Меркури: Американдық автомобиль тарихы

Кіріспе

Mercury – Ford Motor Company автомобиль маркасы, 1938 және 2011 жылдар аралығында американдық Ford Motor Company компаниясы шығарған орташа бағадағы автомобильдер маркасы. 1939 жыл – алғашқы модель жылы болды. 1945 жылға дейін Ford компаниясының дербес желісі болды, содан кейін Ford-тың Lincoln Mercury бөлімшесінің жартысын құрады. 1938 жылы Эдсел Форд Ford пен Lincoln модельдері арасындағы қашықтықты қысқарту үшін құрды, оның басты бәсекелестері General Motors компаниясының Buick және Oldsmobile бөлімшелері, сондай-ақ Chrysler Corporation компаниясының DeSoto және Chrysler брендтері болды. Ford-тың екі премиум автомобиль бренді үшін біріктірілген сату желісі ретінде қызмет етумен қатар, Lincoln Mercury Continental (1956–1960), Edsel (1958–1960, ресми түрде Mercury Edsel Lincoln бөлімшесі) және Merkur (1985–1989, Lincoln Mercury Merkur құрамында) брендтерін де ұсынды. Платформаны ортақ пайдалану және өндірістің бірлігі арқасында Mercury көліктері компоненттер мен инженериялық шешімдерді Ford немесе Lincoln (немесе екеуімен бірдей) бөлісіп қолданды, бұл екі бөлімнің де көліктеріне балама ретінде қызмет етті. Mercury-дің сатылымы мен нарықтағы үлесі ұзақ уақыт бойы төмендегеннен кейін, Ford 2010 жылдың соңында бөлімшені жабу туралы хабарлады.

Тарих

1930 жылдардың ортасында Эдсел Фордтың басшылығымен Ford Motor Company өзінің ірі бәсекелестерімен деңгейлес болу үшін брендтік кеңістігін кеңейту қажеттігін анықтады. 1935 жылы Ford тек өзінің таңбалық бренді мен Lincoln Motor Company бөлімшесінің автомобильдерін ұсынды. General Motors (жеті) және Chrysler Corporation (төрт) брендтерінің толыққанды желісіне қарастырғанда, Ford Ford Standard/DeLuxe V8 ұйымын және Lincoln Model K ұсынды. Ford V8-ге қарағанда, Model K АҚШ-та сатылған ең қымбат көліктердің бірі болды, бағасы Cadillac V12 (және V16), Duesenberg Model J және Mercedes Benz және Rolls Royce флагмандық желілерімен шайқасты. Ford пен Lincoln арасындағы айырмашылықты жою үшін Ford Motor Company 1920 жылдардың соңында General Motors Companion Make бағдарламасының өзіндік нұсқасын іске қосты, нәтижесінде компания онжылдықтың соңына қарай екі таңбадан бесеуге дейін өсті. 1936 жылы Lincoln Zephyr Lincoln маркасының қосалқы маркасы ретінде ұсынылды, бұл желіге LaSalle және Buick, Chrysler Airstream және Airflow, сондай-ақ Packard One Twenty-ге қарсы бәсекелес V12 машинасының пайда болуын қамтамасыз етті. 1938 жылы De Luxe Ford Ford маркасының қосалқы маркасы болды, модельге тән ішкі және сыртқы безендірулері бар жоғары бағадағы V8 машинасы ұсынылды. Рим құдайының атын 100-ден астам нұсқадан таңдап алу – аты төрт жыл бұрын Chevrolet Mercury үшін қолданылған және 1903 жылдан 1923 жылға дейін кемінде жеті жеке автомобиль компаниясы құлдыраған фактісіне қарамастан. Әрбір жеті компания ашылғаннан кейін екі жыл ішінде құлдырады, соның ішінде Сан-Франциско, Калифорниядағы бумен жұмыс істейтін автомобильдер өндірушісі және 1913-1914 жылдарғы Mercury Cyclecar Company, Детройттегі Оңтүстік Скоттен көшесінің 807 нөміріндегі велосипед өндірушісі. Модель желісінің танымалдығына жауап ретінде Ford 1940 жылдан кейін брендтік құрылымын қайта қарады; De Luxe Ford қосалқы марка ретінде тоқтатылды (бұрынғы трим желісі ретіндегі қолданысына оралды), ал барлық Lincoln автомобильдері Lincoln Zephyr-ден (Continental қоса алғанда) алынған, Lincoln Model K өндірісін тоқтатты.

During the mid 1930s, under the leadership of Edsel Ford, Ford Motor Company discovered that it needed to expand its brand footprint to match its largest competitors. In 1935, Ford offered only its namesake brand and the cars of its Lincoln Motor Company division. In contrast to the comprehensive line of brands from General Motors (seven) and Chrysler Corporation (four), Ford offered its Ford Standard/DeLuxe V8 range and the Lincoln Model K. In contrast to the Ford V8, the Model K was among the most expensive vehicles built and sold in the United States, rivaled in price by the Cadillac V 12 (and V 16), Duesenberg Model J, and the flagship lines of Mercedes Benz and Rolls Royce. To address the gap between Ford and Lincoln, Ford Motor Company launched its own version of the late 1920s General Motors Companion Make Program, leading the company to expand from two nameplates to five by the end of the decade. For 1936, Lincoln Zephyr was introduced as a sub marque of Lincoln, giving the line a V12 car competing against the LaSalle and Buick, the Chrysler Airstream and Airflow, and the Packard One Twenty. For 1938, De Luxe Ford became a sub marque of Ford, offering a higher price V8 car with a model specific interior and exterior trim. personally selecting the Roman god's name from over 100 options – in spite of the name having been used just four years earlier for the Chevrolet Mercury and no fewer than seven separate failed automobile companies from 1903 to 1923. efn|Each of the seven failing within two years of opening, including a manufacturer of steam powered cars in San Francisco, California, and the Mercury Cyclecar Company, a 1913 1914 cyclecar manufacturer at 807 South Scotten Street in Detroit. In response to the popularity of the model line, Ford revised its branding structure after 1940; De Luxe Ford was discontinued as a sub marque (returning to its previous use as a Ford trim line), and all Lincolns became derived from the Lincoln Zephyr (including the Continental) as Lincoln retired the Model K.

1941 жылы Mercury алғашқы рет қайта жаңартылды; тағы бір өзгеріс ретінде модель желісі сауда әдебиетінде қолданылған Mercury Eight таңбалық атауын қабылдады. Даму мен өндірісті біріктіру үшін Mercury Eight көп бөлігін Ford-пен бөлісті, оның ұзын дөңгелек аралығы ерекшеленді. Екі модельді одан әрі ажырату үшін Eight модельге тән тор, сыртқы және ішкі безендірулері, сондай-ақ артқы шамдар берілді. Бренд алғаш рет ағаштан жасалған кузовты универсал ұсынды. Ford өнімдерінен айырмашылығы, компоненттер Ford River Rouge Complex-тен шығарылып, АҚШ-тың ондаған қалаларына құлату жинақтарында жеткізілді, ал барлық Mercury көліктері 1952 жылға дейін River Rouge-тен толық жиналған күйімен шықты, содан кейін Wayne Stamping & Assembly өндірісті бастады және 1960 жылға дейін Mercury компоненттерін жасаған жалғыз орын болды, олар Mercury көліктерін аяқтаған арнайы құрастыру фабрикалары бар үш қалаға жіберілді. Бұл тәсіл Lincoln көліктері үшін де қолданылды, олар тек Lincoln Motor Company зауытынан 1958 жылға дейін шықты, онда Wixom құрастыру зауыты ескі Lincoln зауытын ауыстырды және құрастыруды аяқтады, сондай-ақ барлық Lincoln көліктері мен Ford Thunderbird үшін құрамдас бөліктерге айналды, АҚШ-тағы таңдалған филиалдарға құлату жинақтарын жіберді. Lincoln-мен бөліскен Liquamatic күрделі және сенімсіз екенін дәлелдеді, көптеген жүйелер дәстүрлі қолмен басқарылатын берілістермен алмастырылды. 1945 жылдың қыркүйегінде Генри Форд II-нің Ford Motor Company басшылығына көтерілуімен компанияның бөлімдік құрылымы одан әрі өзгерді. 1945 жылдың 22 қазанында Ford Mercury-ді Lincoln Motor Company-мен біріктірді, біріктірілген Lincoln Mercury бөлімін құрды. Бір құрылым ретінде жұмыс істеген кезде, Lincoln Mercury екі таңбалық модель желісін де сатуды жалғастырды. Lincoln Zephyr соғыстан кейін қайта өндіріске қосылды, Zephyr атауы алынып тасталды; Continental (және V12 қозғалтқышы) 1948 жылдан кейін өндірісті тоқтатты. 1945 жылдың 1 қарашасында 1946 жылғы алғашқы Mercury көліктері құрастыру желісінен шықты. Chrysler және General Motors (және Nash, Hudson немесе Packard сияқты тәуелсіз) бәсекелес орташа бағалы брендтерге қарағанда, Mercury өзінің жалғыз модель желісі ретінде Eight-ті ұсынуды жалғастырды. 1950 жылы Monterey атауы алғаш рет пайда болды, бұл екі есікті купелердің арнайы басылымын білдіреді (Lincoln Lido және Ford Crestlinerмен бірге). General Motors компаниясының қатты төбелі купелеріне қарсы бәсекелесу үшін жасалған Monterey кенеп немесе винил төбесін (бірақ бағаналы төбе сызығымен) қолдану арқылы кабриолеттің сыртқы түрін имитациялады. Жыл ішінде бір миллиондық Mercury көлігі шығарылды. 1951 жылы Mercury автоматты беріліс опциясын қайтадан ұсынды (1942 жылғы Liquamatic-тен кейін алғаш рет), "Merc O Matic" 3 жылдамдықты автоматты беріліс (Ford Cruise O Matic-тің қайта брендтелуі). 1952 жылы Mercury модель желісін қайта жаңартып, Eight-ті екі таңбалық атаумен алмастырды. Monterey Custom негізгі триммен жоғары орналасқан жеке модель желісі ретінде қайта оралды; екеуі де Lincoln кузовтарын бөлісті. 1953 жылы модель желісінің кеңеюі табысты болды; соғыстан кейінгі депрессиялық нарықтан шыққаннан кейін Mercury сатылымын шамамен екі есеге арттырып, сегізінші орынға ие болды. Жоғары сатылы бағытқа қадам жасап, нашар сатылатын Medalist тоқтатылды, ал Monterey негізгі Mercury моделі болды. 1956 жылғы XM 800 концепт машинасымен алдын ала көрсетілген Turnpike Cruiser (1957 жылғы Indianapolis 500 жарысының жетекші машинасы) Montclair-ден жоғары орналастырылды, төрт фарасы және кері тартылатын артқы терезесімен ерекшеленді. Ford-қа ұқсас, Mercury универсалдары жеке модель желісіне айналды, Commuter, Voyager және Colony Park; барлық Mercury универсалдары қатты төбелі болды. 1958 жылы Edsel-ді ұсынуға байланысты Ford өзінің бөлімдік құрылымын қайта қарады, Mercury, Edsel және Lincoln біріктірілген бөлімді (M E L) құрды. Edsel Corsair және Citation өндірісін тоқтатумен бірге, Mercury өзінің кузовы мен шассиін жасады (1940 жылдан бері алғаш рет). Бөлім нашар сатылатын бірнеше модель желілерін қысқартып, соның ішінде Turnpike Cruiser және Voyager; екі есікті Commuter соңғы жылында болды. Mercury американдық толық көлемді автомобильдердің арасында параллель әрекетті желдеткіштерді қабылдаған алғашқылардың бірі болды. 1950 жылдардың соңындағы экономикалық жағдайлар Mercury брендіне ауыр соққы берді. 1957 жылдан онжылдықтың соңына дейін сатылым бойынша сегізінші орында қалғанмен, қаржылық шығындарды тоқтату үшін бірнеше Ford басшылары (Ford президенті Роберт Макнамара басшылығымен) Ford-ты оның таңбалық бөліміне дейін қайта құруды ұсынды. Макнамара (Қорғаныс министрі болу үшін Ford-тан кеткенге дейін) Lincoln Mercury бөлімінің бірнеше шарттармен сақталуына рұқсат берді. Edsel жабылуымен Mercury өзінің кузовымен Ford-ты бөлісуі керек болды (өзінің дөңгелек аралығында). 1958 жылы өндірілген бес бөлімдік кузовтың орнына (Ford, Lincoln/Continental, Mercury, үлкен Edsel, кішкентай Edsel), Ford 1961 жылға екеуін өндірді (Ford/Mercury, Lincoln). 1960 жылы бөлім Mercury Comet-ті шығарды, оның алғашқы шағын көлігі. Edsel үшін әзірленген Comet, Ford Falcon-ның бөлімдік әріптесі болды (114 дюймдік дөңгелек аралығына дейін созылған); төрт фарасымен (екі емес) және кең артқы қанаттарымен стильделген. V8 қозғалтқышы жоқ алғашқы Mercury, Comet-тің стандартты қозғалтқышы 90 атты күшті 144 куб дюймдік тік 6 болды (V8 1963 жылы опция ретінде қол жетімді болды). Edsel шығуымен сәйкес, Comet 1962 жылға дейін бөлімдік таңбасымен сатылған жоқ (бірінші буын Plymouth Valiant сияқты). 1961 жылы Mercury жаңа толық көлемді ұйымды шығарды, Mercury эксклюзивті шассиін Ford Galaxie-мен бөлісуге ауыстырып (120 дюймдік дөңгелек аралығына дейін ұзартылды). Galaxie-мен көрінетін есіктерін бөліскенмен, Mercury өзінің 1960 жылғы алдыңғы моделінен стилінің көптеген элементтерін алды. Montclair және Park Lane кеңінен сатылатын Monterey-дің пайдасына тоқтатылды; Commuter...

