Кіріспе

Алғашында Фордтың жоғары басшылығынан наразылық күйінде қарсы алынса да, 1953 жылы Континенталдың ізбасарын өндіріске енгізу үшін жобалау жұмыстары мақұлданды. Сол жылы екі есікті люкс сегментінде бірнеше американдық автомобильдер өндіріске түсті, General Motors компаниясының шектеулі санда шығарылған Cadillac Eldorado, Buick Skylark және Oldsmobile 98 Fiesta кабриолеттері (Chevrolet Corvette спорттық автомобиль ретінде бір уақытта нарыққа шығарылды), Chrysler C 300 және Packard Caribbean кабриолеттері. Форд 1956 жылы былай деп мәлімдеді: “Бұл бағдарламаның бастапқы кезеңінде төрт маңызды жобалау міндеті белгіленді: 1. Жаңа Continental ерекше стильге ие болуы керек еді. Стиль заманауи инновациялар емес, қарапайым, классикалық сызықтарға негіделген болуы тиіс еді. 2. Жаңа автомобильге жайлылық, сенімділік, қауіпсіздік, өнімділік және мәртебе тұрғысынан клиент үшін құндылығын арттыратын технологиялық жетістіктер мен арнайы мүмкіндіктер енгізілуі керек еді. 3. Автомобильдің жалпы биіктігі 58 дюймнан аспауы керек еді. 4. Қозғалтқыш, қоробка, артқы ось және аспасын қоса алғанда, шасси бөлшектерінің Lincoln-мен максималды түрде алмастырылуы тиіс еді.”

Алғашқы Continental купесі өз конвертируемый нұсқасына қарағанда салыстырмалы түрде нашар сатылды, бірақ Арнайы өнімдер бөлімі Cadillac Eldorado және Packard Caribbean-ға қарағанда автомобильдің толық құрамдас стилін ұсынуды мақсат етті.

Брендтеу

Бірінші буын Lincoln Continental машинасының ізбасары ретінде жасалған Continental Mark II бренді шатасу тудырды. Continental бөлімі жеке бөлім болғанымен (өз өндіріс орнымен), оның өнімдері Lincoln Mercury дилерлік желісі арқылы сатылып, қызмет көрсетілді (Continental машиналары Lincoln машиналарымен механикалық жағынан ұқсас болғандықтан). 1956 жылдың шілдесінде Ford Continental бөлімін жапты және Continental-ды Lincoln-ға біріктірді. Бағасын 6000 долларға дейін төмендету мақсатымен жасалған (Cadillac Sixty Specials және Imperial LeBarons сияқты бәсекелестікке қабілетті болу үшін). Ford Motor Company компаниясы жасаған ең үлкен автомобильдердің бірі болған Mark III қолмен құрастырудан бас тартуға мәжбүр болды, енді ол Lincoln Premiere машинасымен бірге құрастырылды; модельдің ерекшелігі – барлық типтегі кузовтарда (конвертабльдарды қоса) артқа қарай еңкейген артқы терезесі. 1959 жылы Mark III Mark IV болып өзгерді, бірақ модельдегі өзгерістер шамалы болды. 1960 жылы Ford Lincoln Continental Mark V-ті ұсынды, бұл Continental атауын жеке қолдануға нүке салды. 1961 жылғы өндірісте Ford Lincoln брендін тек бір Lincoln Continental таңбасына дейін қысқартты, буындық атауларын жойды. 1977-1980 жылдардағы Lincoln Versailles-ті есептемегенде, Continental Lincoln компаниясы қолданған эксклюзивті таңба болып табылды, 1981 жылы Lincoln толық көлемді машиналарын Lincoln Town Car деп қайта атағанға дейін.

