Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка саясаткері (1854–1930)
American politician (1854–1930)
Йоханнес "Джон" Линд (25 наурыз 1854 – 18 қыркүйек 1930) – Миннесота штатынан шыққан американдық саясаткер. Ол 1899–1901 жылдары Миннесотаның 14-ші губернаторы қызметін атқарды және төрт мерзімге АҚШ Конгресінде штатты өкілдік етті. Линд Мексика революциясында Президент Вудро Вильсонның өкілі ретінде де маңызды рөл атқарды.
Johannes "John" Lind (March 25, 1854 – September 18, 1930) was an American politician from Minnesota. He served as the 14th Governor of Minnesota from 1899 to 1901 and represented the state in the United States Congress for four terms. Lind also played an important role in the Mexican Revolution as an envoy for President Woodrow Wilson.
Ерте өмір және мансап
Линд 1854 жылдың 25 наурызында Швецияның Смоланд провинциясындағы Кронберг округінің Канна қаласында дүниеге келді. Ол фермер Питер Густав Йонассон мен оның әйелі Катрина Йонасдоттердің ұлы болды. Линд заңгерлік практикасына соншалықты берілгендіктен, оны Конгресске алғаш ұсынған съезде, Линкольн округі сотында клиентіне көмектесу үшін әйелдерге дауыс беру рәсімі аяқталмас бұрын кетіп қалды.
Lind was born on March 25, 1854, in Kånna, Kronoberg County in the Swedish province of Småland. He was born to the farmer Peter Gustaf Jonasson and his wife Katrina Jonasdotter. Lind was so devoted to his law practice that in the very convention that first nominated him to Congress, he left before proceedings had closed to attend to a client in the court down at Lincoln County.
АҚШ өкілі
Линд үлкен оратор болмаған, бірақ оның ерекше артықшылықтары болды. Оның округінде республикашылдардың үстемдігі басым еді, көбінесе екі есеге көп дауыс жинады. Шведтер Линдке де, сондай-ақ Нью-Ульмдегі немістерге де сенімді дауыс берді, бұл оның олармен кең кәсіби байланыстарының арқасында болды. Фермерлер де қорғаныс тарифіндегі байлау жіптеріне салынатын баж салығына наразылық білдірді және орташа тарифтік реформатор ретінде сайланды. Оның ағаштарды баж салығынан босату тізіміне енгізуді қолдауы өз округінде, мемлекеттің солтүстігіндегі ағаш өндіруші аймақтардан гөрі әлдеқайда танымал болды. Ол елдің ормандарының жойылуына алаңдады және ұлттық ағаш шаруашылығы заңын ынталы түрде қолдады, сондай-ақ шетелдік ағаштардың көбірек импорты американдық ағаштарға деген ағаш өндірушілердің құштарлығын азайтады деп үміттенеді. Линд 1887 жылдың 4 наурызынан 1893 жылдың 3 наурызына дейін 50-ші, 51-ші және 52-ші конгресстерде АҚШ Өкілдер палатасында республикашыл ретінде қызмет етті. Палатаның Сауда комитетінің мүшесі ретінде ол Солтүстік-Батыстағы көпір құрылысына қатысты барлық заң жобаларын қарады және монополиялық жеңілдіктерге қарсы тұрды. Өзенді көпірмен кесіп өтуге рұқсат алған әрбір теміржол компаниясы, басқа теміржолдарға тегін пайдалану құқығын қамтамасыз етуі керек еді, оның орнына оларға лайықты өтемақы төленуі керек. Линд өзінің антитрест заң жобасын ұсынды, теміржолдарға «патенттелген» вагондарды тасымалдауға тыйым салды – Standard Oil компаниясы жасаған мұнай вагондары немесе ет өңдеушілер жасаған тоңазытқыш вагондар сияқты, оларды барлық жүк тасымалдаушыларға тең және әділ бағамен ұсыну мүмкін болмаған. Тіпті ол Маккинлидің тарихтағы ең жоғары қорғау тарифін қолдаған кезде де, шағын жүк тасымалдаушылар үшін джут қаптардың бағасын төмендетуге тырысып, байлау жіптері өндірушілеріне берілген қорғаудың жеті жүз пайызға өсуіне қарсы күресте көзге түсті. 1890 жылы Фермерлер одағы Миннесота штатындағы басқа республикалық конгрессмендерді жеңіп жатқанда, Линд қайта сайлауға қарсы тұрды. Линд Палатада қалуды жалғастырмауды шешті. Оның заңдық тәжірибесі ескере алмады, және тәуелсіз қаражаты болмағандықтан, ол Елу Екінші Конгресс соңында зейнеткерлікке шығу туралы хабарлауды дұрыс деп тапты.