For 1941, the Mercury underwent its first redesign; in another change, the model line adopted the Mercury Eight nameplate used in sales literature. To consolidate development and production, the Mercury Eight shared much of its bodyshell with Ford, distinguished by its longer wheelbase. To further separate the two model lines, the Eight was given a model specific grille, exterior and interior trim, and taillamps. For the first time, a wood bodied station wagon was offered by the brand. Unlike Ford products where components originated from the Ford River Rouge Complex and shipped in knock down kits to dozens of cities across the United States, all Mercury vehicles only originated completely assembled from River Rouge until 1952 when Wayne Stamping & Assembly started production and was the only location that created Mercury components which were sent to only three cities that had dedicated assembly branch factories that completed Mercury vehicles until 1960. This approach was also used for Lincoln vehicles which only originated from the Lincoln Motor Company Plant until 1958 when Wixom Assembly Plant replaced the old Lincoln plant and completed assembly and became the component location for all Lincoln vehicles and the Ford Thunderbird and sent knock down kits to selected branch locations in the United States. Shared with Lincoln, Liquamatic proved complex and unreliable, with many systems replaced by conventional manual transmissions. Following the rise of Henry Ford II at Ford Motor Company in September 1945, the divisional structure of the company underwent further change. On October 22, 1945, Ford merged Mercury with Lincoln Motor Company, creating the combined Lincoln Mercury Division. While functioning as a single entity, Lincoln Mercury would continue to market both namesake model line. The Lincoln Zephyr reentered production following the war, dropping the Zephyr nameplate; the Continental (and the V12 engine) ended production after 1948. On November 1, 1945, the first 1946 Mercury vehicles rolled off the assembly line. In contrast to competing medium price brands from Chrysler and General Motors (and independents including Nash, Hudson, or Packard), Mercury continued to offer the Eight as its sole model line. For 1950, the Monterey name made its first appearance, denoting a special edition of two door coupes (alongside the Lincoln Lido and Ford Crestliner). Intended to compete against the hardtop coupes from General Motors, the Monterey simulated the appearance of a convertible through the use of a canvas or vinyl roof (though with a pillared roofline). During the year, the one millionth Mercury vehicle was produced. In 1951, Mercury regained an automatic transmission option (for the first time since the 1942 Liquamatic), with the "Merc O Matic" 3 speed automatic (a rebranding of Ford Cruise O Matic). For 1952, Mercury redesigned its model line, with two nameplates replacing the Eight. The Monterey returned as a distinct model line, slotted above the base trim Custom; both shared bodies with Lincoln. In 1953, the expansion of the model line proved successful; after emerging from a war depressed market, Mercury nearly doubled in sales, ranking eighth. In a move upmarket, the slow selling Medalist was discontinued, with the Monterey becoming the base model Mercury. Previewed by the 1956 XM 800 concept car, the Turnpike Cruiser (the pace car of the 1957 Indianapolis 500) was slotted above the Montclair, distinguished by its quad headlamps and retractable rear window. In line with Ford, Mercury station wagons became a distinct model line, with the Commuter, Voyager, and Colony Park; all Mercury station wagons were hardtops. In 1958, to accommodate the introduction of Edsel, Ford revised its divisional structure, with Mercury, Edsel, and Lincoln forming a combined division (M E L). Coinciding with the discontinuation of the Edsel Corsair and Citation, Mercury produced its own body and chassis (for the first time since 1940). The division pared several slow selling model lines, including the Turnpike Cruiser and Voyager; the two door Commuter was in its final year. Mercury was one of the first American full size cars to adopt parallel action windshield wipers. As with many medium price brands, the Mercury brand was hit hard by the economy of the late 1950s. While remaining eighth in sales from 1957 to the end of the decade, To end the financial losses, several Ford executives (led by Ford President Robert McNamara) proposed restructuring Ford down to its namesake division. McNamara (prior to leaving Ford to become Secretary of Defense) allowed the Lincoln Mercury division to remain, under several conditions. With the closure of Edsel, Mercury was to share its body with Ford (on its own wheelbase). In place of the five divisional bodies produced in 1958 (Ford, Lincoln/Continental, Mercury, large Edsel, small Edsel), Ford produced two for 1961 (Ford/Mercury, Lincoln). For 1960, the division released the Mercury Comet, its first compact car. Originally developed for Edsel, the Comet was a divisional counterpart of the Ford Falcon (stretched to a 114 inch wheelbase); styled with four headlights (instead of two), the Comet was also fitted with wide tailfins. The first Mercury sold without a V8 engine, the standard engine for the Comet was a 90hp 144 cubic inch inline 6 (a V8 became an option in 1963). Coinciding with its Edsel origins, the Comet was sold without divisional badging until 1962 (similar to the first generation Plymouth Valiant). For 1961, Mercury released an all new full size range, dropping the Mercury exclusive chassis in favor of sharing a chassis with the Ford Galaxie (extended to a 120 inch wheelbase). Though visibly sharing front doors with the Galaxie, the Mercury derived multiple elements of its styling from its 1960 predecessor. The Montclair and Park Lane were dropped in favor of the wider selling Monterey; the Commuter and Colony Park station wagons returned. Slotted below the Monterey, the Mercury Meteor (as with the Comet) was a model line inherited from the closure of Edsel; as the Monterey matched the Ford Galaxie, the Meteor was a counterpart of the Fairlane. For 1962, Mercury brought its model range closer in line with Ford. The Meteor (after only one year of sale) was reintroduced as an all new intermediate range (again following the design of the Ford Fairlane). For non station wagons, Mercury introduced "S" sub models to market sportier content. Along with higher performance powertrains, the option packages included full length floor consoles, floor shifters, and bucket seats with the S 22 (Comet), S 33 (Meteor), and S 55 (Monterey). For 1963, the Monterey was designed with two different rooflines for each body configuration. The standard design was a "breezeway" reverse slant rear window (similar to the 1958 1960 Continental), offered on all versions (except for the convertible). Introduced as a mid year option, the "Marauder" fastback roofline was introduced for two door sedans and hardtops (four doors were added in 1964). Shared with the Ford Galaxie 500XL, the aerodynamically sleeker roofline helped Mercury gain ground in stock car racing. By the middle of the decade, the fate of Mercury was no longer entangled with the failure of Edsel, with a secure future competing against Buick and Oldsmobile, the middle of the Chrysler range, and the top of the American Motors range. For 1964, the Montclair and Park Lane were reintroduced while the S models were dropped. For 1965, the full size line underwent a complete redesign. Though again derived from the Ford Galaxie, the Monterey/Montclair/Park Lane adopted many styling elements from Lincoln, with Mercury marketing the line as "built in the Lincoln tradition". For 1966, the Comet became the counterpart of the Ford Fairlane (effectively replacing the discontinued Meteor). After a two year hiatus, the S 55 returned as a distinct higher performance variant of the Monterey. In a design change, the fastback Marauder roofline was discontinued; the Breezeway design was dropped in 1967 (the latter, following the increasing availability of air conditioning units integrated within the ventilation system). In 1967, Mercury debuted its two most successful and longest running nameplates: the Mercury Cougar and Mercury Marquis. The Cougar was developed to bridge the gap between the Ford Mustang and the Ford Thunderbird, while the Marquis offered the division a competitor towards sedan lines such as the Buick Electra, Oldsmobile Ninety Eight, and Chrysler New Yorker. For 1967, the Marquis was available as a formal roof 2 door hardtop (derived from the Ford LTD, but with its own roofline); the Mercury Park Lane Brougham was offered as flagship Mercury four door sedan/hardtop). In various forms, the Marquis nameplate would be used by Mercury until its 2011 closure. For 1968, the Mercury model range underwent two revisions to its intermediate range. The Mercury Montego (based on the Ford Torino) was gradually phased in to replace the Comet (dropped after 1969); the performance oriented Mercury Cyclone became a stand alone model range, slotted above the Cougar. To further establish the brand in motorsport, the aerodynamically optimized Cyclone Spoiler II was homologated as the 1969 Mercury entry for NASCAR. For 1969, the full size Mercury line was given an all new body and chassis (again shared with Ford, on its own 124 inch wheelbase). The nameplates were again revised, with the Marquis becoming a full model range (replacing the Montclair and Park Lane outright) and the Colony Park as the only Mercury full size station wagon. To differentiate the Marquis from the Monterey, Mercury introduced hidden headlights for the former. Replacing the S 55, the Mercury Marauder became a stand alone full size two door, competing against the Oldsmobile Toronado and Buick Riviera; an optional 429 cubic inch V8 was offered. Though still sharing its chassis with the Mustang, the Cougar was configurable as either a pony car, personal luxury coupe, or a muscle car, with an "Eliminator" performance package featuring an available 428 Cobra Jet V8.

