2000 жылғы «USS Cole» кемесіне жасалған теракт

Кіріспе

2000 жылы әл-Қаиданың жасаған қанағатсыздық шабуылы

USS Cole бомбалауы – 2000 жылдың 12 қазанында Йеменнің Аден портында жанармай құю кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінің басқарылатын зымырандық эсминеці «Коулге» қарсы әл-Қаида жасаған қанағатсыздық шабуылы. 1987 жылы «Старк» кемесіне жасалған шабуылдан бері АҚШ әскери кемелеріне жасалған ең ауыр шабуылда 17 американдық теңізші қаза тауып, 37-сі жарақат алды. Әл-Қаида АҚШ-қа қарсы шабуылға жауапкершілікті мойнына алды. АҚШ соты Суданды шабуыл үшін жауапты деп таныды, ал тағы бір сот қаза тапқандардың туыстарына Суданның 13 миллион доллардан астам сақталған активтерін беруге рұқсат берді. АҚШ Әскери-теңіз күштері осы шабуылға жауап ретінде әрекет ету ережелерін қайта қарастырды. 2020 жылдың 30 қазанында Судан мен АҚШ бомбалаудан қаза тапқан теңізшілердің отбасыларына өтемақы төлеу жөніндегі екіжақты келісімге қол қойды. Келісім 2021 жылдың ақпан айында күшіне енді.

Шабуыл

2000 жылдың 12 қазанында, бейсенбі күні таңертең, Коул кемесі командир Кирк Липпольдтың басқаруымен Аден портына әдеттегідей жанармай құю үшін келді. Коул кемесі 9:30-да тоқтады және 10:30-да отын құюды бастады. Жергілікті уақыт бойынша шамамен 11:18-де (08:18 UTC), С4 жарылғыш заттарын тасымалдаған кішкентай фибростеклодан жасалған қайық және екі қанатын нысанаға алған бомбалаушы кемеге жақындап, жарылып, кеменің сол жағында үлкен тесік жасады, деп хабарлайды осы оқиғада қаза тапқандарға арналған ескерткіш тақта. Бұрынғы ЦРУ офицері Роберт Финке бұл жарылыстың себебі қайықтың корпусына қарсы пішінді зарядталған С4 жарылғыш заттары болған деп санайды. 400 килограмнан астам жарылғыш зат қолданылған. Жарылыстың көп бөлігі кеменің ас үйінің астындағы механикалық бөлімге еніп, палубаны күшпен жоғары көтеріп, түскі асқа кезекте тұрған экипаж мүшелерін қаза таптырды. Экипаж инженерлік бөлімдердегі судың көтерілуіне қарсы күресті және үш күннен кейін жағдайды бақылауға алды. Суға түсушілер кеменің корпусын тексеріп, келінің зақымдануын анықтамады. Жарылыстан жарақат алған теңізшілер Германияның Рамштайн қаласының жанындағы АҚШ армиясының Ландштуль аймақтық медициналық орталығына жеткізіліп, содан кейін АҚШ-қа жіберілді. Бұл шабуыл 1987 жылдың 17 мамырында Ирактың Старк кемесіне жасаған шабуылдан кейін АҚШ теңіз кемесіне жасалған ең қасіретті шабуыл болды. Асимметриялық соғыс шабуылын «Әл-Қаида» террористік ұйымы ұйымдастырып, басқарды. 2001 жылдың маусым айында «Аль-Каида» ұйымының жалдамалы саяхатшыларын көрсететін бейнежазбада Осама бен Ладен бұл шабуылмен мақтанды және осыған ұқсас шабуылдарды жасауға шақырды. «Аль-Каида» бұрын 2000 жылдың 3 қаңтарында Аден портында АҚШ теңіз күштерінің «Салливан» эсминціне ұқсас, бірақ жарияланбаған шабуыл жасауға тырысқан. Жоспар бойынша, қайыққа жарылғыш заттарды тиеп, «Салливан» кемесінің жанында жарылу керек еді. Алайда қайық тым көп жүкпен толысып, суға батып, шабуылдан бас тартуға мәжбүр болды. Қазан айындағы шабуылды жоспарлау туралы Куала-Лумпурдағы «Әл-Қаида» саммитінде 5-8 қаңтар аралығында, сәтсіз әрекеттен кейін талқыланды. Саммитте болашақ 11 қыркүйектегі ұшақ апатына қатысқан Халид әл-Михдар да болды, ол кейін Калифорния штатының Сан-Диего қаласына барды. 2000 жылдың 10 маусымында Михдар Йемендегі әйеліне бару үшін Сан-Диегодан кетіп, сондай-ақ «Әл-Қаида» ұйымының байланыс орталығы ретінде пайдаланылатын үйге барды. Жарылыстан кейін Йемен премьер-министрі Абдул Карим әл-Ириани Михдар шабуылдың негізгі жоспарлаушыларының бірі болғанын және шабуыл кезінде елде болғанын хабарлады. Кейін ол АҚШ-қа оралып, 9 қыркүйекте Пентагонға ұшып, 184 адамның өмірін қиған American Airlines 77 рейсін ұрлауға қатысты.

