Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қытай саясаткері (1938–2007)
Chinese politician (1938–2007)
Хуан Цзюй (28 қыркүйек 1938 – 2 маусым 2007) – қытай саясаткері және Қытай Коммунистік партиясының (ККП) жоғары лауазымды басшысы. Ол 2002 жылдан 2007 жылы қайтыс болғанға дейін Қытайдың ең жоғары шешім қабылдау органы – ККП Саяси бюросының тұрақты комитетінің мүшесі болды, сондай-ақ 2003 жылдан бастап Қытайдың бірінші вице-премьері қызметін атқарды. Ол тұрақты комитетте және вице-премьер ретінде мерзімі бітіспей қайтыс болды. Кәсібі бойынша электр инженері болған Хуан, партия жетекшісі Цзян Цзэминьнің жақын серігі болды және билікке өрлеуі осы кісінің көмегімен болды. 1991–1994 жылдары Шанхай қаласының әкімі, ал 1994–2002 жылдары осы мегаполистің Коммунистік партиясының хатшысы болды. Хуанның Шанхай қаласындағы мансабы және оның отбасының бірнеше сыбайлас жемқорлық іске қатыстығы туралы мәлімдемелер дау тудырды. 2002 жылдан кейін Хуан Қытайдың жоғарғы басшылығының ең беделсіз және партиялық мүшелерінің бірі ретінде танылды және сарапшылар оны Шанхай тобының "негізгі мүшесі" деп атады.
Huang Ju (28 September 1938 – 2 June 2007) was a Chinese politician and a high ranking leader in the Chinese Communist Party (CCP). He was a member of the Politburo Standing Committee of the CCP, China's top decision making body, between 2002 until his death in 2007, and also served as the first ranked vice premier of China beginning in 2003. He died in office before he could complete his terms on the Standing Committee and as vice premier. An electrical engineer by trade, Huang was a close confidante of party leader Jiang Zemin, to whom he owed his rise to power. He served as mayor of Shanghai between 1991 and 1994, then Communist Party secretary of the metropolis between 1994 and 2002. Huang's career in Shanghai and his family's alleged involvement in several corruption cases in the city generated controversy. After 2002, Huang emerged as one of the least popular and most partisan members of China's top leadership, and was named by observers as a "core member" of the Shanghai clique.
Ерте өмір және мансап
Хуан Шанхайда туған, отбасындағы бес баланың екіншісі. Жастық шағында Хуан Чжэцзян провинциясында көп уақыт өткізді. 1944-1950 жылдары Чжэцзян Цзяшань Ишань бастауыш мектебінде (浙江嘉善益善小学) және Кидун бастауыш мектебінде (启东小学) оқыды. 1950-1956 жылдары Цзяшань №2 орта мектебінде (嘉善二中) және Цзясин №1 орта мектебінде (嘉兴一中) білім алды. 1956-1963 жылдары Цинхуа университетінде оқып, электр инженериясы мамандығын бітірді. 1966 жылы Қытай Коммунистік партиясына мүше болды. Хуан 1963-1967 жылдары Шанхай жасанды тақтай машина жасау зауытының (上海人造板机器厂) құю бөлімінде техник болып жұмыс істеді. 1967-1977 жылдары Шанхай Чжунхуа металлургиялық зауытының (上海中华冶金厂) электр бөлімінде техник қызметін атқарды, сонымен қатар өндіріс партиялық тобының орынбасары болды. 1977-1980 жылдары инженер болып жұмыс істеген кезінде Мәдени революция кезіндегі ең жоғары күнделікті билік органы – Революциялық комитеттің директорының орынбасары және зауыт директорының орынбасары қызметтерін атқарды. 1980-1982 жылдары Шанхай мұнай-химиялық жалпы машина жасау компаниясының (上海市石化通用机械制造公司) менеджерінің көмекшісі болды. 1982-1983 жылдары Шанхай бірінші механикалық және электр өнеркәсібі бюросының (上海市第一机电工业局) комиссарының орынбасары болды.
