Кіріспе

Үлкен планеталық эмбрион

Протопланета – протопланеталық диск ішінде пайда болған, ішкі балқуға ұшырап, дифференциацияланған құрылымы бар үлкен планеталық эмбрион. Протопланеталардың шағын планеталардан (планетезимальдардан) пайда болатыны есептеледі. Бұл шағын планеталардың гравитациялық әсерлесуінен орбиталары бұзылып, соқтығысып, бірте-бірте ірі планеталарға қосылып дамиды.

Планеталық гипотеза

Планетазимал – шаң, тас және басқа материалдардан құралған, мөлшері метрден жүздеген километрге дейін жететін дене. Чемберлин-Мултон планетазималдық гипотезасы мен Виктор Сафроновтың теорияларына сәйкес, газ және шаң сияқты материалдардан тұратын протопланеталық диск планеталық жүйенің қалыптасу кезеңінде жұлдыздың айналасында айналады. Мұндай материалдарға гравитацияның әсерінен үлкеніп, олардың кейбіреулері планетазимал мөлшеріне жетеді. Планетазималдық денелердің соқтығысуы нәтижесінде бірнеше жүз ірі планеталық эмбриондар пайда болды деп есептеледі. Жүздеген миллион жылдар бойы олар бір-бірімен соқтығысып, планеталық эмбриондардың планеталарды құрастыру үшін қалай соқтығысқанын білу мүмкін емес, бірақ алғашқы соқтығысулар эмбриондардың бірінші "ұрпағын" азырақ, бірақ ірірек эмбриондардан тұратын екінші ұрпақпен алмастырды деген болжам бар. Бұл эмбриондар өз кезегінде соқтығысып, үшінші, одан да ірі эмбриондардың азырақ ұрпағын құрады. Ақырында, планеталардың құрамын толық аяқтау үшін тек бірнеше эмбрион ғана қалды. Ертедегі протопланеталарда радиоактивті элементтер көп болды, бірақ олардың саны уақыт өте келе радиоактивті ыдырау салдарынан азайды. Радиоактивтілік, соқтығыстар және гравитациялық қысымнан туындаған қызу протопланеталардың бөліктерін планетаға айналғанда ерітеді. Еріген аймақтарда ауыр элементтер ортаға шөгіп, жеңіл элементтер бетке көтеріледі. Бұл процесс планеталық дифференциация деп аталады. Кейбір метеориттердің құрамы кейбір астероидтерде дифференциация болғанын көрсетеді.

Күн жүйесіндегі дәлелдер

Күн жүйесінде планеталық денелердің соқтығысуы бірнеше жүздеген планеталық эмбриондарды құрады деп саналады. Бұл эмбриондар Церера мен Плутонға ұқсас, массасы шамамен 1022-1023 кг, ал диаметрі бірнеше мың километр болатын. Гиганттық соқтығысу гипотезасы бойынша, Ай Күн жүйесінің алғашқы кезеңінде Жермен Теоя деп аталатын гипотетикалық протопланетаның зор соқтығысуынан пайда болған. Ішкі Күн жүйесінде көбінесе бұзылмай сақталған үш протопланета – Церера, Паллас және Веста астероидтері. Психе, басқа бір нысанмен болған күшті соқтығысудан аман қалған болуы мүмкін, нәтижесінде протопланетаның сыртқы, тас қабаттары жойылған. Метис астероидінің де шығу тарихы Психеге ұқсас болуы мүмкін. Лутеция астероидінің де протопланетаға тән қасиеттері бар. Койпер белдеуіндегі кіші планеталар да протопланеталар деп аталады. Жерде темір метеориттер табылғандықтан, астероидтар белдеуінде металл ядролы басқа протопланеталар болған, кейіннен олар бұзылып, осы метеориттердің көзіне айналған деп есептеледі.