Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ватерлоо аймақтық муниципалитеті (Ватерлоо аймағы немесе Ватерлоо облысы) – Канаданың Оңтүстік Онтарио аймағындағы қалалық аймақ. Оған Кембридж, Китченер және Ватерлоо қалалары (KWC немесе Үш қала) және Солтүстік Дамфрис, Уэлсли, Уилмот және Вулвич аудандары кіреді. Китченер – ең ірі қала және үкіметтің орналасқан жері. Аймақтың ауданы шамамен 5 713 шаршы километрді құрайды. 2021 жылғы Канада халық санауы бойынша халық саны 587 165 адамды құрады. 2016 жылы Кембридж, Китченер, Ватерлоо аймағы толық жұмыспен қамту мүмкіндігі бойынша Канаданың үшінші үздік аймағы деп танылды. Бұл аймақ бұрын 1853 жылы құрылған және 1973 жылы таратылған Ватерлоо округі деп аталған. Округқа бес аудан кірген: Солтүстік Дамфрис, Ватерлоо, Уэлсли, Уилмот және Вулвич.
The Regional Municipality of Waterloo (Waterloo Region or Region of Waterloo) is a metropolitan area of Southern Ontario, Canada. It contains the cities of Cambridge, Kitchener and Waterloo (KWC or Tri Cities), and the townships of North Dumfries, Wellesley, Wilmot and Woolwich. Kitchener, the largest city, is the seat of government. The region is in area. The population was 587,165 at the 2021 Canada census. In 2016, the Cambridge, Kitchener, Waterloo area was rated Canada's third best area to find full time employment. The region was formerly called Waterloo County, created in 1853 and dissolved in 1973. The county consisted of five townships: North Dumfries, Waterloo, Wellesley, Wilmot, and Woolwich.
Тарих
Бұрынғы Архаикалық аңшылар Бифуркатты негіз дәстүрімен 8300 жыл бұрын шамамен осы аймақта болған. Олар базалық лагерь болған Кассель (AiHd 71) және аң аулау орны болған Blue Dart (AiHd 89) жерлерін мекендеген, бұл аңшы-жинаушылардың әдеттегі қоныстану үлгісіне сәйкес келеді. 17 ғасырға дейін Гранд өзені аймағында Атавандарон (Бейтарап) тайпасы тұрған. Еуропалық саяхатшылар олардың егіншілік әдістеріне қызыққан. Шешек эпидемиясы мен еуропалықтардың басып кіруінен кейін 1642 жылдан 1650 жылға дейін Хауденосауне (Ирокездер) және Вендат (Гурон) конфедерациялары соғыс жүргізді. Хауденосауне тайпаларының Сенака және Мохаук тайпаларының шабуылы Аттавандаронның тәуелсіздігін жойды. 1784 жылы Американдық Тәуелсіздік соғысы кезінде Хауденосауне тайпасы көрсеткен қолдауының құрметі ретінде және Нью-Йорк штатындағы жерлерін жоғалтқандықтан, Шотландияда туған жер алыпсатар Гранд өзенінің бойында, қазіргі Солтүстік және Оңтүстік Дамфрис округтерінде және Кембридж қаласында жер сатып алды.
Early Archaic hunters of the Bifurcate Base tradition were present in the area around 8300 years ago. They occupied the Kassel site (AiHd 71), a base camp, and the Blue Dart site (AiHd 89), which was likely a kill site; this followed typical hunter gatherer occupation patterns. Up to the 17th century, the Attawandaron (Neutral) nation inhabited the Grand River area. European explorers admired their farming practices. In the wake of a smallpox epidemic and European incursions, the Haudenosaunee (Iroquois) and the Wendat (Huron) Confederacies waged war from 1642 to 1650. Invasion by the Haudenosaunee's Seneca and Mohawk nations ended Attawandaron independence. In 1784, in recognition of Haudenosaunee support during the American War of Independence and the consequent loss of its land in New York state, a Scottish born land speculator, acquired along the Grand River, in present North and South Dumfries Townships, and the city of Cambridge.
Солтүстік және Оңтүстік Дамфрис қалашықтары
Диксон бұл жерді шотланд қоныс жайлаушыларына сату үшін участоқтарға бөлуді жоспарлаған. Ол және Америкада туған диірменші Абсалом Шейд Милл-Крик пен Гранд өзенінің қосылған жерін Шейд диірмендерін құру үшін таңдады. 1825 жылы өсіп келе жатқан елді мекенде пошта бөлімі ашылды. Қоныс жайлаушылардың қарсылығына қарамастан, Диксон шотланд романисті және Канада компаниясының комиссары Джон Галттың құрметіне елді мекенді Галт деп атады. 1827 жылы Галттың келуі атау өзгертуге кеңінен қолдау көрсетуге мүмкіндік берді. Бастапқыда жергілікті шаруаларға қызмет еткен Галттың 1830-шы жылдардың соңындағы өнеркәсіптік дамуы оған «Канаданың Манчестері» деген лақап атты әкелді. 20 ғасырдың басында Берлин оны озып кеткенге дейін ол аймақтың негізгі қаласы болып қала берді.
Dickson planned to divide the tract into lots to sell to Scottish settlers. He and American born miller, Absalom Shade, chose the confluence of Mill Creek and the Grand River to found Shade's Mills. In 1825, the growing settlement had a post office. Despite settlers' reluctance, Dickson renamed the settlement Galt in honour of John Galt, a Scottish novelist and Canada Company Commissioner. Galt's visit in 1827 brought wider acceptance to the name change. Initially serving local farmers, Galt's industrial development in the late 1830s eventually earned it the nickname "The Manchester of Canada". It remained the area's main town until Berlin overtook it at the beginning of the 20th century.
