның арқасын қабырғаға соғып алдым". Шындығында, Маргарет Портердің "You're the Top" әнінің түпнұсқа нұсқасында есімдері тізілмеген, бірақ П.Г. Вудхаус әннің британдық нұсқасы үшін ағылшын тіліндегі мәтінде "Сен О'Ниллдің драмасысың / Сен Уистлердің анасысың!" деген жолдарды "Сен Муссолинисің / Сен Миссис Суинисің!" деп өзгертті. Герцогиняның өмірбаяуын жазған Линдси Спенс айтуынша, Аргилл герцогы үйлену алдында Инверари қамалынан әртүрлі заттарды кепіл ретінде ұсынып, оның отбасылық үйін қалпына келтіру үшін жұмсалатын ақшаға алмасу үшін сату шартын жасады (кейде оны сыйлық шарты деп те атайды) және оның көлігіне құлақ салғыш орнатты.
On 21 February 1933, following her conversion to Roman Catholicism, Such had been the publicity surrounding her Norman Hartnell wedding dress that the traffic in Knightsbridge was blocked for three hours. For the rest of her life, Margaret was associated with glamour and elegance, being a firm client of Hartnell, Victor Stiebel, and Angele Delanghe in London before and after the Second World War. She was one of a series of society beauties photographed as classical figures by Madame Yevonde. She had three children with Sweeny: a daughter, who was stillborn at eight months in late 1933; another daughter, Frances Helen (1937–2024; who married Charles Manners, 10th Duke of Rutland), and a son, Brian Charles (1940–2021). In 1943, Margaret had a near fatal fall down a lift shaft. "I fell forty feet to the bottom of the lift shaft", she later recalled. "The only thing that saved me was the lift cable, which broke my fall. I must have clutched at it, for it was later found that all my fingernails were torn off. I apparently fell onto my knees and cracked the back of my head against the wall". In fact, Margaret was not mentioned in Porter's original version of "You're the Top", but in the later anglicised lyrics for the British version of the song by P. G. Wodehouse, who changed two lines from "You're an O'Neill drama / You're Whistler's mama!" to "You're Mussolini / You're Mrs Sweeny". According to Lyndsy Spence, a biographer of the Duchess, the Duke of Argyll forged a deed of sale (sometimes called a deed of gift, thus offering various items from Inveraray Castle as security) before their marriage in exchange for her money used to restore his family home at Inveraray, and wiretapped her car.
Аргилль герцогынан ажырасу
Бірнеше жыл ішінде некелері бұзыла бастады. Герцогтың алкогольге, құмар ойындарға және тағайындалған дәрілерге тәуелді екені белгілі болды, ал оның алғашқы екі әйелі оны физикалық және эмоционалдық зорлық-зомбылық жасаушы деп сипаттады. Ол Inveraray қамалын ұстау үшін олардың ақшасын пайдалануға тырысты. Герцог герцогиняны опасыздыққа күдіктенді және ол Нью-Йоркте болғанда, 48 Upper Grosvenor Street мекенжайындағы Мейфэр үйіндегі шкафты бұзу үшін құлыпшыны жалдады. Табылған дәлелдер 1963 жылғы ажырасу ісіне әкелді, онда герцог әйесіне опасыздық жасады деп айыптады және үш қатарлы жеміс мерусінен басқа, тағы бір ер адаммен бірге герцогиняның жалаңаш суреттерін қосты. Сондай-ақ, герцогиняның беті көрсетілмеген жалаңаш ер адамды ұрыстырып жатқан суреттері де болды. Бұл "басы жоқ адамның" қорғаныс министрі Дункан Сэндис (кейін Лорд Дункан Сэндис, Уинстон Черчилльдің бұрынғы күйеу баласы) екені болжалды, ол кабинеттен кетуге ұсыныс жасады. Герцогиня герцогты өгей анасы Джейн Корби Уигаммен опасыздық жасады деп айыптап, ажырасуға қарсы шағым түсірді. Ол куәгердің болмауына байланысты сот отырысы күні шағымын кері алды және кейіннен өгей анасы оны жала жабу, қаралау және жалған куәлік беруге сөз байласу үшін сотқа берген 25 000 фунт стерлинг төлеуге мәжбүр болды. Герцог әйелімен қарым-қатынаста болған 88 еркектің тізімін жасады. Тізімде екі министр және үш британдық патша отбасының мүшелері бар екені айтылады. Сот герцогиняның "құмарлыққа толы жыныстық әрекеттерге" баруын айтты. Үкімет "басы жоқ адамды" табуға шақырған Лорд Деннинг бес негізгі "күдіктінің" (Дункан Сэндис; Дуглас Фэрбенкс, кіші; Джон Кохан, американдық бизнесмен; Питер Комб, Савой қонақ үйінің бұрынғы баспасөз хатшысы; және неміс ғалымы Вернер фон Браунның інісі Зигизмунд фон Браун) қолтаңбаларын суреттердегі жазулармен салыстырды. Герцогиняның жыныстық қатынаста болғаны айтылған ер адамдардың көпшілігі гомосексуалдар еді; ол оны жариялауға дайын емес еді, өйткені сол кезде Ұлыбританияда ерлер арасындағы жыныстық қатынас заңсыз болды.