On the morning of Thursday, 12 October 2000, Cole, under the command of Commander Kirk Lippold, docked in Aden harbor for a routine fuel stop. Cole completed mooring at 9:30 and began refueling at 10:30. Around 11:18 local time (08:18 UTC), a small fiberglass boat carrying C4 explosives and two suicide bombers approached the port side of the destroyer and exploded, creating a gash in the ship's port side, according to the memorial plate to those who lost their lives. Former CIA intelligence officer Robert Finke said the blast appeared to be caused by C4 explosives molded into a shaped charge against the hull of the boat. More than of explosive were used. Much of the blast entered a mechanical space below the ship's galley, violently pushing up the deck, thereby killing crew members who were lining up for lunch. The crew fought flooding in the engineering spaces and had the damage under control after three days. Divers inspected the hull and determined that the keel had not been damaged. The sailors injured in the explosion were taken to the United States Army's Landstuhl Regional Medical Center near Ramstein, Germany, before being sent to the United States. The attack was the deadliest against a U. S. naval vessel since the Iraqi attack on Stark on 17 May 1987. The asymmetric warfare attack was organized and directed by the terrorist organization al Qaeda. In June 2001, an al Qaeda recruitment video featuring Osama bin Laden boasted about the attack and encouraged similar attacks. Al Qaeda had previously attempted a similar but less publicized attack on the U. S. Navy destroyer The Sullivans while in port at Aden on 3 January 2000, as a part of the 2000 millennium attack plots. The plan was to load a boat full of explosives and detonate them near The Sullivans. However, the boat was so overladen that it sank, forcing the attack to be abandoned. Planning for the October attack was discussed at the Kuala Lumpur al Qaeda Summit from 5 to 8 January, shortly after the failed attempt. Along with other plotters, the summit was attended by future 11 September hijacker Khalid al Mihdhar, who then traveled to San Diego, California. On 10 June 2000, Mihdhar left San Diego to visit his wife in Yemen at a house also used as a communications hub for al Qaeda. After the bombing, Yemeni Prime Minister Abdul Karim al Iryani reported that Mihdhar had been one of the key planners of the attack and had been in the country at the time of the attacks. He later returned to the United States to participate in the 9/11 hijacking of American Airlines Flight 77, which flew into the Pentagon, killing 184 people.

Құтқару

Коулға көмек көрсетуге алғаш келген әскери кеме – «Корольдік теңіз күштерінің» 23-типтегі фрегаты, оның командирі капитан Энтони Рикс болды. Ол алты айлық Персия шығанағындағы міндетін аяқтағаннан кейін Ұлыбританияға бағыт алған еді. «Марлборо» кемесінде толық медициналық және зардаптарды жою тобы болды, ал оның көмек ұсынысы қабылданған соң ол дереу Аденге бұрылды. Ең ауыр жарақат алған 11 теңізші француз әуе күштері ұсынған MEDEVAC көлігімен Джибутидегі француз әскери госпиталіне жіберілді және Германияға жіберілгенге дейін операция жасалды. АҚШ-тың алғашқы әскери көмегі – 363-ші экспедициялық қауіпсіздік күштері эскадрильясы, 363-ші әуе экспедициялық қанатының, Сауд Арабиясының Принс Сұлтан әуе базасында орналасқан, АҚШ Әуе күштерінің қауіпсіздік күштерінің жедел әрекет тобы, C-130 ұшағымен жеткізілді. Олардан кейін Бахрейндегі Уақытша теңізшілер корпусының қауіпсіздік күштері компаниясынан P-3 Orion ұшағымен келген АҚШ теңізшілерінің тағы бір шағын тобы келді. Екі күш те кемеге шабуыл жасалғаннан кейін бірнеше сағаттан соң жерге қонды және АҚШ теңіз жаяу әскерлерімен күшейтілді, яғни 1-ші флоттың терроризмге қарсы қауіпсіздік тобының (FAST) ротасы, штабы Вирджиния штатының Норфолк қаласында орналасқан. 6-шы взводтың 1-ші FAST теңізшілері 13 қазан күні Норфолктан келді. Дональд Кук пен Хоуз сол күні Аден маңына жету үшін мүмкіндігінше жылдамдықпен оңалту және логистикалық қолдау көрсетті. Бірнеше күннен кейін Камден, Анкоридж, Дулут және Тарава кемелері Аденге келді, «Коул» экипажы үшін қарауылдық, портты қорғау, зардаптарды жою жабдықтарымен, тұруға орын және тамақпен қамтамасыз ету жұмыстарын жүргізді. Десанттық шабуыл кемелерінен келген десанттық қайықтар (LCU) Таравадан күнделікті ыстық тамақ пен жабдықтар жеткізіп, «Коулды» қолдаған барлық теңіз кемелеріне және кері персонал тасымалдады. Қалған күндері LCU 1632 және LCU 1666-дан келген әртүрлі қызметкерлер «Коул» айналасын патрульдеуге бірікті.

