Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық шарап сыншысы
American wine critic
Роберт Макдауэлл Паркер (23 шілде 1947 жылы туған) – зейнеткер американдық шарап сыншысы. Оның 100 балдық шкала бойынша шарапқа қойған бағалары және "The Wine Advocate" атты бюллетені американдық шарап сатып алуда маңызды рөл атқарады, демек, Бордо шараптарының жаңа шығарылымдарының бағасын анықтаудағы басты фактор болып табылады. Осының арқасында ол әлемдегі ең танымал және ықпалды шарап сыншысы атанды.
Robert McDowell Parker Jr. (born July 23, 1947) is a retired American wine critic. His wine ratings on a 100 point scale and his newsletter The Wine Advocate are influential in American wine buying and are therefore a major factor in setting the prices for newly released Bordeaux wines. This made him the most widely known and influential wine critic in the world.
Өмірбаян
Паркер Мэриленд штатының Балтимор қаласында дүниеге келген. Оның әкесі құрылыс жабдығын сатушы болған. Ол Мэриленд университетінің Колледж-Парк қаласындағы тарих және өнер тарихы мамандығы бойынша үздік түлек атанды. Білімін Мэриленд университетінің құқық мектебінде, Мэриленд университетінің Балтимор қаласындағы қалалық кампусында жалғастырып, 1973 жылы заңгерлік доктор дәрежесін алды. Шарапты ол студент кезінде Эльзас аймағына сапарлағанда танысты, сол жерде қазіргі әйелі Патрисия оқыған. Жиырма жылдан астам уақыт өткен соң, The Wine Advocate журналына 50 000-нан астам адам жазылған, негізінен АҚШ-та, бірақ 37-ден астам елде оқырмандары көп. Басқа шарап басылымдарына қарағанда, The Wine Advocate шарап тұтынушыларының сатып алу әдеттеріне, әсіресе Америкада, маңызды ықпал етеді деп саналады. New York Times газетінің шарап сыншысы Франк Приал: «Роберт М. Паркер-младший – әлемдегі ең ықпалды шарап сыншысы» деді. 2000 жылдың желтоқсан айында The Atlantic Monthly журналында Паркер туралы «Миллион долларлық мұрын» деген ұзақ мақала жарияланды. Паркер авторға жылына 10 000 шараптың дәмін татып, «соңғы отыз екі жылда татып көрген әрбір шарапты және берген әрбір бағасын жақсы есте сақтайтынын» айтты. Алайда, ол «өмірімдегі ең ұлы жылдық өнім» деп атаған 2005 жылғы Бордоның 15 үздік шарабының ашық соқыр дегустациясында шараптардың ешқайсысын дұрыс анықтай алмады, сол жақ жағалаудағы шараптарды бірнеше рет оң жақ жағалаудағы шараптармен шатастырды. (Жалпы алғанда, «сол жақ жағалаудағы» шараптар Жиронда сағасының батысындағы аймақтарда, ал «оң жақ жағалаудағы» шараптар шығысындағы аймақтарда өсіріледі.) The Wine Advocate журналына мақала жазудан және шарапты дегустациялаудан басқа, ол Food and Wine Magazine және BusinessWeek журналдарында редактор болып жұмыс істеді. Сондай-ақ, ол британдық The Field журналына мерзімді түрде жазып, Францияның L'Express журналының шарап сыншысы болды – бұл лауазымды француз емес адам алғаш рет иеленді. Паркердің әлемдік шарап индустриясына тигізген әсері мен салдарына арналған кітаптар мен фильмдердің арасында 2004 жылғы Лоуренс Осборнның «Кездейсоқ білуші» кітабы, 2004 жылғы Джонатан Носситердің «Мондовино» деректі фильмі, 2005 жылғы Элин Маккойдың «Шарап императоры» атты рұхсатсыз өмірбаяны, 2008 жылғы Элис Фейрингтің «Шарап пен махаббат үшін шайқас: немесе Паркерленуден әлемді қалай құтқардым» кітабы және 2010 жылғы француз тіліндегі bande dessinée комикс кітабы, «Роберт Паркер: жеті өлімдік күнә» бар. Паркердің мұрны мен таңдауы 1 миллион долларға сақтандырылған. Паркер 2012 жылдың соңында өзінің жаңалықтарына «көп үлесін» сататынын және бас редакторлық қызметінен кететінін мәлімдеді. Оның жаңа серіктестері Сингапурдегі үш хедж-фонд инвесторы болды. Паркер 2019 жылы 71 жасында The Wine Advocate журналынан ресми түрде зейнеткерлікке шықты.
