Кіріспе

Құстар туысы

Акалаттар (екінші буынға басымдығы бар) – Sheppardia туысына жататын, орташа мөлшерлі жәндіктермен қоректенетін құстар. Бұрын олар тұрғыл құстар тұқымдасы (Turdidae) деп саналған, бірақ қазір көбінесе Ескі әлемнің шырылдақ тұқымдасы (Muscicapidae) құрамына жатқызылады. Туысқа 11 Сахара асты орманды мекендейтін түр кіреді:

Сұр қанатты акалат, Sheppardia polioptera (бұрын Cossypha тұқымдасымен байланысты болған)
Қысқа құйрықты акалат, Sheppardia poensis (S. bocagei-ден бөлінген)
Бокаж акалат, Sheppardia bocagei
Төменгі жазықтық акалат, Sheppardia cyornithopsis
Экваторлық акалат, Sheppardia aequatorialis
Шарп акалат, Sheppardia sharpei
Шығыс жағалау акалат, Sheppardia gunningi
Габела акалат, Sheppardia gabela
Рубехо акалат, Sheppardia aurantiithorax
Усамбара акалат, Sheppardia montana
Иринга акалат, Sheppardia lowei

Таксономия және этимология

Шепардия тұқымдасын 1909 жылы Оңтүстік Африка орнитологы Альвин Карл Хагнер Шығыс жағалау акалаты (Sheppardia gunningi) түрін типтік түр ретінде енгізді. Тұқымның атауы коллекционер және фермер П. А. Шеппардтың құрметіне таңдалды. Африкаға ешқашан бармаған Ричард Боудлер Шарп акалдарды Булу тіліндегі атауымен орман төменгі қабатында кездесетін "әр түрлі" құстармен байланыстырды. Оның Батыс Африкадағы бас коллекционері Джордж Л. Бейтс оларды "Фанг және Булу тілдерінде "Акалат" деп аталатын Turdinus тұқымдасының кішкентай өкілдері" деп сипаттады. Бұл соңғы тұқым Ескі әлемнің сүрегіштер тобын білдіреді, қазіргі уақытта Illadopsis тұқымдасына жақын сүрегіштер ретінде жіктеледі. Дэвид Армитаж Баннерменнің 1930 жылдан 1951 жылға дейін жарық көрген Батыс Африка құстары туралы томдары аймақ үшін маңызды анықтамалық еңбектерге айналды және Трихастома үшін акалат атауын сақтап қалды, ол Illadopsis тұқымдасына жатады. Алайда Райхенов Turdinus batesi түрін Alethe деп жіктеді, ол өз кезегінде Turdidae (тұршақтар және шырылдақтар) тұқымдасына жатты, ал 1938 жылы Джексон мен Склейтер оны нақты Шепардияға жатқызды. Макворт Прайд пен Грант (1953, 1955) және Уильямс (1963–1980 жж.) осы жіктемені сақтап қалды. 1964 жылы бұл атау әлі де екі топты білдіретін ретінде тіркелді, атап айтқанда, Батыс Африкадағы Illadopsis сүрегіштері (Малокоцинкла) және Шығыс Африка әдебиетіндегі Шепардия чаттары, бірақ соңғы тәжірибе қазіргі уақытта басым. Дегенмен, аталған түрлердің дауысы акалдың өлімнің алғы құбылысы екенін көрсететін атауымен толыққандай сәйкес келмейді. Булу және Нтуму халықтары "буфио" және "вуфио" деп атап жүрген акалдың орман әні, олардың пікірінше, олармен қоштасатын жақын туысының өлімін болжайды.