Тергеу

1988 жылы Самуэль Б. Робертс Mighty Servant 2 кемесімен Аденнен Голландияның жартылай су астындағы ауыр жүк көтеру кемесімен тасымалданды. Коул 2000 жылдың 13 желтоқсанында Миссисипи штатының Паскагула қаласына жеткізіліп, қайта құрастырылды. Йеменде болған жарылысты тергеу үшін ФБР және NCIS агенттері жіберілді. Олар өте қиын жағдайда жұмыс істеді. Әуежайда оларды "әрбір әскері AK-47 автоматын ұстап тұрған" Йеменнің арнайы күштері күтіп алды. Йемен парламентінің спикерлері "Америкаға қарсы жиһадқа шақыру" туралы жергілікті телеарнада әр түн сайын сөз сөйледі. Біраз уақыттан кейін Йемен тарапы портолық қауіпсіздік камерасынан түсірілген бейнежазбаны ұсынды, бірақ жарылыстың маңызды сәті өшірілген еді. "Агенттерге көптеген қауіптер сезілгендіктен, олар көбінесе киімдерімен және қаруларымен бірге ұйықтады". Бір кезде агенттер тұрған қонақ үй "дәстүрлі киім киген, кейбіреулері джиптерде болған, барлығы қарулы адамдармен қоршалып алынды". Соңында агенттер қонақ үйді тастап, Аден шығанағындағы АҚШ әскери кемесіне көшті, бірақ олар әлі де қауіпсіздікке толық сенбеді. "Йемен үкіметінен жағалауға қайта ұшуға рұқсат алғаннан кейін" агенттердің бірі тікұшақтарының ұшу кезінде иықтан атуға арналған жер-әуе ракеталарынан қорқу себепті қашқанын айтты.

Жауапкершілік

2007 жылдың 14 наурызында АҚШ-тың федералды судьясы Роберт Г. Думар Судан үкіметінің бомбалауға жауапты екенін анықтады. Бұл шешім Судан үкіметіне қарсы шағымданушылар – шабуыл құрбандарының туыстары, Судан билігінің қолдауы болмағанда әл-Қаида шабуылды жүзеге асыра алмайтынын мәлімдегеннен кейін шығарылды. 2007 жылдың 25 шілдесінде Думар Судан үкіметін 17 теңізшінің отбасыларына 8 миллион доллар төлеуге міндеттеді. Ол төленуі тиіс соманы теңізшілердің жалақысын жұмыс істеген жылдарының санына көбейту арқылы есептеді. Келесі күні Суданның Әділет министрі Мохаммед аль Мард Суданның бұл шешімге шағымдануды жоспарлап отырғанын мәлімдеді. 2015 жылдың наурызында АҚШ-тың федералды судьясы Рудольф Контрерас 2000 жылы әл-Қаида жасаған USS Cole кемесіне жасалған бомбалауда Иран мен Суданның кінәлі екенін анықтады, сонымен қатар «Иран әл-Қаиданың Йемендегі желісін құруға тікелей қатысып, оларға Шиғыс аймағында оқу және логистикалық қолдау көрсеткен» деді. Бұған дейін екі федералды судья Суданның шабуылдағы рөліне қатысты кінәлі деп тапқан болатын, бірақ Контрерастың шешімінде «Иранның оқиғаға ішінара жауапты екендігі алғаш рет анықталды». 2008 жылдың мамыр айында шабуылға қатысқан барлық айыпталушылар түрмеден қашып кетті немесе Йемен билігі оларды босатты. 2008 жылдың 30 маусымында АҚШ әскери трибуналы жүйесінің заң кеңесшісі, бригадир генерал Томас В. Хартманн 2006 жылдан бері Кубаның Гуантанамодағы әскери түрмесінде ұсталып тұрған Йемен текті Сауд Арабиясының азаматы Абд аль Рахим аль Нашириге қарсы қудалау ісі басталып жатқанын мәлімдеді. Пентагон өкілдері Коул бомбалауын «ұйымдастыру және басқару» айыптары бар екенін мәлімдеді. Бұл айыптамаларды терроризм күдіктілеріне арналған әскери комиссияларды қадағалайтын Қорғаныс министрлігінің өкілі бекітуі керек еді. Пентагон өкілдері өлім жазасын талап ететінін айтты.