Қазіргі заманға дейінгі дәуір
Ватерлоо қаласының мәліметінше, бұл аймақта Хауденосауне, Анишинайбе және Нейтральді ұлттары сияқты жергілікті халықтар тұрған. Бір есепте Китченердегі Шнайдер және Страсбург өзендерінің жанында "1500 жылдарға дейінгі кемінде екі аборигендік қоныс" анықталғаны айтылады. 2010 жылы Страсбург өзені маңынан 500 жылға жуық ескілігі шамаланған алғашқы халықтар ауылының қалдықтары табылды, сондай-ақ "9000 жылға дейін сонатын артефакттар" да кездесті. 2020 жылы Фишер Холлман жолында 1300-1600 жылдар аралығында мекендеген "Кейінгі орманды ирокездер ауылына" қатысты артефакттар табылған. Археологтар 35 000-ға жуық затты, оның ішінде тас құралдарды және 4000 жылдық жебе ұшын тапты.
According to the City of Waterloo, indigenous people lived in the area, including the Haudenosaunee, Anishinaabe and the Neutral Nation. One report states that at least two "aboriginal settlements from the 1500s can now be identified near Schneider and Strasburg Creeks" in Kitchener. The finds include the remains of a First Nations village, estimated to be 500 years old, discovered in 2010 in the Strasburg Creek area with "artifacts going back as far as 9,000 years". In 2020, a site at Fischer Hallman Road was found to include artifacts from a "Late Woodland Iroquois village" that was inhabited circa 1300 to 1600. Archeologists found some 35,000 objects including stone tools and a 4,000 year old arrowhead.
1800 жылдан 1820 жылға дейін
Уотерлоо қалашығының қоныстануы 1800 жылы (қазіргі Китченер ауданында) Джозеф Шорг (кейіннен Шерк деп аталды) және Сэмюэл Бетзнер-младший (заң бауырлары), меннониттер, Пенсильвания штатының Франклин округінен бастау алды. Джозеф Шорг және оның әйелі Дунға қарама-қарсы Гранд өзенінің жағалауындағы No.11 лотта, Б. Ф. Бисли блогында, С. Р. қоныстанды, ал Бетзнер және оның әйелі Гранд өзенінің батыс жағалауында, қазіргі Блэр ауылының маңында орналасқан фермада қоныстанды. 2021 жылдың наурызында осы отбасылардың келесі буыны салған үйлер әлі де Пионер Тауэр Роуд, Китченерде тұр. 1830 жылы салынған олар тарихи маңызды болып саналады: Джон Бетзнердің үйі (реставрацияланған) және Дэвид Шоргтың фермасы (әлі қалпына келтірілмеген). Басқа қоныстанушылар, негізінен Пенсильваниядан, сонымен қатар, бұрын алты ұлттың иелігіндегі үлкен аумақты иеленген Ричард Бизлиден 2-ші блоктағы жерді сатып алды. Алғашқы мектеп 1802 жылы Блэр ауылының жанында ашылды, ол кезде Шинглбридж деп аталды; ол Престонның, Онтарионың, кейіннен Кембридждің, Онтарионың бөлігі болды. Алғашқы мұғалімнің аты - Риттенхаус. 1803 жылдан кейін Пенсильванияның көптеген ізашарлары Ланкастер округі меннониттер құрған Неміс компаниясынан жер сатып алды. 60 000 акрлық учаскеге бұрынғы Гранд Ривер Индиан жерлерінің 2-ші блогының көп бөлігі кірді, ол Бизлиге тиесілі және бұрын алты ұлт үндістеріне тиесілі болған. Көптеген фермалардың көлемі 400 немесе одан да көп акр болатын. 1830 жылға дейінгі қоныс аударушылардың көпшілігі Пенсильвания меннониттері болды, олар көбінесе Германия мен Швейцариядан шыққан неміс диалектісі бойынша Пенсильвания голландшасы (Deutsch ағылшыншасы) деп аталды. 1800 жылдардың басында Ватерлоодағы қазіргі Кинг-стрит бойында шпалдан жасалған жол салынды; оның қалдықтары 2016 жылы ашылды. Жолды 1790-1816 жылдар аралығында Пенсильванияның Ланкастер округінде алынған технологияны қолдана отырып, меннониттер салған болуы мүмкін. 1840 жылы бұта жолды көміп, оның үстіне жаңа жол салынды. Бір тарихшы бұл жолды диірменге жету үшін ғана емес, сонымен қатар "адамдар сол аймаққа қоныстанғанға дейін (орманның) арасынан өтетін алғашқы жолдардың бірі" деп түсіндірді. 1806 жылы Франклин округіне жататын Абрахам Эрб неміс компаниясынан кейіннен Уотерлоо қаласының бөлігі болып табылатын 360 гектар жерді сатып алды. Қаланың негізін қалаушы деп саналатын Эрб 1808 жылы пилорама және 1816 жылы шөпті орау фабрикасын салған; соңғысы 111 жыл бойы жұмыс істеді және әлі күнге дейін Ватерлоо паркіне орналасқан. Бенджамин Эби 1806 жылы Ланкастер округіне келді. Китченердің негізін қалаушы деп саналатын ол сол аймақта үлкен жер учаскесін сатып алды. Ебитаун елді мекені қазіргі Куин-стриттің оңтүстік-шығыс жағында орналасқан. 1809 жылы меннониттер пасторы, кейіннен епископ болып тағайындалған Еби 1813 жылы алғашқы шіркеудің құрылысына және конфессияның одан кейінгі өсуіне бақылау жасады. Меннондықтардың көптеген кездесу үйлері немесе ғибадат орындары - негізгі ғимараттар, ал бұл ғимараттар әлі күнге дейін Уотерлоо аймағындағы ескі орден меннондықтарының арасында кеңінен таралған. Қоныс аударушылар көбінесе жаңа келгендерге үлкен ғимараттар тұрғызуға көмектесу үшін "bee" ұйымдастыратын, бұл әдет дәстүрлі меннониттер қауымдастықтарында бүгінге дейін сақталып келеді. Оңтүстік Германиядан шыққан, Ланкастер округінен келген. Ол 2-ші блоктың 17-ші жер учаскесін сатып алды. Ол "Шнайдер жолы" деп аталатын жолды салуға көмектескен. 1816 жылы ол ағаш кесу зауытын салған. 