Буэнос-Айрес провинциясы – Аргентинаның ең ірі және халық саны көп провинциясы. Ла-Плата қаласы астана. Географиясы, тарихы және астанасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аргентина провинциясы
провинция
Province of Argentina
the province
Буэнос-Айрес, ресми түрде Буэнос-Айрес провинциясы, Аргентинаның ең ірі және ең көп халқы бар провинциясы. Оның атауы ел астанасы Буэнос-Айрес қаласынан алынған, бұл қала бір кезде провинцияның бөлігі болған және 1880 жылы федералдық статус алғанға дейін провинцияның астанасы болған. Содан бері, бірдей атауға ие болғанына қарамастан, провинцияға Буэнос-Айрес қаласы кірмейді, бірақ Үлкен Буэнос-Айрес агломерациясының барлық басқа бөліктерін қамтиды. Провинцияның астанасы – 1882 жылы құрылған Ла-Плата қаласы. Ол солтүстік-шығыста Энтре-Риос, солтүстікте Санта-Фе, солтүстік-батыста Кордова, батыста Ла-Пампа, оңтүстік және батыста Рио-Негро провинцияларымен және солтүстік-шығыста Буэнос-Айрес автономды қаласымен шектеседі. Уругвай Рио-де-ла-Плата арқылы солтүстік-шығыста орналасқан, ал екеуі де шығыста Атлант мұхитының жағалауында жатыр. Провинцияның көбісі Пампас географиялық аймағының құрамына кіреді, ал оңтүстік шекаралық бөлігі Патагония аймағының бөлігі саналады. Провинцияның халқы шамамен 17,5 миллион адамды құрайды, бұл Аргентинаның жалпы халқының 38 пайызын білдіреді. Провинцияның ауданы – 347 144 км², бұл Аргентинаның жалпы ауданының шамамен 11 пайызын құрайды және оны елдің ең ірі провинциясы етеді.
Buenos Aires, officially the Buenos Aires Province, is the largest and most populous Argentine province. It takes its name from the city of Buenos Aires, the capital of the country, which used to be part of the province and the province's capital until it was federalized in 1880. Since then, in spite of bearing the same name, the province does not include Buenos Aires city, though it does include all other parts of the Greater Buenos Aires metropolitan area. The capital of the province is the city of La Plata, founded in 1882. It is bordered by the provinces of Entre Ríos to the northeast, Santa Fe to the north, Córdoba to the northwest, La Pampa to the west, Río Negro to the south and west and the Autonomous City of Buenos Aires to the northeast. Uruguay is just across the Rio de la Plata to the northeast, and both are on the coast of the Atlantic Ocean to the east. Almost the entire province is part of the Pampas geographical region, with the extreme south often considered part of the Patagonia region. The province has a population of about 17.5 million people, which is 38% of Argentina's total population. The province covers an area of , which is about 11% of Argentina's total area and makes it the country's largest province.