Айтылған бас бапкер

Бірнеше адам Коул бомбалауының бас ұйымдастырушысы ретінде таныстырылды. Гуантанамодағы әскери комиссия 2002 жылдың соңында ұсталған Абд әл Рахим әл Наширидің жоспарлаушы екенін мәлімдеді. Жамал Ахмад Мохаммад Аль Бадави Йеменде сотталып, өлім жазасына кесілді. Аль Бадави Коул бомбалауының "бас ұйымдастырушысы" деп аталды және 2006 жылы Йемен түрмесінен туннель арқылы қашқан он жеті тұтқынның бірі болды. Аль Бадави 2019 жылдың 1 қаңтарында Йеменнің Мариб провинциясында дрон шабуылында қаза тапты. 2003 жылы Пәкістанда ұсталған және қазір Гуантанамо түрмесінде ұсталып тұрған Тауфик бин Атташ бомбалаудың "ұйымдастырушысы" деп есептелді. Йемендегі "Әл-Қаида" командирі тағы бір қастандыққа қатысқан Абдул Муни'м Салим әл Фатаханидің 2012 жылдың 31 қаңтарында АҚШ дроны шабуылында қаза тапқанын растады. 2012 жылдың 6 мамырында Йемен үкіметінің өкілдері әл-Кусоның сол күні Йеменнің оңтүстігіндегі әуе шабуылында қаза тапқанын хабарлады. Бұл хабарламаны кейіннен АҚШ шенеуніктері және "Әл-Қаиданың" "Ас-Сахаб" медиа желісі растады. Кіші офицер Джон Вашак жарылыстан кейін бірден жоғары офицердің оны Коулдың кормасына қарай бағытталған М60 пулеметін, жақындап келе жатқан екінші шағын қайықтан бұруға бұйрық бергенін айтты. "Жүзімде әлі де қан болғанда", оған: "Бұл қақтығыс ережесі: бізге оқ атқанша оқ атпауға болмайды" деді. Ол былай деп қосты: "Әскерилерде енді күмәндануға үйретілгендейміз. Егер біреу дұрыс емес нәрсені көрсе және оқ атқан болса, ол әскери сотқа тартылуы мүмкін еді". Кіші офицер Дженнифер Кудрик егер күзетшілер суицидтік қайыққа оқ атқан болса, "біз 17 американдық теңізшіні жоғалтқаннан гөрі екі шетелдікті атып тастағанымыз үшін көбірек қиындыққа тап болатын едік" деді. 2001 жылдың 19 қаңтарында АҚШ Әскери-теңіз күштері оқиға бойынша тергеуді аяқтап, Бас прокурордың нұсқаулығын (JAGMAN) жариялады. Коул Аденге жанармай құю үшін келген кезде Коулдың командирі капитан Кирк Липпольд "өз алдына келген жағдайды бағалауға негізделген күшін қорғау позициясын бейімдеуде орынды әрекет етті" деген қорытындыға келді. JAGMAN тергеуі сондай-ақ "Коулдың командирінде мұндай нысаналы, алдын ала жоспарланған шабуылды тиімді болдырмау немесе тоқтату үшін арнайы ақыл-ойы, арнайы дайындығы, тиісті жабдықтары немесе оқиға орнындағы қауіпсіздік қолдауы болмағанын" көрсетті және Әскери-теңіз күштерінің процедураларында маңызды өзгерістерді ұсынды. Бұл тұжырымға қарамастан, Липпольд кейіннен жоғарылаудан бас тартылып, 2007 жылы капитан шенімен зейнетке шықты. Ауғанстанда бомбалау "Бин Ладен үшін үлкен жеңіс болды. Әл-Қаида лагерлері жаңадан