Марк сериясының қайта жаңғыруы

1969 жылғы модель үшін Ford Motor Company компаниясы Continental Mark III флагмандық жеке сәнді көлігін таныстырды. 1958 жылы аталған атау қолданылған болса да, Mark III Mark II-нің заманауи жалғасы ретінде әзірленді, бұл 1958-1960 жылдарғы буынды Mark сериясынан кері күшпен алып тастады. Mark II-ден әлдеқайда арзан болған Mark III, Ford Thunderbird-тен алынған, оның шассиі мен дөңгелек аралығын бөліседі. Сол кездегі ең жетілген американдық көліктерінің бірі саналатын Mark III, толық қуатпен жабдықталған, толық аспаптар жиынтығымен, кондиционермен және опциялық люк пен ABS тежегіштерімен жабдықталған алғашқы көліктердің бірі болды. Mark III сыртқы дизайнының көптеген элементтері 1970 жылы Lincoln Continental көлігінде пайдаланылды, бұл Lincoln дизайнына онжылдық соңына дейін әсер етті. 1970 жылдары Ford, Mark III-ті 1972 жылғы Mark IV және 1977 жылғы Mark V көліктерімен толықтырды; соңғы екі буын 1972 жылғы Ford Thunderbird шассиіне негізделген.

Эльдорадо Брогам Марк II-ге қарсы (1957-1960)

Continental Mark II-ге жауап ретінде General Motors Cadillac Eldorado Brougham төрт есікті қатты шатырын шығарды. Ең қымбат американдық автомобильдің көшбасшылығын иеленіп, Eldorado Brougham 13 074 АҚШ долларына ($ доллармен) сатылды, бұл Mark II-ден 3000 долларға жоғары. Бірінші төрт есікті Eldorado болып табылатын Brougham артқы жағынан ашылатын есіктермен, тот баспайтын болаттан жасалған шатырмен, қосымша хромды төменгі безендіру элементтерімен және төрт алдыңғы фарамен жабдықталды. Өз заманының ең жетілген автомобильдерінің бірі ретінде, Eldorado Brougham өзін-өзі теңестіретін пневматикалық серіппелермен, круиздік жүйемен, автоматты тұрақ тежегішімен, электрлі терезелермен және есік құлыптарымен, сондай-ақ электрлі багаждық ашылу және антеннамен жабдықталды. Екінші буын Eldorado Brougham 1959 жылдан 1960 жылға дейін өндірілді; GM стилінде жасалған, шектеулі санда шығарылған 13 075 долларлық модель Италияда Pininfarina компаниясымен құрастырылды. Алдыңғы модельге қарағанда консервативті стильде жасалған екінші буын Eldorado Brougham 1960-шы жылдардың басында Cadillac машиналарында пайда болған көптеген дизайндық ерекшеліктерді алдын ала көрсетті (оның ішінде кішірек қанаттар). Алдыңғы буынға қарағанда, жаңа буын стандартты Eldoradoмен көбірек ортақ элементтерге ие болды, бірақ кондиционер, автоматты алыс жарық және круиздік жүйе сақталды.

Эльдорадо мен Марк сериясы (1967-1998)

1967 жылы GM Cadillac Eldorado-ны жаңартты; ол екі есікті Cadillac-тің флагмандық моделі болып қала берді, бірақ жеке сәнді автомобиль ретінде қайта жасақталды, Oldsmobile Toronado-мен бірдей алдыңғы жетек шассиін пайдаланды. 1969 жылы Mark III-тің тұсаукесерінен кейін Ford және General Motors өз компанияларының флагмандық сәнді көліктері арасында бейресми брендтік бәсекелестік орнатты (Ford Mustang және Chevrolet Camaro сияқты). 1998 жылы Lincoln Mark VIII өндірілістен тоқтатылғанға дейін Eldorado және Mark сериясының әртүрлі буындары нарықта тікелей бәсекелесті (1980-1983 жылғы Continental Mark VI үлгісінен басқа). Motor Trend журналы 1970 және 1980 жылдары "King of the Hill" сериясында осы екі модельдің әртүрлі буындарын бір-бірімен салыстырып бағалады.

Continental брендінің аяқталуы

1986 жылы Ford Continental таңбасының атауы бойынша шешімді қадам жасады; 18 жыл бойы Lincoln Mercury дилерлері арқылы сатылған қосалқы таңба болғаннан кейін, Continental Mark Series ресми түрде Lincoln модельдер қатарына қосылды. Continental Mark VII Lincoln Mark VII болып өзгертілді, Lincoln логотипі мен Lincoln VIN нөмірін алды.