Huang was born in Shanghai and he was the second of five children in the family. Huang spent a long time in Zhejiang when he was young. From 1944 to 1950, he studied at Zhejiang Jiashan Yishan Primary School (浙江嘉善益善小学) and Qidong Primary School (启东小学). He attended Jiashan No.2 Middle School (嘉善二中) and Jiaxing No.1 Middle School (嘉兴一中) for high school from 1950 to 1956. He attended Tsinghua University between 1956 and 1963 where he graduated in Electrical Engineering. In 1966, he joined the Chinese Communist Party. Huang was employed as a technician in the foundry section of the Shanghai Artificial board Machinery Factory (上海人造板机器厂) from 1963 to 1967. From 1967 to 1977, Huang worked as Technician in the power section of the Shanghai Zhonghua Metallurgical Factory (上海中华冶金厂), where he also served as deputy lead of the production party group. He became deputy director of the Revolutionary Committee (during the Cultural Revolution, the highest day to day authority), Deputy Plant Manager, while working as an engineer, from 1977 to 1980. He was Assistant Manager of the Shanghai Petrochemical General Machinery Company (上海市石化通用机械制造公司) from 1980 to 1982. From 1982 to 1983 he was Deputy Commissioner of the Shanghai First Mechanical and Electrical Industry Bureau (上海市第一机电工业局).
Шанхай саясаты
1983 жылдан 1984 жылға дейін Хуан Джу Шанхай қалалық партия комитетінің тұрақты мүшесі және өнеркәсіп істері комитетінің хатшысы болды; 1984 жылдан 1985 жылға дейін Шанхай партия комитетінің бас хатшысы, ал 1985 жылдан 1986 жылға дейін партияның үгіт-насихат жөніндегі бастығының орынбасары қызметін атқарды. 1987 жылы Хуан Шанхай мэріне кандидат ретінде ұсынылды, бірақ қалалық Халық Конгресі оның кандидатурасын қолдау үшін жеткілікті дауыс бермеді. Содан кейін Чжу Ронгжи мэр болып сайланды. Чжу Пекинге көтеріліп, вице-премьер және Қытайдың орталық банкінің басшысы болғаннан кейін, Хуан 1991 жылы Шанхай мэрі, ал 1994 жылы У Банггуо вице-премьер болғаннан кейін қаланың партия басшысы болды. Хуан 2002 жылдың қазанына дейін Шанхай партия комитетінің хатшысы болып қызмет етті. 1994 жылдың қыркүйегінде ол Қытай Коммунистік партиясының 14-ші Орталық Комитетінің 4-ші пленумында саяси бюро мүшесі болды. Хуанның Шанхай саясатындағы өрлеуі көбінесе 1989 жылғы Тяньаньмэнь алаңындағы наразылықтар мен қырғыннан кейін күртен коммунистік партияның бас хатшысы болып тағайындалған Цзян Цзэминьнің қолдауымен байланысты болды. Хуан Цзянның Шанхайдағы ең сенімді серіктерінің бірі саналды, ал Цзянның партияның жоғары лауазымына көтерілуі Хуанның партиялық карьералық сатыда жоғарылауына мүмкіндік берді. Ол кейбір адамдардың естелігінде Шанхай тұрғындарының табысын арттырған адам ретінде сақталған. Хуанның кезінде Пудонг жаңа аймағы да қарқынды дамыды. Хуан Джу қала басшысы болған жылдары Шанхайдың экономикалық өсуі жалғасқанмен, көптеген сарапшылар Шанхайдың жетістігін Чжу Ронгжи мен Сю Куандидің еңбегіне байланыстырады. ХХ ғасырдың соңында Шанхай мэрі болғандардың арасында Хуан ең аз танымал болды. Шанхай партиясының басшысы ретінде Хуан мэр Сю Куандиді жиі сынап, оның жоғары лауазымға тағайындалуына қарсы болды. Сю Шанхайда беделді тұлға болғандықтан, Хуанның Сюді ашық түрде сыныптауы қарапайым халық арасында оның беделін түсірді. Шанхай саяси айналымында Хуан жоғары лауазымдағы адамдармен қарым-қатынас орнатуда шебер екендігін көрсетті. Оның бұл процеске қатысы қаншалықты екені белгісіз болғанымен, Шанхайдағы билігі оның отбасына мүмкіндік бергені анық болды. Хуанның Шанхайдың іскер элитасының бірі Чжоу Чжэнь-Иі қатысқан жылжымайтын мүлікпен байланысты сыбайлас жемқорлыққа қатысы бар деп күдіктелді. Хуан Шанхайдың қарқынды дамып келе жатқан жылжымайтын мүлік секторындағы монополияны шектеуге көп күш жұмсаған жоқ. Тұрғындардың жаңа құрылыс үшін үйлерінен шығарылуына байланысты наразылықтар туды (өтемақы аз немесе мүлдем төленбеді). Жоу көптеген алаяқтық қылмыстар жасады деген айып тағылып, үш жылға бас бостандығынан айырылды, сарапшылар бұл шешім Хуанның қалалық соттарға тигізген ықпалының нәтижесі болуы мүмкін деп болжады. Сонымен қатар, Хуанның әйелі Юй Хуэйвен Шанхай зейнетақы қорын басқарды және қордың ақшасын жымқыруға қатысы бар деген күдік тудырған Жан Ронгкунмен байланыста болды.
