Катарина Корнаро: Кипр патшалығының соңғы монархы (1474-1489). Венециялық ақсүйек, Иерусалим мен Армения патшайымы. Тарихы мен өмірі туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1474-1489 жылдар аралығында Кипр патшайымы
Queen regnant of Cyprus from 1474 to 1489
Екатерина Корнаро (; немесе Корнер; Αικατερίνη Κορνάρο; 25 қараша 1454 – 10 шілде 1510) – Кипр Корольдігінің соңғы монархы, сонымен қатар Иерусалим патшайымы және Армения патшайымы атақтарын иеленген. Ол Кипрдың Джеймс II патшасына үйлену арқылы Кипр патшайымы болды, содан кейін 1473-1474 жылдар аралығында ұлы Джеймс III Кіші жас болған кезде Кипр регенті қызметін атқарды, ал оның қайтысынан кейін Кипр патшайымы болды. Ол 1474 жылдың 26 тамызынан 1489 жылдың 26 ақпанына дейін билік құрды және күйеуінің өлімінен кейін Венеция Республикасы Кипрді бақылауға алуы үшін "Қасиетті Марк қызы" деп жарияланды.
Catherine Cornaro (; or Corner; Αικατερίνη Κορνάρο; 25 November 1454 – 10 July 1510) was the last monarch of the Kingdom of Cyprus, also holding the titles of Queen of Jerusalem and Queen of Armenia. She became queen consort of Cyprus by marriage to James II of Cyprus, and then regent of Cyprus during the minority of her son James III of Cyprus in 1473–1474, and finally queen regnant of Cyprus upon his death. She reigned from 26 August 1474 to 26 February 1489 and was declared a "Daughter of Saint Mark" in order that the Republic of Venice could claim control of Cyprus after the death of her husband.
Өмір
Екатерина (Катерина деп те аталады) - венециялық Марко Корнароның қызы, Cavaliere del Sacro Romano Impero (Киелі Рим империясының рыцары) және Наксос герцогинясы Криспо Флоренция. Ол Нобиль Хуомо Джорджио Корнароның (1452 – 31 шілде 1527) қарындасы, "Отан әкесі" және Киелі Рим империясының рыцары болған. Корнаро әулетінен төрт дож шыққан. Оның отбасы Кипрмен ұзақ жылдардан бері байланыста болды, әсіресе сауда және коммерция салаларында. Лимассол ауданындағы Эпископи аймағында Корнаро отбасы түрлі қант фабрикаларын басқарды және Кипр өнімдерін Венецияға экспорттады. Екатеринаның портретын Дюрер, Тициан, Беллини және Джорджоне салған.
Catherine (also known as Caterina) was a daughter of Venetian Marco Cornaro, Cavaliere del Sacro Romano Impero (Knight of the Holy Roman Empire) and Crispo Florencia naxoszi hercegnő. She was the younger sister of the Nobil Huomo Giorgio Cornaro (1452 – 31 July 1527), "Padre della Patria" and Knight of the Holy Roman Empire. The Cornaro family had produced four Doges. Her family had long associations with Cyprus, especially with regard to trade and commerce. In the Episkopi area, in the Limassol District, the Cornaro family administered various sugar mills and exported Cypriot products to Venice. Catherine was painted by Dürer, Titian, Bellini and Giorgione.
Джеймс ІІ-нің мұрагерлігі
Кипр патшасы Иоанн II 1458 жылы қайтыс болғаннан кейін, оның қызы Шарлотта мен аралды басып алуға тырысқан оның заңды емес туған інісі Джеймс арасында мұрагерлік дау туды. Савойлық Людовик пен Шарлоттаның некесіне сүйене отырып, Савой герцогы аралға талап қойды және Шарлотта патшайым деп жарияланды. 1468 жылы Екатеринаның әкесі мен еңіресі жүргізген келіссөздер нәтижесінде Джеймске әйел ретінде ұсынылды. Бұл неке Венеция Республикасы үшін өте пайдалы болды, себебі осы арқылы Венеция Кипрдегі сауда құқықтары мен басқа да жеңілдіктерін сақтап қала алды. 1468 жылы келісімге қол қойылып, Джеймстің жағдайы нығайтылды.
On the death of the Cypriot King John II in 1458, the succession was disputed between his daughter Charlotte and her illegitimate half brother James, who tried to seize the island. On the strength of the marriage of Louis of Savoy to Charlotte, the duke of Savoy claimed the island and Charlotte was named Queen. In 1468, Catherine, through negotiations by her father and uncle, was offered to James as his wife. The marriage was extremely advantageous to the Republic of Venice as it could henceforth secure the commercial rights and other privileges of Venice in Cyprus. The proposal was agreed to, and the contract was signed in 1468, strengthening James's position.
Корольдік жұбайы
Осылайша, 1468 жылы Джеймс II, басқаша айтқанда, "Тәңірден тумаған" Джеймс, Кипр патшасы болды. Ол Екатеринамен 1468 жылдың 30 шілдесінде Венецияда, ол 14 жасқа толғанда, өкілеттік арқылы үйленді. Ол, ақыры, 1472 жылдың қараша айында Кипрге кемемен жол тартып, Фамагустада Джеймспен жеке өмірге шықты.
Thus in 1468, James II, otherwise known as James the Bastard, became king of Cyprus. He and Catherine married in Venice on 30 July 1468 by proxy when she was 14 years old. She finally set sail to Cyprus in November 1472 and married James in person at Famagusta.