1807 жылы Пенсильваниялық Джон және Джейкоб Эрб, басқалармен бірге, 3 блоктың (Вулвич қалашығы) 45 195 акрын сатып алды. 1812 жылғы соғыс АҚШ-тан иммиграцияны тоқтатты. Бейбітшіл меннониттер лагерьлерде, ауруханаларда және көліктерде жұмыс істеді. Самуил мен Элия Шнайдер 1816 жылы келді. Кішкентай қоныстар желісі пайда болды. Абрам Вебер кейіннен Король және Уилмот көшелерінің бұрышында, ал Дэвид Вебер кейіннен Гранд-Транк темір жол станциясының жанында қоныстанды. Сол жерде бір мезгілде мейрамхана мен дүкен ашылды. 1830 жылы Престон ауылы Вюртембергтің тумасы Якоб Геспелердің бастамасымен гүлденген бизнес орталығы болды. Кейіннен ол Нью-Хоуп ауылына көшіп, 1857 жылы өзінің кәсіпорны мен қоғамдық қызметіне орай Хеспелер деп аталды. Якоб Бек Баденнің Ұлы Герцогтігінен Вилмот қалашығындағы Баден ауылын құрып, құю және машина жасау цехын құрды. Якоб Бек Онтарионың су электр энергиясы комиссиясының негізін қалаушы сэр Адам Бектің әкесі болды. 1835 жылы Уотерлоо округіне Германия мен Британ аралдарынан көптеген иммигранттар келіп жатты. Немістер екінші блоктың төменгі бөлігіндегі Нью-Германия сияқты аудандарға қоныстанды. 1835 жылы халықтың 70% меннониттерді құрады; 1851 жылы бұл көрсеткіш әлдеқайда көп халықтың 26% - ға төмендеді. 1840 жылдарға қарай, неміс тілінде сөйлейтін халықтың өсуі аймақты неміс иммигранттары үшін танымал таңдауға айналдырды. Олар меннониттер аймағының оңтүстігіндегі қауымдастықтарды құрды. Ең ірісі Берлин (қазіргі Китченер) болды. 1841 жылы халық саны 4 424 адамды құрады. 1846 жылғы Смитстің канадалық анықтамалығында Уотерлоо округіндегі Уотерлоо қалашығының халқы негізінен Пенсильвания меннониттері мен Германиядан келген иммигранттардан тұратыны, олармен бірге ақша әкелгені айтылған. Көптегендері ағылшын тілін білмейтін. Қалашықта енді сегіз шөпті орау және жиырма пилорама жұмыс істеді. 1846 жылы Уотерлоо ауылының халқы 200 адамды құрады, "көбінесе немістер". Онда шөпті орау фабрикасы, пилорама және бірнеше шеберханалар болды. Берлин (Китченер) халқы шамамен 400 адамды құрады, сонымен қатар "көбінесе немістер", және Уотерлоо ауылынан көбірек шеберханалар болды.
Settlement of the later Waterloo Township started in 1800 (in an area that is now Kitchener) by Joseph Schoerg (later called Sherk) and Samuel Betzner Jr. (brothers in law), Mennonites, from Franklin County, Pennsylvania. Joseph Schoerg and his wife settled on Lot No.11, B. F. Beasley Block, S. R., on the bank of the Grand River opposite Doon, and Betzner and his wife settled on the west bank of the Grand River, on a farm near an area that is now the village of Blair. As of March 2021, the homes built by these families' next generation still stand on Pioneer Tower Road, Kitchener. Built circa 1830, they are listed as historically important: the John Betzner homestead (restored) and the David Schoerg farmstead (not yet restored). Other settlers followed, mostly from Pennsylvania, and also purchased land in Block Number 2, German Company Tract from Richard Beasley who had acquired a massive territory previously owned by the Six Nations. The first school opened in 1802 near the village of Blair, then known as Shinglebridge; it became part of Preston, Ontario and then part of Cambridge, Ontario. The first teacher's name was Mr. Rittenhaus. After 1803, many Pennsylvania pioneers bought lots from the German Company, established by Mennonites from Lancaster County, Pennsylvania. The 60,000 acre section included most of Block 2 of the former Grand River Indian Lands acquired by Beasley and previously owned by the Six Nations Indians. Many farms were 400 or more acres in size. Most settlers before 1830 were Pennsylvania Mennonites, often called Pennsylvania Dutch (an anglicization of Deutsch) because of the German dialect they spoke from their origins in Germany and Switzerland. By the early 1800s, a corduroy road had been built along what is now King Street in Waterloo; its remains were unearthed in 2016. The road was probably built by Mennonites using technology acquired in Lancaster County Pennsylvania, between the late 1790s and 1816. The log road was buried in about 1840 and a new road built on top of it. A historian explained that the road had been built for access to the mill but was also "one of the first roads cut through (the woods) so people could start settling the area". In 1806, Abraham Erb, from Franklin County, bought 900 acres (360 ha) from the German Company in what would be later part of the City of Waterloo. The putative founder of the city, Erb built a sawmill in 1808 and a gristmill in 1816; the latter operated for 111 years and still stands in Waterloo Park. Benjamin Eby arrived from Lancaster County in 1806. The putative founder of Kitchener, he purchased a large tract in that area. The settlement, Ebytown, was on the south east side of present day Queen Street. Ordained a Mennonite pastor in 1809, and later a bishop, Eby oversaw the building of the first church in 1813 and the confession's subsequent growth. Many Mennonite meeting houses, or places of worship, were basic frame buildings, a structure still