Тарих
XVI ғасырда испан отарлауына дейін провинцияның тұрғындары Шарруа және Керенди сияқты байырғы халықтар болды. Олардың мәдениеті келесі 350 жылдың ішінде жоғалып кетті. Олар еуразиялық обаға ұшырады, оннан аза ғана адам аман қалды. Аман қалғандар басқа тайпаларға қосылды немесе көбінесе Аргентинаның еуропалық көші-қонына сіңіп кетті. Педро де Мендоса 1536 жылы Санта-Мария-дель-Буэн-Айре қаласын құрды. Байырғы халықтармен алғашқы қарым-қатынас бейбіт болғанымен, жақын арада шиеленістің тууына әкелді. Қала 1541 жылы эвакуацияланды. Хуан де Гарай 1580 жылы Сантисима Тринидад и Пуэрто Санта Мария де Лос-Буэнос-Айрес деп аталып, елді мекенді қайта құрды. Байырғы халықтармен үздіксіз қақтығыстар кезінде мал шаруашылығы Буэнос-Айрестен бастау алды, оның порты аймақтың экономикасының орталығы болды. XVIII ғасырдың соңында Рио-де-ла-Плата Вице-корольдігі құрылғаннан кейін, ет, тері және олардан алынатын өнімдерді Буэнос-Айрес порты арқылы экспорттау аймақтың экономикалық дамуының негізін құрады. Иезуиттер испан конкистадорлары әкелген еуропалық мәдениетке байырғы халықтарды бейбіт түрде сіңіруге тырысты, бірақ бұл сәтсіз аяқталды. 18 ғасырдың соңында Саладо өзені екі өркениеттің арасындағы шекараға айналды, жиі болатын шабуылдарға (байырғы халықтардың шекаралық елді мекендерге жасаған шабуылдарына) қарамастан, белгілі бір тепе-теңдік орнатылды. Бұл жағдай 1879 жылы "Шөлді жаулап алу" (Conquista del Desierto) кезінде аяқталды, онда байырғы халықтар дерлік толығымен қырылды. 1816 жылы Испаниядан тәуелсіздік алғаннан кейін, Буэнос-Айрес қаласы мен провинциясы басқа провинциялармен аралықтағы Аргентина азаматтық соғысының ошағына айналды. 1831 жылы губернатор Хуан Мануэль де Росас қол қойған Федералдық келісім Аргентина Конфедерациясын құруға және оның биліктің толық көлемін алуына әкелді, бұл шайқас бірлігін қамтамасыз етті. Буэнос-Айрес ықпалына қатысты федералистер мен унитариандар арасындағы және Буэнос-Айрес портына қатысты (сол кездегі мемлекеттік кірістердің негізгі көзі) даулар мерзімді қақтығыстарға себеп болды. Провинция 1852 жылдың 11 қыркүйегінде Боэнос-Айрес штаты ретінде тәуелсіздік алды. 1859 жылғы Сан-Хосе-де-Флорес келісімінде қол жеткізілген жеңілдіктер және Павон шайқасындағы жеңіс 1861 жылдың 17 желтоқсанында Аргентина Республикасына қайта қосылуына әкелді. 1880 жылға дейін Буэнос-Айрес қаласы ресми түрде федерацияланған және осылайша әкімшілік жағынан провинциядан бөлінгенге дейін ұлттық қақтығыстар толығымен тоқтаған жоқ. Ла-Плата 1882 жылы губернатор Дардо Роша провинцияның астанасы болу мақсатымен құрды. Миллиард долларға жуық британдық инвестициялар және ұлттық деңгейдегі даму, білім беру және көші-қон саясаты экономиканың қарқынды өсуіне ықпал етті. Еуропалық көші-қон және денсаулық сақтаудың жақсаруына байланысты провинцияның халқы, Аргентина халқы сияқты, 1895 жылы бір миллионға жуық екі есеге өсті, ал 1914 жылы тағы екі есеге көбейді. 1914 жылға қарай провинцияның барлық қалалары мен ауылдары теміржол желілерімен байланыстырылды; көптегендері жаңа теміржол станцияларының айналасында дамыды. Бұл үдемелді даму дәуірі 1929 жылғы Уолл-стрит құлауымен тоқтатылды, бұл тауар бағасының күрт төмендеуіне (Аргентина экспортының 99% -ы ауылшаруашылық өнімдері) және елдер арасындағы инвестициялық қаражат ағынының тоқтауына әкелді. Жаңа Конкорданс және Перон үкіметтері Буэнос-Айрес провинциясында бөгеттер, электр станциялары, су құбырлары, асфальтталған жолдар, муниципалдық ғимараттар және (әсіресе Перонның 1946-1955 жылдардағы қызметі кезінде) мектептер, клиникалар және ірі аймақтық ауруханалар арқылы көрінетін амбициялық несие беру және қоғамдық жұмыстар бағдарламаларын қаржылады. 1930 жылдан кейін провинцияның халқы Буэнос-Айрес қаласының маңындағы аудандарда пропорционалды түрде тез өсе бастады. Бұл қала маңындағы аудандар 1960 жылы провинцияның 7 миллион халқының 4 миллионына жетті. Олардың шамамен бір миллионы провинцияның бұл мәселені шешуге жасаған (кейде тиімсіз) күш-жігеріне қарамастан, судың нашар сапасымен өмір сүруде.
