Британ әскерінің шотланддық генералы Джеймс Инглис Гамильтон
James Inglis Hamilton
Жеймс Инглис Гамильтон (1728-1803) – британ әскерінің шотланд генералы. Жеңіс соғысы мен Америка тәуелсіздік соғысындағы қатысуы, полктерге басшылық етуі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британ армиясының генералы, шотландтық генерал
General of the British Army
the Scottish General
Джеймс Инглис Гамильтон (1728 – 27 шілде 1803) – шотландтық әскер қызметкері. Ол 1755 жылы британ армиясына қатарына қосылып, бірнеше полкке қолбасшылық етті. Ол 113-ші жаяу әскер полкінің жалғыз полковнигі болды. Жеті жылдық соғыс (1756–1763) кезінде Гамильтон Форт Сент-Филиптің қоршауында, Сент-Малоға жасалған шабуылда және Белль-Ильді басып алуда күресті. Америка Тәуелсіздік соғысында (1775–1783) Гамильтон Канадаға жасалған шабуылда және Фримен фермасы шайқасында соғысты, соңғысында орталық колоннаға қолбасшылық етті. Ол Саратога шайқасынан кейін берілгеннен соң Кембридж, Массачусетс қаласында тұтқындалған конвенциялық армияда болды. Тұтқын болған кезінде ол британ армиясының қара офицерінің ұлы Джеймсті асырап алды. Ағасының қайтысынан кейін Гамильтон Мурдостонды иеленді, онда ол қаланы кеңінен қайта жаңартып, жөндеу жұмыстарын жүргізді. 15-ші жаяу әскер полкінің құрамында Гамильтон Мартиника шайқасына және Француз революциялық соғыстарында Гваделупаға жасалған шабуылға қатысты. Ол 1803 жылдың 27 шілдесінде Мурдостонда қайтыс болды және Кирк О'Шоттс зиратында жерленген. Оның асырап алған ұлы Ватерлоо шайқасында қаза болғанға дейін Мурдостонды басқарды.
General James Inglis Hamilton (1728 – 27 July 1803) was a Scottish soldier. He enlisted in the British Army in 1755 and commanded several regiments. He was the only colonel of the 113th Regiment of Foot. During the Seven Years' War (1756–1763), Hamilton fought in the Siege of Fort St Philip, the Raid on St Malo, and the Capture of Belle Île. In the American War of Independence (1775–1783), Hamilton fought in the Invasion of Canada and the Battle of Freeman's Farm, commanding the middle column during the latter. He was in the Convention Army, imprisoned in Cambridge, Massachusetts after its surrender following the Battles of Saratoga. While a prisoner of war, he adopted James Hamilton, the son of a non commissioned officer in the British Army. After his brother's death, Hamilton took over Murdostoun, where he renovated the castle extensively. Under the 15th Regiment of Foot, Hamilton participated in Battle of Martinique as well as the Invasion of Guadeloupe in the French Revolutionary Wars. He died on 27 July 1803 at Murdostoun and is buried at Kirk O' Shotts graveyard. His adopted son took over Murdostoun before dying at the Battle of Waterloo.
Ерте өмір
Гамильтонның ерте өмірі туралы өте аз мәлімет белгілі. Ол Александрдың (1768 жылы қайтыс болған) және Маргарет Гамильтонның (1742 жылы қайтыс болған) үшінші ұлы болды. Сондай-ақ, Гавин Гамильтон (1723–1798) болды. 1719 жылы Александр Инглис Мердостаунды өсиет еткенде, оның шарты бойынша Александр Гамильтонға, Джеймстің әкесіне, Инглис отбасылық атына қосылды. Гамильтон 1756 жылдың маусымында Жеті жылдық соғыстың бөлігі болған Форт-Сент-Филипптің қоршауында алғашқы әрекетін жасады. 34-ші жаяу полкіне бекітілген ол, француздықтар Форт-Сент-Филипке келді және британдықтарды қарсыласуға мәжбүр етті. Қоршау кезінде адмирал Джон Бинг аралды британдықтар үшін сақтап қалу ниетімен көмекші күштермен келді, бірақ сәттілікке жете алмады. Британдықтар Сент-Малоға жақын жерге түсіп, бастапқыда қалаға шабуылдауды жоспарлады. Бірақ, олар кемелерді бұрын жойып, содан кейін қалаға шабуыл жасауға шешім қабылдады. Қаланы басып алу үшін толық қоршау қажет екенін түсінгенде, олар жеткіліксіз әскерге ие болды, сондықтан Сент-Серванды басып алды, онда жүзден астам кеме, оның ішінде отыз қарақшы кемесі өртелді. Британдық кемелер үлкен француз күшін көргеннен кейін шегінді, бірақ бірнеше апта бойы жағалауды аралап, шабуылға басқа орын іздеді. Сент-Малоға жасалған шабуыл шағын болғанымен және көп зиян келтірмегенімен, ол британдық жеңіс деп есептеледі. 1761 жылы Гамильтон Белль-Ильді басып алуға қатысты. Британдықтардың алғашқы әрекеті сәтсіз аяқталып, шамамен 500 әскерінен айырылды. Майор шенімен Гамильтон 113-ші жаяу полкінің майор-командирі (полковникі) болды. Ол тәуелсіз роталардан құрылып, шетелдегі жоғарғы жазықтық полктеріне сарбаздар жіберу үшін депо ретінде қызмет етті. 1763 жылы полк таратылды, ал Гамильтон жартылай жалақымен зейнетке шықты.