common among Old Order Mennonites in rural Waterloo Region. Settlers often held a "bee" to help newcomers erect large buildings, a custom that persists today among traditional Mennonite communities. of south German stock, arrived from Lancaster County. He bought lot 17 of the German Company Tract of block 2. A farmer, he helped build what became "Schneider's Road". By 1816, he had built a sawmill. In 1807, Pennsylvanians John and Jacob Erb, among others, purchased 45,195 acres (182.9 km2) of Block 3 (Woolwich township). The War of 1812 interrupted immigration from the United States. The pacifist Mennonite settlers were employed in camps, hospitals and transportation. Samuel and Elia Schneider arrived in 1816. A network of small settlements emerged. Abram Weber settled on the corner of later King and Wilmot Streets, and David Weber by the later Grand Trunk Railway station.). A tavern and store opened there at the same time. By 1830, the village of Preston was a thriving business centre under the impulse of Jacob Hespeler, a native of Württemberg. He later moved to the village of New Hope, renamed Hespeler in 1857 in recognition of his enterprise and public service. Jacob Beck, from the Grand Duchy of Baden, founded the village of Baden in Wilmot Township and started a foundry and machine shop. Jacob Beck was the father of Sir Adam Beck, founder of the Hydro Electric Power Commission of Ontario. By 1835, many immigrants were coming to Waterloo County from Germany and the British Isles. The Germans settled in areas like New Germany in the Lower Block of Block Two. In 1835, some 70% of the population was Mennonite; by 1851, that number had declined to 26% of a much larger population. By the 1840s, the growing German speaking population had made the area a popular choice for German immigrants. They founded communities in the south of the Mennonite area. The largest was Berlin (now Kitchener). In 1841, the population count was 4,424. Smith's Canadian Gazetteer of 1846 states that the population of Waterloo Township, within Waterloo County, consisted primarily of Pennsylvania Mennonites and German immigrants who had brought money with them. Many spoke no English. There were now eight grist and twenty saw mills in the township. In 1846 the village of Waterloo had a population of 200, "mostly Germans". It had a grist mill, a sawmill and some tradesmen. Berlin (Kitchener) had a population of about 400, also "mostly German", and more tradesmen than the village of Waterloo.
1852 жылдан кейін
Бұрын Уотерлоо, Веллингтон және Грей округінің құрамына кірген Уотерлоо 1853 жылы бес қалашықпен жекеленді. Гальт пен Берлин округ орталығы болу үшін бәсекелесті; талаптардың бірі – сот үйі мен түрме салу еді. Жергілікті саудагер Джозеф Гаукель қазіргі Куин және Вебер көшелерінің қиылысындағы жерінің бір бөлігін осы мақсатқа арнағанда, Берлин таңдалды. Бірнеше айдың ішінде сот ғимараты мен түрме салынды. 1853 жылғы 24 қаңтарда жаңа ғимаратта округтік кеңестің алғашқы отырысы өтті. Екі ғимарат та Канаданың тарихи орындарының тізіліміне енгізілген. Кеңес құрамына бес қалашықтан және екі ауылдан 12 мүше кірді; алғашқы күзетші (рив) болып доктор Джон Скотт тағайындалды. Келесі жылдары аймақтың физикалық және әлеуметтік инфрақұрылымы дамыды, оған жолдар, көпірлер, ауыл шаруашылығы қоғамдары, базарлар және мектептер кірді. 1856 жылы "Гранд Тронк" темір жолы Берлинге жетіп, өнеркәсіптік өсімді жылдамдатты. Келесі он жылда алғашқы қоныс аударушылардың ағаш үйлерінің орнына ыңғайлы үйлер салынды.
Previously part of the United County of Waterloo, Wellington and Grey, Waterloo became a separate entity in 1853, with five townships. Galt and Berlin contended to be the county seat; one requirement was the construction of a courthouse and jail. When local merchant Joseph Gaukel donated a small portion of his land for that purpose at the corner of present current Queen and Weber streets, Berlin was selected. A courthouse and gaol were built within a few months. The first county council meeting was held in the new facility on 24 January 1853. Both buildings figure in the Canadian Register of Historic Places. The council included 12 members from the five townships and two villages; Dr. John Scott was appointed as the first warden (reeve). In the following years, the region's physical and social infrastructure developed to include roads, bridges, agricultural societies, markets, and schools. The Grand Trunk railway reached Berlin in 1856, accelerating industrial growth. Over the next decade, comfortable homes replaced the early settlers' log cabins.
Электрлік трамвай
1894 жылы Галт, Престон және Геспелер электр темір жолы (кейіннен Гранд Ривер темір жолы деп аталды) деген жаңа трамвай жүйесі жұмыс істей бастады, ол Престон мен Галт қалаларын байланыстырды. 1911 жылы бұл желі Хеспелер, Берлин (Китченер) және Ватерлооға жетті; 1916 жылға қарай Брантфорд/Порт-Доверге дейін созылды. Электр темір жолы 1955 жылдың сәуір айында жолаушылар тасымалдауын тоқтатты.