The inhabitants of the province before the 16th century advent of Spanish colonization were aboriginal peoples such as the Charrúas and the Querandíes. Their culture was lost over the next 350 years. They were subjected to Eurasian plagues from which few survived. The survivors joined other tribes or have been mostly absorbed by Argentina's European immigration. Pedro de Mendoza founded Santa María del Buen Ayre in 1536. Even though the first contact with the aboriginals was peaceful, it soon became hostile. The city was evacuated in 1541. Juan de Garay re founded the settlement in 1580 as Santísima Trinidad y Puerto Santa María de Los Buenos Aires. Amidst ongoing conflict with the aboriginals, the cattle farms extended from Buenos Aires, whose port was always the center of the economy of the territory. Following the creation of the Viceroyalty of the Río de la Plata at the end of the 18th century, the export of meat, leather and their derivatives through the port of Buenos Aires was the basis of the economic development of the region. Jesuits unsuccessfully tried to peacefully assimilate the aboriginals into the European culture brought by the Spanish conquistadores. A certain balance was found at the end of the 18th century when the Salado River became the limit between both civilizations, despite frequent malones (aboriginal attacks on border settlements). The end to this situation came in 1879 with the Conquest of the Desert (Conquista del Desierto) in which the aboriginals were almost completely exterminated. After the independence from Spain in 1816, the city and province of Buenos Aires became the focus of an intermittent Argentine Civil War with other provinces. A Federal Pact secured by Governor Juan Manuel de Rosas in 1831 led to the establishment of the Argentine Confederation and to his gaining the sum of public power, which provided a tenuous unity. Ongoing disputes regarding the influence of Buenos Aires, between Federalists and Unitarians, and over the Port of Buenos Aires (the prime source of public revenue at the time) fueled periodic hostilities. The province was declared independent on 11 September 1852, as the State of Buenos Aires. Concessions gained in 1859 Pact of San José de Flores and a victory at the Battle of Pavón led to its reincorporation into the Argentine Republic on 17 December 1861. Intermittent conflicts with the nation did not truly cease until 1880, when the city of Buenos Aires was formally federalized and, thus, administratively separated from the province. La Plata was founded in 1882 by Governor Dardo Rocha for the purpose of becoming the provincial capital. The equivalent of a billion (1880s) dollars of British investment and pro development, education and immigration policies pursued at the national level subsequently spurred dramatic economic growth. Driven by European immigration and improved health, the province's population, like Argentina's, nearly doubled to one million by 1895 and doubled again by 1914. Rail lines connected nearly every town and hamlet in the province by 1914; many developed around the new railway stations. This era of accelerated development was cut short by the Wall Street Crash of 1929, which caused a sharp drop in commodity prices (99% of Argentine exports were agricultural) and led to a halt in the flow of investment funds between nations. The new Concordance and Perón governments funded ambitious lending and public works programs, visible in Buenos Aires Province through the panoply of levees, power plants, water works, paved roads, municipal buildings, and (particularly during Perón's 1946 55 tenure) schools, clinics and massive regional hospitals. The province's population, after 1930, began to grow disproportionately quickly in the suburban areas of Buenos Aires. These suburbs had grown to include 4 million out of the province's total 7 million people in 1960. Of these, about a million still live with seriously compromised water quality, despite the province's (sometimes counterproductive) efforts to remedy the issue.
Қазіргі заманғы тарих
2013 жылдың сәуір айында Буэнос-Айрес провинциясының солтүстік-шығыс бөлігі, әсіресе оның астанасы Ла-Плата, кем дегенде 89 адамның өмірін қиған бірнеше кенеттен келген су тасқынына тап болды. Рауль Альфонсин президент болған кезде, 1983 жылы Радикалды азаматтық одақтың өкілі Алехандро Армендарис губернатор болып сайланды. Альфонсин 1987 жылғы аралық сайлауда жеңіліске ұшырады, бұл Антонио Кафиероның жеңісіне жол ашты. Сол кезден бастап 2015 жылға дейін барлық губернаторлар перонистер болды. Провинцияның жоғары халық саны Аргентина саясатында оның маңызды рөл атқаруын қамтамасыз етеді. Карлос Менем президенті және Эдуардо Дуальде губернаторы екі мерзімге билік еткен кезде, олардың арасындағы бәсекелестік 90-шы жылдардағы Аргентина саясатына басымдық берді. Президент Кристина Фернандес де Киршнер мен губернатор Даниэль Сциоли арасында да осыған ұқсас жағдай болды. Республикалық ұсыныстан Мария Эухения Видал 2015 жылғы сайлауда жеңіске жетіп, провинцияның тұңғыш әйел губернаторы атанды.
