Кіріспе
1972 жылы John & Yoko/Plastic Ono Band Elephant's Memory and the Invisible Strings Some Time in New York City тобының альбомы - Джон Леннон мен Йоко Ононың Plastic Ono Band ретінде бірге шыққан, бір бөлігі студиялық, бір бөлігі концерт түрінде шыққан қос альбомы. 1972 жылы маусымда АҚШ-та және 1972 жылы қыркүйекте Ұлыбританияда Apple Records компаниясында жарық көрген бұл Леннонның өз атымен жарық көрген алтыншы альбомы және Ономен бірге шыққан төртінші альбомы. Леннонның бұрынғы жеке альбомдары сияқты, оны Леннон, Оно және Фил Спектор бірлесіп шығарды. Албомның агитпроп әндері алдыңғыларына қарағанда саяси тұрғыдан зарядталған, саяси және әлеуметтік мәселелерді және сексизм, түрмеде қамау, отаршылдық және расизм сияқты тақырыптарды қамтиды. Альбомның студиялық бөлігі 1971 жылдың желтоқсаны мен 1972 жылдың наурызы аралығында жазылған, ал Live Jam ретінде шығарылған жанды бөлім 1969 жылдың 15 желтоқсанында Лондондағы Лицей балумында ЮНИСЕФ қайырымдылық концерті үшін және 1971 жылдың 6 маусымында Нью-Йорктегі Филмор Истте жазылған. 1969 жылғы қойылымға қатысқан музыканттар арасында Эрик Клэптон, Джордж Харрисон, Никки Хопкинс, Кит Мун және Клаус Вурман болды, ал 1971 жылғы қойылымда Франк Заппа мен оның тобы "Invention of Mothers" болды. "Woman Is the Nigger of the World" синглінің алдында, оның атауына байланысты дау туғызған "New York City-дегі кейбір уақыт" релизде сын-пикірлер алды және коммерциялық жағынан нашар жұмыс істеді. Сарапшылар оның саяси мазмұнын ерекше сынға алды. Zappa Леннон мен Ононың "Аналар" концерті туралы жазбаларын қалай қолданғанын сынға алды, ақырында оның "Playground Psychotics" альбомында (1992) өзінің жеке нұсқасын шығарды. Some Time in New York City компакт-дискіде 2005 жылы бір альбом ретінде қайта шығарылды, Live Jam әндерінің бірнешеуін алып тастап, басқа альбом емес синглдерді қосты, және 2010 жылы CD-де екі альбом форматында қайтадан шығарылды.
Some Time in New York City is a part studio, part live double album by John Lennon and Yoko Ono as Plastic Ono Band that included backing by the American rock band Elephant's Memory. Released in June 1972 in the US and in September 1972 in the UK on Apple Records, it is Lennon's sixth album to be released under his own name, and his fourth with Ono. Like Lennon's previous solo albums, it was co produced by Lennon, Ono and Phil Spector. The album's agitprop lyrics are politically charged compared to its predecessors, addressing political and social issues and topics such as sexism, incarceration, colonialism, and racism. Recording for the album's studio portion took place between December 1971 and March 1972 while the live portion, released as Live Jam, was recorded on 15 December 1969 at the Lyceum Ballroom in London for a UNICEF charity concert and on 6 June 1971 at Fillmore East in New York City. Musicians who contributed to the 1969 performance included Eric Clapton, George Harrison, Nicky Hopkins, Keith Moon and Klaus Voormann, while the 1971 performance featured Frank Zappa and his band the Mothers of Invention. Preceded by the single "Woman Is the Nigger of the World", which caused controversy due to its title, Some Time in New York City received scathing reviews on release and performed poorly commercially. Reviewers were especially critical of its politically charged content. Zappa was critical of Lennon and Ono's handling of the recordings of the Mothers performance, eventually releasing his own version of the performance on Playground Psychotics (1992). Some Time in New York City was reissued on compact disc in 2005 as a single album, removing several of the Live Jam songs while adding other non album singles, and again on CD in 2010 in its original double album format.
