Jethro Tull тобының 1995 ж. шыққан «Roots to Branches» альбомы – прогрессив рок, фолк, джаз, араб және үнді музыкасының бірегей қосындысы. Иэн Андерсонның туындысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Roots to Branches – 1995 жылдың қыркүйегінде шыққан британдық Jethro Tull тобының 19-шы студиялық альбомы. Ол Туллдың 1970-ші жылдардағы классикалық прогрессивті рок және фолк-рок тамырларымен қатар, джаз, араб және үнді музыкасының ықпалын да камтиды. Барлық әндерді Иан Андерсон жазды және оларды өз үй студиясында жаздырды. Бұл Дейв Пеггтің бас гитарада ойнаған соңғы Tull альбомы, ал клавишашы Эндрю Гиддингс ресми топ мүшесі ретінде алғаш рет қатысқан альбом, бірақ ол бұрын Catfish Rising (1991) альбомының жазбасына сессиялық музыкант ретінде үлес қосқан болатын. Осының нәтижесінде, альбомда Jethro Tull тарихындағы ең ұзақ қызмет еткен бес мүшесі бірге ойнайды. Бұл сонымен қатар Chrysalis Records лейблы арқылы шығарылған соңғы Tull альбомы болды. Альбомның жаңадан өңделген (ремастерингтелген) нұсқасы 2007 жылдың қаңтарында жарық көрді.
Roots to Branches is the 19th studio album by the British band Jethro Tull released in September 1995. It carries characteristics of Tull's classic 1970s progressive rock and folk rock roots alongside jazz and Arabic and Indian influences. All songs were written by Ian Anderson and recorded at his home studio. This is the last Tull album to feature Dave Pegg on the bass, and the first to feature keyboardist Andrew Giddings as an official band member, although he had contributed to Catfish Rising (1991) on a sessional basis. As a result, the album notably features the five longest serving members to date in Jethro Tull’s history. It was also the final Tull album to be released through long time label Chrysalis Records. A remastered edition of the album was released in January 2007.
Өндіріс және музыкалық стиль
Бұл альбомның кейбір жақтары Иан Андерсонның Үндістанға жасаған сапарымен байланысты. S. A. Allen, топ тарихында осы альбомды "Ағаштан шыққан үнді әндері" деп атайды, бірақ бұл сипаттама кейбір жайттарды толық қамтымайды. Roots to Branches туралы Иан Андерсон: "Roots To Branches-ті Stand Up альбомының 90-шы жылдардағы нұсқасы деп есептеймін, себебі ол Jethro Tull тобының маңызды элементтерін көрсетеді: көптеген флейта үні, рифтік гитаралар және блюз бен классикалық музыкадан бастап, шығыс мотивтеріне дейін әртүрлі ықпалдар бар, бұлардың бәрі Stand Up альбомында да естілген" деді. Дегенмен, Андерсон былай қосты: "Менің көңілімді қалдыратыны – оны 70-ші жылдарға тым ұқсас етіп шығарғаным. Мен альбомды студиялық емес, тікелей орындалғандай етуге тырыстым. Бірақ қазір ойлап қарасам, оның дыбыстық әртүрлілігі артық болған".
In some way, this album was much derived from the visit Ian Anderson made to India. S. A. Allen, in a history of the band, somewhat reductively describes the album as an "Indian Songs from the Wood." About Roots to Branches, Ian Anderson said: "I see Roots To Branches as the 90s version of Stand Up, because it has a lot of the things that I feel represented the key elements of Jethro Tull: there's lots of flute, lots of riffy guitars and quite a broad palette of influences, from the blues and classical to the Eastern motifs that were apparent on Stand Up ". On the other hand, Anderson also added that "the only thing about it that lets me down is that I made it sound a little too Seventies. I deliberately made the album sound like it was in the context of a live performance, rather than have it sound too 'studio.' But looking back on it, I think it should have been a bit more varied".
Сыни қабылдау
AllMusic басылымы әсері шешіксіз, бірақ оң пікір білдірді: "Мұндағы барлық әндер Туллдың жақындағы альбомдарына қарағанда көбірек жеделдік сезімін береді, ал кейбіреулері тіпті есте қаларлық мелодияға ие [ ] Андерсоннің флейтасы кейде көтеріліп кетеді, Мартин Баррдың гитарасы үзілістерде әлі де қайғылы үн шығарады, ал Доан Перри (добыл), Дейв Пегг (бас) және Стив Бейли (бас) лайықты ырғақ тобын құрайды. Catfish Rising сияқты күшті емес, бірақ Heavy Horses-тен кейін шыққандардың ішінде жақсырақ."
AllMusic made an unimpressed but positive review: "All of the songs here have more of a mood of urgency than some of Tull's then recent albums, and a few even have memorable melodies [ ] Anderson's flute occasionally takes flight, Martin Barre's guitar still wails on the breaks, and Doane Perry (drums), Dave Pegg (bass), and Steve Bailey (bass) make up a decent rhythm section. Not nearly as strong as Catfish Rising, but better than anything else since Heavy Horses".
Диаграммалар
Альбом алдыңғы альбомына қарағанда аз сатылды, АҚШ Billboard чарттарында тек 114-орынға жетті, бірақ Ұлыбритания альбомдар чартында 20-орынды иеленді.
The album sold less than the predecessor, reaching only No. 114 on the US Billboard Charts, but achieving No. 20 on the UK Albums Chart.