Very little is known of Hamilton's early life. He was the third son of Alexander (died 1768) and Margaret Hamilton (died 1742). and Gavin Hamilton (1723–1798), Inglis was added to the family name in 1719 as a condition of the will by which Alexander Inglis bequeathed Murdostoun to his nephew Alexander Hamilton, James's father. He first saw action in June 1756 at the Siege of Fort St Philip, part of the Seven Years' War. Assigned to the 34th Regiment of Foot, The French sailed to Fort St. Philip and forced the British to surrender. During the siege, Admiral John Byng sailed there with a relief group, hoping to save the island for the British, but was unsuccessful. The British landed near St Malo, at first planning to attack the town. However, they decided to destroy shipping first and attack the town later. Finding that to occupy the town would require a full siege, for which they had insufficient troops, they occupied St Servan, where they burned over one hundred vessels including thirty privateers. British ships retreated after seeing a large French force, but sailed around the coast for a few weeks seeking another place to attack. Even though the Raid on St Malo was small and little damage was done, it is considered a British victory. In 1761, Hamilton took part in the Capture of Belle Île The first attempt by the British was unsuccessful and lost approximately 500 troops. while holding the rank of major, Hamilton became major commandant (colonel) of the 113th Regiment of Foot. It was formed from independent companies and served as a depot for sending drafts to Highland regiments serving overseas. The regiment disbanded in 1763, and Hamilton retired on half pay.
Американың Тәуелсіздік соғысы
1774 жылы Гамильтон Америка Тәуелсіздік соғысында 21-ші жаяу полкіне қолбасшылық етті; генерал Джон Бургойн оның «барлық уақыт бойы қатысып, өзін үлкен құрмет, белсенділік және жақсы мінез-құлықпен көрсеткенін» айтты. 1776 жылдың басында, 21-ші полкте қызмет еткен кезде Гамильтон генерал Гай Карлтонмен бірге британдықтардың Континенттік армияның 1775 жылы Квебекке жасаған шабуылына жауап беру шараларын ұйымдастырды. Алғашқы жоспар бойынша, Гамильтонның 21-ші жаяу полкі бригадаға енуі тиіс еді, бірақ оның орнына 53-ші полк қосылды. Оның колоннасында оң жақта 21-ші, сол жақта 20-шы, ортада 62-ші, ал резервте 9-шы полк орналасты. Сол жағында Фридрих Адольф Ридесель 47-ші жаяу полкі мен бірнеше неміс әскерлеріне басшылық етті. Гамильтонның оң жағында Саймон Фрейзер жеңіл жаяу әскер және гранадерлермен бірге 24-ші жаяу полкіне қолбасшылық етті. Орталық колонна оңтүстік-батысқа қарай жылжып, оң колоннамен кездесті. Көбінесе Гамильтонның орталық колоннасында 62-ші полк бір ротаға дейін қысқартылды, ал артиллерия сарбаздарының үштен бірі қаза тапты немесе жараланды. Американдықтардың жоғалғандары шамамен 300 адамды құрады, олардың көпшілігі ауыр жарақат алды. Келесі шайқас, Бемис биіктіктеріндегі шайқаста, Гамильтон Фримен фермасындағыдай белсенді болған жоқ. Ол биіктіктерге жақын лагерьдің күзетшісі болды. Ол шайқастан кейін тапсырған Конвент армиясының құрамында болды, содан кейін тұтқындар 1777 жылдың 8 қарашасында Массачусетс штатының Кембридж қаласына жетті. Уильям Филлипс 1780 жылы американдық генерал Бенджамин Линкольнмен айырбасталғанға дейін Конвент армиясына қолбасшылық етті; содан кейін Гамильтон командир атанды. Гамильтонның аты «желтоқсанда офицерлер берген міндеттемеге» қол қойылды. Гамильтон 1781 жылдың 3 қыркүйегінде соғыс аяқталғанға дейін Америкаға баруға тыйым салынған күйде босатылды.
In 1774, Hamilton commanded the 21st Regiment of Foot in the American War of Independence; General John Burgoyne said that he "was the whole time engaged and acquitted himself with great honor, activity, and good conduct." Early in 1776, while in the 21st Regiment, Hamilton accompanied General Guy Carleton in the British response to the Continental Army's 1775 invasion of Quebec. It was originally intended to include Hamilton's 21st Regiment of Foot in the brigade, but it was replaced by the 53rd. His column was arrayed with the 21st on the right, the 20th on the left, the 62nd in the middle, and the 9th in reserve. To his left, Friedrich Adolf Riedesel commanded the 47th Regiment of Foot and some German troops. To Hamilton's right, Simon Fraser commanded the 24th Regiment of Foot along with light infantry and grenadiers. The centre column migrated toward the southwest to meet up with the right column. mostly in Hamilton's centre column, where the 62nd was reduced to the size of a single company and three quarters of the artillery men were killed or wounded. American losses were nearly 300 killed and seriously wounded. In the next battle, the Battle of Bemis Heights, Hamilton was not as engaged as he was at Freeman's Farm. He was the guard of the camp near the heights. He was in the Convention Army that surrendered after the battle, The prisoners arrived at Cambridge, Massachusetts on 8 November 1777. William Phillips commanded the Convention Army until he was exchanged for American General Benjamin Lincoln in 1780; then Hamilton became the commander. Hamilton name was "signed to the parole given by the officers in December". Hamilton was released on 3 September 1781, subject to the condition that he could not travel to America until the war was over.