Чарльз Притчард (1808-1893) – британдық астроном, дін қызметкері және білім беру реформаторы. Clapham Grammar School-ды құрған, ғылымды бағдарламаға енгізген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық астроном (1808–1893)
British astronomer (1808–1893)
Чарльз Притчард (29 ақпан 1808 – 28 мамыр 1893) – британдық астроном, дін қызметкері және білім беру реформаторы. Ол 1834 жылы Клафэм грамматикалық мектебін негіздеп, оқу жоспарына ғылымдарды қосты. 1846 жылы шіркеу салынды.
Reverend Charles Pritchard (29 February 1808 – 28 May 1893) was a British astronomer, clergyman, and educational reformer. He founded the Clapham Grammar School in 1834 and included sciences in the curriculum. A chapel was erected in 1846.
Өмірбаян
Ол Шропширдің Альбербери қаласында дүниеге келді, әкесі Уильям Притчард сәтсіз кәсіпкер болған, кейін Лондонға көшіп, онда ол Мерчант Тейлор мектебінде және Поплар академиясында оқыды, мұнда прогрессивті педагог Джон Сток оны оқытты. Притчард кейінірек өз зерттеулерін "физикалық құбылыстарға қатысты жүйелі оқу курсы" деп сипаттады. Он алты жасында ол Кембридж университетінің Сент-Джон колледжіне сизар ретінде қабылданды және 1830 жылы төртінші дәрежеде бітірді. 1832 жылы ол колледжінің мүшесі болып сайланды, ал келесі жылы дін қызметкері болып тағайындалды және Стоквеллдегі жеке мектептің басшысы болды. 1834 жылдан 1862 жылға дейін Клэфэм грамматикалық мектебінің директоры қызметін атқарды. Содан кейін ол Уайт аралындағы Фрешуотерге зейнетке шықты және Корольдік астрономиялық қоғамның істеріне белсенді қатысты, 1862 жылы қоғамның құрметті хатшысы, ал 1866 жылы президенті болды. Осы жылы оның қарындасы Маргарет қайтыс болды. Оның кәсіби астрономдық мансабы 1870 жылы Оксфорд университетінің астрономия профессоры болып сайланғанда басталды. Оның өтініші бойынша университет сыныптарын оқыту және зерттеу мақсатында жақсы экваторлық телескопты салуға шешім қабылдады, бұл жоба Уоррен де ла Рудің Кранфордтағы жеке обсерваториясынан аспаптарды сыйға тартуының нәтижесінде жаңа университет обсерваториясын құруға дейін кеңейді. Де ла Рудің кеңесі бойынша Притчард мансабын Айдың физикалық либрациясын немесе оның осінің бұрылысын анықтаумен бастады. 1882 жылы Притчард жұлдыздық фотометрияны жүйелі түрде зерттеуге кірісті. Ол үшін ол "күнге қарсы фотометр" деп аталатын аспапты қолданды, ол осы аспаппен Солтүстік полюстен шамамен 10° дейінгі ендіктегі 2784 жұлдыздың салыстырмалы жарықтығын өлшеді. Нәтижелері 1885 жылы "Uranometria Nova Oxoniensis" еңбегінде жарияланды және олардың маңыздылығы 1886 жылы оған, профессор Пикерингпен бірге, Корольдік астрономиялық қоғамның алтын медалімен марапатталуымен мойындалды. Содан кейін ол жұлдыздық параллаксты анықтау үшін фотосуретті қолдануды тәжірибеден өткізуді шешті. Әдістің мүмкіндіктерін сынау үшін ол өзінің алғашқы зерттеуі ретінде 61 Cygni жұлдызын таңдады, ал оның нәтижелері бұрын алынған нәтижелермен сәйкес келді, сондықтан ол екінші шамадағы жұлдыздардың параллакстарын жүйелі түрде өлшеді және нәтижелерін Оксфорд университетінің обсерваториясының басылымдарының үшінші және төртінші томдарында жариялады. Кейбір көзге көрінбейтін қателер анықталған параллакстардың сенімділігін төмендеткенімен, бұл жұмыс астрономияға құнды үлес болып саналады, өйткені ол осындай нәзік зерттеулерде фотосуретті қолдану мүмкіндігін көрсетті. Аспанды халықаралық зерттеу ұсынылғанда, оған 25° және 31° солтүстік ендік арасындағы аймақ бөлінді, ал ол қайтыс болған кезде оның жұлдыздарын тіркеуде белгілі бір прогресс жасалған еді. Притчард 1883 жылы Оксфордтың Нью-колледжінің мүшесі, ал 1886 жылы Кембридждің Сент-Джонс колледжінің құрметті мүшесі болды. 1840 жылы ол Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды, ал 1892 жылы фотометрия және жұлдыздық параллакс бойынша жұмысы үшін корольдік медальдардың бірімен марапатталды.
He was born at Alberbury, Shropshire, fourth son of William Pritchard, a failed manufacturer who later moved to London where he attended the Merchant Taylor's School and Poplar Academy where he was taught by John Stock, the progressive educationalist. Pritchard later described his studies as consisting of "a systematic course of instruction relating to physical phenomena". At sixteen he was enrolled as a sizar at St John's College, Cambridge, graduating in 1830 as fourth wrangler. In 1832 he was elected a fellow of his college, and in the following year he was ordained, and became head of a private school at Stockwell. From 1834 to 1862 he was headmaster of Clapham grammar school. He then retired to Freshwater, in the Isle of Wight, and took an active interest in the affairs of the Royal Astronomical Society, of which he became honorary secretary in 1862 and president in 1866. His sister, Margaret died this same year. His career as a professional astronomer began in 1870, when he was elected Savilian professor of astronomy at the University of Oxford. At his request the university decided to build a fine equatorial telescope for the instruction of his class and for purposes of research, a scheme which, as a result of Warren de la Rue's munificent gift of instruments from his private observatory at Cranford, expanded into the establishment of the new university observatory. By De la Rue's advice, Pritchard began his career there with a determination of the physical libration of the moon, or the nutation of its axis. In 1882 Pritchard commenced a systematic study of stellar photometry. For this purpose he employed an instrument known as the "wedge photometer", with which he measured the relative brightness of 2,784 stars between the North Pole and about 10° declination. The results were published in 1885 in his Uranometria Nova Oxoniensis, and their importance was recognized by the bestowal in 1886 upon him, conjointly with Professor Pickering, of the Gold Medal of the Royal Astronomical Society. He then decided to experiment with applying photography to the determination of stellar parallax. With the object of testing the capabilities of the method, he took for his first essay the well known star 61 Cygni, and his results agreed so well with those previously attained that he undertook the systematic measurement of the parallaxes of second magnitude stars, and published the outcome in the third and fourth volumes of the Publications of the Oxford University Observatory. Although some lurking errors impaired the authority of the concluded parallaxes this work ranks as a valuable contribution to astronomy, since it showed the possibility of employing photography in such delicate investigations. When an international survey of the heavens was proposed, the zone between 25° and 31° north declination was allotted to him, and at the time of his death some progress had been made in recording its included stars. Pritchard became a fellow of New College, Oxford, in 1883, and an honorary fellow of St John's College, Cambridge, in 1886. He was elected a fellow of the Royal Society in 1840, and in 1892 was awarded one of the royal medals for his work on photometry and stellar parallax.
Отбасы
Ұлы, сэр Чарльз Брэдли Притчард, Британдық Үндістанда әкімшілік қызметкер болған.
A son, Sir Charles Bradley Pritchard, was an administrator in British India.