келген жалдаушыларға толы болды, ал Перс шығанағы мемлекеттерінен мұнай долларымен келгендер де болды". Шабуылдан кейін бірнеше ай бойы "Әл-Қаиданың" қатысы туралы нақты дәлелдер болған жоқ. 9/11 комиссиясының қызметкерлері "Әл-Қаиданың" бомбалауды басқаруы тергеліп жатқанын, бірақ 2000 жылдың 11 қарашасында "көбірек анықтала бастағанын" анықтады. Қараша айының соңында бұл "дәлелденбеген болжам" болды. 21 желтоқсанда ЦРУ "Әл-Қаида шабуылды қолдаған сияқты көрінеді" деген "алдын ала баға" берді, бірақ "нақты қорытынды" болған жоқ. Кейінгі есептер әртүрлі және бір-біріне қайшы келеді. Ұлттық қауіпсіздік жөніндегі кеңесші Кондолиза Райс Комиссияға 2001 жылдың 20 қаңтарында әкімшілік қызметке кірген кезде: "Біз 2000 жылғы Коул шабуылына Әл-Қаида қатысты деген болжамдар бар екенін білдік. Менің ойымша, біз 25 қаңтарда да осындай баға алдық [Әл-Қаиданың жауапкершілігіне қатысты]. Бұл алдын ала тексеру болды. Бұл түсініксіз болды". 9 ақпанда вице-президент Дик Чейни Бин Ладеннің жауапкершілігі туралы "көзқарассыз" хабардар болды. Бір есепте "Буш президент болғаннан кейін алты күн өткен соң, ФБР бомбалаушыларды Әл-Қаидамен байланыстыратын айқын дәлелдер бар деп сенді" делінген. Бұл тұжырымдар 9/11 комиссиясы алдындағы негізгі тұлғалардың куәліктерімен салыстырылады, олар 9/11 комиссиясының баяндамасында жинақталған. Бұрынғы ЦРУ директоры Джордж Тенет (196-бет) "Тергеудің басында білуге болатын нәрсені айтқанына сенді және бұл дәлелдер 9/11-ден кейін ғана өзгерді" деді. Райс айтқандай, Коул бомбалауына әскери жауап беру туралы шешімді президент Буш қабылдады. Ол "Бізге ол Әл-Қаидаға бір шабуылдан кейін жауап бергісі келмейтінін түсіндірді. Ол маған 'жапырақтарды ұрып-соғудан шаршағанын' айтты". Оның орнына әкімдік Әл-Қаиданы жоюдың жаңа стратегиясын әзірлеуге кірісті. Коул бомбалауының нәтижесінде АҚШ Әскери-теңіз күштері өзінің терроризмге қарсы және күшті қорғау әдістерін қайта қарастыра бастады, ол үйде де, шетелде де болды. Әскери-теңіз күштері шабуыл жасауды жоспарлап отырған террористің жоспарларын қиындату үшін қауіпсіздікті күшейтудің болжамды үлгісін анықтауды қиындата отырып, кездейсоқ терроризмге қарсы шараларды күшейтті. 2001 жылдың қараша айында Әскери-теңіз күштері Вирджиния штатының Вирджиния-Бич қаласындағы Әскери-теңіз амфибиялық базасында (NAB) Терроризмге қарсы күрес және күшті қорғау соғыс орталығын ашты, террористермен күресу үшін тактиканы, жабдықтарды және оқытуды әзірлеу мақсатында. 