From 1983 to 1984, Huang Ju served as a standing member of the Shanghai Municipal Party Committee and secretary of the industry affairs committee; he was the Shanghai Party Committee's secretary General from 1984 to 1985 and deputy party chief in charge of propaganda from 1985 to 1986. In 1987, Huang was named as a candidate for the mayor of Shanghai, but received too few votes supporting his candidacy by the municipal People's Congress. Zhu Rongji was subsequently elected mayor instead. When Zhu ascended to Beijing to become Vice Premier and governor of China's central bank, Huang became mayor of Shanghai in 1991 and then the city's party chief in 1994 after Wu Bangguo became Vice Premier. Huang served as Party secretary of Shanghai until October 2002. In September 1994 he entered the Politburo of the Chinese Communist Party at the 4th Plenum of the 14th Central Committee. Huang's rise in Shanghai politics was largely credited to the patronage of Jiang Zemin, who served as the Party Committee secretary in Shanghai until the latter's sudden appointment to become general secretary of the Communist Party following the 1989 Tiananmen Square protests and massacre. Huang was seen as one of Jiang's most trusted confidantes in Shanghai, and Jiang's elevation to become the party's top leader paved the way Huang to climb higher on the party's career ladder. and is remembered by some as having raised the income of Shanghai residents. The Pudong New Area also saw explosive growth under Huang. While Shanghai's economic growth continued during Huang Ju's time as the city's leader, most observers credit Shanghai's success to the work of Zhu Rongji and Xu Kuangdi. Among the mayors of Shanghai in the late 20th century, Huang was the least popular. During his term as Shanghai party chief, Huang often criticized mayor Xu Kuangdi, and opposed Xu's holding higher office. Because Xu was a popular figure in Shanghai, Huang's open suppression of Xu damaged his reputation among ordinary residents. In Shanghai political circles, Huang earned a reputation as being extremely adept at crafting relationships with his superiors. It was unclear what Huang's involvement was in this process, but it was clear that his power in Shanghai gave license to his family. Huang was also believed to be implicated in the Shanghai real estate scandals involving Zhou Zhengyi, one of Shanghai's business elite. Huang did little to curb monopolies in Shanghai's booming real estate sector. Public protests resulted from residents being evicted from their homes (with little or no compensation) to make way for new construction. Zhou was eventually charged with multiple counts of fraud, but only sentenced to three years in prison, which analysts speculated was due to Huang exerting his influence on the municipal courts. In addition, Huang's wife, Yu Huiwen, controlled the Shanghai pension fund, and was linked to Zhang Rongkun, who was at the centre of allegations of misappropriation of the fund's money.