Parker was born in Baltimore, Maryland. His father was a construction equipment salesman. He is an honors graduate of the University of Maryland, College Park, with a major in history and a minor in art history. He continued his education at University of Maryland School of Law at the urban campus of the University of Maryland, Baltimore, graduating in 1973 with a Juris Doctor degree. He discovered wine as a student visiting Alsace, where Patricia, now his wife, was studying. More than twenty years later, The Wine Advocate has over 50,000 subscribers, primarily in the United States, but with significant readership in over 37 other countries. While other wine publications have more subscribers, The Wine Advocate is still considered to exert a significant influence on wine consumers' buying habits, particularly in America. New York Times wine critic Frank Prial asserted that "Robert M. Parker Jr. is the most influential wine critic in the world." A lengthy profile of Parker entitled "The Million Dollar Nose" ran in The Atlantic Monthly in December 2000. Among other claims, Parker told the author that he tastes 10,000 wines a year and "remembers every wine he has tasted over the past thirty two years and, within a few points, every score he has given as well." Yet, in a public blind tasting of fifteen top wines from Bordeaux 2005—which he has called "the greatest vintage of my lifetime"—Parker could not correctly identify any of the wines, confusing left bank wines for right several times. (In general, "left bank" wines are grown in regions west of the Gironde Estuary, and "right bank" in the regions east.) In addition to writing and tasting for The Wine Advocate, which is published six times a year in Monkton, Maryland, Parker has been a contributing editor for Food and Wine Magazine and BusinessWeek. He has also written periodically for the British magazine The Field and has been the wine critic for France's L'Express magazine, the first time a non Frenchman has held this position. Among the books and films that have focused on the influence and effects of Parker on the global wine industry are the 2004 book The Accidental Connoisseur, by Lawrence Osborne, the 2004 documentary film Mondovino by Jonathan Nossiter, a 2005 unauthorized biography The Emperor of Wine by Elin McCoy, the 2008 book The Battle for Wine and Love: Or How I Saved the World from Parkerization by Alice Feiring, and the 2010 French language bande dessinée comic book, Robert Parker: Les Sept Pêchés capiteux. Parker's nose and palate are insured for $1 million. Parker disclosed at the end of 2012 that he would sell a "substantial interest" in his newsletter and step down as editor in chief. His new partners were a trio of Singapore based hedge fund investors. Parker formally retired from The Wine Advocate at the age of 71 in 2019.
Жаңа нарық сегменттерін құру
Паркер Францияның Бордо аймағындағы жаңашыл шарапшылар тобы құрған гаражист шараптарының пайда болуына зор ықпал етті.
Parker strongly influenced the creation of garagiste wines, created by a group of innovative winemakers in the Bordeaux region of France.
Паркердің ықпалының шектері
Паркер Бордоның жанкүйері, ал кейбір сыншылар оның назары көбінесе француз шараптарына шоғырланғанын айтады. Соңғы жылдары ол "The Wine Advocate" журналына қосымша қызметкерлер қабылдады, бұл журналдың грек және Израиль шараптары сияқты басқа да салаларды қамтуына мүмкіндік берді. Дегенмен, оның ықпалы Бордо, Калифорния және Рон аймақтарының шараптарына ең күшті әсер етеді. Паркердің Бургундия шараптарына қатысты ықпалы Domaine Faiveley компаниясының оған қарсы қылмыстық іс қозғауы салдарынан төмендеді. Паркер өзінің "Wine Buyer's Guide" кітабының үшінші басылымында: «Шет елде татылған Faiveley шараптары сол жерде татылғандарға қарағанда азырақ дәмі бар» деп жазды. Яғни, Паркер Faiveley-ді алдаумен айыптады. Faiveley Паркерді қылмыстық жаламен айыптады; 1994 жылдың ақпан айында Паркер Париж жоғары сотында (tribunal de grande instance) болуға шақырылды. Аталған мәселе соттан тыс шешілді. Көрсетілген дәмнің айырмашылығы американдық импорттаушының қоймасында шарапты дұрыс сақтамауынан туындағаны анықталды, нәтижесінде шарап «қызып кеткен». Паркер 1997 жылдың сәуір айында Бургундия және Эльзас аймақтарын жабуды Пьер Антуан Рованиге тапсырды.