Lind was no great orator, but he had special advantages. His district was Republican, generally by a two to one margin. The Swedish vote was dependably in favor of Lind, as well, and so were the Germans in New Ulm, thanks to his wide professional acquaintanceship with them. Farmers also resented the duty on binding twine in the protective tariff, and ran as a moderate tariff revisionist. His support for placing lumber on the duty free list was far more popular within his district than in the lumber producing regions in the north of the state. Concerned over the destruction of the nation's forests and a strong supporter for the national timber culture law, he hoped that a larger importation of foreign lumber would slacken the timber companies' appetite for American trees. Lind served as a Republican in the United States House of Representatives from March 4, 1887, to March 3, 1893, in the 50th, 51st, and 52nd congresses. As a member of the House Commerce Committee, he handled all the bills dealing with bridge construction in the Northwest and stood fast against monopoly privileges. Any railroad company authorized to span a river would have to guarantee free use by every other railroad, in return for reasonable compensation. Lind offered an anti trust bill of his own, forbidding railroads from carrying any of the so called patent cars—those like the oil cars that Standard Oil built, or the refrigerator cars that the meat packers designed—that could not be furnished to all shippers at equal and fair rates. Even when he supported the McKinley protective tariff, the highest in history, he made himself conspicuous trying to cut the rates on jute bagging for small shippers and in his fight against a seven hundred percent hike in the protection given to binding twine manufacturers. In 1890, when the Farmers' Alliances were defeating other Minnesota Republican congressmen, Lind survived re election challenges. Lind chose not to continue in the House. His law practice had been neglected, and, with no independent means, he found it better to announce his retirement at the end of the Fifty Second Congress.
Миннесотаның губернаторы
Линд 1898 жылы испан-американ соғысында қызмет етті. Линд сонымен қатар 1903 жылдың 4 наурызынан 1905 жылдың 3 наурызына дейін АҚШ Өкілдер палатасында демократ ретінде қызмет етті. Ол Миннесота губернаторы болып сайланғанда, соңғы қырық жылда бұл лауазымды атқарган алғашқы республикашыл емес адам болды. Линд толығымен саясаттан шеттемеді, 1892 жылы губернаторлыққа республикалық партияның үміткері ретінде қарастырылды, бірақ айқын қызығушылық танытпады. Бірақ төрт жыл өткен соң ол демократ ретінде губернаторлыққа кандидат болды. Ол сайлауда жеңіліске ұшырады, бірақ Миннесота республикашылдардың бекінгісі болып қала берді. 1898 жылы Линд қайтадан кандидат болып, популистер мен күміс республикашылардың қолдауымен сайланды. Ол 1899 жылдың 2 қаңтарынан 1901 жылдың 7 қаңтарына дейін Миннесотаның 14-ші губернаторы болып қызмет етті.
Lind served in the Spanish–American War in 1898. Lind also served in the United States House of Representatives from March 4, 1903, to March 3, 1905, as a Democrat. When he was elected Governor of Minnesota, he was the first non Republican to hold that office in forty years. Lind did not withdraw from politics entirely, and was considered for the Republican nomination for governor in 1892, but was conspicuously uninterested. Four years later, however, he ran for governor as a Democrat. He lost but Minnesota remained a firmly Republican state. In 1898, Lind ran again and was elected with the endorsement of the Populists and Silver Republicans. He served as the 14th Governor of Minnesota from January 2, 1899, to January 7, 1901.