Пекинге көтерілу
Хуанның қамқоршысы, бас хатшы Цзян Цзэминь 2002 жылы партиялық басшылықтан кетуге тиіс болды, билікті Ху Цзиньтао бастаған жаңа буын көшбасшыларға тапсырып. 2002 жылдың күзінде өткен 16-шы партия съезіне дейін Цзян Шанхайдан шыққан бұрынғы әріптестерін елдегі іс жүзіндегі басты шешім қабылдау органы – Политбюроның тұрақты комитетіне көтеруге тырысты. Алғашқыда Хуанға орталық насихат бөлімін басқару үшін Дин Гуангеннің орны ұсынылды, бірақ Хуан бас тартты. Цзян Хуанға Қытай Халық саяси кеңесшілер конференциясын басқаруды ұсынды, бұл тұрақты комитетте орын алуды білдіретін. Ақырында Хуанның тұрақты комитетте бірінші орынды иеленуі шешілді, ол Вен Цзябаоға көмекші бірінші вице-премьер болып тағайындалды, шығып бара жатқан вице-премьер Ли Ланциннің орнын басты. Дауыс беру кезінде 300-ге жуық қарсы дауыс тіркелді, бұл Қытайдың ұлттық саясатындағы көрсеткіштердің арасында ерекше төмен деңгей. Бұл партия делегаттарының шамамен үштен бірі Хуанның Орталық комитет мүшелігіне келіспегенін көрсетеді. 2002 жылы Орталық комитетінің толық құрамында Хуан ең аз дауыс жинады, яғни оның тұрақты комитетке кірмеуі мүмкін еді, себебі тұрақты комитет мүшелері Орталық комитеттен іріктеледі. Дегенмен, 2002 жылдың 15 қарашасында Хуан ресми түрде 9 адамнан тұратын Политбюроның тұрақты комитетінің мүшесі болып жарияланды, ол Цзянның басқа да әріптестері – Жоң Цзиньлинь, Цзэн Циньхоң және Ли Чанчуньге қосылды. 2003 жылдың наурызында Ұлттық халық конгресі оны Мемлекеттік кеңестің бірінші вице-премьері етіп бекітті. Оның бірінші вице-премьер лауазымы бұрынғы бірінші вице-премьерлер Яо Йилин, Чжу Ронгжи және Ли Ланцинмен салыстырғанда номиналды және аз ықпалды деп есептелді. Оның ресми өкілеттіктері қаржы және банк жүйесін бақылауды қамтыды. Хуан Қаржы және экономикалық мәселелер жөніндегі жетекші топтың мүшесі болды. Хуанның саяси тағдыры оның бұрынғы жақын әріптесі Чэнь Ляню 2006 жылы Шанхай зейнетақы дауының аясында жемқорлыққа қатыстылығы үшін Политбюродан шеттетіліп, тергеуге алынған кезде күмәнді болып тұрды. Сол кезде Хуанның денсаулығы нашарлап, қоғамдық шараларға қатысуын азайтты. Оның осы дауға қатысы болуы мүмкін деген болжамдар тарады.
Huang's patron, general secretary Jiang Zemin, was due to leave his party leadership post in 2002, handing the reins of power to a new generation of leaders led by Hu Jintao. In the lead up to the 16th Party Congress held in the autumn of 2002, Jiang worked to promote some of his former associates in Shanghai to the Politburo Standing Committee, the de facto top decision making body of the country. Initially Huang was said to have been offered to replace Ding Guangen to take over the central propaganda department, but Huang declined. Jiang also reportedly proposed that Huang lead the Chinese People's Political Consultative Conference, which entailed a seat on the Standing Committee. Eventually, it was settled that Huang would earn a seat on the Standing Committee as first ranking vice premier assisting Wen Jiabao, replacing outgoing vice premier Li Lanqing. and some 300 votes against, unusually low in Chinese national politics. This meant that nearly one third of party delegates did not even approve of Huang's central committee membership. In 2002, of the full members of the Central Committee, Huang again received the lowest number of votes of anyone elected, meaning there was a real possibility that Huang would not have entered the Standing Committee at all, since Standing Committee members must be selected from the Central Committee. Nevertheless, on 15 November 2002, Huang was officially named a member of the 9 man Politburo Standing Committee, joining other Jiang associates such as Jia Qinglin, Zeng Qinghong, and Li Changchun on the supreme body. In March 2003, he was confirmed by the National People's Congress as vice premier of the State Council, ranking first. His position as first vice premier was considered a figurehead role with little power, especially when compared to previous first vice premiers Yao Yilin, Zhu Rongji and Li Lanqing. His official portfolios were to oversee finance and banking. Huang served as a member of the Leading Group for Financial and Economic Affairs. Huang's political fate seemed to hang in the balance when his close former colleague Chen Liangyu was removed from the Politburo and put under investigation for corruption as part of the Shanghai pension scandal in 2006. By this time, Huang was already ill and cut back on public appearances. There was speculation that Huang would be implicated in the scandal.