Within a few years, the marriage was falling apart. The Duke was known to be addicted to alcohol, gambling and prescription drugs, and was described as physically violent and emotionally abusive by his first two wives, whose money he tried to use to maintain Inveraray Castle. He suspected the Duchess of infidelity and, while she was in New York, engaged a locksmith to break open a cupboard at their Mayfair home, 48 Upper Grosvenor Street. The evidence discovered resulted in the 1963 divorce case, in which the Duke accused his wife of infidelity and included a set of Polaroid photographs of the Duchess naked, save for her signature three strand pearl necklace, in the company of another man. There were also photographs of the Duchess fellating a naked man whose face was not shown. It was speculated that this "headless man" was the Minister of Defence Duncan Sandys (later Lord Duncan Sandys, former son in law of Winston Churchill), who offered to resign from the cabinet. The Duchess counter petitioned the divorce, accusing the Duke of committing adultery with her stepmother, Jane Corby Whigham. She dropped her case the day of the hearing due to lack of a witness, and later had to pay a judgment of £25,000 to her stepmother, who sued her for libel, slander, and conspiracy to suborn perjury. A list of as many as 88 men with whom the Duke believed his wife had consorted was produced. The list is said to include two government ministers and three members of the British royal family. The judge commented that the Duchess had indulged in "disgusting sexual activities". Lord Denning, who was called upon by the government to track down the "headless man", compared the handwriting of the five leading "suspects", (Duncan Sandys; Douglas Fairbanks, Jr.; John Cohane, an American businessman; Peter Combe, a former press officer at the Savoy Hotel; and Sigismund von Braun, brother of the German scientist Wernher von Braun) with the captions written on the photographs. Many of the men the Duchess was alleged to have slept with were homosexual; she was unwilling to divulge this as sexual acts between men were illegal in the United Kingdom at the time.
Соңғы жылдар
Герцогиня "Forget Not" атты мемуар жазды (W. H. Allen Ltd 1975 жылы жарияланды), ол аты-жөнін жиі атауы және өзіне сенімділігі үшін жағымсыз пікірлерге ие болды. Ол сонымен қатар той-кештерді ұйымдастыру жөніндегі нұсқаулыққа автор ретінде атын берді. Көрнекті байлығы азайған соң, ол 1935 жылы Сири Мохамның ата-анасы үшін безендірілген 48-ші Жоғарғы Гровенор көшесіндегі Лондон үйін ақылы экскурсиялар үшін ашты. Оның салтанатты өмір салты мен ойсыз инвестициялары оны қайтыс болған кезде көбінесе қарапайым халде қалдырды. 1978 жылы Маргареттің қарыздары оны Жоғарғы Гровенор көшесінен көшіріп, үй қызметшісімен бірге Гровенор Хаус қонақ үйінің люкс-номеріне көшуге мәжбүр етті. 1988 жылдың сәуірінде, Grand National жарысынан кейін ол Channel 4 After Dark телеарнасында ат жарысы туралы пікір алмасуға қатысты, "оның айтуынша, аттың көзқарасын білдіру үшін", кейіннен бағдарламадан шығып кетті, "өте шаршағандықтан". 1990 жылы қонақ үй есебін төлей алмағандықтан, ол қонақ үйден шығарылды. Кейін Маргареттің балалары оны Лондонның Пимлико ауданындағы зейнеткерлер үйіне орналастырды. Герцогиня 1993 жылы зейнеткерлер үйінде ауып түсіп, қасіретті қаза тапты. Оның қоштасу рәсімі Мейфейрдегі Ферма көшесіндегі Таза ұғым шіркеуінде өтті. Ол алғашқы күйеуі Чарльз Суинидің қабіріне жатқызылды, ол төрт ай бұрын қайтыс болған еді, Суррей графтығының Уокинг қаласындағы Бруквуд зиратында. Маргарет 1974 жылы Чарльз Каслдан өзінің өмірбаянын жазуды сұрады, бірақ ол бас тартты. Содан кейін ол 1994 жылы "Батыл герцогиня" – "Маргарет, Аргил герцогинясының өмірі" атты кітабын жариялады. 1995 жылы Pan Books баспасынан қайта басылды, ал 2021 жылы Swift Press баспасы "A Very British Scandal" телесериалына орай қайта басылым жасады.