A new streetcar system, the Galt, Preston and Hespeler electric railway (later called the Grand River Railway) began operation in 1894, connecting Preston and Galt. In 1911, the line reached Hespeler, Berlin (Kitchener) and Waterloo; by 1916 it had been extended to Brantford/Port Dover. The electric rail system ended passenger services in April, 1955.
Неміс мұрасы
Кейбір дереккөздер 1830 жылдан 1860 жылға дейін Ватерлоо аймағына шамамен 50 000 еуропалық неміс келді деп есептейді. Пенсильваниядан келген, негізінен неміс тілінде сөйлейтін меннониттерден айырмашылығы, Германиядан, Австриядан, Швейцариядан және қазіргі Польшадан, Франциядан және Ресейден келгендер басқа діни топтардан болды. Алғашқы топтардың көпшілігі рим-католик болған, ал кейіннен келгендер негізінен лютерандық болды. 1862 жылы неміс тілді топтар Sängerfest ("Әншілер фестивалі") өткізді, оған шамамен 10 000 адам қатысты. Фестиваль бірнеше жыл бойы жалғасты. 1863 жылы Берлиндегі неміс халқының саны 2000-нан асты. Олар франко-пруссия соғысындағы неміс жеңісін тойлау үшін Friedenfest мерекесін бастады. Бұл шара Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін жыл сайын өткізіліп келді. 1871 жылы халықтың шамамен 55 пайызы неміс тегінен шыққан, оның ішінде Пенсильвания меннониттері мен еуропалық немістер де болды. Бұл топ шотландтардан (18%), ағылшындардан (12,6%) және ирландтардан (8%) әлдеқайда көп болды. 1900 жылдардың басында солтүстік Ватерлоо округі – Китченер, Ватерлоо, Эльмира аймағы – күшті неміс мәдениетін көрсетті, ал 1911 жылы неміс тегінен шыққандар халықтың үштен бір бөлігін құрады. Лютерандар басты діни топ болды. Ол кезде лютерандардың саны меннониттерден үш есеге жуық болды. Меннониттер негізінен ауылдық жерлерде және шағын қауымдастықтарда тұрды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын және оның кезінде Канадада немістерге қарсы сезімдер күшті болды және қоғамға, әсіресе Онтарионың Берлінінде, бірқатар мәдени шектеулер салынды. Алайда, 1919 жылы болашақта Китченер-Ватерлоо және Эльмираға айналатын халықтың көп бөлігі Канадада туған; олардың 95 пайызы Онтариода туған. Меннониттер бейбітшілдікке ұмтылғандықтан, әскерге шақырылмады, ал Канадада тумаған басқалары өздерінің туған еліне қарсы күресуден бас тартты. Бірінші дүниежүзілік соғыстағы немістерге қарсы сезім 1916 жылы Берлиннің атын британдық фельдмаршал лорд Китченердің құрметіне Китченер деп өзгертуге басты себеп болды, ол сол жылы неміс суасты қайығы шабуылынан қаза тапқан болатын. 1926 жылы салынған Ватерлоо пионерлер ескерткіш мұнарасы Пенсильвания голландтарының (Pennsilfaanisch Deitsch немесе Пенсильвания неміс тілінде) кейіннен Ватерлоо округіне айналған Гранд-Ривер аймағына қоныстануын еске алады. Бұл аймақта әлі де Канададағы ең ірі ескі тәртіпті меннониттер қауымдастығы бар, әсіресе Сент-Джекобс және Эльмира айналасындағы аудандарда. Уақыт өте келе, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, немістерге қарсы сезімдер әлсіреп кетті. 1969 жылы аймақтың неміс мұрасын құрметтеу үшін сыра залдарымен, неміс ойын-сауығымен және үлкен шерумен Китченер-Ватерлоо Октоберфест іс-шарасы құрылды. Бұл шаралар әдетте ауданға орташа есеппен 700 000 адамды тартады. 2016 жылғы Октоберфест шеруі кезінде шамамен 150 000 адам жол бойындағы көшелерге қатарынан тұрды. 2000 жылы Онтарио үкіметі Германиядан келген қоныс аударушылардың жетістіктерін мойындау үшін жыл сайынғы Неміс пионерлері күнін жариялады. Сол кезден бері жыл сайын Ватерлоо аймағы осы аймаққа қоныс аударған бірнеше пионерлердің қазіргі отбасыларын құрметтейді. Ватерлоо аймағы 20-ғасырдың басына дейін негізінен неміс тілінде сөйлеген болып қалды, ал оның неміс мұрасы аймақтың үлкен лютеран қауымдастығында және жыл сайынғы Китченер-Ватерлоо Октоберфестінде көрініс тапты. Китченер-Ватерлоодан солтүстікке қарай орналасқан дәстүрлі меннониттік қауымдар әлі де бар. Ең танымал – Сент-Джекобс, оның аптасына үш рет ашық ауада өткізілетін нарығы өте танымал, ал Линвуд қауымдастығы соңғы жылдары өзінің өте шынайы меннониттік өмір салтына байланысты туристердің санын арттырды.