1970 жылдар

1970-ші жылдары Mercury бөлімшесінің өнімдеріне американдық барлық таңбаларға әсер еткен бірнеше факторлар ықпал етті. Спортивтік автомобильдер бөлімшенің ассортиментінен жоғалып кетпесе де, Mercury құрылысқа көбірек назар аударды. 1970 жыл Mercury-дің субкомпакт сегментіне енгенін белгіледі. Ford Pinto-ның өз нұсқасын сатудың орнына, бөлімше Capri-ді (Еуропалық Ford Capri) Германияның Кёльн қаласынан импорттауды бастады. Pinto-дан сәл үлкен Capri экономикалық емес, шағын спорттық автомобиль ретінде сатылды, Солтүстік Америкада Ford Motor Company компаниясының алғашқы (қосымша) V6 қозғалтқышымен жабдықталған автокөлігі болды. 1970-1978 жылдары Солтүстік Америкада сатылатын Capri-лер Lincoln Mercury арқылы сатылса да, бөлімшелік идентификациясы болған жоқ. 1971 жылы Mercury біртіндеп жоғары өнімділік көліктерінен алшақтады. Marauder және Marquis кабриолеттері тоқтатылды, ал Brougham атауы қайта қолданысқа енгізілді. Mustangпен бірге жаңартылған Cougar, General Motors компаниясының A корпусты купелеріне (Chevrolet Monte Carlo, Oldsmobile Cutlass Supreme, Pontiac Grand Prix) бәсекелес ретінде қайта қалыптастырылды. Montego-дан төмен орналасқан Comet, Ford Maverick-тің баламасы ретінде қайта оралды (шассиінің көп бөлігі 1960 жылғы Comet-пен ортақ). Capri-ден өнімділік спектрінің екінші жағында, Lincoln Mercury 1971 жылы De Tomaso Pantera импорттауды бастады. Италияның Модена қаласында құрастырылған Pantera екі есікті, ортада қозғалтқышы бар, Ford V8 қозғалтқышымен жұмыс істейтін купе болды. 1972 жылы орташа Montego желісі (Ford Gran Torino негізінде) толық өлшемді габариттерге жақындап, рамалық шассиде қайта жобаланды. Көп жылдар бойы Cougar-ға нарықтан жеңіліс тапқаннан кейін Cyclone тыныш тоқтатылды. 1973 жылғы модель Mercury желісіне үлкен функционалды өзгерістер әкелді, отын дағдарысына қарамастан; әртүрлі нұсқаларда барлық Mercury автомобильдеріне 5 миль/сағ бамперлер орнатылды. Marquis және Monterey сыртқы жаңарту алды, «бағаналы қатты шатыр» шатыр сызығын қабылдады (рамасыз есік шынысы жұқа B бағанасымен қолдалады). Америкалық өндірушілер кабриолеттерден алшақтаған кезде, Ford Motor Company компаниясы 1970-ші жылдары шығарған соңғы кабриолет 1973 жылғы Mercury Cougar болды. 1974 жыл Mercury модельдер қатарында бірнеше маңызды өзгерістер болды, олар жоғары мазмұнды модельдер желілеріне көшуге бағытталды. Cougar қайта жобаланды, Mustang шассиінен Torino/Montego шассиіне ауысты, Ford Elite-тің баламасы болды; бұл модель желісі үшін екі онжылдықтан астам уақытқа еңбегін сіңірген дизайнды қалыптастырды, Cougar Ford Thunderbird-тің Mercury нұсқасы ретінде жасалды. Montego өзінің модельдік қатарын қайта қарады, өйткені оның жылдам артқы бөлігі тоқтатылды. 1975 жылы Mercury модельдер қатары бірқатар өзгерістерге ұшырады. Ұзақ жылдар бойы шығарылған Monterey тоқтатылғаннан кейін Marquis толық өлшемдегі Mercury таңбасының жалғыз өкілі болды; модельдер қатарын кеңейту үшін жаңа Grand Marquis Marquis Brougham мен Lincoln Continental арасында орналастырылды. Comet-тің ізбасары ретінде қарастырылған Monarch нарықтың мүлдем жаңа сегментіне: сәнді шағын автомобильге жол ашты. Модель желісі сәттілікке жетті, мысалдары Ford басшылары арасында (оның ішінде Генри Форд II) жеке көлік ретінде пайдаланылды. 1974 жылы қозғалтқышы тоқтатылғаннан кейін Lincoln Mercury DeTomaso Pantera сатылымын тоқтатты. 1976 жылы Mercury модельдер қатарының ең кішкентай бөлігі кеңейтілді. 1975 жылы Канадада таныстырылған Bobcat, Ford Pinto-ның Mercury баламасы болды, оның купе, хэтчбек және универсал дене стильдерімен ортақ. Capri хэтчбекпен қайта жасалды және Capri II деп қайта аталды. Capri II (бөлімшелік брендің болмауымен) АҚШ-та ең көп импортталатын екінші автомобиль болды (Volkswagen Beetle-дан кейін). 1977 жылы Mercury орташа сатылымдағы модельдерінің сатылуын жақсарту үшін маңызды түзетулер енгізді. Техникалық тұрғыдан орта циклдің жаңартуы болғанымен, Montego Cougarмен ауыстырылды, соңғысы алғаш рет седан және универсал дене стильдерін ұсынды. Cougar базалық купе, седан және вагон Ford LTD II-нің баламалары болды, ал Cougar XR 7 қатты шатыры Ford Thunderbird-тің баламасы болды. Бұл түзету жақсы қабылданады, өйткені Cougar сатылымы үш есеге жуық өсті. General Motors ұсынған кішірейтілген модельдер қатарына қарағанда, ұзақ Marquis / Grand Marquis V8 (американдық автомобильдерде қолданылатын екінші ең үлкен қозғалтқыш) қуатымен жабдықталды. 1978 жыл Mercury модельдер қатарын жаңғыртуды басталды, бұл Zephyr шағын автокөлігінің енгізілуімен белгіленді, ол Comet-тің орнын басты. Ford Fairmont-тың баламасы Zephyr Fox платформасының енгізілуін белгіледі, бұл 1970 жылдардан бастап 2000 жылдардың басына дейін кейбір шағын және орташа Ford және Lincoln Mercury көліктерінің шасси архитектурасы болды. 1977 жылдың соңында Capri II импортын тоқтатудан кейін қалған үлгілер 1978 жылғы модель ретінде сатылды. Сатылған 580 000 көліктен шамамен оннан төрт бөлігі 1978 жылғы Mercury Cougar құрады. 1979 жылы Mercury жаңғыртуды жалғастырды; бөлімше онжылдықтың басында өнімділік көліктерінен алшақтағандықтан, 1973 және 1979 жылдардағы отын дағдарысы «жер кемесінің» құлдырауына түрткіс берді. General Motors толық өлшемді модельдер қатарын кішірейткеннен екі жыл өткен соң, Mercury кішірейтілген Marquis-ті ұсынды; 1979 жылғы Marquis 1978 жылғы нұсқасына қарағанда ішкі кеңістігі артық болса да, Cougar седанымен сыртқы габариттері шамалас болды. Capri қайта оралды, неміс өндірісіндегі импорттан Ford Mustang-тің баламасына айналды; алғаш рет Capri Mercury бөлімшелік брендіне ие болды. Marquis-тің қайта жобалануы және Cougar XR7-нің танымалдылығының арқасында Mercury бренді сатылымның ең жоғары деңгейіне жетті, шамамен 670 000 көлік сатылды.

During the 1970s, the product line of the Mercury division was influenced by several factors that affected all American nameplates. While sporty cars would not disappear from the division, Mercury refocused itself further on building

1970 marked the entry of Mercury into the subcompact segment. In place of selling its own version of the Ford Pinto, the division commenced captive imports of the Capri (European Ford Capri) from Cologne, Germany. Slightly larger than the Pinto, the Capri was marketed as a compact sports car rather than an economy car, becoming the first Ford Motor Company car in North America offered with (an optional) V6 engine. While sold through Lincoln Mercury, Capris sold in North America from 1970 to 1978 had no divisional identification. For 1971, Mercury gradually distanced itself away from performance vehicles. The Marauder and Marquis convertible were discontinued, with the Brougham name making its return. Restyled along with the Mustang, the Cougar was repackaged as a competitor of the A body coupes (Chevrolet Monte Carlo, Oldsmobile Cutlass Supreme, Pontiac Grand Prix) of General Motors. Slotted below the Montego, the Comet made its return as a counterpart of the Ford Maverick (sharing much of its chassis underpinnings with the 1960 Comet). At the other end of the performance spectrum from the Capri, Lincoln Mercury began imports of the De Tomaso Pantera in 1971. Assembled in Modena, Italy, the Pantera was a two door, mid engine coupe powered by a Ford V8. For 1972, the intermediate Montego line (based on the Ford Gran Torino) was redesigned with a body on frame chassis, creeping into full size dimensions. After years of losing market share to the Cougar, the Cyclone was quietly discontinued. The 1973 model year brought major functional changes to the Mercury line, the fuel crisis notwithstanding; in various forms, all Mercury cars were given 5 mph bumpers. The Marquis and Monterey were given an exterior update, adopting a "pillared hardtop" roofline (frameless door glass supported by a thin B pillar). As American manufacturers shifted away from convertibles, the final convertible produced by Ford Motor Company during the 1970s was a 1973 Mercury Cougar. 1974 marked several significant changes throughout the Mercury model range, transitioning towards higher content model lines. The Cougar underwent a redesign, shifting from the Mustang chassis to the Torino/Montego chassis, becoming the counterpart of the Ford Elite; in what would later set the design precedent for the model line for over two decades, the Cougar was styled as a Mercury version of the Ford Thunderbird. The Montego saw a revision to its model range, as its fastback body style was discontinued. For 1975, the Mercury model range underwent a series of transitions. Following the discontinuation of the long running Monterey, the Marquis became the sole full size Mercury nameplate; to expand the model range, a new Grand Marquis was slotted between the Marquis Brougham and the Lincoln Continental. Intended as the successor for the Comet, the Monarch led to a completely new market segment: the luxury compact car. The model line was met with success, with examples used as personal cars among Ford executives (including Henry Ford II). Following the 1974 discontinuation of its engine, Lincoln Mercury ended its sales of the DeTomaso Pantera. 1976 saw the expansion of the smallest end of the Mercury model line. Introduced in Canada in 1975, the Bobcat was the Mercury counterpart of the Ford Pinto, sharing its coupe, hatchback, and station wagon body styles. The Capri was restyled with a hatchback and was renamed the Capri II. The Capri II (devoid of any divisional branding) became the second most imported car in the United States (behind the Volkswagen Beetle). For 1977, Mercury made significant revisions to improve sales to its intermediate model range (its slowest selling models). While technically a mid cycle model update, the Montego was replaced by the Cougar, with the latter offering sedan and station wagon body styles for the first time. The Cougar base coupe, sedan, and wagon were counterparts of the Ford LTD II, with the Cougar XR 7 hardtop becoming a counterpart of the Ford Thunderbird. The revision was well received, as Cougar sales nearly tripled. In contrast to the downsized model ranges introduced by General Motors, the long Marquis/Grand Marquis was powered by a V8 (the second largest displacement engine used in an American automobile). 1978 commenced the modernization of the Mercury model range, marked by the introduction of the Zephyr compact, replacing the Comet. The counterpart of the Ford Fairmont, the Zephyr marked the introduction of the Fox platform, a rear wheel drive chassis architecture that underpinned some compact and mid size Ford and Lincoln Mercury vehicles from the 1970s into the early 2000s. After ending the importation of the Capri II in late 1977, leftover examples were sold through the 1978 model year. Of the 580,000 vehicles sold; nearly four out of every ten 1978 Mercurys were Cougars. For 1979, Mercury continued its modernization; as the division shifted away from performance vehicles at the beginning of the decade, the fuel crises of 1973 and 1979 sparked the decline of the landyacht. Two years after General Motors downsized its full size model lines, Mercury introduced a downsized Marquis; while nearly matching the Cougar sedan in exterior footprint, the 1979 Marquis gained interior space over its 1978 predecessor. The Capri made its return, shifting from German produced captive import to counterpart of the Ford Mustang; for the first time, the Capri adopted Mercury divisional branding. Bolstered by the redesign of the Marquis and the popularity of Cougar XR7, the Mercury brand reached its all time sales peak, with nearly 670,000 vehicles sold.

