Кіріспе
Матьо Перес де Алесио (1547–1628) – манерлік кезеңде діни, тарихи және теңіз тақырыптарында сурет салған итальян суретшісі. Ол туған қаласы Лекчеге байланысты Маттео да Лекче деп те белгілі болды. Өзінің көркем өмірінің көп бөлігін Перуде өткізді, ол жерде 1588 жылдан 1628 жылға дейін 40 жылдан астам уақыт өмір сүрді.
Matteo Pérez de Alesio (1547–1628) was an Italian painter of devotional, historical and maritime subjects during the Mannerist period. He was also known as Matteo da Lecce by virtue of his hometown of Lecce. He spent the majority of his entire artistic career in Peru, where he lived more than 40 years, between 1588 and 1628.
Өмірбаян
Матео Перес Антонио де Алессио мен Мадам Лусенттің ұлы еді. Ол Апулия аймағындағы Лекче қаласында туған.
Италия, Мальта және Севилья
Микеланджелоның шәкірті болып оқып, Ватикандағы Сикстин капелласында жұмыс істеді, Микеланджелоның «Соңғы үкім» суретіне қараған қасбетке «Періштелердің құлауы» суретін салған. Ол Римдегі Сан-Лука академиясының мүшесі болды. Сондай-ақ, Сант-Элижио дельи Орефичи үшін құрбандық алтарінің суретін жасады. Ол Неапольге сапар шегіп, суретші Пабло Моронмен танысты, ол оның ұзақ жылдар бойы көмекшісі болды. Перестің Римдегі туындыларына Сикстин капелласындағы «Моисейдің денесі үшін тартыс» фрескасы (шамамен 1574 ж.) және Тиволидегі Вилла-д’Эсте мен Фраскатидегі Вилла-Мондрагон фрескалары кіреді. Ол сондай-ақ Мальтада (1576 жылдан бастап), Севильяда (1580-жылдары) және Лимада (1589 жылдан бастап) жұмыс істеді, сонда қайтыс болды. Валеттадағы Ұлы магистр сарайының Тақ бөлмесі деп те аталатын Сент-Михаэль және Сент-Джордж залы 1565 жылы түріктердің Мальтаны қоршауының оқиғаларын бейнелейтін 13 фрескасымен безендірілген. Ол Мальтаға манеризмді фрескалары арқылы енгізгені үшін танымал. Бұл суреттер 1575 жылдан 1581 жылға дейін, сол көріністі бейнелейтін майлы суреттермен бірге салынды, олардың төртеуі Лондонның Гринвич қаласындағы Королева үйінің Куб бөлмесінде сақталған. Мальтадағы басқа туындыларының арасында Мәсіхтің крещениесі бар, ол бастапқыда Сент-Джон соборының бас суреті болды. Ол 1583 жылы Испанияға көшті. 1584 жылы Севилья соборында сәби Иисусты иығында алып жүрген алып киелі Кристоферді бейнелейтін монументалды фресканы аяқтады. 1587 жылы Сан-Мигель шіркеуі үшін де осы суретті салды, сондай-ақ Севильядағы басқа да қоғамдық ғимараттарда суреттер салған.
Перу
Перес де Алесио Римнен Лимаға келді, онымен бірге оның шәкірті және көмекшісі Педро Пабло Морон болды, оны 1583 жылы шәкірт ретінде келісімшартқа алды. Моронға 10 жылға созылатын келісімшарт бойынша 200 дукадо жалақымен көмекші ретінде қызмет ету міндеті жүктелді. 1593 жылы Перес де Алесио келісімшартты тағы 2,5 жылға ұзартты, сондай-ақ Моронға бастапқы келісілген сомадан үш есе көп ақша берді. 1595 жылы келісімшарт тағы екі жылға ұзартылды. 1588-1628 жылдар аралығындағы келісімшарттар Перес де Алесионың Лимада екенін көрсетеді. Ол өзімен бірге Дюрердің гравюраларының жинағын алып келді және көптеген студенттер мен шәкірттерді тартқан шеберхана ашты, оның ішінде Педро Пабло Морон, сондай-ақ Франсиско Гарсия (1595 жылы); августиндік монах Франсиско Бежарано (1599 жылы); Доминго Гил (1600-1603 жылдар аралығында); Косме Ферреро Фигероа және кейін оның ұлы Адриано; Рубен Варгас Угарте бұл оқиғаны Лимадағы алғашқы өнер академияларының бірінің қалыптасуы деп сипаттады. 1590 жылы ол Канетенің төртінші маркизі, вице-король Гарсия Хуртадо де Мендозаның портретін салды және нәтижесінде «Оның Лордтығы Вице-корольдің суретшісі» деп жазылған құжатқа қол қойды. 