Өмірбаян
Джон Леннон мен Йоко Оно 1971 жылдың қыркүйегінде Нью-Йорк қаласына көшіп, контрмәдениет дәуірінің саяси, бейбітшілік және әлеуметтік әділдік идеалдарымен айналысуын жалғастырды. Олар қазан айында Гринвич-Виллиджге қоныстанғаннан кейін, 9 желтоқсанда келесі күні басталатын Джон Синклер митингісіне қатысу үшін Мичиган штатының Энн-Арбор қаласына ұшты. Бұл ЮНИСЕФ қайырымдылық концерті, "Рождествоға бейбітшілік" деп таныстырылды. Леннон мен Онодан басқа, супертопқа Джордж Харрисон, Билли Престон, Лэрис Ларри Смит және тағы басқалар кірді. Би залының ішкі жағы "СОҒЫС АЯҚТАЛДЫ, егер қаласаң, Джон мен Йоко" деп жазылған плакаттармен жабылған еді. "Cold Turkey" орындалғанда Оно Леннонның аяқтарының жанындағы ақ қаптың ішінде отырды, ал "Қорықпа, Кёко (Анасы қарда қолын іздеп жүр) " кезінде қаптан секіріп шығып, көрермендерге қарап айқайлады. Альбомға сондай-ақ Леннон мен Ононың 1971 жылдың 6 маусымында Fillmore East сахнасында Фрэнк Заппа мен The Mothers of Invention тобымен бірлесе орындаған нұсқасы да енді, бұл ынтымақтастықты Энди Уорхол ұйымдастырған.
Сыни қабылдау
"Нью-Йорк қаласында біраз уақыт" 1971 жылы жақсы қабылданатын "Imagine" альбомының қайталануын күткен тыңдаушылар үшін күрт контраст болды. Автор Роберт Родригестің сөзіне сүйенсек, жаңа альбом "қасіретті сынға ұшырады". Rolling Stone журналында жарияланған сын-пікірде Стивен Холден "Леннонның батылдығына құрмет көрсетуге болады" деп жазды, бірақ бұрын альбомды "көркемдік өзіне-өзі қастыққа бастап келетін" деп атады. Ол былай деді: "Джон Синклерден басқа әндердің бәрі қорқынышты. Музыкасы беткей, сөздері – мәнсіз балалар өлеңдері сияқты, олар көтерілгісі келген мәселелер мен тұлғаларды еңкейтіп көрсетеді. Леннонның өзіне деген мақтану сезімі болмаса, осындай ақылсыз өлеңдердің ешбір тыңдаушының ақылы мен сезімін қорламайтынына сенуге болмас еді". Дейв Марш Creem журналы үшін аралас пікір жазып, "ол жартылай нашар емес. 49,9% нашар болуы мүмкін, бірақ жартысы емес" деді. The Milwaukee Sentinel газеті Джон мен Йоко "трендтік солшыл саясатқа тағы бір беткей, үстірт қараған көрініс жасады және олардың шексіз эхо-камерасына одан да терең бойлады" деп мәлімдеді. NME журналында Тони Тайлер өзінің альбомға жазған сын-пікірін "Леннон, сен – өкінішті, қартайған революционерсің" деген ашық хат түрінде ұсынды. Леннонның "презентацияның жалпы дәмсіздігіне", әсіресе альбомның әндері мен обложкасына сын айтқаннан кейін Тайлер: "Бос сөздер мен қаталдыққа сүйенбеңіз. Алыстатпаңыз, шабыттандырыңыз. Бұрынғыдай". Соңғы кезде Uncut журналының Гарри Мулхолланді "Нью-Йорктегі Біраз Уақыт" альбомын "басты музыкалық тұлғаның ең нашар альбомына үміткер" деп сипаттады, оның 70-ші жылдардағы солшыл клишелер тізімі әуендер мен сөздердегі сенімсіздікке толы болды. Олар Леннонмен әрқайсысы орындаудың өз нұсқасын шығаруға келісті, бірақ Заппаға 1992 жылы Playground Psychotics альбомының шығуына дейін оның нұсқасын шығаруға заң жүзінде тыйым салынды. "Нью-Йорктегі Біраз Уақыт" альбомы 2005 жылдың қараша айында бір дискілік форматта қайта араластырылып, қайта өңделіп, қайта шығарылды. Бұл процесте Live Jam тректерінің бір бөлігі алынып тасталды, ал "Happy Xmas (War Is Over)" және "Listen, the Snow Is Falling" әндері қосылды. Бұл қайта өңделген басылымда "Джон Синклер" және "Attica State" әндері ремикстелмеді. 2010 жылы альбом цифрлық түрде қайта өңделіп, CD-де алғашқы қос альбом форматында қайта шығарылды. Тағы бір ремикс (Imagine, Plastic Ono Band және Gimme Some Truth альбомдарынан кейінгі "соңғы қоспа" кампаниясының бөлігі) 2022 жылға жоспарланған, бірақ белгісіз себептермен кейінге шегерілді.