1980 жылдар

1980-жылдары Линкольн Меркурий нарығына енген кезде Меркурий модельдік қатарын жаңғыртуды жалғастырды, 1978 мен 1982 жылдар аралығында барлық модельдерін қайта жасады. 1960-жылдардың басынан бері платформаны ортақ пайдалану Форд пен Меркурий модельдерінің сызықтарын дерлік бірдей етіп қалдырды, айырмашылығы тек радиатордың торы, доңғалақтары, логотиптері және ұсақ-түйектерінде ғана болды. Осы онжылдық ішінде дизайнерлер Меркурийге өзінің жеке брендтік бейнесін беруге тырысты, сонымен бірге өндіріс ресурстарын барынша пайдаланды. Бастапқыда үлкен седандармен және жеке сәндік автомобильдермен байланысты болған Меркурий модельдік қатарын да кеңейтті. 1980 жылы Меркурий Marquis пен Cougar арасындағы модельдердің қайталануын тоқтатты, себебі соңғысы орта кластың сегментіне көшті. Тағы бір өзгеріс ретінде Cougar модельдерінің қатары XR7 купесіне дейін қысқартылды. Zephyr-дің ұзын дөңгелек базасы бар нұсқасы Cougar XR7, Ford Thunderbird-тің тікелей баламасы болды. Сыншылар мен сатып алушылар тарапынан жақсы қабылданылмағандықтан, модельдер қатарының сатылымы күрт төмендеді (1979 жылғы көрсеткіштің үштен бірінен де азырақ). Жаңа дизайнмен бәсекелесуге тырысқан ескі Bobcat және Monarch өндірістің соңғы жылдарында болды. 1981 жылы Меркурий сатылымның төмендеуіне қарсы күресу үшін модельдік қатарын қайта қарады. Монархты алмастырған Cougar-дың стандартты жинағы; Ford Granada-ның баламасы, Cougar негізінен Zephyr болды, бірақ формальды шатыры және Marquis-қа ұқсас алдыңғы бөлігі болды. 1977 жылғыдай, модельдік қатарды кеңейту Cougar сатылымын екі есеге арттырды (бірақ бұрынғы көрсеткіштен әлдеқайда төмен болса да). Bobcat-ты алмастырған Mercury Lynx, Ford Escort-тың баламасы ретінде ұсынылды. Брендтің алғашқы алдыңғы жетектегі көлігі Lynx (қосымша опция ретінде) Меркурий үшін алғашқы дизельді қозғалтқышты ұсынды; үш және бес есікті хэтчбектер, сондай-ақ бес есікті универсал ұсынылды. Mercury алғаш рет GS және LS жинақтарын қолданды; олар әртүрлі нұсқаларда 2011 жылғы модельге дейін қолданылды. 1982 жылы Меркурий өзінің алғашқы екі орындық көлігін ұсынды; Mercury LN7, Ford EXP-нің баламасы ретінде сатылды. LN7-ді ерекшелеу үшін артқы хэтчбек күрделі қисық артқы тереземен жабдықталды. 1977 жылдан бері алғаш рет Cougar универсал ретінде ұсынылды (бағалық саясаты бойынша жоғарырақ деңгейдегі Zephyr универсалын алмастырды, Меркурий модельдік қатарын жоғарылатты). Mustang GT-ге қарсы күресіп жатқанда, Capri RS-ке 5.0L V8 қозғалтқышы берілді. 1983 жылы Ford және Mercury компанияларында үлкен модельдік қайта жаңарту болды, ол үлкен және орта класты модельдерді қамтыды. Меркурий аясында көптеген өзгерістер Cougar модельдеріне бағытталды. Екі есікті купе ретіндегі дәстүрлі рөліне оралған Cougar XR7 толық сыртқы дизайнына ие болды; бұрынғысына қарағанда әлдеқайда аэродинамикалық денеге ие болды, Cougar notchback шатырымен (Thunderbird, fastback) жасалды. Орта циклдық модельдік қайта жаңарту кезінде (аэродинамикасын жақсарту үшін) Cougar седаны мен универсалы Marquis атауын алды (Ford Granada LTD атауын өзгертті). 1979 жылдан бері ең танымал үлкен Меркурий ретінде Grand Marquis жеке модельдік қатарға айналды (Ford LTD Crown Victoria-мен бірге). Zephyr 1983 жылдан кейін тоқтатылды және оның орнына алдыңғы жетектегі 1984 жылғы Topaz келді. Сату болжамынан әлдеқайда төмен сатылды (1983 жылы 5000-нан аз сатылды), екі орындық LN7 Ford-тың пайдасына тоқтатылды. Cougar сатылымының арқасында Меркурий АҚШ-та ең көп сатылған бесінші бренд болды (бұл ең жоғары көрсеткіш). 1984 жылы Mercury Topaz алдыңғы жетектегі қозғалтқышының енгізілуі Меркурий ішіндегі модельдердің бір-біріне ауыспауын тоқтатты. Ford Tempo-ның баламасы, Topaz Zephyr-ді алмастырды, сонымен бірге Lynx-тің седан баламасын ұсынды (Volkswagen Jetta және Golf сияқты). Аэродинамикалық сыртқы дизайнды жетілдірумен қатар, 1984 жылғы Topaz жүргізуші жағындағы қауіпсіздік қаптамасын (қосымша опция ретінде) ұсынған алғашқы Lincoln Mercury көлігі болды. Topaz сонымен қатар 2011 жылғы модельге дейін қолданылған Mercury "бұрыштардан тұратын" брендтік логотипінің алғашқы пайда болуын белгіледі. Бұл енгізілім сәтті болды, бүкіл бөлімге 500 000-ға жуық көлік сатылды. 1989 жылы Mercury бөлімшесінің 50 жылдығы тойланды, Cougar, Sable және Grand Marquis түрлі мерейтойлық басылымдары шығарылды. 1980 жылдан бері үшінші рет Cougar толығымен жаңа дизайнға ие болды, ол Thunderbird-пен бірге жаңа шассиді қабылдады (notchback шатыр сызығын сақтап қалды). Колес аралығы айтарлықтай ұзартылды (ішкі кеңістікті және басқаруды жақсарту үшін), Cougar дизайны Еуропаның премиум сауықты купелерімен салыстырылды. Алғаш рет Sable сыртқы жаңартуты көрді (радиатордың торының желдетуіне көмектесу үшін шамдар жолағына өзгеріс енгізілді). Сату болжамынан әлдеқайда төмен болғандықтан, Lincoln Mercury Merkur брендінің сатылымын тоқтатты (төменде қараңыз). 1980-жылдар ішінде Меркурий модельдік қатарын жаңғыртуға және Форд пен Линкольн арасындағы брендтік бейнесін біртіндеп бөліп көрсетуге жетті. Меркурий орта класты модельдерін қысқартуда соңғылардың бірі болды және оның орта класты модельдерін қысқарту апатты нәтижелерге әкелді (1980-1982 жылғы Cougar), бірақ Меркурий аэродинамикалық дене дизайнын модельдік қатарына ендірген және шағын модельдерін қысқартуда алғашқылардың бірі болды (Zephyr-ді Topaz-бен алмастыру). Басқа американдық автомобиль өндірушілерден айырмашылығы, 1980-жылдардың соңына қарай Меркурий дизайнының элементтері Форд баламаларынан көбірек алшақтады. Алмастыруға арналған, Grand Marquis (ең табысты модельдік қатар) кіші баламаларына қарағанда аз өзгерістерге ұшырады.

As Lincoln Mercury entered the 1980s, Mercury continued the modernization of its model line, redesigning its entire lineup between 1978 and 1982. Since the early 1960s, the use of platform sharing had left Ford and Mercury model lines styled virtually the same, differing only by grilles, wheels, badging, and minor trim. Through the decade, designers sought to give Mercury its own brand identity while maximizing production resources. Initially associated with full size sedans and personal luxury cars, Mercury also diversified its model range. For 1980, Mercury ended the model overlap between the Marquis and Cougar, as the latter was downsized into the mid size segment. In another change, the Cougar model range was pared down to the XR7 coupe. A longer wheelbase version of the Zephyr, the Cougar XR7 was a direct counterpart of the Ford Thunderbird. Poorly received by critics and buyers, sales of the model line collapsed (to less than one third of 1979 levels). Struggling to compete against newer designs, the aging Bobcat and Monarch were in their final years of production. 1981 saw Mercury revise its model line to combat falling sales. A standard trim of the Cougar replaced the Monarch; a counterpart of the Ford Granada, the Cougar was largely a Zephyr with a formal roofline and Marquis influenced fascias. As in 1977, the expansion of the model line nearly doubled Cougar sales (though far below its previous rate). Replacing the Bobcat, the Mercury Lynx was introduced as the counterpart of the Ford Escort. The first front wheel drive vehicle of the brand, the Lynx (as an option) offered the first diesel engine for a Mercury; three and five door hatchbacks were offered along with a five door station wagon. For the first time, Mercury used the GS and LS trim nomenclature; in various forms, it would be used through the 2011 model year. In 1982, Mercury introduced its first two seat vehicle; the Mercury LN7 was marketed as a counterpart of the Ford EXP. To distinguish the LN7, the rear hatchback was fitted with a compound curve rear window. For the first time since 1977, the Cougar was offered as a station wagon (replacing the otherwise identical Zephyr wagon, as Mercury shifted the model line upward in price). While struggling against the Mustang GT in sales, the Capri RS also was given the 5.0L V8. 1983 saw a major model revision within Ford and Mercury, involving full size and mid size model lines. Within the context of Mercury, most revisions were centered around the Cougar model range. Reverting to its traditional role of a two door coupe, the Cougar XR7 underwent a complete exterior redesign; adopting a far more aerodynamic body than its predecessor, the Cougar was styled with a notchback roofline (the Thunderbird, a fastback). Under a mid cycle model revision (to improve its aerodynamics), the Cougar sedan and wagon took on the Marquis nameplate (Ford renaming the Granada the LTD). As the most popular full size Mercury since 1979, the Grand Marquis became a distinct model line (alongside the Ford LTD Crown Victoria). The Zephyr was discontinued after 1983 and replaced by the front wheel drive 1984 Topaz. Selling far under sales projections (less than 5,000 were sold for 1983), the two seat LN7 was withdrawn in favor of its Ford counterpart. Buoyed by Cougar sales, Mercury was the fifth highest selling brand in the United States (the highest it would ever finish). For 1984, the introduction of the front wheel drive Mercury Topaz further ended model overlap within Mercury. The counterpart of the Ford Tempo, the Topaz replaced the Zephyr while offering a sedan counterpart of the Lynx (in a similar context to the Volkswagen Jetta and Golf). Along with advancing the use of aerodynamic exterior design, the 1984 Topaz became the first Lincoln Mercury vehicle to offer a driver side airbag (as an option). The Topaz also marked the first appearance of the Mercury "stacked angle" brand emblem, used through the 2011 model year. The introduction proved successful, with the entire division selling nearly 500,000 vehicles. 1989 saw the 50th anniversary of the Mercury division, producing various commemorative editions of the Cougar, Sable, and Grand Marquis. For the third time since 1980, the Cougar underwent a ground up redesign, adopting a completely new chassis alongside the Thunderbird (keeping its notchback roofline). Growing significantly in wheelbase (to improve interior room and handling), the Cougar was benchmarked in design against European premium luxury coupes. For the first time, the Sable saw an exterior update (a revision to the lightbar to aid grille ventilation). Far under sales projections, Lincoln Mercury ended sales of the Merkur brand (see below). During the 1980s, Mercury had largely succeeded in modernizing its model line and gradually separating its brand identity between Ford and Lincoln. While Mercury was among the last brands to downsize and would have disastrous results downsizing its mid size model lines (with the 1980 1982 Cougar), Mercury was among the first brands to integrate aerodynamic body design into its model lines and downsized its compact model lines (replacing the Zephyr with the Topaz). In contrast to other American automobile manufacturers, as the 1980s progressed, elements of Mercury design shifted further from divisional (Ford) counterparts. Originally intended for replacement, the Grand Marquis (the most profitable model line) saw little change in contrast to its smaller counterparts.

Меркурий

1985 жылғы модель үшін Ford 1970-ші жылдардағы Mercury Capri-дің табысын қайта қарастыруды шешті, оған қатысқан Lincoln Mercury дилерлері Merkur брендін іске қосты. Меркурий планетасының немісше атауынан алынған Merkur, Ford Еуропа жасаған неміс өндірісіндегі импорттық автомобильдерді сатты, бұл автомобильдер Солтүстік Америкада Audi, BMW, Mercedes Benz, Saab және Volvo (Acura брендінің іске қосылуымен бірге) сатылатын еуропалық сыныпты автомобильдермен бәсекелесті. Брендтің басталуымен бірге Merkur, Ford Sierra XR4i-дің федералды стандартқа келтірілген нұсқасын – Merkur XR4Ti спорттық купесін ұсынды (General Motors компаниясының Солтүстік Америкада сатылған, бірақ Еуропада сатылмаған GMC Sierra пикап көлігіне құрмет көрсету үшін аты өзгертілді). 1988 жылғы модель үшін Merkur Scorpio таныстырылды, ол Ford Еуропаның флагмандық Ford Scorpio седанын Солтүстік Америкаға әкелді. 1989 жылғы модельден кейін бірнеше факторлардың салдарынан Merkur тоқтатылды. Модельдердің біріккен желісі сату болжамдарынан төмен болды, бұл АҚШ доллары мен Батыс Германия маркасы арасындағы тұрақсыз айырбас курсымен байланысты болды; 25 000 АҚШ долларына (қазіргі шақтағы доллармен шамамен $), Scorpio бағасы Town Car-мен шамалас болды, бірақ сыртқы түрі Taurus және Sable көліктеріне ұқсас еді. Merkur қазіргі американдық автокөлік өнеркәсібіндегі ең аз уақыт өмір сүрген брендтердің бірі болып қала береді.

