Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1970 жылы АҚШ кемесін басып алу
1970 US ship hijacking
"СС Колумбия Игл" оқиғасы – 1970 жылдың наурыз айында АҚШ туымен жүзетін "Колумбия Игл" сауда кемесінде болған көтеріліс. Екі экипаж мүшесі бомба және тапаншамен қорқытып, кемені басып алып, капитанын Камбоджаға бағыт беруге мәжбүр етті. Кеме Вьетнам соғысы кезінде АҚШ Әуе күштері қолданатын напалм бомбаларын тасымалдау бойынша Әскери теңіз тасымалдау қызметімен шарт жасасқан және бастапқыда Таиландтың Саттахип портына бағытталған еді. Көтеріліс кезінде экипаждың 24 мүшесі екі құтқару шалпасына отырғызылып, Таиланд шығанағында қалып қойды, ал қалған экипаж Сиануквильге жақын шығанаққа кемемен бағытталды. Екі көтерілісші Камбоджа үкіметінен саяси пана сұрады, бастапқыда оларға рұқсат берілді, бірақ кейін тұтқындалып, түрмеге қамалды. "Колумбия Игл" 1970 жылдың сәуір айында АҚШ-тың бақылауына қайтарылды. Бұл – жақындағы тарихта АҚШ кемесінде болған жалғыз көтеріліс.
The SS Columbia Eagle incident refers to a mutiny that occurred aboard the U. S. flagged merchant vessel Columbia Eagle in March 1970 when two crewmembers seized the vessel with the threat of a bomb and handgun, and forced the master to sail to Cambodia. The ship was under contract with the Military Sea Transportation Service to carry napalm bombs to be used by the U. S. Air Force during the Vietnam War and was originally bound for Sattahip, Thailand. During the mutiny, 24 of the crew were forced into two lifeboats and set adrift in the Gulf of Thailand while the remainder of the crew were forced to take the ship to a bay near Sihanoukville, Cambodia. The two mutineers requested political asylum from the Cambodian government which was initially granted but they were later arrested and jailed. Columbia Eagle was returned to U. S. control in April 1970. This is the only mutiny of a United States Ship in recent history.
Колумбиялық бүркіт
"Колумбия Игл" – 1945 жылы Орегон штатының Портленд қаласындағы "Орегон кеме құрылысы корпорациясы" құрастырған, бастапқыда АҚШ Әскери-теңіз күштері үшін суға түсірілген "Жеңіс" типіндегі жүк кемесі. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Тынық мұхитындағы соғыс аймақтарына барлық құрғақ жүк пен қару-жарақтарды тасымалдауға арналған. 1945 жылы "SS Pierre Victory" кемесі жапондықтардың үш камикадзе шабуылынан аман қалды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін "Pierre Victory" мал тасымалдау кемесіне айналдырылды, сондай-ақ "теңіз саяхатшысы" кемесі деп те аталды. "Pierre Victory" соғыстан қираған Польша мен Грекияға әр сапарында 780 жылқыдан тасымалдап, барлығы 6 сапар жасады. "SS Pierre Victory" Корея соғысына тауар жеткізетін сауда кемесі ретінде қызмет етті. "Жеңіс" типіндегі көптеген кемелер сияқты, "Pierre Victory" да соғыс аяқталғаннан кейін қызметтен босатылып, коммерциялық кеме компаниясына сатылды. 1968 жылы оны "Колумбия Steamship Company" сатып алып, "Колумбия Игл" деп атады және Вьетнам соғысы кезінде Оңтүстік Вьетнам мен Таиландтағы Оңтүстік-Шығыс Азия порттарына жарақ-жабдық пен оқ-дәрілерді тасымалдау үшін Әскери теңіз тасымалдау қызметімен келісім шарт жасады. "Колумбия Игл" АҚШ туын көтерген кеме болғандықтан, ол Сауда флотының құрамына кірді және үкіметтік келісімшарт ережелеріне сәйкес соғыс аймағына әскери жабдықтарды тасымалдауға құқылы болды.
The Columbia Eagle was a Victory type cargo ship constructed by Oregon Shipbuilding Corporation of Portland, Oregon in 1945 for the U. S. Navy and originally christened She was designed to carry all types of dry supplies and munitions to Pacific theaters during World War II. SS Pierre Victory survived three separate kamikaze attacks by the Japanese in 1945. After World War II the Pierre Victory was converted to a livestock ship, also called a Seagoing cowboys ship. Pierre Victory made 6 trips with 780 horses on each trip to war torn Poland and Greece. SS Pierre Victory served as merchant marine ship supplying goods for the Korean War. Like most of the ships of the Victory type, Pierre Victory was decommissioned after the war and then sold to a commercial shipping company. In 1968, she was purchased by the Columbia Steamship Company, renamed Columbia Eagle and contracted out to the Military Sea Transportation Service for the purpose of hauling supplies and ammunition to Southeast Asian ports in South Vietnam and Thailand during the Vietnam War. Because Columbia Eagle was a U. S. flagged ship, she was a part of the Merchant Marine fleet and therefore eligible under government contracting rules to haul military supplies to the war zone.