Мексика революциясы
1913 жылдың 4 наурызында Франсиско И. Мадеро мен Хосе Мария Пино Суарес Мексика президенттерінің 22 ақпандағы қазасынан кейін Вудро Вильсон АҚШ президенті болып ант берді. Көп ұзамай АҚШ елшісі Генри Лэйн Уилсонның осы құйрыққа қатысы бар екені анықталды. Генерал Викториано Уэрта енді Мексика президенті болды, ал Вильсон мен Мемлекеттік хатшы Уильям Дженнингс Брайан Линдті Мексика істері жөніндегі өкіл ретінде дереу Мексикаға жіберді. Линдтің Мексикада қаржылық мүдделері болды және ол АҚШ-тың басқа жер иелерімен ұзақ жылдар бойы байланыста болды. Линд Уэртаны жедел сайлау өткізуге және өзі кандидат болмауға көндіруге тырысты, бірақ Уэрта бас тартты. Линд "талаптар орындалмаған жағдайда АҚШ әскери араласуымен қорқытты", бірақ Уэрта шеттетілсе Мексикаға американдық қарыз беруге уәде берді. Уэрта режиміне қарсы көтерілістер басталғанда, Линд ірі жер иесі және Коауиланың бұрынғы губернаторы Венустиано Каррансаны және оның конституционалистік фракциясын көтерілістегі радикалды топтарға, әсіресе Конституциялық армия генералы Панчо Виллаға қарсы қолдады.
On March 4, 1913, Woodrow Wilson was sworn in as President of the United States briefly after the February 22 assassination of Mexican President Francisco I. Madero and Vice President José María Pino Suárez. It soon became clear that U. S. Ambassador Henry Lane Wilson was complicit in the plot. General Victoriano Huerta was now president of Mexico, and Wilson and Secretary of State William Jennings Bryan immediately sent Lind to Mexico as Envoy for Mexican Affairs. Lind had financial interests in Mexico and had long standing ties with other U. S. landholders. Lind attempted to persuade Huerta to call prompt elections and not stand as a candidate in them, but Huerta refused. Lind "threatened a military intervention by the United States in case the demands were rejected," but promised an American loan to Mexico if Huerta stepped aside. When rebellions broke against the Huerta regime, Lind backed Venustiano Carranza, a large landowner and former Governor of Coahuila, and his Constitutionalist faction against more radical elements in the rebellion, mainly Constitutionalist Army general Pancho Villa.
Жеке өмір
1879 жылы ол Элис А. Шепардқа үйленді. Линдтің мізгілді ашуға ұшырауымен белгілі болған. 1901 жылдың 17 қаңтарында "Мус Лейк (Миннесота) Стар" газетінің бірінші бетінде жарияланған мақалада былай делінген: "Бұрынғы губернатор Джон Линд өткен бейсенбіде губернаторлық қызметтен босатылып, Сент-Пол қаласындағы «Диспетчер» кеңсесіне барып, редактор Блэкке тиісті жаза берді. Бір қолы жоқ адам үшін Джон Линд кейде қатты соққылар жасауға қабілетті".
In 1879 he married Alice A. Shepard. Lind was known for having a temper. According to an article on the front page of the Moose Lake (Minnesota) Star on January 17, 1901: "Ex governor John Lind after having freed himself from the duties of the governor last Thursday walked down to the Dispatch office in St. Paul and administered to Editor Black a well deserved licking. For a one armed man, John Lind can make some telling blows once in a while."
Өлім
1930 жылы 18 қыркүйекте Миннеаполис, Миннесота штатында дүниеден озды.
He passed away on September 18, 1930 in Minneapolis, Minnesota.