1990 жылдар

1989 жылдан кейін Merkur суббрендінің жабылуынан кейін Mercury бөлімшесінің өзі 1990-шы жылдары өзінің үлкен трансформациясын бастады. Ford әлі де бөлігін жұптасқан Lincoln Mercury бөлімшесінің бөлігі ретінде ұстап қалуды көздегенмен, оның модельдік желілерін Ford пен Lincoln әріптестерінен ажырату, тұтынушылармен байланыста модельдік желілерді маркетингтеумен бірге өте маңызды болды. Онжылдықта Mercury ең көп сатылған модельдер желілерінің қайта дизайнын нарыққа әкелді және өнімдерін әртараптандыруға, шағын фургон және SUV сегменттеріне кеңейтуге мүмкіндік берді. 1990 жылы пассивті шектеу ережелеріне жауап ретінде, Sable және Grand Marquis стандартты жүргізуші жағындағы әуе қаптамаларын қабылдады (бұл приборлық тақталарды қайта құруды талап етті). Topaz сонымен қатар жүргізушіге қосымша әуе қаптамасын ұсынды (1984 жылдан бері). 1991 жылы бөлімше компакт-сегменттегі өз орнын екі бұрын қолданылған модельдің атауымен қайтарып берді. Екінші рет Mercury Capri қайта оралды, ол Mazda MX-5 үшін бәсекелес ретінде жасалды. Австралияның Ford компаниясы (Ford брендті нұсқасын сатты) жинаған, қайта жаңғыртылған Capri - Mazda 323-тен механикалық түрде алынған төрт орындық кабриолет (Capri мен MX-5 бір-бірімен байланысты емес болса да, MX-5 сияқты). 1990 жылғы модельді өткізіп жібергеннен кейін Mercury Tracer қайта оралды. Tracer енді Mazda 323 негізінде Ford Escort клоны ретінде қызмет етті (екі модель желісі де Mazda Protegé-нің дерлік егіздеріне жақын болды). Корпус пен шассиді қайта құрумен қатар, Tracer модельдер қатары қайта қаралды, енді төрт есікті седан және бес есікті универсал ретінде ұсынылды; Tracer хэтчбектері тоқтатылды (Escort-та әлі де ұсынылатын корпус стилі). Үлкен өлшемде Mercury Cougar V8 қозғалтқышын қайта алды (қолмен беріліссіз қалды). 1979 жылы қайта жобаланғаннан бері түбегейлі өзгермеген Colony Park ағаштан жасалған универсал қысқаша 1991 жылғы модельден кейін тоқтатылды, өйткені үлкен универсалдар шағын фургондарға, толық көлемді фургондарға және үлкен SUV-тарға жол берді. 1992 жылы Mercury тағы бір үлкен жаңартудан өтіп, ең көп сатылған модельдер желісінің жаңа буынын шығарды. 1992 жылғы Sable бұрынғы табысты ұрпақтың (және оның шассиінің) стилін сақтағанмен, оның 1991 жылғы алдыңғы үлгісінен тек есіктер, шатыр және қуаттандыру жүйесі ғана қалдырылды. 1992 жылғы Grand Marquis үлкен масштабта қайта жобалауға ұшырады, ол алдыңғы буынмен дене ортақтығын бөліспейді. Шассиді алып жүретін кезде, ол үлкен басқаруды жаңартты; оның жаңа 4.6L V8 американдық маркалы көлікте қолданылатын бірінші жоғары орналасқан камералы V8 қозғалтқышы болды. Grand Marquis-тің сыртқы түрі Ford Crown Victoria-ға қарағанда консервативті (екі модельдің тек алдыңғы есіктері ғана бөлінеді). Grand Marquis сатылымы 1991 жылдан 1992 жылға дейін екі есеге көбейді, бұл оны 1990 жылдар мен одан кейінгі жылдардағы ең көп сатылған Mercury седанына айналдырды. 1993 жылы Lincoln Mercury өзінің алғашқы шағын фургонын алып, Mercury Villager-ді таныстырды (төменде қараңыз). Ford Motor Company компаниясы сатылған бірінші алдыңғы дөңгелекті фургон, Villager Chrysler минивэндарының екі өлшемі арасында орналастырылды. Topaz компакт және Cougar купесін қоспағанда, Mercury желісі 1991 және 1992 жылдар аралығында жаңартылды, бұл сатудың 480,000-нан асуына әкелді (олардың 1978 жылдан бері ең жоғары деңгейі). 1994 жылы екі ұзақ уақыт бойы жұмыс істеген Mercury модельдерінің желісі аяқталды. Capri үшінші және соңғы рет тоқтатылды; сатудың төмендеуімен бірге, оның Mazda донор платформасы өндірісін тоқтатты. Topaz (ең ескі Mercury желісі) де зейнеткерлікке шықты, 1988 жылдан бері өндірісте өзгермеген (1984 жылы купе үшін). 1995 жылы Mercury Mystique ұзақ уақыт бойы жұмыс істейтін Topaz седанын ауыстыру үшін енгізілді (Topaz купесі ауыстырылмаған). Ford Contour-дың аналогы, Mystique 1992 жылы таныстырылған Ford Mondeo "дүниежүзілік машинасынан" жасалды. Mondeo Еуропада орта өлшемді автомобиль ретінде әзірленсе, Солтүстік Америкада Contour / Mystique компактты седанға жақын болды, бұл ішкі өлшемдері кішкентай (бәсекелес көліктерге қарағанда) жағымсыз қабылдауларға әкелді. Grand Marquis цикл ортасында қайта қаралды; сыртқы жаңартулармен бірге ішкі дизайн қайта жасалды. 1996 жылы Sable екінші рет қайта жобаланды. Ford Taurus-тан алынған болса да, Sable дизайны жағынан оның әріптесінен (екі модель желісі сыртқы есіктерден басқа сыртқы жағынан аз бөліседі) одан әрі бөлініп кетті. Қатты дөңгеленген сыртқы көрінісі сыншылар мен сатып алушылар тарапынан нашар қабылданады, бұл 1996 жылдан 2000 жылға дейін Sable сатылуының үштен бір бөлігіне дейін төмендеуіне әкелді. 1997 жылы Mercury Tracer жаңа буынын шығарды. Бұрынғы буынның Mazda дизайнындағы шассиін пайдаланса да, 1997 жылғы Tracer седаны жаңа корпусқа ие болды. Sable-ге қарағанда, Tracer Ford Escort әріптесінен тек торсы, дөңгелектері мен таңбасымен ғана ерекшеленді. Mercury Mountaineer орта өлшемді SUV (төменде қараңыз) Lincoln Mercury-дің алғашқы SUV болып табылады. GM Buick Roadmaster мен Chevrolet Caprice зейнеткерлікке шыққаннан кейін Grand Marquis сатылымы 1996 жылға қарағанда шамамен 20 пайызға өсті (модель желісі негізінен автопар көліктерін сату арқылы қолдау көрсетілген Ford Crown Victoria-мен бәсекелесті). Модель жылының соңында Cougar купесі зейнеткерлікке шықты (оның Ford Thunderbird әріптесімен бірге), өйткені үлкен екі есікті купелердің сатылымы төмендеді. 1998 жылы Grand Marquis екінші цикл ортасындағы жаңартуды алды, үлкен тормен және артқы шамдармен қайта стильденді. 1992-1997 жылдардағы Grand Marquis Crown Victoria әріптесіне қарағанда жақсы қабылдануына жауап ретінде, екі модель желісі де Mercury қолданған ресми шатыр дизайнын қабылдады. Mountaineer алдыңғы торға шағын түзетулер енгізді, осылайша оны Ford Explorer-ден одан әрі ажыратуға болады. 1999 жылы Mercury желісі бірнеше маңызды өнімдік өзгерістерді көрді. Бұрынғы жылы тоқтатылған Cougar (төменде қараңыз) өте кішкентай және спорттық формада қайта оралды; 1976 жылдан бері алғаш рет Cougar Thunderbird (зейнеткерлікке шыққан) қатар өндірілмеді. Villager-дің екінші буыны шығарылды, бұрынғысына қарағанда үлкеніп, Ford Windstar-дан айырмашылығы, жүргізуші жағындағы жылжымалы есік стандартты жабдық болды. Tracer және Mystique модель жылының соңында тоқтатылды (соңғысы 2000 жылғы қысқа өндіріспен сатылды).

Following the closure of the Merkur sub brand after 1989, the Mercury division itself began its own major transformation during the 1990s. While Ford still intended to keep the division as part of the paired Lincoln Mercury division, distinguishing its model lines from Ford and Lincoln counterparts became increasingly imperative, along with marketing a model line in touch with consumers. During the decade, Mercury would bring to market redesigns of its best selling model lines and would diversify its product line, expanding into the minivan and SUV segments. For 1990, in response to passive restraint regulations, the Sable and Grand Marquis both adopted standard driver side airbags (requiring a redesign of the dashboards). The Topaz also offered a driver side airbag as an option (as it had since 1984). For 1991, the division strengthened its presence in the compact segment through the return of two previously used model nameplates. For the second time, the Mercury Capri made its return, developed as a competitor for the Mazda MX 5. Assembled by Ford of Australia (which sold a Ford branded version), the revived Capri was a front wheel drive four seat convertible mechanically derived from the Mazda 323 (as was the MX 5, though the Capri and MX 5 were unrelated to each other). After skipping the 1990 model year, the Mercury Tracer made its return. While again based on the Mazda 323, the Tracer also now served as a clone of the Ford Escort (with both model lines now becoming near twins of the Mazda Protegé). Alongside the body and chassis redesign, the Tracer model range underwent revision, now offered as a four door sedan and five door station wagon; the Tracer hatchbacks were discontinued (a body style still offered on the Escort). At the larger end of the size scale, the Mercury Cougar regained its V8 engine (dropping the manual transmission). Fundamentally unchanged since its 1979 downsizing redesign, the Colony Park wood trim station wagon was discontinued after a short 1991 model year, as large station wagons had lost ground to minivans, full size vans, and large SUVs. For 1992, Mercury would undergo another extensive update, releasing new generations of its best selling model lines. Though retaining much of the style from the successful previous generation (and its chassis), the 1992 Sable actually carried over only the doors, roof, and powertrain from its 1991 predecessor. The 1992 Grand Marquis underwent a larger scale redesign, sharing no body commonality with the previous generation. While the chassis was carried over, it underwent major handling upgrades; its all new 4.6L V8 was the first overhead cam V8 engine used in an American brand car. Far more aerodynamic than its predecessor, the exterior of the Grand Marquis was styled more conservatively than its Ford Crown Victoria counterpart (with the two model lines only sharing front doors). Better received in the marketplace than the Chevrolet Caprice and Buick Roadmaster (and the Crown Victoria), sales of the Grand Marquis doubled from 1991 to 1992, leading it to become the best selling Mercury sedan through much of the 1990s and beyond. Lincoln Mercury gained its first minivan for 1993, introducing the Mercury Villager (see below). The first front wheel drive van marketed by Ford Motor Company, the Villager was slotted between the two sizes of Chrysler minivans. With the exception of the Topaz compact and Cougar coupe, the entire Mercury line was renewed between 1991 and 1992, leading for sales to increase to over 480,000 (their highest level since the 1978 all time high). 1994 saw the end of two long running Mercury model lines. The Capri was discontinued for the third and final time; along with declining sales, its Mazda donor platform ended production. The Topaz (the oldest Mercury line) was also retired, remaining in production nearly unchanged since 1988 (1984 for the coupe). For 1995, the Mercury Mystique was introduced to replace the long running Topaz sedan (the Topaz coupe was not replaced). A counterpart of the Ford Contour, the Mystique was developed from the Ford Mondeo "world car" introduced in 1992. While the Mondeo was developed as a mid size car in Europe, in North America, the Contour/Mystique fell closer in size to compact size sedans, leading to negative receptions for small interior dimensions (in comparison to competitive vehicles). The Grand Marquis underwent a mid cycle revision; along with minor updates to the exterior, the interior was redesigned. For 1996, the Sable underwent its second redesign. Though again derived from the Ford Taurus, the Sable grew further apart in design from its counterpart (with the two model lines sharing little more externally besides the front doors). The heavily rounded exterior was poorly received by both critics and buyers, leading for sales of the Sable to fall by one third from 1996 to 2000. For 1997, Mercury debuted a new generation of the Tracer. Though using the Mazda designed chassis of the previous generation, the 1997 Tracer sedan adopted an all new body. In contrast to the Sable, the Tracer differed from its Ford Escort counterpart only through its grille, wheels, and badging. The Mercury Mountaineer mid size SUV (see below) was introduced as the first Lincoln Mercury SUV. Following the GM retirement of the Buick Roadmaster and Chevrolet Caprice, sales of the Grand Marquis increased nearly 20 percent over 1996 (as the model line competed largely against the Ford Crown Victoria, itself supported primarily through sales of fleet vehicles). At the end of the model year, the Cougar coupe was retired (alongside its Ford Thunderbird counterpart) as sales of large two door coupes continued to decline. For 1998, the Grand Marquis received a second mid cycle update, restyled with a larger grille and taillamps. In response to the 1992 1997 Grand Marquis receiving a better marketplace reception over its Crown Victoria counterpart, both model lines adopted the formal roofline design used by the Mercury. The Mountaineer underwent a minor revision to its front grille to further differentiate it from the Ford Explorer. For 1999, the Mercury line saw multiple major product changes. Discontinued the year before, the Cougar (see below) made its return in a far smaller and sportier form; for the first time since 1976, the Cougar was not produced alongside the Thunderbird (which remained discontinued). A second generation of the Villager was released, growing in size over its predecessor; in contrast to the Ford Windstar, a driver side sliding door was standard equipment. The Tracer and Mystique were discontinued at the end of the model year (the latter was sold under a short run of 2000 production).