Some sources estimate that roughly 50,000 European Germans arrived in the Waterloo area from 1830 to 1860. Unlike the largely German speaking Mennonites from Pennsylvania, the later arrivals – from Germany, Austria, Switzerland, and present day and Poland, France and Russia, were of other denominations. The first groups were predominantly Roman Catholic; those who arrive later were primarily Lutheran. In 1862, German speaking groups held a Sängerfest ("Singer Festival") that attracted an estimated 10,000 people. The festival continued for several years. By 1863, Berlin's German population exceeded 2,000. the community started the Friedenfest to celebrate the German victory in the Franco Prussian war. The event continued annual until the start of World War I. By 1871, nearly 55 percent of the population had German origins, including the Pennsylvania Mennonites and European Germans. This group greatly outnumbered the Scots (18 per cent), the English (12.6 per cent) and the Irish (8 per cent). By the early 1900s, northern Waterloo County – the Kitchener, Waterloo, Elmira area – exhibited a strong German culture and those of German origin made up a third of the population in 1911. Lutherans were the primary religious group. There were nearly three times as many Lutherans as Mennonites at that time. The latter primarily resided in the rural areas and small communities. Before and during World War I, there was some anti German sentiment in Canada and some cultural sanctions on the community, particularly in Berlin, Ontario. However, by 1919 most of the population of what would become Kitchener Waterloo and Elmira were Canadian by birth; over 95 percent had been born in Ontario. Those of the Mennonite religion were pacifist, so they could not enlist, while others who were not born in Canada refused to fight against the country of their birth. Anti German sentiment during World War I was the primary reason for renaming Berlin Kitchener in 1916 to honour British Field Marshal Lord Kitchener, who had died that year when his cruiser was sunk by a German submarine. The Waterloo Pioneer Memorial Tower built in 1926 commemorates the settlement by the Pennsylvania Dutch (Pennsilfaanisch Deitsch or Pennsylvania German) of the Grand River area in what later became Waterloo County. The region is still home to the largest population of Old Order Mennonites in Canada, particularly in the areas around St Jacobs and Elmira. Over time, after WW II, the anti German sentiment faded. The Kitchener Waterloo Oktoberfest event, with beer halls and German entertainment, and a large parade, was established in 1969 to honour the Region's German heritage. The events typically attract an average of 700,000 people to the county. During the 2016 Oktoberfest parade, an estimated 150,000 people lined the streets along the route. In the year 2000, the Government of Ontario declared an annual German Pioneers Day to recognize the achievements of settlers from Germany. Each year since then, the Waterloo Region area honours the current families of several such pioneers who had settled in the area. The Waterloo region remained predominantly German speaking until the early 20th century, and its German heritage is reflected in the region's large Lutheran community and the annual Kitchener Waterloo Oktoberfest. There are still traditional Mennonite communities located north of Kitchener Waterloo. While the best known is St. Jacobs, with its very popular thrice weekly outdoor market, the community of Linwood has attracted increased tourist volume in recent years due to its highly authentic Mennonite lifestyle.
Қайта құрылымдау
1973 жылы провинциялық үкімет округке өңірлік муниципалитет үлгісін таңды. Галт, Китченер және Ватерлоо қалалары жаңа құрылған өңірлік муниципалитетке қосылғанға дейін тәуелсіз бір деңгейлі муниципалитеттер болып келген. Бұл ауқымды қайта ұйымдастыру кезінде округтің он бес қаласы мен кенті жаңа Ватерлоо аймағында жетіге дейін азайтылды. Кембридж қаласы Галт қаласының, Престон және Хеспелер кенттерінің, Блэр ауылының және әртүрлі шағын елді мекендердің бірігуі арқылы құрылды. Бұрынғы Ватерлоо кенті Вулвич кенті мен Китченер, Ватерлоо және Кембридж қалалары арасында бөліскенде жойылды. Бриджпорт елді мекені Китченер қаласына қосылды. Ербсвилл елді мекені Ватерлоо қаласына қосылды. Бұрынғы округтік үкіметке өңірлік муниципалитет ретінде кеңірек өкілеттіктер берілді. Қарсылықтарға қарамастан, бірігу процесі аяқталды және 1973 жылдың 1 қаңтарында күшіне енді, Ватерлоо аймағы құрылды. Провинциялық үкімет Джек А. Янгты алғашқы өңірлік төраға етіп тағайындады. Аймақ полиция, қоқыс тасымалы, демалыс, жоспарлау, жолдар және әлеуметтік қызметтер сияқты көптеген қызметтерді өз мойнына алды. 1990 жылдары муниципалитеттерді біріктіру туралы талқылаулар басталды, бірақ айтарлықтай нәтижеге қол жеткізілмеді. 2005 жылдың соңында Китченер қалалық кеңесі жеті құрамына кіретін муниципалитетті бір немесе бірнеше қалаға дейін азайту мүмкіндігін қарастыру үшін тақырыпты қайта қарауға дауыс берді. 2010 жылғы жаңа ұсыныс Китченер мен Ватерлоо қалаларын біріктіруді зерттеуді көздеді, сондай-ақ бұл идеяны қарастыру қажеттігі туралы халық референдумы өткізуді ұсынды. Китченер тұрғындарының 2/1 бөлігі бірігуді зерттеуді қолдады, ал Ватерлоо тұрғындарының 2/1 бөлігі қарсы дауыс берді. Ватерлоо қалалық кеңесі зерттеуге қарсы болды.