In April 2013, the northeastern section of Buenos Aires Province, particularly its capital, La Plata, experienced several flash floods that claimed the lives of at least 89 people. Alejandro Armendáriz, of the Radical Civic Union, was elected governor in 1983, when Raúl Alfonsín became president. Alfonsín lost the 1987 midterm elections, leading to the victory of Antonio Cafiero. From then to 2015, all governors have been Peronists. The high population of the province makes it highly influential in Argentine politics. With both ruling for two terms, the rivalry of the president Carlos Menem and governor Eduardo Duhalde dominated the Argentine politics during the nineties. A similar case took place with the president Cristina Fernández de Kirchner and governor Daniel Scioli. María Eugenia Vidal, from Republican Proposal, won the 2015 elections, and became the first female governor of the province.
Палеонтология
2021 жылдың ақпан айында палеонтолог Николас Чименто басқаратын зерттеушілер Аргентина Табиғи ғылымдар мұражайынан Буэнос-Айрес провинциясының Сан-Эдуардо-дель-Мар маңында алып жер асты жануары Мегатериумның жақсы сақталған қазба бас сүйегін тапқандарын жариялады. Палеонтологтардың мәліметінше, бұл қазба жас жануарға тиесілі және шамамен 3,58 миллион жыл бұрынғы кезеңге жатады.
In February 2021, researchers led by paleontologist Nicolás Chimento of the Museo Argentino de Ciencias Naturales announced the discovery of a well preserved fossilized skull of the giant ground sloth Megatherium near San Eduardo del Mar, Province of Buenos Aires. According to paleontologists, the fossil belonged to a juvenile and dated back approximately 3.58 million years.
Үкімет
Облыстық үкімет үш тармаққа бөлінеді: атқарушы билік, оны халық сайлаған губернатор басқарады және ол кабинет мүшелерін тағайындайды; заң шығарушы билік (Заң шығарушы жиналыспен бейнеленеді, ол Депутаттар палатасы мен Сенатқа бөлінген); және сот билігі, оны Жоғарғы Сот басқарады. Буэнос-Айрес провинциясының Конституциясы провинцияның негізгі заңы болып табылады. Аргентинада ең маңызды құқық қорғау мекемесі – Аргентина Федералдық Полициясы, бірақ провинцияның қауіпсіздігін Буэнос-Айрес провинциялық полициясы қамтамасыз етеді.
The provincial government is divided into three branches: the executive, headed by a popularly elected governor, who appoints the cabinet; the legislative (represented by the Legislature, which is split into the Chamber of Deputies and the Senate); and the judiciary, headed by the Supreme Court. The Constitution of Buenos Aires Province forms the formal law of the province. In Argentina, the most important law enforcement organization is the Argentine Federal Police, but the province is policed by its own Buenos Aires Provincial Police.
География
Буэнос-Айрес провинциясы Италиядан сәл үлкен. Ландшафты көбінесе жазық, екі төменгі тау жотасы бар: Сиерра-де-ла-Вентана (Баия-Бланканың жанында) және Сиерра-де-Тандил (Тандил). Ең биік нүктесі - Серро Трес Пикос (теңіз деңгейінен метр; ) және ең ұзын өзен - Рио Саладо (шақырым). Пампаның бір бөлігі ретінде провинцияның климаты мұхиттың күшті әсеріне тап болады, ыстық жаздар мен қоңыржай қыстарға ие. Ауаның ылғалдылығы жоғары, жауын-шашын мол және жыл бойына біркелкі таралады. Батыс және оңтүстік-батыс аймақтары құрғақ, және жартылай шөлейтті Пампа экологиялық аймағының құрамына кіреді. Провинцияның оңтүстік бөлігі жиі Патагония аймағының сипаттамаларына қосылады.