Өндіріс және сату

Continental Mark II Мичиган штатының Аллен Парк қаласындағы Allen Park Body & Assembly зауытында өндірілді. Continental компаниясының штаб-пәтері және құрастыру зауыты ретінде құрылған, Фордтың дәстүрінен елеулі алшақтық жасай отырып, қолмен құрастыру және тексеруді жеңілдету үшін жылжымалы құрастыру желісінен көбінесе бас тартылды. Зауытта әрбір көлік жылжымалы платформада құрастырылды; құрастыру мен тексерудің әр кезеңі аяқталғаннан кейін көліктер қолмен әртүрлі құрастыру станцияларына жылжытылды. 1957 жылы Mark II өндірісі тоқтатылғаннан кейін, ғимарат қайта жарақталып, Edsel компаниясының штаб-пәтеріне айналды. Бүгінде бұл нысан Ford Vehicle Operations бас кеңсесі және жаңа модельдерді әзірлеу орталығы ретінде пайдаланылады, жаңа көліктерді және олардың өндірісін әзірлеу үшін қолданылады. Барлығы 3005 Continental Mark II көлігі өндірілді. Бұл санға үш прототип және 13 өндіріске дайын үлгі кіреді. Mark II көліктерінің сериялық нөмірлері 975-тен 3989-ға дейін болды; 986-дан 998-ге дейінгі нөмірлер пайдаланылмады. Алғашқы рет өндірілген көлік 1001 нөмірімен тіркелді. Үш прототиптік көлік 500, 501 және 502F нөмірлерімен белгіленді. Алғашқы екеуі 1956 жылдың маусымында жойылды, ал үшіншісі бүгінге дейін сақталған. Конвертибельдік үлгі ешқашан өндіріске шығарылмаса да, екі 1956 жылғы Mark II ресми түрде конвертибельге айналдырылды. Біреуі Hess & Eisenhardt (№ 1126) компаниясымен, ал екіншісі Derham Body Company (№ 3190) компаниясымен өзгертілді. Соңғы көлік Уильям Клей Фордтың әйеліне жеке көлік ретінде сыйға берілді; бастапқыда ақ түспен боялған, кейін аспан көгілдіріне боялды. Көптеген Mark II көліктерін бай және белгілі тұлғалар жаңадан сатып алды. Олардың ішінде Барри Голдуотер (№ 2804), Дуайт Эйзенхауэр (№ 3411), Фрэнк Синатра (№ 1884) және Лиз Тейлор (№ 3196) бар.

БАҚ-тағы көріністер

Континентальдық Mark II 1956 жылы Франк Синатра, Бинг Кросби, Грейс Келли және Луи Армстронг қатысқан "Жоғары қоғам" фильмінде көрсетілді. "Чикаго өрт" телесериалының 3-маусымы, 11-бөлімі: "Оны өлтіруге рұқсат беріңіз" 2015 жылдың 6 қаңтарында көрсетілді, онда Континентальдық Mark II пайдаланылды. Континентальдық Mark II Perry Mason телесериалының 1-маусымы, 9-бөлімі: "Көшпенді түлкінің ісі" 1957 жылдың 16 қарашасында көрсетілді. 1955 жылғы Lincoln Futura концепт-автомобилі (Mark II шассиі мен қуат жүйесімен жабдықталған) Джордж Барриске сатылғаннан кейін, 1960 жылдардағы аттас телесериал үшін Бэтмобильге айналдырылды.

Мұра

Mark II екі есікті қатты шатыры Continental компаниясының эксклюзивті модельдер желісі болғанымен, Mark II-нің бірнеше элементтері Ford Motor Company-нің басқа көліктерінде қолданыс тапты. Continental-дың қысқартылатын қатты шатыры өндіріске енгізілмесе де, оның механизмі 1957–1959 жылғы Ford Skyliner-де, сондай-ақ 1961–1967 жылғы Lincoln Continental және 1958–1966 жылғы Ford Thunderbird-де пайдаланылды. Бағасы жақсы жөндеуді қажет ететін, жүріп тұрған данасы үшін 25 000 доллардан басталып, көрмеге дайын күйде 240 000 долларға дейін жетеді.