2002 жылдың 3 қарашасында ЦРУ басқаратын Predator дроны Йемендегі көлікке AGM 114 Hellfire зымыранын атты, онда бомбалау жоспарының күдікті ұйымдастырушысы Әбу Әли әл Харити және АҚШ азаматы Камал Дервиш, сондай-ақ күдікті Йемендік террористтердің төртеуі болды. Барлығы алты адам шабуылда қаза тапты. 2004 жылдың 29 қыркүйегінде Йемен судьясы Абд әл Рахим әл Нашири мен Жамал әл Бадавиді бомбалаудағы рөлдері үшін өлім жазасына кесті. Операцияның бас ұйымдастырушысы деп саналатын Әл Нашири АҚШ тарапынан Гуантанамо шығанағында ұсталды. 2004 жылдың қазанында Әскери-теңіз күштері терроризмге қарсы күрес және күшті қорғау күштерін NAB Little Creek-тегі бір командада біріктірді. Жаңа Теңіз күштерінің күшін қорғау командасы (MARFPCOM) кемелерді, ұшақтарды және базаларды террористік шабуылдан қорғау үшін шетелге жөнелтілетін экспедициялық бөлімшелердің басқаруын және оқытуын қадағалау үшін жандандырылды. MARFPCOM төрт қолданыстағы құрамды біріктірді: мобильді қауіпсіздік күштері, теңіз жағалау соғысы, жарылғыш заттарды жою (EOD) және экспедициялық мобильді су астында жұмыс істейтін және құтқару күштері. 2006 жылдың 3 ақпанында Йемен түрмесінен 23 күдікті немесе сотталған Әл-Қаида мүшесі қашып кетті. Бұл санға 2002 жылы Коул және француз танкері MV Limburg бомбалауы үшін сотталған 13 адам кірді. Қашып кеткендердің арасында Аль Бадави болды. Әл-Қаиданың Йемендегі екінші тұлғасы Әбу Асем әл Ақдаль да қашып кеткен болуы мүмкін. 2007 жылдың 17 қазанында Аль Бадави Әл-Қаида жауынгерлерімен келісім бойынша Йемен билігіне басынып берді. Басынып бергеннен кейін Йемен билігі оны ұстау үшін 5 миллион доллар сыйлыққа қарамастан, кез келген зорлық-зомбылық немесе Әл-Қаидамен байланысты қызметтерге қатыспауға уәде бергені үшін босатып жіберді. Тағы екі қашқан адам іздеуде қалды. 2008 жылдың маусымында АҚШ Абд әл Рахим әл Нашириді шабуылды жоспарлау және жүзеге асыруда айыптады. АҚШ оның ісі бойынша өлім жазасын алуды жоспарлады. 2009 жылы АҚШ федералды судьясы Кимба Вуд Суданға тиесілі 13,4 миллион долларлық тоңдырылған активтерді шабуылда қаза болған теңізшілердің 33 жұбайына, ата-анасына және баласына беруге рұқсат берді. Ақша 2002 жылғы Терроризм қаупін сақтандыру заңына сәйкес берілді және Майами адвокаты Эндрю С. Холл басшылық етті. Бұрын сот Суданды жойғышқа шабуыл жасауға көмектескен деп таныған. Шабуылда қаза болған Кеннет Клодфелтердің әкесі Джон Клодфелтер: "Біреудің бірдеңе жасағанының уақыты келді. Біз ойлағаннан әлдеқайда көп уақыт кетті" деді. 2019 жылдың 1 қаңтарында шабуылдың артында тұрған Әл-Қаида жауынгері Жамал әл Бадави АҚШ әуе шабуылында қаза тапты, президент Дональд Трамп растады. АҚШ қорғаныс шенеуніктері Йеменнің астанасы Сананың шығысында "дәлдікпен соққы" жасалғанын мәлімдеді.