Buenos Aires Province, at , is slightly bigger than Italy. The landscape is mainly flat, with two low mountain ranges: Sierra de la Ventana (near Bahía Blanca) and Sierra de Tandil (Tandil). The highest point is Cerro Tres Picos ( amsl; ) and the longest river is Río Salado ( long). As part of The Pampas, the weather of the province is strongly influenced by the ocean, with hot summers and temperate winters. Humidity is high and precipitation is abundant and distributed over the year. The Western and Southwestern regions are drier and are part of the Semi arid Pampas ecoregion. The southernmost part of the province is often included in definitions of the Patagonia region.
Климат
Буэнос-Айрес провинциясының климаты адам қызметі үшін өте қолайлы: ол төрт айқын маусыммен және көптеген аймақтарда сенімді жауын-шашынмен сипатталады. Провинцияны төрт негізгі климаттық аймаққа бөлуге болады: оңтүстік-батыс, құрғақ аймақ; салқын Атлант аймағы; солтүстік және шығыс ылғалды аймақ және ең жылы, ылғалды климаты бар Дельта аймағы. Солтүстік аймақта күндері жылы, ылғалды жаз, түндері арасында, жағымды күз, суық, құрғақ қыс, күндері арасында, түндері арасында, желді, өзгермелі көктемдері болады. Жылу толқындары температураны 38 °C (100 °F) жоғарылатуы мүмкін, бірақ олар көбінесе ұзаққа созылмайды, себебі суық фронттар күркіреген дауылдар мен салқын күндерді әкеледі, түнгі температура көбінесе 12 °C (54 °F) дейін төмендейді. Қысқы суық толқындар күнді шамамен 8 °C (46 °F), ал ең төменгі температура 4 °C (25 °F) төмен, ал кейде 8 °C (18 °F) дейін төмендейді. Қар жауу сирек кездеседі, бірақ бұрын бірнеше рет жиналған. Жылдық жауын-шашын мөлшері арасында. Дельта аймағы, әсіресе түнде, судың болуы және солтүстік орналасуына байланысты сәл жылырақ. Жазғы түндер ылғалдырақ, ал қыстар ылғалды және тұманды болуы мүмкін, көптеген түндері мұзды болуы мүмкін, бірақ температура көбінесе 4 °C (25 °F) төмен түспейді, ал соңғы ғасырда қар тек екі рет жауған. Жыл бойы жауын-шашын мөлшері арасында өзгереді. Буэнос-Айрес қаласы провинцияның солтүстік бөлігіне ұқсас климатпен қоршалған, бірақ қаланың өзі Дельта климатына көбірек ұқсайды, мұз аз болады. Оңтүстік-батыс аймағы ең құрғақ аймақ болып табылады және температурада айқын айырмашылықтар байқалады. Жаз көбінесе ыстық болады, арасында, бірақ түндері әдетте ыңғайлы. Мұз наурыз айында пайда болуы мүмкін, бірақ көбінесе сәуірде басталады. Қыс салқын және құрғақ, күндері арасында, түндері арасында. Мұз көбінесе күнделікті болады, температура 6 °C (21 °F) төмен емес, ал кейбір аймақтарда 12 °C (10 °F) дейін төмендейді. Қар жаууы кейде болады, бірақ жинақталу көбінесе аз. Жалпы жауын-шашын мөлшері арасында. Атлант аймағында ауа райы өте қолайлы: мұхит суық (жазғы маусымда ) және теңіз желдері көбінесе жаздың ортасына дейін салқын ауа райын әкеледі. Ең ыстық айлар орташа температурасы , түндері арасында, ыстық ішкі аймақтың тұрғындарына керемет жеңілдік береді. Күз көбінесе жаңбырлы, ал қыстар желді және суық болуы мүмкін: орташа температурасы , түндері 7 °C (45 °F) шамасындағы тұрақты температурамен ұзақ жауын-шашынды ауа райы болуы мүмкін. Мұз жиі кездеседі, бірақ температура көбінесе 5 °C (23 °F) төмен түспейді, кейде қар жауады, бірақ жинақталу бірнеше жылда бір рет болады. Жылдық жауын-шашын мөлшері арасында. Сиерра де ла Вентана (ке дейін) ауа райы салқын, әсіресе түнде. Провинцияның географиясы батыс Памперо желдерімен кесіледі. Оңтүстік Судестада дауылдар мен температураның төмендеуі болады, ең танымал Санта-Роза дауылдары, жыл сайын 30 тамызда болады.
