DSLAM – телефон станцияларындағы DSL қосылыстарын жылдам цифрлық желіге біріктіретін құрылғы. ATM, Frame Relay, IP протоколдары қолданылады. Жоғары жылдамдықты деректерді жеткізеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
DSL интерфейстерін цифрлық байланыс арнасына қосатын желі құрылғысы. Цифрлық абоненттік желіге қол жеткізу мультиплексі (DSLAM, көбінесе "Ди-Слам" деп айтылады) – телефон станцияларында орналасқан, бірнеше клиенттік DSL интерфейстерін мультиплекстеу әдістерін қолдана отырып, жоғары жылдамдықты цифрлық байланыс арнасына қосатын желі құрылғысы. Оның кабельдік интернет (DOCSIS) әдепкі құрылғысы – кабельдік модемді аяқтау жүйесі.
Network device that connects DSL interfaces to a digital communications channel
A digital subscriber line access multiplexer (DSLAM, often pronounced DEE slam) is a network device, often located in telephone exchanges, that connects multiple customer digital subscriber line (DSL) interfaces to a high speed digital communications channel using multiplexing techniques. Its cable internet (DOCSIS) counterpart is the cable modem termination system.
DSLAM-тің рөлі
DSLAM жабдықтары көптеген модем порттарынан деректерді жинайды және олардың дауыстық және деректік трафигін мультиплекстеу арқылы бір күрделі композиттік "сигналға" біріктіреді. Құрылғының архитектурасы мен орнатуына байланысты DSLAM DSL желілерін асинхронды беру режимі (ATM), фреймдік реле және/немесе Интернет протоколы желісі арқылы агрегаттайды, яғни IP DSLAM пакеттік беру режимі (PTM TC) протоколы стегін пайдаланады. Агрегатталған трафик содан кейін 10 Гбит/с-қа дейін деректерді беру жылдамдығымен желілік қызмет провайдері (NSP) деп аталатын қолжетімді желі (AN) арқылы телекоммуникациялық компанияның магистральдық коммутаторына бағытталады. DSLAM желілік коммутатор сияқты жұмыс істейді, өйткені оның функционалдығы байланыс қабатында орналасқан. Сондықтан, ол бірнеше IP желілері арасындағы трафикті қайта бағыттай алмайды, тек ISP құрылғылары мен соңғы пайдаланушының қосылу нүктелері арасында ғана. DSLAM трафигі кеңжолақты қашықтан қол жеткізу серверіне жіберіледі, онда соңғы пайдаланушы трафигі ISP желісі арқылы Интернетке бағытталады. DSLAM-мен жақсы үйлесетін клиенттік жабдықтар телефондық дауыс және дерек желісінің жетілдірілген сигнализация мүмкіндіктерінен және оның қолдайтын жолақтықты бақылау және компенсациялау қабілеттерінен пайдалана алады. DSLAM телефон станциясында орналасуы мүмкін немесе болмауы мүмкін, сонымен қатар көршілес аудандағы бірнеше дерек және дауыс клиенттеріне қызмет көрсете алады, кейде цифрлық цикл тасымалдағышымен бірге. DSLAM-ды қонақүйлер, демалыс орындары, тұрғын үйлер және жеке телефон станциясын басқаратын басқа да кәсіпорындар пайдаланады. Деректер коммутаторы және мультиплексер болудан басқа, DSLAM сонымен қатар модемдердің үлкен жиынтығы болып табылады. Агрегациялық картадағы әр модем бір абоненттің DSL модемімен байланысады. Традициялық дауыс жолақты модемдер сияқты, DSLAM-нің интеграцияланған DSL модемдері әдетте желіні зерттей алады және деректерді ең жоғары мүмкін жылдамдықпен беру үшін алдыңғы эхолар мен жолақтықты шектейтін басқа факторларды электрондық немесе цифрлық түрде өтеу үшін бейімделеді. Бұл компенсациялау мүмкіндігі "теңдестірілген желі" DSL қосылымдарының жақсы өнімділігін пайдаланады, физикалық тұрғыдан ұқсас қоршалмаған бұрылған жұп (UTP) Ethernet қосылымдарына қарағанда LAN сегменттеріне ұзақ мүмкіндіктер береді, өйткені теңдестірілген желі түрі аппараттық құралдың дұрыс жұмыс істеуі үшін әдетте қажет. Бұл теңдестірілген желілердің номиналды желілік кедерісінің (Оммен өлшенеді, бірақ кедергі мен индуктивтілікті қамтиды) UTP-ге қарағанда сәл төмен болуына байланысты, осылайша "әлсіз" сигналдарды қолдайды (мұндай цифрлық интерфейстерді құруға қажетті қатты күйдегі электроника қымбат). Көптеген ерте DSLAM-дер POTS қызметін ADSL қызметінен бөлу үшін жеке бөлгіш тірегін қажет етті, бірақ жаңа DSLAM-дер бөлгіштері орнатылғандықтан тікелей телефон желілеріне қосылуы мүмкін.