Жаңа нарық сегменттері

1993 жылы Mercury Villager алғашқы Lincoln Mercury шағын фургоны ретінде пайда болды. Ford Aerostar-дан толыққандай өзгеше, алдыңғы жетектегі Villager атын Mercury станциялық вагондарында ағаштан жасалған әрлеу үшін қолданған. Nissan-мен бірлескен кәсіпорынның өнімі болған Villager, Ford пен Nissan Quest бірге өндірді; екі модельдің де шассиі мен күш беріліс механизмі Nissan Maxima-дан алынған. Chrysler Town & Country және Oldsmobile Silhouette-ке қарсы дайындалған Villager, Chrysler шағын фургондарының екі өлшемі арасында жасалған. Nissan-мен салыстырғанда сәтті болғанымен, Villager кейіннен сатылымдардың төмендеуіне ұшырады, негізінен жаңа бәсекелестерге (Ford Windstar, Honda Odyssey және Chrysler мен GM шағын фургондарының жаңа дизайндары) жауап ретінде. Онжылдықтың басында Lincoln Mercury Premier Automotive Group (PAG) құрамына енді, ол Ford Motor Company-ның барлық еншілес брендтерін (атаулы Ford брендінен басқа) бір ұйымдық құрылымға біріктірді. 1999 жылы Cougar спорттық купе ретінде қайта жаңғырылғаннан кейін, Mercury 2000-жылдардың басында модельдер қатарын кеңінен қайта қарады. Tracer және Mystique 2000 жылғы модель жылында тоқтатылды; Villager мен Mountaineer қатар Mercury Cougar, Sable және Grand Marquis-ті ғана сатты; әр модель қатары әртүрлі сатып алушыларға сатылды және жалпы бренд стилі болмады. 2002 жылы Ford Lincoln Mercury-ді жеке Ford бөлімшесі ретінде қайта орнатты, осылайша PAG-дегі мәртебесін тоқтатты (ол Ford-тың еуропалық брендтеріне шоғырланды). Mountaineer алғашқы толық қайта дизайнына ие болды; Ford Explorer-дің қайтадан жасалған нұсқасы болғанымен, жаңа дизайн маңызды функционалдық жаңартулар әкелді. Explorer-мен тек шатыр сызығы мен есіктерін бөлісетін 2002 жылғы Mountaineer, Mercury 2000-жылдардың соңына дейін қолданған дизайндық ерекшелігін қалыптастырды. Mercury соңғы рет Cougar және Villager аттарын алып тастады. Cougar модельдер қатарынан шығарылғаннан кейін Mercury Sable, Grand Marquis және Mountaineer-ден асып түсетін модельдерді шығарып, өзінің қатарын кеңейтті. 2003 жылы Mercury Marauder Grand Marquis-тің жоғары өнімді нұсқасы ретінде оралды (1970 жылдан бері алғаш рет), ол 1994–1996 жылдардағы Chevrolet Impala SS-дің 2000-шы жылдардағы нұсқасы болды (Chevrolet-тегі сияқты, Marauder да монохроматикалық сыртқы түспен жасалған, көбінесе қара түсті). Marauder-мен бірге Grand Marquis 1992 жылдан бері ең ірі модельдік жаңартудан өтті; сыртқы және ішкі бөлмелерге шағын жаңартулар енгізілді, ал шасси жол жүрісі мен беріктігін жақсарту үшін толыққандай қайта жобаланды. Mercury 2004 жылы шағын фургон сегментіне оралды, өйткені ол Villager-ді Mercury Monterey (соңғы рет 1975 жылы көрінген)мен алмастырды, бұл Ford өндірген алғашқы Mercury шағын фургоны. Ford Freestar-дің аналогы болған Monterey алғаш рет Chrysler Town & Country және Oldsmobile Silhouette (және оның Buick Terraza мұрагері) өлшемдері бойынша тікелей бәсекелестікке түсті; сегменттегі алғашқы рет Monterey жылытылатын/салқындатылатын алдыңғы орындықтарды ұсынды. 2005 және 2006 жылдары Mercury модельдер қатары толыққандай өзгеріске ұшырады. 2005 жылы Mountaineer-ге Mercury Mariner қосылды; Ford Escape және Mazda Tribute-тің аналогы болған Mariner, 2002 жылғы Cougar-дан бері төрт цилиндрлі қозғалтқышпен жабдықталған алғашқы Mercury болды. 2006 жылы Mountaineer қайта жобаланды; сыртқы өзгерістерде едәуір эволюциялық болғанымен, жаңа буын тоқтатылған Lincoln Aviator-дың көптеген мүмкіндіктерімен жаңартылды. Кіші Mariner Hybrid ұсынылды, ол алғашқы Mercury гибридті электр көлігі болды. 2005 жылдан кейін Sable-ді ауыстыру екі жыл ішінде екі модель қатарын іске қосуды бастады. 2005 жылғы Mercury Montego (1976 жылдан бері ұйықтап қалған) екеуінің ішіндегі үлкені болды, ол Ford Five Hundred-тің қарсыласы ретінде қызмет етті; Sable-ден сәл ғана үлкен болса да, Montego-ның ішкі бөлмесі Grand Marquis-ке үлкендігімен сәйкес келді (бірақ тек 5 жолаушы отыратын орынмен ұсынылды). 2006 жылғы Mercury Milan - Ford Fusion-ның теңеуі, 1986 жылғы Sable-ға жақын өлшемді. Mercury Ford Freestyle нұсқасын сатуға ұсынбағандықтан, бөлім кез-келген түрдегі универсал ұсынбады (1940 жылдан бері бірінші рет). 2006 жылғы Grand Marquis-тің сыртқы көрінісі соңғы рет жаңартылып, 1992 жылдан бері төртінші рет жаңартылды (кіші Mercury көліктерінде көрінетін тікбұрышты стильдегі торды қабылдады). Mercury-дің Ford-пен ортақ шатыр желісі болғанымен, барлық модельдер қатарында біртұтас дизайн тақырыбы пайда болды. 2007 жылдан кейін Mercury Monterey сатуын тоқтатты, соңғы рет шағын фургон сегментінен шықты. Monterey де, оның Ford әріптесі де сегменттегі қалыптасқан көліктерге қарсы нарық үлесін алуға күресті; 21 жылдан кейін Ford Солтүстік Америкада шағын фургондарды шығаруды тоқтатты. 2008 жылы Mercury өзінің толық көлемді седан қатарына маңызды өзгерістер енгізді. Montego модельді жаңартудан өтті, қайта жаңғырылған Mercury Sable болды (Ford Taurus қайта оралды); жаңартуға күштірек күш беріліс механизмі және Ford әріптесінен көбірек стильдік ерекшеліктер енгізілді. Montego-ның нарықтағы нашар сатылымына (2007 жылы Grand Marquis-тің бес есеге аз сатылғаны) байланысты, жаңа компания басшылығы брендтің танылуы жоғарырақ атты талап етті. Екінші буын Mariner шығарылды, Mercury брендке тән сыртқы және ішкі дизайнды арттырды. Mercury қатарының қалған бөлігінен айырмашылығы, Grand Marquis өзінің Ford Crown Victoria әріптесін он жылдан астам уақыт бойы сатуда озып кетті (соңғысының өндірісі көбінесе автопаркке сату арқылы қолдау көрсетілді); 2007 жылдан кейін Ford соңғы модель қатарының бөлшек сатуын тоқтатты. 2008 жылы Grand Marquis Milan-ды жылдық сатылымдар бойынша басып өтті, Mercury-дің ең сатылатын қатары болды (1996 жылдан бері сақталған позиция). 2009 жылы Ford Mercury модельдер қатарын соңғы рет жаңартуды бастады, модельдердің өмірлік циклы аяқталғанда аттарды жоюға кірісті. Модель жылының соңында Mercury Sable-ді толығымен тоқтатты, өйткені ол Mercury седандарының ең жайлы сатылатын көлігі болды; 2010 жылғы Ford Taurus Mercury әріптесіз жасалды. Mountaineer 2010 жылдың соңында тоқтатылды; Mercury-дің ең жайлы сатылатын қатары болғанымен, Mountaineer 2011 жылғы Ford Explorer-дің шығарылымына енгізілмеді. 2010 жылы Mercury Milan-ға орталық циклді жаңарту жасап, соңғы модельді жаңартуын шығарды. Маңызды жаңартылған алдыңғы панельмен қатар, Milan Hybrid Mercury-дің алғашқы гибридті седаны ретінде ұсынылды. 2010 жылы Mercury-нің жабылуының аясында бөлім қысқартылған 2011 жылғы модель қатарын шығарды, Mariner, Milan және Grand Marquis ұсынды. Бренд тағдырына қарамастан, Grand Marquis (1992 жылы соңғы рет қайта жасалған) 2011 жылдан кейін зейнетке шығуға бағытталған, өйткені Ford модель қатарын өндіретін St. Thomas Assembly зауытының жабылуын жариялады (Crown Victoria, Crown Victoria Police Interceptor және Lincoln Town Car қатарлы). 2011 жылдан кейін модель қатары Солтүстік Америкада сатуға заңды болмай қалды, өйткені федералды талап етілген электрондық тұрақтандыру жүйесін 1979 жылдан бері модель қатары мен оның Ford/Lincoln әріптестерін қолдаған Ford Panther шассиіне енгізу мүмкін болмады.