Parker is an avid fan of Bordeaux, and some of his critics observe that his focus is largely limited to French wine. In recent years, he has taken on additional staff for The Wine Advocate, which has enabled the publication to expand into other areas, such as Greek and Israeli wines. Still, his influence is most keenly felt by Bordeaux, California, and Rhône wines. Parker's influence on Burgundy wines was lessened as the result of a libel lawsuit filed against him by Domaine Faiveley. In the third edition of his Wine Buyer's Guide, Parker reported that "the Faiveley wines tasted abroad would be less rich than those one can taste on the spot [ ]". In other words, Parker accused Faiveley of cheating. Faiveley sued Parker for libel; in February 1994, Parker was requested to appear in front of the Paris superior court (tribunal de grande instance). The case was settled out of court. It was eventually discovered that the difference in taste that Parker identified was due to improper storage of the wine at the American importer's warehouse, causing the wine to be "cooked." Parker delegated coverage of the Burgundy and Alsace regions to Pierre Antoine Rovani in April 1997.
Дау
Паркер өзінің «Шараптар адвокаты» және кітаптарында кеңестерінің жоғары этикалық стандарттарға негізделгенін, ал тәуелсіздік пен бейтараптылық оның ең маңызды құндылықтары екенін нақты айтты. Ол осы стандарттарды сақтау арқылы бағаларының өнеркәсіп емес, тұтынушыға пайдалы болатынын қамтамасыз етуді көздейді. Бірнеше жарияланған дереккөздер Паркердің тәуелсіздігі мен бейтараптығына күмән тудыратын мәліметтер ұсынады. Элин Маккой «Шарап императоры» кітабында Паркердің «The Baltimore/Washington Wine Advocate» журналының екінші санында MacArthur Liquors және оның менеджері Адди Бассин туралы жазған жағымды мақаласын сипаттайды. Бұл мақалада Бассин мырзаның Паркерге «Адвокат» журналының алғашқы, тегін санының таралымы үшін MacArthur клиенттерінің тізімін сатқаны туралы ештеңе айтылмаған, бұл мүдделердің қақтығысына алып келуі мүмкін. «The Wine Advocate» журналының 164-ші санында Паркер Бордодағы шарап саудагері Джеффри Дэвис туралы ұзақ мақала жазды. Ханна Агостини мен Мари Франсуа Гюишар «Роберт Паркер, аңыздың анатомиясы» кітабында Паркердің шарапты өзі емес, Дэвистің қатысуымен татқанын жасырғанын атап көрсетеді, бірақ Паркер бейтарап шарап сыншысы шарапты жалғыз татуы керек деп бірнеше рет мәлімдеген. Дэвис Паркерге 2004 жылғы Бордо туралы пікірлерін 164-ші санда жарияламауға кеңес берді, себебі Паркер жоспарлағандай, олар 2003 және 2005 жылдардағылардан нашар көрінетін еді. Паркер Дэвистің кеңесіне құлақ асқаннан кейін бұл пікірлерді келесі санда жариялады. «The Baltimore/Washington Wine Advocate» журналының екінші санында «Роберт Паркердің шараптарды импорттауға, таратуға немесе сатуға тікелей немесе жанама, қаржылық немесе басқа да мүддесі жоқ» делінген. 1980-жылдардың соңында Паркер өзінің інісі Майкл Г. Этцельмен бірге Орегондағы жүзімдікке инвестиция жасады, оны The Beaux Frères Vineyard («Заң бауырлары») деп атады, ол жақын арада осы атпен коммерциялық шарапханаға айналды. Ол «Шарап қорғаушысы» журналында бұл жерде өндірілген шараптарды бағаламауға уәде берді. Жарияланған мәліметтерге сәйкес, Паркердің екі дегустаторының шараптарды тарату немесе сатумен байланысты мүдделері болған немесе әлі де бар. 2007 жылдың 1 қаңтарына дейін Дэвид Шилдкнехт уақытының жартысын шараптарды импорттау және таратумен, ал қалған жартысын «The Wine Advocate» үшін шарапты сынға алумен өткізді. Кейіннен ол «The Wine Advocate» журналының толық уақытты сыншысы болды. Кевин Зрали - Smith and Wollensky мейрамханаларының вице-президенті, 17 мейрамханадан тұратын топ, шарап тізімі өте кең. Роберт Паркердің құда қызы Мари Рейно - Ален Рейноның қызы, ол Померолдегі Шато-ла-Крои де Гейдің және Сент-Эмильондағы Шато-Кинауттың бұрынғы иесі болған. Рейно 1994-2000 жылдар аралығында Бордоның Grand Crus үшін адвокаттық ұйым - Union des Grands Crus de Bordeaux президенті болды. Йель университетінің профессоры, эконометрист және заңгер Иан Айрес өзінің «Супер Кранчерс» кітабында Роберт Паркердің «Сұйық активтер: жақсы шараптарға халықаралық нұсқаулық» кітабын жариялаған Орли Ашенфелтермен келіспеушілігі туралы жазды. Ашенфелтер жаңбыр және температура сияқты ауа райы деректеріне негізделген шарап сапасын болжау формуласын жасады, ал Паркер оны «күлкілі және абсурдты» деп сипаттады. Ашенфелтер Паркердің алғашқы бағалары жоғарылаған екенін көрсетті, сондықтан ол оларды жиі төмендетуге мәжбүр болды. Айрз былай деді: «Шарап саудагерлері мен жазушылардың шарап сапасы туралы ақпараттық монополияны сақтауға мүддесі бар». Айрс Ашенфелтердің болжамдары өте дәл екенін атап өтті және шарап сыншыларының «болжамдары қазір [Ашенфелтердің] қарапайым теңдеу нәтижелерімен көп дәрежеде сәйкес келеді» деп мәлімдеді.