Регент
Джеймс үйлену тойынан кейін көп ұзамай кенеттен ауырып қайтыс болды, ал оның өсиеті бойынша, сол кезде жүкті болған Екатерина регенттік қызметін атқарды. Венеция флоты теңізге шыққаннан кейін, Кипрдың кішкентай Джеймс III-ін Джонның заңды қызы Шарлоттаның пайдасына тақтан түсіру қастандығы болды, және Екатерина тұтқынға алынды. Венециялықтар қайта келді, жағдай тез орналасты, бірақ республика Кипрді жаулап алуды жоспарлап бастады, бірақ оның мұндайға ешқандай заңды құқығы болмады.
James died soon after the wedding due to a sudden illness and, according to his will, Catherine, who at the time was pregnant, acted as regent. As soon as the Venetian fleet sailed away a plot to depose the infant James III of Cyprus in favour of Charlotte, John's legitimate daughter, broke out, and Catherine was kept a prisoner. The Venetians returned, and order was soon restored, but the republic was meditating the seizure of Cyprus, although it had no valid title whatever.
Кейінгі өмірі
Соңғы крестонос мемлекеті Венецияның колониясына айналды, ал өтемақы ретінде Екатеринаға патшайым атағын сақтауға рұқсат берілді және 1489 жылы Венеция Республикасының Венето аймағындағы Террафермадағы Асоло графтығының иесі болды. Асоло тез арада әдеби және өнерлік ерекшеліктерімен танымал болды, негізінен Пьетро Бембоның махаббат туралы платондық әңгімелері, "Гли Асолани" үшін ойдан шығарылған орын болғандықтан. Екатерина 1509 жылға дейін Асолода тұрды, содан кейін Камбрей лигасы қаланы шаптап, ол Венецияға қашып кетті, онда тағы бір жыл өмір сүрді және 1510 жылдың 10 шілдесінде қайтыс болды. Ол Венециядағы Сан-Сальвадор шіркеуіне жерленген.
The last Crusader state became a colony of Venice, and as compensation, Catherine was allowed to retain the title of queen and was made lady of Asolo, a county on the Terraferma of the Republic of Venice in the Veneto region, in 1489. Asolo soon gained a reputation as a court of literary and artistic distinction, mainly as a result of it being the fictitious setting for Pietro Bembo's platonic dialogues on love, Gli Asolani. Catherine lived in Asolo until 1509, when the League of Cambrai sacked the town, then fled to Venice where she lived for another year, dying on 10 July 1510. She is entombed in the Church of San Salvador in Venice.
Мұра
Жюль Анри Верной де Сент-Жорждың оның өміріне негізделген либреттосы Франц Лахнердің «Катарина Корнаро» (1841), Фроменталь Халевидің «Кипр патшайымы» (1841) және Гаэтано Донизеттидің «Катерина Корнаро» (1844) операларының негізін құрады. Суретші Стасс Параскос Ларнака қаласында өнерді және басқа да мәдениетті насихаттау үшін құрған «Корнаро институты» қайырымдылық ұйымы оның есімін Кипрде мәңгі есте қалдырды, бірақ 2017 жылы Ларнака муниципалитеті оны жапты. 2011 жылдың қазан айында Кипрдің Ежелгіліктер департаменті Потамиядағы ортағасырлық сарайды қалпына келтіруге бір миллион еуролық жобаны жариялады, бұл сарай Екатерина Корнароның жазғы сарайы болған деп есептеледі. Жобаның мақсаты сарайдың батыс жағында мәдени орталық құру болды, ал жұмыс қаржыға қарай үш жыл бойы кезең-кезеңмен жалғасатын жоспарланған. Алайда, «Кипр поштасы» газетінің мәліметінше, Кипрдің Ежелгіліктер департаменті 2012 жылдың қазан айында Екатерина патшайымы бұл жерде болғандығын растайтын ешқандай дәлел жоқ екенін мәлімдеді. Газет департаменттің археологиялық қызметкері Эви Фиуридің сөзін келтірді: департамент бұл құрылысты ешқашан королеваның жазғы сарайы деп атаған емес, оны Потамияның ортағасырлық сарайы деп атаған. «Біз, Ежелгіліктер департаменті ретінде, мұны ешқашан айтқан емеспіз, бұл дәстүрге айналған сияқты», - деді Фиури. «Бұл қалай басталғанын білмейміз».
A libretto based on her life by Jules Henri Vernoy de Saint Georges formed the basis of the operas Catharina Cornaro (1841) by Franz Lachner, La reine de Chypre (1841) by Fromental Halévy, and Caterina Cornaro (1844) by Gaetano Donizetti. The Cornaro Institute, a charitable organisation founded by the artist Stass Paraskos in the city of Larnaca, for the promotion of art and other culture, memorialised her name in Cyprus, prior to its closure by Larnaca Municipality in 2017. In October 2011, the Cyprus Antiquities Department announced a one million euro project to restore a part medieval mansion in Potamia said to be Catherine Cornaro's summer palace. The project aimed to create a cultural centre in the mansion's west wing, with the work continuing in stages for three years depending on funds. According to the Cypriot Mail however, the Cyprus Antiquities Department stated in October 2012 that there was no evidence Queen Catherine ever stayed there, with the newspaper quoting the department's archaeological officer Evi Fiouri as saying the department has never referred to the structure as the queen’s summer palace but simply as the medieval mansion of Potamia. “As the antiquities department we never said this, it seems like it went down in tradition as this,” said Fiouri. “We don’t know how it started.”