For 1993, the Mercury Villager was launched as the first Lincoln Mercury minivan. Completely different from the Ford Aerostar, the front wheel drive Villager derived its name used for wood trim Mercury station wagons. The product of a joint venture with Nissan, the Villager was produced by Ford alongside the Nissan Quest; both model lines derived their chassis and drivetrain from the Nissan Maxima. Sized between the two sizes of Chrysler minivans, the Villager was developed as a competitor for the Chrysler Town & Country and Oldsmobile Silhouette. While more successful than its Nissan counterpart, the Villager would later decline in sales, primarily in response to newer competitors (including the Ford Windstar, Honda Odyssey, and redesigns of Chrysler and GM minivans). At the beginning of the decade, Lincoln Mercury was made part of Premier Automotive Group (PAG), which combined all Ford Motor Company subsidiary brands (outside the namesake Ford brand) under a single organizational structure. Following the 1999 revival of the Cougar as a sports coupe, Mercury underwent an extensive revision of its model line in the early 2000s. The Tracer and Mystique were discontinued during the 2000 model year; alongside the Villager and Mountaineer, Mercury sold only the Cougar, Sable and Grand Marquis; each vehicle line was marketed to widely different buyers, with no common brand styling. For 2002, Ford reinstated Lincoln Mercury as a distinct Ford division, ending its status within the PAG (which concentrated towards European Ford brands). The Mountaineer underwent its first complete redesign; while again a counterpart of the Ford Explorer, the redesign brought substantial functional upgrades. Sharing only its roofline and doors with the Explorer, the 2002 Mountaineer launched a design identity used by Mercury through the end of the 2000s, including a rectangular waterfall grille and clear lens headlamps extending into the hood; interior chrome was largely replaced by silver and satin trim. For the final time, Mercury retired the Cougar and Villager nameplates. After the loss of the Cougar from its model lineup, Mercury launched multiple models to expand its line beyond the Sable, Grand Marquis, and Mountaineer. For 2003, the Mercury Marauder made its return (for the first time since 1970) as a high performance variant of the Grand Marquis, serving as a 2000s rendition of the 1994–1996 Chevrolet Impala SS (as with the Chevrolet, the Marauder was styled with a nearly monochromatic exterior, with most examples produced in black). Alongside the Marauder, the Grand Marquis underwent its largest model update since 1992; while the exterior and interior underwent a modest facelift, the chassis underwent a near complete redesign to upgrade its road handling and durability. Mercury returned to the minivan segment for 2004, as it replaced the Villager with the Mercury Monterey (a nameplate last seen in 1975), the first Mercury minivan produced by Ford. A counterpart of the Ford Freestar, the Monterey directly challenged the Chrysler Town & Country and Oldsmobile Silhouette (and its Buick Terraza successor) directly in size for the first time; in a segment first, the Monterey introduced heated/cooled front seats. During the 2005 and 2006 model years, Mercury underwent a near complete transformation of its model line. For 2005, the Mountaineer was joined by the Mercury Mariner; a counterpart of the Ford Escape and Mazda Tribute, the Mariner was the first Mercury with a four cylinder engine since the 2002 Cougar. The Mountaineer underwent a redesign for 2006; while largely evolutionary in exterior changes, the new generation was upgraded with many features from the discontinued Lincoln Aviator. The smaller Mariner Hybrid was introduced, serving as the first Mercury hybrid electric vehicle. The replacement of the Sable after 2005 commenced the launch of two model lines over two years. The 2005 Mercury Montego (dormant since 1976) was the larger of the two, serving as a counterpart of the Ford Five Hundred; while only slightly larger than the Sable, the interior of the Montego more closely matched the Grand Marquis in size (though only offered with 5 passenger seating). The 2006 Mercury Milan was a counterpart of the Ford Fusion, sized closely to the original 1986 Sable. As Mercury did not market a version of the Ford Freestyle, the division no longer offered a station wagon of any kind (for the first time since 1940). In what would be its final exterior revision, the 2006 Grand Marquis underwent its fourth update since 1992 (adopting the rectangular style grille seen in smaller Mercury vehicles). Though sharing common rooflines with their Ford counterparts, Mercury vehicles had transitioned into a design theme consistent across the entire model line. After 2007, Mercury ended sales of the Monterey, exiting the minivan segment for the final time. Both the Monterey and its Ford counterpart had struggled to gain market share against more established vehicles in the segment; after 21 years, Ford ended production of minivans in North America. For 2008, Mercury underwent significant revisions to its full size sedan line. The Montego underwent a model update, becoming a revived Mercury Sable (alongside the return of the Ford Taurus); the update included a more powerful drivetrain and greater styling distinction from its Ford counterpart. Alongside poor sales of the Montego in the marketplace (outsold by the Grand Marquis nearly five to one for 2007), new company management insisted upon a nameplate with greater brand recognition. A second generation Mariner was released, with Mercury increasing brand specific exterior and interior design. In contrast to the rest of the Mercury line, the Grand Marquis had outsold its Ford Crown Victoria counterpart for over a decade (with production of the latter supported nearly entirely by fleet sales); after 2007, Ford ended retail sales of the latter model line. During 2008, the Grand Marquis was overtaken in annual sales by the Milan as the best selling Mercury line (a position held since 1996). In 2009, Ford began to make the final revisions to the Mercury model line, phasing out nameplates at the end of their model cycles. At the end of the model year, Mercury retired the Sable permanently, as it remained the slowest selling Mercury sedan by a wide margin; the 2010 Ford Taurus was developed with no Mercury counterpart. The Mountaineer was retired at the end of 2010; along with its status as the slowest selling Mercury line, the Mountaineer was not included with the release of the 2011 Ford Explorer. For 2010, Mercury released its final model update, releasing a mid cycle revision for the Milan. Alongside a substantially revised front fascia, a Milan Hybrid was introduced as the first Mercury hybrid sedan. As part of the announced closure of Mercury in 2010, the division released a model line for a shortened 2011 model year, offering the Mariner, Milan, and Grand Marquis. Regardless of the fate of the brand, the Grand Marquis (last redesigned for 1992) had already been slated for retirement after 2011, as Ford had announced the closure of its St. Thomas Assembly facility that produced the model line (alongside the Crown Victoria, Crown Victoria Police Interceptor, and Lincoln Town Car). After 2011, the model line was no longer legal for sale in North America, as federally mandated electronic stability control was unable to be integrated with the Ford Panther chassis that had underpinned the model line and its Ford/Lincoln counterparts since 1979.

Ұсынысты тоқтату

2008 жылы Ford актриса Джил Вагнер қатысқан, Mercury брендіне әйел жүргізушілерді тартуға бағытталған жарнамалық кампанияны ұсынды. Бұл кампания сәтсіз аяқталды, бренд имиджін және сатып алушылардың қызығушылығын одан да қысқартты, ал сату көлемі төмендеуін жалғастырды. 2000 жылдан кейін Ford, Ford автомобильдерінің Mercury нұсқаларын шығаруды біртіндеп тоқтата бастады. Tracer және Mystique үлгілерінен кейін, Ford Focus Mercury үлгісінде жасалмады. Онжылдықтың соңында Ford, Ford Freestyle/Taurus X (Mercury Meta One концепт-көлігі ретінде ұсынылған), Ford Edge немесе Ford Flex (соңғы екеуі Lincoln MKX және MKT үлгілері ретінде өндіріске түсті) Mercury аналогтарын жасаған жоқ. Grand Marquis-ті қоспағанда (ол 1992 жылдан бастап бөлшек сауда нарығында Crown Victoria-ны ығыстырып, оның орнын басты, ал Ford 2008 жылы соңғысын корпоративтік сатуға шектеді), 1999 жылғы Cougar-дан (ол 1999 жылғы Ford Probe негізінде жасалған) кейін, барлық Mercury седан/вагон және SUV үлгілері тікелей Ford бөлімшесіндегі үлгілермен бірдей жасалды. 2 маусым 2010 жылы Ford, 2010 жылдың соңында Mercury желісін жабатынын хабарлады; компания маркетингтік және инженерлік күшін Ford және Lincoln үлгілеріне шоғырландыруды жоспарлады. 2009 жылы 93 000-нан кем көлік сатылғаннан кейін, Mercury, Oldsmobile және Plymouth үлгілері тоқтатылуға дейін сатқан көліктерден азырақ сатты. Екі баяу сатылатын үлгісі үшін Mercury, 2009 және 2010 жылғы үлгілерден кейін Sable және Mountaineer үлгілерін шығаруды тоқтатты; екі көлік те жаңа үлгімен алмастырылмады. Mariner, Milan және Grand Marquis 2010 жылдың соңына дейін, 2011 жылғы қысқартылған үлгі үшін өндірілді. Ол кезде Mercury көліктері АҚШ, Канада, Мексика, Пуэрто-Рико, АҚШ Виргин аралдары және Таяу Шығыста сатылды. 2010 жылы 93 165 Mercury көлігі сатылды, бұл 2000 жылмен салыстырғанда 265 000-ға жуық кем. Ford Mercury брендінің жабылуын хабарлағаннан кейін, брендке қатысты таңбалар Lincoln Mercury дилерлерінен жоғала бастады. Толық өзгерісті көрсету үшін 2012 жылдың желтоқсанында Ford, Lincoln бөлімін Lincoln Motor Company деп қайта атады (бұл атауы Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін болған). Mercury-дің соңғы автомобилі, 2011 жылғы Grand Marquis, 2011 жылдың 4 қаңтарында Канададағы Ford компаниясының St. Thomas құрастыру зауытында өндірілді. Шамамен 2,8 миллион Marquis салынды, ең ұзақ өндірілген Mercury үлгісі жалпы сатылым бойынша Cougar-дан кейін екінші орында тұрды. 2019 жылға қарай Mercury, Ford-тың белсенді тіркелген сауда белгісі болып қала береді.

In 2008, Ford introduced an advertising campaign starring actress Jill Wagner that focused exclusively on attracting female drivers to the Mercury brand in hopes of making it more relevant and profitable (standing in stark contrast to its late 1960s "The Man's Car" ad slogan). The campaign was a failure, narrowing the brand image and buyer appeal of the division even deeper, and sales continued to fall. After 2000, Ford began to phase out its practice of releasing direct Mercury counterparts of its Ford car lines. Following the retirement of the Tracer and Mystique, no version of the Ford Focus was developed as a Mercury. Later on in the decade, Ford did not develop Mercury counterparts of the Ford Freestyle/Taurus X (previewed as the Mercury Meta One concept car), Ford Edge, or the Ford Flex (the latter two would enter production as the Lincoln MKX and MKT, respectively). With the exception of the Grand Marquis (which had largely overtaken and replaced the Crown Victoria in retail markets since 1992, with Ford restricting the latter to fleet sales in 2008), following the 1999 Cougar (which began life as a 1999 Ford Probe), each Mercury sedan/wagon and SUV was developed with a direct Ford divisional counterpart. On June 2, 2010, Ford announced the closure of the Mercury line effective at the end of 2010; the company intended to concentrate its marketing and engineering efforts on the Ford and Lincoln model lines. After selling under 93,000 vehicles for 2009, Mercury had sold fewer vehicles than either Oldsmobile or Plymouth prior to their discontinuation. For its two slowest selling model lines, Mercury retired the Sable and the Mountaineer after the 2009 and 2010 model years; the two vehicles completed their model cycles without replacement. The Mariner, Milan, and Grand Marquis were produced through the end of 2010 for a shortened 2011 model year. At the time, Mercury vehicles were sold in the United States, Canada, Mexico, Puerto Rico, U. S. Virgin Islands, and the Middle East. For 2010, 93,165 Mercury vehicles were sold, nearly 265,000 fewer than in 2000. As Ford announced the closure of the Mercury brand, signage related to the brand began to disappear from Lincoln Mercury dealers. To reflect the change completely, in December 2012, Ford renamed the Lincoln Division as the Lincoln Motor Company (its name before World War II). The final Mercury automobile, a 2011 Grand Marquis, was manufactured by Ford of Canada at St. Thomas Assembly on January 4, 2011. With nearly 2.8 million Marquis built, the longest produced Mercury model line was second only to the Cougar in overall sales. As of 2019, Mercury remains an active, registered trademark of Ford.

Канададағы сынап

ХХ ғасырдың ортасында Канададағы Ford Motor Company компаниясының шағын дилерлік желісі сатып алушыларды көрме залдарына тарту үшін бірқатар брендтік өзгерістерді қажет етті. Бұл әсіресе жүк көліктеріне зәру шағын, ауылдық аймақтарда маңызды болды, себебі бұл аймақтарды Ford немесе Lincoln Mercury дилері қамтамасыз етті, бірақ көбінесе екеуі де бірге болмады. General Motors компаниясының Канададағы тәжірибесіне ұқсас, Monarch Oldsmobile-ге, Meteor Pontiac-қа, ал Mercury жүк машиналары GMC-ге қарсы бәсекелесті. Edsel компаниясының банкротқа іріктелуі және оның Lincoln Mercury бөлімшесіне тигізген әсерінен, сондай-ақ Канада мен АҚШ арасындағы Автомобиль өнімдері жөніндегі келісімнен кейін, Ford 1960 жылдардың соңына қарай АҚШ және Канададағы модельдік қатарын толығымен біріктірді.