In 1973, the regional municipality style of government was imposed on the county by the provincial government. The cities of Galt, Kitchener, and Waterloo were previously independent single tier municipalities prior to joining the newly formed regional municipality. In that major reorganization, the fifteen towns and townships of the county were reduced to just seven in the new Region of Waterloo. The new city of Cambridge was created through the amalgamation of the City of Galt, the towns of Preston and Hespeler, the Village of Blair, and various parcels of township land. One township vanished when the former Waterloo Township was divided among Woolwich Township and the three cities of Kitchener, Waterloo, and Cambridge. The settlement of Bridgeport was annexed to the city of Kitchener. The settlement of Erbsville was annexed to the city of Waterloo. The former county government was given broader powers as a regional municipality. Regardless of the resistance, the amalgamation proceeded and became effective 1 January 1973, creating the Region of Waterloo, with Jack A. Young appointed by the provincial government as the first Regional Chair. The region took over many services, including police, waste management, recreation, planning, roads and social services. Further municipal amalgamation began discussions in the 1990s, with little progress. In late 2005, Kitchener's city council voted to visit the subject again, with the possibility of reducing the seven constituent municipalities into one or more cities. A new proposal in 2010 would study only the merger of Kitchener and Waterloo, with a public referendum on whether the idea should be looked into. Kitchener residents voted 2–1 in favour of studying the merger while Waterloo residents voted 2–1 against. Waterloo city council voted against the study.
Үкімет
Облыстың басқару органы – 16 мүшеден тұратын Ватерлоо аймақтық кеңесі. Кеңес аймақтық төрағадан, жеті қала мен қалашықтың әкімдерінен және сегіз қосымша кеңесшіден тұрады – төрт Китченерден және екеуі Кембридж мен Ватерлоодан. 1978 жылдан бастап, аймақтық төрағаны кеңесшілер 2 жыл мерзімге тағайындады, ал кеңесшілер Ватерлоо облысының азаматтарымен сайланды. Джеймс Э. (Джим) Грей 1978 жылы тағайындалды. 1982 жылы төраға мерзімі 3 жылға ұзартылды және Джим Грей үшінші рет тағайындалды. 1985 жылы ол зейнеткерлікке шықты. Кен Сейлинг 1985 жылдан 2018 жылға дейін аймақтық төраға лауазымын атқарды, ол орынға қайта үміткер болмауды шешті. Оның орнын Карен Редман басты. 1997 жылғы сайлаудан бастап Ватерлоо облысының азаматтары төрағаны тікелей сайлайды. Онтариодағы тоғыз аймақтық муниципалитеттердің ішінде Ватерлоо облысы мен Халтон аймақтық муниципалитеті ғана төрағаны тікелей сайлауға рұқсат береді.
The region's governing body is the 16 member Waterloo Regional Council. The council consists of the Regional Chair, the mayors of the seven cities and townships, and eight additional councillors – four from Kitchener and two each from Cambridge and Waterloo. Beginning in 1978, the Regional Chair was appointed for a 2 year term by the councillors, who were elected by the citizens of Waterloo Region. James E. (Jim) Gray was appointed in 1978. In 1982, the Chair's term was extended to 3 years and Jim Gray was appointed for his third term. He retired in 1985. Ken Seiling held the position of Regional Chair from 1985 to 2018, when he declined to run again for the seat. His successor is Karen Redman. Beginning with the 1997 election, the citizens of Waterloo Region have directly elected the chair. Of the nine regional municipalities in Ontario, Waterloo Region and the Regional Municipality of Halton are the only ones that allow for direct election of the chair.
Демография
Статистика Канадасы жүргізген 2021 жылғы халық санағы бойынша Ватерлоо өңірлік муниципалитетінің халқы 587 165 адамды құрады, олардың 233 253 жеке тұрғын үйдің 222 426-сында тұрды, бұл 2016 жылғы 535 154 адамнан айырмашылықты білдіреді. Жер ауданы болғандықтан, 2021 жылы халық тығыздығы құрады. Тарихи деректер: аймақтың жалпы халқының 19,0% көрінетін азшылықтарды құрады.
As a census division in the 2021 Census of Population conducted by Statistics Canada, the Regional Municipality of Waterloo had a population of 587165 living in 222426 of its 233253 total private dwellings, a change of from its 2016 population of 535154. With a land area of , it had a population density of in 2021. Historic populations: while visible minorities accounted for 19.0% of the region's total population.
Тіл
+ Ватерлоо аймағының ең көп таралған 15 ана тілі
Ана тілі | Халық саны | Пайыздық үлес
Ағылшын | 467 460 | 80.29%
Пенджаби | 8 130 | 1.40%
Мандарин | 7 635 | 1.31%
Араб | 6 290 | 1.08%
Испан | 5 835 | 1.0%
Жоғары неміс | 5 010 | 0.86%
Португал | 4 645 | 0.80%
Серб-хорват | 4 550 | 0.78%
Урду | 3 760 | 0.65%
Гуджарати | 3 755 | 0.64%
Парсы | 3 020 | 0.52%
Хинди | 2 620 | 0.45%
Вьетнам | 2 570 | 0.44%
Румын | 2 400 | 0.41%
Поляк | 2 120 | 0.36%