Several people have been described as the Cole bombing mastermind. A Guantanamo Military Commission said Abd al Rahim al Nashiri, captured in late 2002, was the planner. Jamal Ahmad Mohammad Al Badawi was convicted in Yemen and sentenced to death. Al Badawi, also called a "mastermind" of the Cole bombing, was one of seventeen captives who escaped through a tunnel from a Yemeni jail in 2006. Al Badawi was killed in a drone strike on 1 January 2019 in the Marib governate, Yemen. Tawfiq bin Attash, who was captured in Pakistan in 2003 and is currently being held in U. S. custody at Guantanamo Bay, was "considered the mastermind" of the bombing. An al Qaeda commander in Yemen also confirmed that another co conspirator in the bombing, Abdul Mun'im Salim al Fatahani, was killed in a U. S. drone strike on 31 January 2012. On 6 May 2012, officials from the Yemen government reported that al Quso was killed in an airstrike earlier in the day in southern Yemen. The report was later confirmed by U. S. officials and al Qaeda's media network As Sahab. Petty Officer John Washak said that right after the blast, a senior chief petty officer ordered him to turn an M 60 machine gun on Coles fantail away from a second small boat approaching. "With blood still on my face", he said, he was told: "That's the rules of engagement: no shooting unless we're shot at." He added, "In the military, it's like we're trained to hesitate now. If somebody had seen something wrong and shot, he probably would have been court martialed." Petty Officer Jennifer Kudrick said that if the sentries had fired on the suicide craft, "we would have gotten in more trouble for shooting two foreigners than losing seventeen American sailors." On 19 January 2001, the U. S. Navy completed and released its Judge Advocate General Manual (JAGMAN) investigation of the incident, concluding that Coles commanding officer Commander Kirk Lippold "acted reasonably in adjusting his force protection posture based on his assessment of the situation that presented itself" when Cole arrived in Aden to refuel. The JAGMAN investigation also concluded that "the commanding officer of Cole did not have the specific intelligence, focused training, appropriate equipment or on scene security support to effectively prevent or deter such a determined, preplanned assault on his ship", and recommended significant changes in Navy procedures. In spite of this finding, Lippold was subsequently denied promotion and retired at the same rank of commander in 2007. In Afghanistan the bombing was a "great victory for bin Laden. Al Qaeda camps filled with new recruits, and contributors from the Gulf States arrived with petrodollars." Evidence of al Qaeda's involvement was inconclusive for months after the attack. The staff of the 9/11 Commission found that al Qaeda's direction of the bombing was under investigation but "increasingly clear" on 11 November 2000. It was an "unproven assumption" in late November. By 21 December the CIA had made a "preliminary judgment" that "al Qaeda appeared to have supported the attack" without a "definitive conclusion". Accounts thereafter are varied and somewhat contradictory. Then National Security Advisor Condoleezza Rice told the Commission that when the administration took office on 20 January 2001; "We knew that there was speculation that the 2000 Cole attack was al Qaeda. We received, I think, on January 25 the same assessment [of al Qaeda responsibility]. It was preliminary. It was not clear." On 9 February, Vice President Dick Cheney was briefed on bin Laden's responsibility "without hedge." One report stated that "six days after Bush took office", the FBI "believed they had clear evidence tying the bombers to Al Qaeda." These conclusions are contrasted by testimony of key figures before the 9/11 Commission, summarized in the 9/11 Commission Report. Former CIA Director George Tenet testified (page 196) that he "believed he laid out what was knowable early in the investigation, and that this evidence never really changed until after 9/11. "</blockquote>