Ауру
2006 жылдың ақпан айында «South China Morning Post» газеті Хуанның ауыр сырқатып, қызметтен кетуі күтіліп отырғанын хабарлады. Кейбір үкімет шенеуніктері оның бүйрек безінің қатерлі ісігі бар екенін айтса да, партия сол кезде оның денсаулығының мәнін жарияламады. 17 наурызда ол өлімге жақын екені хабарланды. Хуан 5 маусымда Пекинде өткен ғылым мен технология форумына қатысып, оның жақын арада қайтысы мүмкін деген болжамдарды уақытша басып тастады. 2007 жылдың 5 қаңтарында мемлекеттік кәсіпорындар басшыларының конференциясында негізгі баяндама жасағаннан кейін, сол айда өткен қаржы жөніндегі Орталық конференциясына қатыспады. Хуан партияның көнекөз ағасы Бо Ибоның қазасына көңіл айтты, бірақ Тұрақты комитет мүшесі ретінде күтілгендей, оның қосылуына қатыспады. Хуанның қатыспамауы оның ауыр халде болуының себебімен ресми міндеттерін орындай алмауына байланысты деген болжамдарға орын берді. Гонконг медиасы Хуанның Шанхайда ем алып жатқанын болжады. Хуан шаршаған күйде көрінді. Сәуір айында Хуан Шанхайдан шығып, Пекиндегі 301-ші әскери госпиталіне жатқызылды, содан кейін оның денсаулығы нашарлады. Осыдан кейін Хуанның қайтысы туралы екі рет жалған хабар тарады; кейбіреулер оның ауруын интернет қолданушылары әлеуметтік және саяси мәселелерге наразылық білдіру үшін пайдаланғанын айтады. Денсаулығына қарамастан, Хуан 29 мамырда партияның 17-ші съезіне Шанхайдың жергілікті партия өкілдерінің бірі болып сайланды.
In February 2006, the South China Morning Post reported that Huang was seriously ill, and was expected to step down. Although some government officials said he had pancreatic cancer, the party did not, at the time, disclose the nature of his condition. On 17 March, sources reported he was near death. Huang attended a Science and Technology forum in Beijing on 5 June, temporarily reducing speculation that he was soon going to die. After giving a keynote speech at the State Owned Enterprise (SOE) executives' conference on 5 January 2007, he was notably absent at the Central Conference on Financial Affairs later on that month. Huang offered his condolences to late party elder Bo Yibo when Bo died, but did not attend the funeral as would have been expected of a Standing Committee member. Huang's absence prompted speculation that his critical condition was preventing him from carrying out his official duties. Hong Kong media speculated that Huang was undergoing medical treatment in Shanghai. Huang appeared, looking frail, Huang left Shanghai in April and was admitted to the 301 Military Hospital in Beijing, after which his health situation deteriorated. False reports of Huang's death surfaced twice thereafter; some suggest his illness was used as an opportunity by internet users to vent about social and political problems. Despite his being incapacitated, Huang was elected as one of Shanghai's local party representatives to the Party's 17th Party Congress on 29 May.