The climate of the province of Buenos Aires is extremely benign for human activities: it is temperate, with four marked seasons and reliable rainfall on most regions. The province can be divided into four main climatic regions: the southwestern, drier region; the cool Atlantic region; the northern and eastern humid region, and the Delta region, with the warmest, wettest climate. The northern region has warm, humid summers, with days between and nights between , pleasant falls, cool, drier winters with highs between and nights between , and windy, variable springs. Heat waves may bring days with temperatures over 38 °C (100 °F), but these do not usually last very long, as cold fronts bring thunderstorms and cooler days, with night temperatures often falling down to 12 °C (54 °F). Winter cold waves may bring days with highs about 8 °C (46 °F), and lows below 4 °C (25 °F), with extremes down to 8 °C (18 °F). Snow is uncommon, but there have been accumulations on several occasions in the past. Precipitation ranges from per year. The Delta region is slightly warmer, especially at night, due to the presence of water and the northerly location. Summer nights tend to be stickier, and winters can be damp and foggy, with most nights between Frost is still to be expected, but temperatures will almost never fall below 4 °C (25 °F), and snow has fallen only twice in the last century. Precipitation ranges from and falls throughout the year. The city of Buenos Aires is surrounded by a climate similar to the northern part of the province, but the city itself resembles more the Delta climate, with less frost. The southwestern region is the driest region, and it experiences a more marked differences in temperatures. Summers are often hot, between , but nights are usually comfortable Thunderstorms are less frequent but can be very violent in nature. Frost can make an appearance as early as March, but usually first comes in April. Winters are cool and dry, with days between and nights between Frost occurs on an almost daily basis, with temperatures below 6 °C (21 °F) not uncommon, and down to 12 °C (10 °F) recorded in some areas. Snowfall may occur every once in a while, but accumulations are usually small. Total precipitation ranges from , with slightly rainier springs and falls. The Atlantic region sees very moderate weather: the ocean is cold ( in the summer) and sea breezes often bring chilly weather until midsummer. The hottest months average with nights between , providing a perfect relief for the inhabitants of the hotter interior. Fall is often rainy, and winters can be windy and chilly: temperatures average from , and nights from There can be long periods of drizzly weather and constant temperatures of about 7 °C (45 °F). Frost is common but temperatures will rarely fall below 5 °C (23 °F), and snowfalls sometimes, but accumulations are only to be expected every few years. Precipitation ranges from The Sierras de la Ventana (up to ) experience cooler weather, especially at night. The geography of the province is crossed by occasional west Pampero winds. The southern Sudestada produces storms and temperature drops, most notably the Santa Rosa storm, which takes place every year almost exactly on 30 August.
Әкімшілік бөлімшелер
Елдің басқа провинцияларынан өзгеше, Буэнос-Айрес провинциясында аумақтық бөлімдер департаменттердің орнына партидос деп аталады. Олар провинцияның муниципалдық бөлінісін де құрайды. Облыстық Конституция 1994 жылғы Ұлттық Конституция реформасында бүкіл елге танылған муниципалдық тәуелсіздікті мойындамайды. Әр партидо муниципалитетке сәйкес келеді және оны халықтың тікелей дауысымен сайланған мэр (интенденте) басқарады. Партидо құру процесі басқа провинцияларға қарағанда күштірек, 2000 жылы 1990 жылға қарағанда алты партидоға көп. Жаңа партидолардың көп бөлігі Үлкен Буэнос-Айрес аймағында құрылды. Барлығы 135 партидо бар, соңғысы заңмен құрылғаны – Лесама (2009).