According to Rice, the decision not to respond militarily to the Cole bombing was President Bush's. She said he "made clear to us that he did not want to respond to al Qaeda one attack at a time. He told me he was 'tired of swatting flies.'" The administration instead began work on a new strategy to eliminate al Qaeda. As a result of the Cole bombing, the U. S. Navy began to reassess its anti terrorism and force protection methods, both at home and abroad. The Navy stepped up Random Anti Terrorism Measures (RAM), which are meant to complicate the planning of a terrorist contemplating an attack by making it difficult to discern a predictable pattern to security posture. In November 2001, the Navy opened an Anti Terrorism and Force Protection Warfare Center at Naval Amphibious Base (NAB) Little Creek, in Virginia Beach, Virginia, with the objective of developing tactics, equipment and training to combat terrorists. On 3 November 2002, a CIA operated Predator UAV fired an AGM 114 Hellfire missile at a vehicle in Yemen carrying Abu Ali al Harithi, a suspected planner of the bombing plot. Also in the vehicle was Kamal Derwish, a. k. a. Ahmed Hijazi, a U. S. citizen and four suspected Yemeni terrorists. All six were killed in the strike. On 29 September 2004, a Yemeni judge sentenced Abd al Rahim al Nashiri and Jamal al Badawi to death for their roles in the bombing. Al Nashiri, believed to be the operation's mastermind, was detained by the United States at Guantanamo Bay. In October 2004 the Navy consolidated the forces it deploys for anti terrorism and force protection under a single command at NAB Little Creek. The new Maritime Force Protection Command (MARFPCOM) was activated to oversee the administration and training of the expeditionary units the Navy deploys overseas to protect ships, aircraft and bases from terrorist attack. MARFPCOM aligned four existing components: the Mobile Security Forces, Naval Coastal Warfare, Explosive Ordnance Disposal (EOD), and Expeditionary Mobile Diving and Salvage Forces. On 3 February 2006, 23 suspected or convicted Al Qaeda members escaped from jail in Yemen. This number included 13 who were convicted of the bombings of Cole and the French tanker MV Limburg in 2002. Among those who reportedly escaped was Al Badawi. Al Qaeda's Yemeni number two Abu Assem al Ahdal may also have escaped. On 17 October 2007, al Badawi surrendered to Yemeni authorities as part of an agreement with al Qaeda militants. Following his surrender, Yemeni authorities released him in return for a pledge not to engage in any violent or al Qaeda related activity, despite a US$5 million reward for his capture. Two other escapees remained at large. In June 2008 the United States charged Abd al Rahim al Nashiri with planning and conducting the attack. The United States planned to seek the death penalty in his case. In 2009, U. S. federal judge Kimba Wood released $13.4 million in frozen assets belonging to Sudan, to be awarded to 33 spouses, parents, and children of the sailors killed in the attack. The money was awarded based on the 2002 Terrorism Risk Insurance Act and spearheaded by Miami Attorney Andrew C. Hall. Previously, the court had found Sudan culpable in facilitating the attack on the destroyer. John Clodfelter, father of Kenneth Clodfelter who was killed in the bombing, said; "It's about time something was done. It's taken so much more time than we thought it should take." On 1 January 2019 Jamal al Badawi, an al Qaeda militant behind the attack, died in a U. S. air strike, President Donald Trump confirmed. U. S. defense officials said a "precision strike" was carried out east of the Yemeni capital, Sanaa. Another lawsuit against Sudan was filed in the United States District Court for the District of Columbia in 2010 by 15 of the Cole sailors and three spouses, seeking damages from the country for knowingly supporting the terrorists that struck the ship. While the court action had been served to the Sudan embassy in Washington D. C., no representative of Sudan replied to the case or appeared at the hearing. A default judgement was awarded to the sailors for more than US$314 million in 2012. In the process of serving the necessary paperwork and actions to obtain the monetary damages from Sudan within the United States Court of Appeals for the Second Circuit, representatives of Sudan challenged the DC District Court ruling, arguing that under the Foreign Sovereign Immunities Act (FSIA) which allows for private lawsuits to be filed against foreign nations, the original case paperwork was not properly sent to their embassy in Sudan. Lawyers for the sailors argued that rejecting this would require them to rehold the initial trial and re determine guilt and damages, if any. The Second Circuit upheld that the paperwork was filed appropriately, leading the representatives of Sudan to petition the Supreme Court of the United States for writ of certiorari on the question of whether the initial paperwork was properly addressed. The Supreme Court accepted the case, Republic of Sudan v. Harrison (Docket 16–1094) and took oral arguments on 9 November 2018. In March 2019, the Supreme Court vacated the Second Circuit's decision and overturned the award. The Cole bombing plays a highly visible role in Navy damage control training, which begins in boot camp with a pre graduation Battle Stations event. "The Cole Scenario", launched in 2007, takes place aboard a realistic destroyer mock up housed at Naval Station Great Lakes, Illinois. The training focuses on preparing recruits for damage control challenges they may face in the fleet. On 13 February 2020, the Government of Sudan announced that it had reached an agreement to compensate the families of the USS Cole victims, a prerequisite for being removed from the State Sponsors of Terrorism list. In its announcement, the Sudanese government reiterated that it was not responsible for the bombing but stated that its goal was to normalize relations with the United States and other countries and to settle historical claims arising from the previous regime. The bilateral claims agreement was signed on October 30, 2020, under which Sudan agreed to pay $335 million in compensation to resolve the claims brought by U. S. families of the victims of the attack on the USS Cole (and the victims of the 1998 bombings of the U. S. embassies in Tanzania and Kenya). Seventeen low level markers stand for the youthfulness of the sailors, whose lives were cut short. Three tall granite monoliths, each bearing brass plaques, stand for the three colors of the American flag. A set of brown markers encircling the memorial symbolize the darkness and despair that overcame the ship. In addition, 28 black pine trees were planted to represent the 17 sailors and the 11 children they left behind. The memorial was funded by contributions from thousands of private individuals and businesses to the Navy Marine Corps Relief Society, which gave the memorial to the Navy. Its design originated as a vision of USS Cole crew members, who then teamed with Navy architects and the Society to finalize the project. The Cole memorial is located about 500 feet (152 m) west of the Naval Station memorial for the USS Iowa turret explosion. There is also another memorial marker placed at Wisconsin Square in the city of Norfolk, near Wisconsin.