Өлім
2007 жылғы 2 маусымда Хуан Жу Пекинде қайтыс болды. Оның өлімінен кейін бірнеше сағат өткен соң, Пекин уақыты бойынша таңғы сағат 6:30-да оның некрологының ағылшын және қытай тілдеріндегі нұсқалары бір мезгілде елге және әлемге таратылды. Оның өлімі ұлттық «Xinwen Lianbo» бағдарламасының басты жаңалығы болды, онда қара костюмді жаңалықтар оқып берушілер 155 сөзден тұратын хабарламаны оқыды. Мұндай атаулар Қытай Коммунистік партиясының жоғары лауазымды басшыларына көбінесе берілетін. Ресми мемлекеттік БАҚ Хуанды «Бас хатшы Ху Цзиньтао басшылығымен партия мен мемлекеттің дамуына өзінің бар күшін салған, интеллектуалдық және рухани күшін осы мақсатқа арнаған маңызды мүше» деп сипаттады. Партияның бұрынғы бас хатшысы Цзян Цземин ресми кадрларда Хуанның жесірі Юй Хуэвеннің қолынан ұстағанда көздерінен жас шығарды. Хуан Жудың қайтысы туралы хабар таратқан веб-сайттар пікір-талқылауға тыйым салды, ал интернет-форумдар Хуан Жудың саяси өміріне қатысты барлық теріс пікірлер мен болжамдарды цензуралады. Сенбес көз: 2022 жылғы желтоқсан. Шанхай қаласының әкімдері арасында Хуанның рейтингі ең төмен болды, ал оның құрбылары Жу Ронгжи мен Сю Куандиге қарағанда кем танымал болды. Шанхайда аза тұру шаралары өткізілмеді. Әдеттегідей қатаң тәртіп ережелерін бұзып, жерлеу туралы жаңалықтар Ху Цзиньтао емес, Хуан Жудың сөресін күтіп тұрған Цзэн Циньхоңнан басталды. Салтанатқа Қытайдың жоғары лауазымды басшыларының барлығы қатысты, олардың ішінде бас хатшы және президент Ху Цзиньтао, премьер-министр Вэнь Цзябао, бұрынғы ең жоғары басшы және партия басшысы Цзян Цземин, сондай-ақ бұрынғы премьер-министр Чжу Ронгжи болды.
On 2 June 2007, Huang Ju died in Beijing. In unprecedented fashion, the English and Chinese versions of his obituary were relayed simultaneously to the country and the world only a few hours after his death, at around 6:30 am Beijing time. His death was the top story on the national news program Xinwen Lianbo, where news anchors in black suits read off a dry and sober 155 word news item. This posthumous designation was used for most of Communist China's high ranking leaders. The official state media called Huang an "important member of the Central Committee Leadership under General Secretary Hu Jintao who dedicated his heart to the development of the Party and the State, and offered all of his intellectual strength and power for the cause." Former Party general secretary Jiang Zemin, in official footage, was in tears as he shook the hands of Huang's widow Yu Huiwen. Websites reporting Huang Ju's death forbade discussions, and internet forums censored all negative comments and speculation about Huang Ju's political life. Unreliable source: date=December 2022 Among the mayors of Shanghai, Huang received the lowest ratings, while his contemporaries, Zhu Rongji and Xu Kuangdi, were more popular. There were no public displays of mourning in Shanghai. In a break with normally strict rules of protocol, the funeral news coverage began with Zeng Qinghong standing at the hospital awaiting Huang Ju's funeral procession, and not with Hu Jintao. All high ranking Chinese leaders, including general secretary and president Hu Jintao, premier Wen Jiabao, former paramount leader and party leader Jiang Zemin, and former premier Zhu Rongji, attended the ceremony.
Саяси әсері
Хуанның қазасы Саяси бюроның тұрақты комитетінде бос орын тудырды, бұл 2007 жылдың қазан айында өткен 17-ші партия съезінде Ху Цзиньтаоның билігін бекітуге мүмкіндік берді.
Huang's death opened a vacancy on the Politburo Standing Committee, which signaled an opportunity for the consolidation of Hu Jintao's power during the 17th Party Congress held in October 2007.