Жиде 114

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Ford of Canada дилерлік желісін екі бөлімге бөлді. Бар дилерлер Ford және Monarch модельдерін сатса, жаңа Mercury Lincoln дилерлері Mercury мен Lincoln модельдерін сатты. Mercury Lincoln дилерлеріне төмен бағада сатуға арналған автомобиль беру мақсатында. Meteor модельдерінің алғашқы нұсқалары Ford кузовын Mercury торларымен және безендірулерімен үйлестірді. Бренд Ford желісінің төрт модельдік баламасы ретінде сатылды (Meteor, Niagara және Rideau; 1959 жылы Montcalm Galaxie-ге сәйкес қосылды). 1962 және 1963 жылдары Lincoln Mercury of Canada Meteor брендін тоқтатты, бұл Mercury өнімдерінің бір атаумен біріктірілуімен және 1960 жылдардың басында Mercury-дің баға жағынан Lincoln-нан алшақтауымен сәйкес келді. 1964 жылы Meteor Канадада қайта жаңғыртылды (сол нарықта Mercury Monterey-ді алмастырды). Бұрынғы Meteor-лардан айырмашылығы, 1964 жылғы модельде Ford емес, Mercury кузовы қолданылды. 1965 жылы Meteor модельдері Mercury кузовында Ford стиліндегі шатырлармен қайта жаңғыртылған Rideau және Montcalm атауларын пайдаланды. Сол кезде Mercury The Ed Sullivan Show-дың маңызды демеушісі болды. 1959 жылдан кейін "Үлкен М" логотипі елтаңбамен ауыстырылды. Mercury 1980-жылдардың соңына дейін өз көліктерінде әртүрлі формада елтаңбаны пайдаланды. Жоғары жабдықталған модельдерде (мысалы, Grand Monarch Ghia немесе Marquis) капот немесе торда елтаңба болса, төменгі жабдықталған модельдерде (мысалы, Monterey немесе Montego) дөңгелектер сияқты жерлерде елтаңба орналастырылды. Бір кезде Marquis (кейін Grand Marquis) Lincoln жұлдызының өңделген нұсқасын пайдаланды. 1967 жылы Mercury Cougar ұсынылғаннан кейін Mercury көліктерінің бренді өзгерді; Ford Mustang пони логотипіне ұқсас, Cougar өзінің "қырға қарай жүретін мысық" логотипін қабылдады. 1970 жылдары Cougar ең танымал Mercury көлігіне айналды, бөлім "Мысықтың белгісі" атты жарнамалық кампаниясын бастады; осы кезеңдегі барлық Mercury көліктерінің жарнамалары Lincoln Mercury белгісінің үстінде отырған арыстандай ұрысып тұрған мысықтың суретімен аяқталды (дилерлік орталықтардың сол кездегі сыртқы белгілері сияқты, сонымен қатар Ford "көк овал" логотипі) және дауыс беруші "мысықтың белгісі" деп айтты. 1977 жылы Cougar логотипі "қырға қарай жүретін мысық" елтаңбасынан "мысық басы" елтаңбасына өзгертілді, кейін Mercury Lynx, Mercury LN7 және Mercury Capri көліктерінде қолданылды. 1984 жылы Mercury өзінің соңғы бренд елтаңбасын ұсынды (мақаладағы ақпараттық қосымшада көрсетілген). Тордың ортасында орналасқан күміс Mercury елтаңбасы үш үйілген доғал бұрыштан (сонымен қатар күміс түсті) тұрады. Mercury Topaz көлігімен бірге ұсынылған елтаңба Lynx және Sable көліктерінде де пайдаланылды, ал Grand Marquis/Colony Park 1988 жылы оны қабылдады (капот әшекейлерінде және дөңгелектерде). 1999 жылы елтаңбаға шағын өзгерістер енгізілді, елтаңбаның жоғарғы жартысына "Mercury" сөзі қосылды. Елтаңба 2005 жылы Grand Marquis үшін опция ретінде ұсынылған американдық автомобиль брендінің капотындағы соңғы әшекей болды (бір жыл бойы).

After World War II, Ford of Canada split their dealer network into two divisions. Existing dealers sold Ford and Monarch models whilst the new Mercury Lincoln dealers sold Mercurys and Lincolns. to give Mercury Lincoln dealers a lower priced car to sell. the early Meteor models combined a Ford body with a Mercury grille and trim. The brand was marketed as a four model counterpart of the Ford line (Meteor, Niagara, and Rideau; the Montcalm was added in 1959 to match the Galaxie). For 1962 and 1963, Lincoln Mercury of Canada dropped the Meteor brand, coinciding with the introduction of the namesake Mercury product line and as Mercury distanced itself from Lincoln in price at the beginning of the 1960s. In 1964, Meteor was revived in Canada (replacing the Mercury Monterey in the same market). Unlike previous Meteors, the 1964 model used a Mercury body rather than a Ford body. For 1965, Meteors used revived Rideau and Montcalm model names on Mercury bodies with Ford style roofs. at the time, Mercury was a prime sponsor of The Ed Sullivan Show. After 1959, the "Big M" was replaced by a crest emblem. In various forms, Mercury would use a crest emblem on its vehicles through the end of the 1980s. While upper trim models (such as the Grand Monarch Ghia or Marquis) would feature a crest on the hood or grille, lower trim models (such as the Monterey or Montego) featured a crest in places such as the wheels. For a time, the Marquis (later Grand Marquis) used a modified version of the Lincoln star emblem. Following the 1967 introduction of the Mercury Cougar, the branding of Mercury vehicles changed; similar to the Ford Mustang pony emblem, the Cougar adopted its own "prowling cat" logo. During the 1970s, the Cougar became the most popular Mercury vehicle, with a "Sign of the Cat" advertising campaign launched by the division; commercials for all Mercury vehicles during this era ended with a shot of a growling cougar seated atop a Lincoln Mercury sign (like the then current outdoor signage at the dealerships, which also featured the Ford "blue oval" logo) and the voiceover announcer intoning "at the sign of the cat". For 1977, the Cougar logo was revised from a "prowling cat" to a "cat head" emblem, later adapted by the Mercury Lynx, Mercury LN7 and the Mercury Capri. In 1984, Mercury introduced what would become its final brand emblem (pictured in the article information box). Centered in the grille, the silver Mercury emblem is a set of three stacked obtuse angles (also in silver). Introduced with the Mercury Topaz, the emblem was adopted by the Lynx and Sable, with the Grand Marquis/Colony Park adopting it in 1988 (on hood ornaments and wheels). In 1999, the emblem saw a minor revision, with the word "Mercury" added to the top half of the emblem. The emblem became the final design featured for a hood ornament of an American brand automobile, offered as an option for the Grand Marquis for 2005 (for a single year).

Тордың дизайны

Mercury стилі көбінесе «су тасқыны» стиліндегі радиаторлық тормен байланысты. Алғаш рет 1946 жылғы Mercury Eight моделінде пайда болған бұл дизайн 1961–1964 жылдарғы Monterey/Colony Park модельдерінде қайта жаңартылды. Дизайнерлер модельді Ford Mustang-тен ерекшелендіруге тырысқандықтан, бұл дизайн Mercury Cougar-дың тұңғыш нұсқасында да қолданылды. 1970-ші жылдары тік «су тасқыны» стиліндегі радиаторлық тор дизайны барлық Mercury көліктеріне (Capri және Comet-тен басқа) бейімделді. 1986 жылы Mercury Sable моделінің енгізілуімен және Mercury Topaz-дың жаңартылуымен бірге, бөлім «жарық жолағы» (lightbar) алдыңғы радиаторлық торды ұсынды. Төмен қуатты шамдарды пайдалана отырып, фаралар арасындағы радиаторлық тор жарықтандырылды. 1992 жылға қарай, бұл мүмкіндік барлық Mercury көліктеріне (Cougar және Grand Marquis-тен басқа) бейімделді. 1997 жылы Mercury Mountaineer SUV моделінің енгізілуімен Mercury хромдалған тік «су тасқыны» радиаторлық торларын қайта енгізді. Lincoln-ның радиатор стиліндегі тордың орнына бастапқыда бірнеше түрлі радиаторлық тор пішіндері қолданылды, бірақ 2000 жылдардың ортасында бөлім тікбұрышты радиаторлық торға көшті.

"Бризвей" шатыры

1957 жылы Mercury Mercury Turnpike Cruiser моделін ұсынды, оның ерекшелігі – артқы жағына қарай жылжымалы терезесі бар шатыр сызығы. 1958 жылдан 1960 жылға дейін бұл мүмкіндік Continental Mark сериясында қайта пайда болды, артқы терезесі кері бұрышпен жасалған (жұмысты және кабриолет нұсқаларында). 1963 жылы Mercury бұл мүмкіндікті Monterey үшін қосымша опция ретінде ұсынды; өндірісті жеңілдету мақсатында терезе дизайнының элементтері Ford универсалдарымен ортақ болды. 1963 жылдан 1966 жылға дейін артқа қарай бұрышпен жасалған, жылжымалы артқы терезесі бар шатыр сызығы Mercury-ге ғана тән ерекшелік болды, және басқа американдық брендтерде кездеспеді.

Брендтеу

1952 жылы Mercury Eight үлгісі Mercury Monterey үлгісімен алмастырылғаннан кейін, бөлімше өзінің модельдік қатары үшін атау жүйесін қабылдады. Келесі алты онжылдық бойында Монклер, Медалист, Метеор, Мараудер, Монтего, (Grand) Marquis, Монарх, Мистик, Маунтайнер, Милан және Маринер сияқты үлгілердің барлығы атаулары «М» әрпімен басталатын болды. 1967 жылы Mercury Cougar тұсаукесерінен бастап, бірнеше атаулар ірі мысықтардан алынды, оның ішінде Bobcat және Lynx (Sable да жануарлардың атын қабылдады). Mercury ағаш өрнегімен жасалған универсалдары Ford Squire атауымен үйлесімді Villager атауын пайдаланды. Edsel универсалдарында қолданылған атауды қайта жаңарту арқылы, Mercury 1960 жылдардан 1980 жылдарға дейін барлық универсалдарына (Colony Park-тан басқа) осы атауды қолданды. 1980 жылдардың басында тоқтап қалғаннан кейін, Villager атауы 1993 жылы қайта оралды (Mercury Villager минивэні ретінде). 1980 жылдардан 2000 жылдарға дейін Mercury өзінің модельдік қатарында бірыңғай безендіру жүйесін қабылдады, онда GS – базалық деңгейдегі үлгіні, ал LS – жоғары деңгейдегі нұсқаны білдірді. Жоғары өнімділікке бағытталған безендірулер үшін XR (Cougar XR7, Topaz XR5 және Capri XR3) қолданылды. 2000 жылдардың ортасынан соңына дейін Mercury Lincoln үлгілерімен үйлесімді безендіру жүйесін өзгертіп, әріптік белгілеулердің орнына толық сөздерді қолданды. Ford компаниясының 2000 жылдардың ортасында «F» атауларын енгізуі дау тудырса, Mercury компаниясының өнімдік қатары үшін «М» атауларына реакциясы одан әлдеқайда жұмсақ болды. 1980 жылдарға дейін бөлімше бұл тәжірибені көптеген өнімдік қатарларында қолданды; бренд бірнеше танымал атауларды қайта жаңартып шығарды (Marauder, Montego, Monterey). Milan, Ford Fusion үлгісінен (айтарлықтай артық сауда көлемімен) сатылып озуына қарамастан, өнімдік қатары салыстырмалы табысқа ие болды және 2008 жылы Grand Marquis үлгісінен басып өтіп, Mercury-дің ең көп сатылатын седаны атанды. Montego бәсекелес седандарға қарсы нарық үлесін алуға күресті, бұл ішінара Grand Marquis үлгісімен модельдің қабаттасуына байланысты болды (керісінше, Ford Crown Victoria үлгісін ұзақ уақыттан бері сатуын тоқтатты және 2007 жылдан кейін оның бөлшек саудасын тоқтатты).

Following the replacement of the Mercury Eight by the Mercury Monterey in 1952, the division adopted a nameplate nomenclature for its model lines. For the next six decades, the later Montclair, Medalist, Meteor, Marauder, Montego, (Grand) Marquis, Monarch, Mystique, Mountaineer, Milan, and Mariner all used nameplates starting with "M". Beginning the 1967 debut of the Mercury Cougar, several nameplates were derived from big cats, including the Bobcat and Lynx (with the Sable also adopting an animal name). Mercury woodgrain trim station wagons used the Villager nameplate, in line with the Ford Squire name. Reviving a nameplate used by Edsel wagons, Mercury used the nameplate for all station wagons from the 1960s to the 1980s (except for the Colony Park). After becoming dormant in the early 1980s, the Villager name returned in 1993 (as the Mercury Villager minivan). From the 1980s to the 2000s, Mercury adopted a common trim nomenclature across its model lines, with GS standing for a base trim model and LS as a high trim version. For performance oriented trims, XR was used (Cougar XR7, Topaz XR5, and Capri XR3). From the mid to late 2000s, Mercury shifted its trim nomenclature in line with Lincoln, with full words replacing letter based designations. While the introduction of "F" nameplates by Ford was met with controversy in the mid 2000s, the reaction to "M" nameplates by Mercury for its product range was much less extreme. Before the 1980s, the division had used the practice for many of its product lines; several recognized nameplates were revived by the brand (Marauder, Montego, Monterey). While the Milan was outsold by its Ford Fusion counterpart (by a significant margin), the product line met with relative success, overtaking the Grand Marquis as the best selling Mercury sedan in 2008. The Montego struggled to gain market share against competitive sedans, partly due to model overlap with the Grand Marquis (in contrast, Ford had long ended marketing for the Crown Victoria and ended retail of the model line after 2007).