Клайд Уильям Маккей, кіші
Клайд Маккей 1944 жылы 20 мамырда Калифорния штатының Хемет қаласының жанында дүниеге келген. Оның әкесі сол кезде әскери қызметте болғандықтан, жиі отбасысынан алыс болып қалатын. Ол жасөспірім кезінде ішек бітелуі дұрыс диагнозы қойылмағандықтан, бір жыл бойы ауыр сырқатқа шалдықты. Осының салдарынан ол мектепте бір жыл жоғалтты. Ол орта мектепті бітірмей, сауда флотына қатысуға шешім қабылдады. Маккей 1963 жылы 23 қазанда сауда флотының құжаттарын алды және көп ұзамай Халықаралық теңізшілер одағына қосылды.
Clyde McKay was born on 20 May 1944 near Hemet, California. His father was in the military then and often had duty away from the family. While a teenager, he suffered a misdiagnosed bowel obstruction and was seriously ill for a year. Because of this, he lost a year in school. He never finished high school, and decided to join the merchant marine. McKay received his merchant marine documents on 23 October 1963 and joined the Seafarers International Union shortly thereafter.
Алвин Леонард Глатковский
Алвин Глатковски 1949 жылдың 11 қыркүйегінде Грузия штатының Аугуста қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Глатковски туған кезде әскери қызметте болған, бірақ ол туғаннан кейін көп ұзамай отбасын тастап кеткен. Оның анасы Глатковски үш жасқа толғанда Ральф Хаган деген әскери-теңіз флотының үшінші дәрежелі машинисімен үйленген. Хаган Глатковскиге үйде болғанда зорлық көрсеткен, бірақ көбінесе қызметте немесе саяхатта болғандықтан, Глатковски ерте жасынан тәуелсіздікке үйренген. Өспірім шағында Глатковски Хаган теңізде болғанда отбасының басшысы рөлін атқарды, бұл Хаган үйге келгенде оны қатты ашуландырды. Ол көбінесе ашуын Глатковскиге зорлық-зомбылықпен төккен, соның салдарынан Глатковски он алты жасында үйден кетіп қалды. Глатковски Нью-Йоркке барып, Халықаралық теңізшілер одағының Гарри Лундеберг атындағы теңізшілер мектебіне оқуға түсті. Лундеберг мектебі сауда кемелерінде палубада, моторлық бөлімде және стюард ретінде жұмыс істеу үшін қажетті дағдыларды үйретеді. 1967 жылдың 17 сәуірінде Глатковски сауда кемесінің құжаттарын алды, онда ол АҚШ туымен жүзетін кемелерде бастапқы деңгейдегі жұмыстарға қабілетті екені көрсетілген.
Alvin Glatkowski was born on 11 September 1949 in Augusta, Georgia. His father was also in the military at the time of his birth but shortly after Glatkowski was born, his father abandoned the family. His mother married a Navy third class machinist mate named Ralph Hagan when Glatkowski was three. Hagan was abusive to Glatkowski when he was home, but was often on duty or cruises and Glatkowski learned to be independent at an early age. As a teenager, Glatkowski assumed the role of head of the household when Hagan was at sea and this made Hagan very angry when he returned home. He often took out his frustrations on Glatkowski violently, which led him to leave home at sixteen. Glatkowski went to New York and enrolled in the Seafarers Harry Lundeberg School of Seamanship operated by the Seafarers International Union. Lundeberg School teaches the skills needed to get deck, engine and steward jobs on merchant marine ships. On 17 April 1967, Glatkowski received his merchant mariner papers stating he was eligible for entry level jobs on U. S. flagged ships.
Көтерілістің уақыт сызығы
Маккей мен Глатковски бұл операцияны біраз уақыттан бері қарастырып келді, бірақ кемеге қару әкелуден басқа ешқандай жоспарлары болмады. 1970 жылдың 14 наурызында Маккей мен Глатковски өздерімен контрабандалық жолмен әкелген қаруларын пайдаланып, SS Columbia Eagle кемесін басып алып, 150 жылдың ішінде американдық кемеде болған алғашқы қарулы бүлік жасады. Кеме Қорғаныс министрлігінің шарттық рейсімен Вьетнам соғысында қолдану үшін Таиландтағы АҚШ Әуе күштерінің базаларына напалм тасымалдап жүрген. Маккей мен Глатковски өздерінің әрекетін барынша аз экипаж мүшелерін араластыруға мүмкіндік беретіндей етіп жоспарлады, олар өз бостандықтарын, тіпті өмірін де тәуекелге тігуге дайын екенін жақсы білді. Кемеде бүлікшілерден басқа 13 ғана адам қалғанда, олар Камбоджа суларына бет алды, онда оларды батырлар ретінде қарсы алады деп күтті. Олар 15 наурыз күні түстен кейін Камбоджаның 12 мильдік (19 км) аумақтық шегінде тізгін салды. 16 наурызда сағат 09:51-де Денвер Сиам шығанағындағы жағалаудан 25 км қашықтықта, Камбоджа суларынан тыс жерге тізгін салды. Көп ұзамай Меллон 7-ші амфибиялық эскадрилья командирімен бірге аға офицер ретінде қосылды. Оңтүстік Вьетнамдағы базалардан екі CH 53 Sea Stallion тікұшағы Денверге қонды, визуалды бақылауға көмектесу үшін. Осы уақытта бүлікшілер кемені Камбоджаның принці Нородом Сианук үкіметіне тапсырып, өздерін соғысқа қарсы революционерлер деп жариялады және оларға баспана берілді.