Parker has stated very clearly, both in The Wine Advocate and his books, that his advice stands on high ethical standards, and that independence and impartiality constitute his two most important values. By abiding by these standards, he says, he seeks to guarantee that his valuations will be pro consumer, and not pro industry. Several published sources offer accounts that may call Parker's independence and impartiality into question. In her book Emperor of Wine, Elin McCoy describes a positive article Parker wrote in the second issue of The Baltimore/Washington Wine Advocate about MacArthur Liquors and its manager, Addy Bassin. That article fails to mention that Mr. Bassin sold Parker a list of MacArthur's customers for use in mailing out the first, free issue of the Advocate, a potential conflict of interest. In issue 164 of The Wine Advocate, Parker wrote a long article about Jeffrey Davies, a wine trader based in Bordeaux. As Hanna Agostini and Marie Françoise Guichard point out in their book Robert Parker, Anatomy of a Myth, what Parker failed to mention was that he tasted wines with Davies, not by himself—yet Parker has repeatedly stated that an impartial wine critic should taste wines alone. Davies advised Parker not to publish his comments on the 2004 Bordeaux in issue 164, as Parker had planned, because they would have suffered from their comparison with the much better 2003 and 2005. Parker followed Davies' advice, and published those comments in the following issue instead. The second issue of The Baltimore/Washington Wine Advocate stated "Robert Parker has no interest, direct or indirect, financial or any other, in importing, distributing or selling wines." In the late 1980s, Parker invested in an Oregon vineyard with his brother in law, Michael G. Etzel, called The Beaux Frères Vineyard ("The Brothers in Law"), which would soon after become a commercial winery under the same name. He promised never to review any wines produced there in The Wine Advocate. Two of Parker's tasters had, or still have, an interest in the distribution or the sale of wines, according to published accounts. Until January 1, 2007, David Schildknecht spent half of his time importing and distributing wines, and the other half critiquing wine for The Wine Advocate. He subsequently became a full time critic for The Wine Advocate. Kevin Zraly is the vice president of Smith and Wollensky Restaurants, a group of 17 restaurants with a substantial wine list. Robert Parker's goddaughter, Marie Raynaud, is the daughter of Alain Raynaud—the co owner of Château la Croix de Gay in Pomerol and former owner of Château Quinault in Saint Émilion. Mr. Raynaud was the President of the Union des Grands Crus de Bordeaux, an advocacy group for the Grand Crus of Bordeaux, between 1994 and 2000. Yale University professor, econometrician, and lawyer Ian Ayres wrote about Robert Parker's conflict with Orley Ashenfelter, the publisher of Liquid Assets: The International Guide to Fine Wines, in his book Super Crunchers. Ashenfelter devised a formula for predicting wine quality based on weather data such as rainfall and temperature that Parker characterized as "ludicrous and absurd." Ashenfelter was able to show that Parker's initial ratings of vintages had been biased upward, requiring him to revise his rankings downward more often than not. Says Ayres, "Both the wine dealers and writers have a vested interest in maintaining their informational monopoly on the quality of wine." Ayres pointed out that Ashenfelter's predictions have proven to be remarkably accurate, and claimed the wine critics' "predictions now correspond much more closely to [Ashenfelter's] simple equation results."