1592 жылы ол «Перу Корольдігінің күзетшілері» Аркабуз атты әскерінің джентльмені атағына ие болды. Перу Ұлттық мұрағатындағы 1591 жылғы құжатқа сәйкес, жазушы Кордова [f. 376] 300 песоға генерал Дон Антонио Пикадо үшін бірнеше сурет салуға келісімшарт жасады, олардың ішінде мыс табаққа салынған Мәриям Ананың бейнесі және Пикадоның әйелі, Дона Майор Браво де Саравияның толық бой суреті болды. Антонио Пикадо Арекипа қаласының прокуроры болды, онда Перес де Алесио Сент-Доминик шіркеуінің негізгі алтарьын жасады. Ол Хуанукодағы Мерседерия шіркеуі үшін де алтарь жасады. 1595 жылы Перес де Алесио Франсиско Лопестен 350 песоға Лопес Кастилиядан әкелген 50 портретті сатып алды. Өнерінен басқа, Перес де Алесио Вилкабамба (Куско) және Хуанкавеликадағы алтын мен күміс кен орындарында байлық табуға тырысты. Оның осы салалардағы қызметін растайтын көптеген сауда және бизнес-келісімдері сақталған; бұл құжаттарда оның көркемдік қыры сирек айтылады. 1600 жылы оған Моронмен бірге Лимадағы Сент-Доминик шіркеуінің бас шаптерін безендіру тапсырылды, бірақ кейбір құжаттар бұл жұмыстың 1593 және 1594 жылдар аралығында Дон Алонсо Пикадоның Перес де Алесионың жұмысына көмек көрсету үшін жасаған қайырымдылығының арқасында басталғанын көрсетеді. 1606 жылы Хуан де Веганың өтініші бойынша Хуанукодағы бір шіркеу үшін жеті сурет салды. Суреттер салыстырмалы түрде кішкентай болды және «Айқыш ағашымен Мәсіх және оның қасиетті Анасы» және Мәсіхті айқышқа ілінген күйінде бейнелейтін тағы бір сурет кірді. Көптеген өмірбаяндар оның 1616 жылы қайтыс болғанын көрсетеді, бірақ 1628 жылғы келісімшарт бұл теорияны жоққа шығарады; сол жылы ол Монсеррат шіркеуі үшін Сент-Бенито орденінің бауырлары Франсиско Пучеге Мәриям Ананың бейнесін сатты. Сол жылы ол Моронмен бірге Лимадағы Ла Мерседе шіркеуіндегі капитан Бернардо де Вильегас пен оның әйелі Марсела де Монтойяның жерлеу шаптерін де безендірді.
According to a document dated 1591 from the Peruvian Nacional Archive, recorded by the scribe Córdova [f. 376] he contracted to make several paintings for the general Don Antonio Picado for 300 pesos, among these paintings an image of the Virgin Mary on a copper plate; and a full length portrait of Picado's wife, Doña Mayor Bravo de Saravia. Antonio Picado was procurador for the city of Arequipa, where Pérez de Alesio made the main altarpiece of the church of Saint Dominic. He carved an altarpiece for the Mercedarian church of Huánuco as well. In 1595 Pérez de Alesio acquired from Francisco López, for 350 pesos, 50 portraits of figures that López had brought from Castille. Aside from his art, Pérez de Alesio also tried to make his fortune in the gold and silver mines of Vilcabamba (Cusco) and Huancavelica. Many documents of mercantile and business exchanges survive that attest to his activity in these areas; these documents rarely mention his artistic facet. In 1600 he was charged with the adornment of the main chapel of the church of Saint Dominic of Lima, along with Morón, but some documents suggest that this work had already begun between 1593 and 1594 thanks to a donation from Don Alonso Picado in support of Pérez de Alesio's work. In 1606, at the request of Juan de Vega, he painted seven paintings for one of the churches of Huánuco. The paintings were of relatively small size and included as themes "Christ with the Cross on his back and his Holy Mother" and another representing Jesus in on the cross. Many biographies describe him as dying in 1616, but a contract of 1628 rejects this theory; in that year he sold an image of the Virgin Mary to the friar Francisco Puche of the order of Saint Benito for the church of Monserrate. In the same year he also decorated, with Morón, the funerary chapel of Captain Bernardo de Villegas and his wife Marcela de Montoya in the church of La Merced in Lima.