Unlike the other provinces of the country, in the province of Buenos Aires, the territorial divisions are called partidos, instead of departments. These also constitute the municipal division of the province. The provincial Constitution does not recognize the municipal autonomy that was recognized for the whole country in the reform of the National Constitution of 1994. Each partido corresponds to a municipality and is governed by a mayor (intendente) elected by popular vote. The process of creating a partido is much more dynamic than in the other provinces, with a total of six more partidos in 2000 than in 1990. Most of the newer partidos were created in the Greater Buenos Aires. There are 135 partidos, the last established by law is Lezama (2009).
Экономика
Өңірдің экономикасы ұзақ уақыттан бері Аргентинаның ең ірісі болып табылады, 2014 жылы 407,6 миллиард АҚШ долларына (Аргентинаның экономикалық өсуіне сәйкес, 2016 жылы шамамен 680,8 миллиард АҚШ доллары құраған ұлттық жиынтықтың үштен бірі) бағаланды. Жан басына шаққандағы табысы 24 780 АҚШ доллары (2016 жылы шамамен 27 300 АҚШ доллары). Облыс елдің басты экспорттаушысы болып табылады, 2016 жылы экспорттан 107 миллиард долларға жуық табыс тапты (ұлттық жалпы көлемінің 37%). Облыстың ауыл шаруашылығы өнімділігімен әлемге танымал. Облыс Аргентинаның басты ауыл шаруашылығы өнімдерін өндірушісі болып табылады және 2014 жылы экспорттан кем дегенде 8 миллиард доллар табыс әкелді. Дегенмен, бұл сектор облыстың әртараптандырылған экономикасының шамамен 5% құрайды. Облыстың мал шаруашылығы саласы дамыған, ірі қара мал шаруашылығы тарихи түрде басты бағыт болғанымен, Буэнос-Айрес елдегі қой, шошқа және тауық етінің ірі өндірушісі болып табылады. Сүт өнеркәсібі де маңызды рөл атқарады. Егін жиналымы елдегі ең әртараптандырылған және соңғы онжылдықтарда рекордтық деңгейге жетті. Ең маңызды егістерге соя, жүгері, бидай, күнбағыс және зығыр сияқты басқа да майлы дақылдар жатады. Соңғы кезде облыстың оңтүстігіндегі Буэнос-Айрес шарап аймағында жоғары сапалы шараптар өндіріледі. Өндіріс облыстың өндірісінің төрттен бірін құрайды және бүкіл елдің 40% құрайды. Облыстың қызмет көрсету секторы жақсы дамыған және ұлттық тенденциялардан көп ерекшеленбейді. Ең ірі жергілікті банк – Буэнос-Айрес облысының мемлекеттік банкі. Бұл мекеме Аргентинадағы екінші ірі банк болып табылады және елдің банк шотына салынған ақшаның оннан бір бөлігіне жуығын иеленеді.
The province's economy has long been the largest in Argentina, estimated in 2014 to have been US$407.6 billion (more than a third of the national total, which was around US$680.8 billion in 2016 according to Argentina's economical growing. It has a per capita income of $24,780 (around $27,300 in 2016). The province is the nation's chief exporter, generating nearly $107 billion in exports in 2016 (37% of the nation's total). Agriculture in the province is renowned around the world for its productivity. The province is Argentina's chief agricultural producer, and accounted for at least $8 billion in export earnings in 2014. This sector adds about 5% to the province's highly diversified economy, however. The province's ranching sector is diversified, and though cattle historically provided the main animal husbandry activity, Buenos Aires is also the top producer of sheep, pork, and chicken meat of the country. Equally important is the dairy industry. Crop harvests are the most diverse in the nation and have grown to record levels in recent decades. The most important crops include soybean, maize, wheat, sunflower and other oilseeds, like flax. More recently, premium wines have been produced in the Buenos Aires wine region in the south of the province. Manufacturing accounts for a fourth of the province's output and is about 40% of the entire nation's. The province's services sector is well diversified and differs little from national trends. The largest local bank is the public Bank of the Province of Buenos Aires. The institution, the second largest in Argentina, holds nearly a tenth of the nation's bank deposits.