The DSLAM equipment collects the data from its many modem ports and aggregates their voice and data traffic into one complex composite "signal" via multiplexing. Depending on its device architecture and setup, a DSLAM aggregates the DSL lines over its Asynchronous Transfer Mode (ATM), Frame Relay, and/or Internet Protocol network, i. e., an IP DSLAM using Packet Transfer Mode Transmission Convergence (PTM TC) protocol(s) stack. The aggregated traffic is then directed to a telco's backbone switch, via an access network (AN), also called a Network Service Provider (NSP), at up to 10 Gbit/s data rates. The DSLAM acts like a network switch since its functionality is at the link layer. Therefore, it cannot re route traffic between multiple IP networks, only between ISP devices and end user connection points. The DSLAM traffic is switched to a Broadband Remote Access Server where the end user traffic is then routed across the ISP network to the Internet. Customer premises equipment that interfaces well with the DSLAM to which it is connected may take advantage of enhanced telephone voice and data line signaling features and the bandwidth monitoring and compensation capabilities it supports. A DSLAM may or may not be located in the telephone exchange, and may also serve multiple data and voice customers within a neighborhood serving area interface, sometimes in conjunction with a digital loop carrier. DSLAMs are also used by hotels, lodges, residential neighborhoods, and other businesses operating their own private telephone exchange. In addition to being a data switch and multiplexer, a DSLAM is also a large collection of modems. Each modem on the aggregation card communicates with a single subscriber's DSL modem. This modem functionality is integrated into the DSLAM itself instead of being done via individual external devices like 20th century voiceband modems used for dial up internet. Like traditional voice band modems, a DSLAM's integrated DSL modems are usually able to probe the line and to adjust themselves to electronically or digitally compensate for forward echoes and other bandwidth limiting factors in order to move data at the maximum possible connection rate. This compensation capability also takes advantage of the better performance of "balanced line" DSL connections, providing capabilities for LAN segments longer than physically similar unshielded twisted pair (UTP) Ethernet connections, since the balanced line type is generally required for its hardware to function correctly. This is due to the nominal line impedance (measured in Ohms but comprising both resistance and inductance) of balanced lines being somewhat lower than that of UTP, thus supporting 'weaker' signals (however the solid state electronics required to construct such digital interfaces are more costly). Many early DSLAMs required a separate splitter rack to split POTS service from ADSL service, but newer DSLAMs can be connected directly to phone lines as they have built in splitters.