McKay and Glatkowski had been considering the operation for some time but had little in the way of a plan with the exception of bringing a gun on board. On 14 March 1970, McKay and Glatkowski used guns they had smuggled aboard to seize control of their ship, SS Columbia Eagle, in the first armed mutiny aboard an American ship in 150 years. The ship had been sailing on a Department of Defense supply charter carrying Napalm to the U. S. Air Force bases in Thailand for use in the Vietnam War. McKay and Glatowski had planned their action to ensure that they would involve the least amount of crew members, knowing full well that they were risking their freedom if not their lives. With only 13 crewmen remaining aboard besides the mutineers, they sailed into Cambodian waters, where they assumed they would be welcomed as heroes. They anchored within the 12 mile (19 km) territorial limit claimed by Cambodia on the afternoon of 15 March. At 09:51 on 16 March, Denver anchored 15.6 mile (25 km) from the coast in the Gulf of Siam, remaining outside Cambodian waters. Mellon joined shortly thereafter with Commander, Amphibious Squadron Seven, as the senior officer present. Two CH 53 Sea Stallion helicopters landed on Denver from bases in South Vietnam to assist in visual surveillance. Meanwhile, the mutineers had turned the ship over to Cambodia's Prince Norodom Sihanouk's government, declared themselves anti war revolutionaries, and been granted asylum.
Глатковский
Бірнеше ай түрмеде отырғаннан кейін Глатовский босатылды, Қытай және КСРО елшіліктерінен пана сұрағаннан соң, Пномпеньдегі АҚШ елшілігіне өздігінен барып тапсырды және сотқа тартылу үшін АҚШ-қа экстрадицияланды. Оған бүлік ұйымдастыру, адам ұрлау, шабуыл жасау және қызметтік міндеттерін орындамау айыптары тағылды. 1971 жылдың 2 наурызында Глатковский Лос-Анджелес округтік сотында бүлік және шабуыл жасағанын мойындады. АҚШ федералды судьясы Мануэль Реал төрт психиатрдың куәлігін тыңдады; психиатрлардың үшеуі Глатковскийдің қазіргі уақытта сау екенін және бүлік оқиғасы кезінде де сау болғанын хабарлады. Глатковский 6 айдан 10 жылға дейін федералды түрмеде жаза өтеуге үкім шығарылды және он жылдың сегізін Калифорниядағы федералды түрмеден міндетті түрде босатылған кезде өтеді. Ол содан кейін Қызыл Кхмерлерді іздеді. 1970 жылдың 4 қарашасында ол ресми түрде жоғалған деп жарияланды, бірақ оның орны әлі табылмады. Ричард Линнетт пен Роберто Лоидерманның "Арлан бүлігі" кітабының авторлары жазған "Пентхаус" журналындағы "Соңғы бүлікші" атты мақалаға сәйкес, 1991 жылы Камбоджадан әкелінген мәйіттің қалдықтары АҚШ Әскери-теңіз күштерінің сот-медициналық зертханасы – Гавайидегі Орталық идентификациялық зертханасы (CILHI) арқылы Клайд МакКейге тиесілі екені анықталды. Кейіннен оның денесі кремацияланып, күлі отбасы оның балалық шағын өткізген Калифорния штатының Хемет қаласындағы зиратқа жерленді.
After months of imprisonment Glatowski was released and, after seeking asylum at the Chinese and USSR embassies, he turned himself in at a US Embassy in Phnom Penh and was extradited to the United States to face trial. He was charged with mutiny, kidnapping, assault and neglect of duty. On 2 March 1971 Glatkowski pled guilty in a Los Angeles District Court to mutiny and assault. United States federal judge Manuel Real heard the testimony of four psychiatrists; three of the psychiatrists reported that Glatkowski was currently sane and was sane at the time of the mutiny incident. Glatowski was sentenced to 6 months to 10 years in Federal prison and served nearly eight of the ten years when mandatorily released from Lompoc, California federal prison. and sought out the Khmer Rouge. He was officially declared accounted for, with a Date of Loss on 4 November 1970 without being located by the authorities. According to an article for Penthouse magazine, entitled "The Last Mutineer", by Richard Linnett and Roberto Loiederman, co authors of the book "The Eagle Mutiny", remains of a corpse brought back from Cambodia in 1991 were positively identified as Clyde McKay's by the Central Identification Laboratory Hawaii (CILHI), the U. S. Navy's forensic lab in Hawaii. Subsequently the remains were cremated and the ashes were buried by his family in their cemetery plot in Hemet, California, where McKay had spent his youth.