Мұра
Хуан Джуға қайтыс болған Коммунистік партияның жоғары лауазымды тұлғаларына берілетін ең жоғары құрметтердің бірі ресми түрде көрсетілді, ол "Қытай Коммунистік партиясының көрнекті мүшесі, коммунистік іске ұзақ жылдар бойы адал қызмет еткен күрескер және партия мен мемлекеттің ерекше басшысы" деп сипатталды. Хуанның Шанхай қаласындағы қызметі жоғары экономикалық өсіммен және қаланың көкжиегі мен қалалық инфрақұрылымының күрт өзгеруімен ерекшеленді. Кейбір Шанхай тұрғындары мен саяси комментаторлар Хуанның Пудун аймағының дамуына маңызды үлес қосқанын айтады. Хуан сонымен қатар айқын сынға ұшырады. Қытай тіліндегі БАҚ Хуанның жылжымайтын мүлік магнаты Чжоу Чжэньиге "саяси қорғау" ұсынып, оған жергілікті тұрғындарды мәжбүрлеп шығаруға және компаниясының құрылыс жобаларына жол ашуға мүмкіндік бергенін хабарлады. Чжоу бағалы қағаздармен жасалған алаяқтық қылмысы үшін үш жылға бас бостандығынан айырылды. Қытай заңнамасы бойынша өте жеңіл саналатын бұл үкім Хуан Джудың қалалық соттарға жасаған ықпалының нәтижесі болды деген болжам бар. Хуанның Шанхай қаласындағы қызметі кезіндегі 42 ірі құрылыс жобасының жетісі Чжоуға тапсырылған. Бұдан өзге, Weiquan адвокаты Чжэн Эньчонг пен мәжбүрлеп шығарылғандардың мүддесін қорғайтын азаматтық топтар Хуанның Чжоу ісінің одан әрі тергелуіне кедергі келтіру арқылы іске тиісінше әсер етуді жалғастырғанын мәлімдеді. Хуанның мұрасы 2012 жылдың желтоқсан айында Шанхай Халық Баспасөзінде жарық көрген "Хуан Джу" атты фотоальбомда бейнеленді. Альбомның атауы Цзян Цзэминьнің қолжазымымен жазылған. Альбомда Хуанның өмірінің басынан вице-премьер болған кезеңіне дейінгі суреттері жинақталған. Шанхай партия комитетінің басшысы Хан Чжэн кітаптың тұсаукесеріне қатысты. Бұл шара Хуанның ресми деңгейде оң бағаланатынын көрсетті.
Huang Ju was officially eulogized with some of the highest honours given to deceased Communist Party officials, being called "an outstanding member of the Communist Party of China, a long tested faithful fighter of the Communist cause, and an extraordinary leader of the Party and State." Huang's tenure in Shanghai was marked with high levels of economic growth and a dramatic transformation of the city's skyline and urban infrastructure. Some Shanghai residents and political commentators suggest that Huang contributed significantly to the development of the Pudong area. Huang faced significant criticism as well. Chinese language media speculated that Huang provided "political shelter" for real estate mogul Zhou Zhengyi, allowing the latter a free hand in the forced eviction of local residents to pave way for his company's construction projects. Zhou would eventually be sentenced to three years in prison on charges of securities fraud. The sentence, which was seen as extremely lenient by the standards of Chinese law, was allegedly due to pressure applied by Huang Ju on the city's courts. Of the 42 major construction projects in the city during Huang's tenure in Shanghai, seven was reportedly awarded to Zhou. In addition, according to Weiquan lawyer Zheng Enchong and a civil group representing those affected by forced evictions, Huang continued to unduly influence the proceedings of the Zhou case by impeding its further investigation. Huang's legacy was the subject of a photo collection book published by the Shanghai People's Press in December 2012, entitled Huang Ju. The book's title was inscribed with the calligraphy of Jiang Zemin. The book contained photos of Huang from his early years to his days as vice premier. Shanghai party chief Han Zheng attended the book launch event. The event signalled that Huang continued to be regarded positively in an official capacity.
Жеке
Хуан Шанхай қаласы зейнетақы қорының басшысы болған Юй Хуэйвэньге (余慧文) үйленген. Оның қаладағы сыбайлас жемқорлық істеріне қатысы бар деген күдік болған. 1995 жылдың ақпан айында оның қызы Дафни Хуан (黄凡) Флоренс Фангтың (方李邦琴) ұлы Джеймс Фангқа (方以伟) үйленді.
Huang was married to Yu Huiwen (余慧文), who was an executive on a Shanghai Pensions board, and speculated to be involved in corruption cases in the city. In February 1995, his daughter, Daphne Huang (黄凡), married James Fang (方以伟), the son of Florence Fang (方李邦琴).