The Duchess wrote a memoir, Forget Not (published by W. H. Allen Ltd in 1975) which was reviewed negatively for its name dropping and air of entitlement. She also lent her name as author to a guide to entertaining. With her fortune diminished, she opened her London house at 48 Upper Grosvenor Street, which had been decorated for her parents in 1935 by Syrie Maugham, for paid tours. Her extravagant lifestyle and ill considered investments left her largely penniless by the time she died. In 1978, Margaret's debts forced her to move from Upper Grosvenor Street and relocate with her maid to a suite at the Grosvenor House Hotel. In April 1988, on the evening after the Grand National, she appeared on a Channel 4 After Dark discussion about horse racing "so she said, to put the point of view of the horse", later walking out of the programme "because she was so very sleepy". In 1990, unable to pay the hotel bills, she was evicted and, with the support of friends and her first husband, moved into an apartment. Margaret's children later placed her in a nursing home in Pimlico, London. The Duchess died in penury in 1993 after a bad fall in the nursing home. Her funeral, a requiem mass, was held at Church of the Immaculate Conception, Farm Street in Mayfair. She was buried alongside her first husband, Charles Sweeny, who had died only four months earlier, in Brookwood Cemetery in Woking, Surrey. Margaret had asked Charles Castle in 1974 to write her biography, but reneged. He then published The Duchess Who Dared – The Life of Margaret, Duchess of Argyll in 1994. It was reprinted in 1995 by Pan Books, and in 2021, to coincide with the TV series A Very British Scandal, by Swift Press.
Тұлға
Герцогиня бірде The New York Times газетіне: "Менің ойымша, қазір ешкімде нағыз стиль немесе мәдениет жоқ. Барлығы қартайып, семізіп кетті", - деді. Ол өзін "әрдайым көз жарағысы" деп сипаттады. Оның мінезіне тағы бір ой айтты: "Мәңгілік пудель, тек пудель! Содан баска, үш тізбек жемчуг!" - деді ол. - "Олар өмірдегі ең қажетті нәрселер."
The Duchess once told The New York Times: "I don't think anybody has real style or class any more. Everyone's got old and fat." She described herself as "always vain". Another quote gives an insight into her personality: "Always a poodle, only a poodle! That, and three strands of pearls!" she said. "Together they are absolutely the essential things in life."
Танымал мәдениетте
Герцогиняның өміріндегі маңызды оқиғаларға негізделген "Powder Her Face" камералық операсы 1995 жылы Челтенгем музыка фестивалінде тұңғыш рет қойылды. Музыкасын ағылшын композиторы Томас Адес жазды, ал либретто авторы – романшы Филипп Хеншер. Фестиваль және Альмейда операсы бірлесіп осы шығарманы тапсырыс еткен. Операдағы герцогиня кейіпкері – нағыз әйелдің бейнесі, ерекше стильдегі сезімталдық арқылы көрсетілген. Ол қасақана түрде оған деген ынта мен жек көру сезімдерін тудырады. Герцогиняның Аргилль герцогынан ажырасу оқиғасы Сара Фелпс жазған "A Very British Scandal" атты BBC/Amazon Studios мини-сериалында бейнеленді, ол 2021 жылы көрсетілді, ал герцогиня рөлін Клэр Фой сомдады.
Powder Her Face, a chamber opera based on major events in the Duchess's life, received its premiere at the Cheltenham Music Festival in 1995. The English composer Thomas Adès wrote the music, and novelist Philip Hensher contributed the libretto; the Festival, along with the Almeida Opera, commissioned the piece. The opera's Duchess character, an image of the real woman refracted through an astringent camp sensibility, invites both sympathy and contempt for her by design. Her divorce from the Duke of Argyll was dramatised in the BBC/Amazon Studios miniseries A Very British Scandal, written by Sarah Phelps and broadcast in 2021, starring Claire Foy as the Duchess.