Жабдықтар туралы мәліметтер
Клиенттер DSLAM-ге ADSL модемдері немесе DSL маршрутизаторлары арқылы қосылады, олар PSTN желісіне әдеттегі қалқандалмаған жұпталған телефон сымдары арқылы қосылады. Әр DSLAM-да бірнеше агрегациялық карталар болады, және әрбір картада клиенттердің сызықтары қосылған бірнеше порттар болуы мүмкін. Әдетте, бір DSLAM агрегациялық картасында 24 порт болады, бірақ бұл сан әрбір өндірушіге байланысты өзгеріп отыруы мүмкін. Көбінесе DSLAM телекоммуникациялық деңгейдегі шассиге орналастырылады, олар (номиналды) 48 вольт тұрақты токпен жабдықталады. Сондықтан, DSLAM-ның стандартты жиынтымына қуат түрлендіргіштері, DSLAM шассиі, агрегациялық карталар, кабельдер және жоғары деңгейдегі байланыстар кіруі мүмкін. Алғашқы DSLAM-дердің көптеген түрлерінде ISP (жоғары деңгейдегі) желісінде ATM қолданылған, бұл тәсіл DSL Forum-да стандартталған, ал Gigabit Ethernet қолдауы кейінірек пайда болды. Бүгінде осы DSLAM-дердегі ең көп қолданылатын жоғары деңгейдегі байланыстар Gigabit Ethernet немесе көп гигабиттік оптикалық талшық байланыстары болып табылады.
Customers connect to the DSLAM through ADSL modems or DSL routers, which are connected to the PSTN network via typical unshielded twisted pair telephone lines. Each DSLAM has multiple aggregation cards, and each such card can have multiple ports to which the customers' lines are connected. Typically a single DSLAM aggregation card has 24 ports, but this number can vary with each manufacturer. The most common DSLAMs are housed in a telco grade chassis, which are supplied with (nominal) 48 volts DC. Hence a typical DSLAM setup may contain power converters, DSLAM chassis, aggregation cards, cabling, and upstream links. On the upstream trunk (ISP) side many early DSLAMs used ATM—and this approach was standardized by the DSL Forum—with Gigabit Ethernet support appearing sometime later. Today, the most common upstream links in these DSLAMs use Gigabit Ethernet or multi gigabit fiber optic links.
IP-DSLAM
IP DSLAM – Интернет протоколы бойынша сандық абоненттік желіге қол жеткізу мультиплексоры. Пайдаланушы трафигі көбінесе IP негізінде болады. 20-шы ғасырдың дәстүрлі DSLAM-дары жоғары деңгейдегі ATM маршрутизаторларымен/коммутаторларымен байланыс үшін асинхронды трансфер режимі (ATM) технологиясын қолданды. DSLAM DSL сигналынан ATM сигналдарын ғана шығарып, ATM сигналдарын ATM маршрутизаторларына жіберіп, содан кейін IP трафигін шығарып, оны IP желідегі IP маршрутизаторға жіберетін. Бұл жұмыс бөлінісінің себебі, DSL өзі ATM негізінде құрылған және теориялық тұрғыдан алғанда, осы ATM ағынында IP емес деректерді де тасымалдай алатын еді. Керісінше, IP DSLAM IP трафигін тікелей DSLAM-да өңдеп, IP маршрутизаторға жібереді. IP DSLAM-ның дәстүрлі ATM DSLAM-нан басты артықшылығы – біріктірілген жабдықтың өндірісі мен пайдалануы арзанға түседі және кеңейтілген мүмкіндіктер жиынтығын ұсынады.
IP DSLAM stands for Internet Protocol Digital Subscriber Line Access Multiplexer. User traffic is mostly IP based. Traditional 20th century DSLAMs used Asynchronous Transfer Mode (ATM) technology to connect to upstream ATM routers/switches. The DSLAM simply extracted the ATM signals from the DSL signal, and passed the ATM signal to ATM routers, which then extract the IP traffic and pass it on to an IP router in an IP network. This division of work was thought to be sensible because DSL itself is based on ATM, and could theoretically carry data other than IP in that ATM stream. In contrast, an IP DSLAM extracts the IP traffic in the DSLAM itself and passes it on to an IP router. The advantages of IP DSLAM over a traditional ATM DSLAM are that the merged equipment is less expensive to make and operate and can offer a richer set of features.