+ Waterloo Region's top 15 mother tongue languages Mother Tongue Languages Population Percentage English 467,460 80.29% Punjabi 8,130 1.40% Mandarin 7,635 1.31% Arabic 6,290 1.08% Spanish 5,835 1.0% High German 5,010 0.86% Portuguese 4,645 0.80% Serbo Croatian 4,550 0.78% Urdu 3,760 0.65% Gujarati 3,755 0.64% Persian 3,020 0.52% Hindi 2,620 0.45% Vietnamese 2,570 0.44% Romanian 2,400 0.41% Polish 2,120 0.36%
Ұлты
Ватерлоо аймақтық муниципалитетіндегі панэтностық топтар (2001–2021)
+ Panethnic groups in the Regional Municipality of Waterloo (2001−2021)Panethnicgroup20212016201120062001Pop. (Population)% (percentage)Pop. (Population)% (percentage)Pop. (Population)% (percentage)Pop. (Population)% (percentage)Pop. (Population)% (percentage) European 410,365 70.83 418,335 79.33 415,700 83.20 406,470 85.89 386,355 89.05 South Asian 55,380 9.56 26,720 5.07 21,170 4.24 16,415 3.47 11,355 2.62 African 26,590 4.59 15,135 2.87 10,535 2.11 9,510 2.01 7,390 1.70 East Asian 21,635 3.73 19,195 3.64 14,255 2.85 11,575 2.45 7,565 1.74 Middle Eastern 17,000 2.93 11,450 2.17 8,815 1.76 5,900 1.25 3,565 0.82 Southeast Asian 16,525 2.85 11,815 2.24 10,285 2.06 8,080 1.71 6,585 1.52 Latin American 12,810 2.21 9,145 1.73 8,200 1.64 6,910 1.46 4,870 1.12 Indigenous 9,960 1.72 8,985 1.70 6,825 1.37 4,810 1.02 3,340 0.77 Other 9,135 1.58 6,575 1.25 3,820 0.76 3,595 0.76 2,860 0.66 Total responses 579,380 98.67 527,340 98.54 499,615 98.52 473,260 98.98 433,875 98.94 Total population 587,165 100.00 535,154 100.00 507,096 100.00 478,121 100.00 438,515 100.00
+ Panethnic groups in the Regional Municipality of Waterloo (2001−2021)Panethnicgroup20212016201120062001Pop. (Population)% (percentage)Pop. (Population)% (percentage)Pop. (Population)% (percentage)Pop. (Population)% (percentage)Pop. (Population)% (percentage) European 410,365 70.83 418,335 79.33 415,700 83.20 406,470 85.89 386,355 89.05 South Asian 55,380 9.56 26,720 5.07 21,170 4.24 16,415 3.47 11,355 2.62 African 26,590 4.59 15,135 2.87 10,535 2.11 9,510 2.01 7,390 1.70 East Asian 21,635 3.73 19,195 3.64 14,255 2.85 11,575 2.45 7,565 1.74 Middle Eastern 17,000 2.93 11,450 2.17 8,815 1.76 5,900 1.25 3,565 0.82 Southeast Asian 16,525 2.85 11,815 2.24 10,285 2.06 8,080 1.71 6,585 1.52 Latin American 12,810 2.21 9,145 1.73 8,200 1.64 6,910 1.46 4,870 1.12 Indigenous 9,960 1.72 8,985 1.70 6,825 1.37 4,810 1.02 3,340 0.77 Other 9,135 1.58 6,575 1.25 3,820 0.76 3,595 0.76 2,860 0.66 Total responses 579,380 98.67 527,340 98.54 499,615 98.52 473,260 98.98 433,875 98.94 Total population 587,165 100.00 535,154 100.00 507,096 100.00 478,121 100.00 438,515 100.00
Білім
Ватерлоо аймағында Ватерлоо университеті, Уилфрид Лориер университеті және Конэстога колледжі орналасқан. Аймақтағы барлық бастауыш және орта мектептердің тізімін Ватерлоо аймағы, Онтарио мектептерінің тізімі бетінде қараңыз.
Waterloo Region is home to the University of Waterloo, Wilfrid Laurier University, and Conestoga College. For a list of all elementary and secondary schools in the area, see the List of Waterloo Region, Ontario schools.
Қылмыстық деңгейі
2022 жылы қылмыстың ауырлығы бойынша еліміздің орташа көрсеткіші 100 000 адамға шаққанда 78,10 құрады, ал Ватерлоо аймағында бұл көрсеткіш 100 000 адамға шаққанда 79,12 болды. Салыстыру үшін, Онтарио штатындағы көрсеткіш 100 000 адамға шаққанда 58,47-ге тең, ал жақын орналасқан Гюльф және Лондон қалаларында тиісінше 60,56 және 73,98 көрсеткіші тіркелді. Мысалы, "Канаданың ең қауіпті жері" атанған Саскачеван штатының Солтүстік Баттлфорд қаласы 2016 жылы 353 көрсеткішін тіркеді. Maclean's журналының 2019 жылғы жаңартылған есебінде аймақ Канададағы ең қауіпті 49-шы қауымдастық деп аталды, онда қарақшылық 100 000 адамға шаққанда 60 оқиғаны құрайтын канадалық орташа көрсеткішпен шамалас болды. Аймақтағы адам өлтіру көрсеткіші 100 000 адамға шаққанда 0,89-ды құрайды, бұл Канаданың 100 000 адамға шаққандағы 1,68 орташа көрсеткішінен төмен.
The national average for the crime severity index was 78.10 per 100,000 people in 2022, while the rate was slightly higher for Waterloo Region at 79.12 per 100,000 people. By comparison, the rate for Ontario was 58.47 per 100,000 people, and nearby cities Guelph and London were 60.56 and 73.98 respectively. By comparison, "Canada's most dangerous place", North Battleford, Saskatchewan, had an index of 353 in 2016. An updated report by Maclean's in 2019 ranked the Region as the 49th most dangerous community in Canada, with robbery approximately as prevalent as the Canadian average of 60 incidents per 100,000 people. The region has a homicide rate of 0.89 per 100,000, below the Canadian average of 1.68 per 100,000.
Жылжымайтын мүлік
2023 жылдың қазан айына дейін Ватерлоо аймағының көптеген жарияланымдар жүйесінде сатылған жеке үйдің орташа (математикалық орташа) сату бағасы 890 591 долларды (канад долларымен) құрады, бұл 2022 жылдың қазан айымен салыстырғанда 1,1 пайызға жоғары. Пәтер типтес кондоминиумның орташа сату бағасы 476 166 долларды құрады, бұл 2022 жылдың қазан айымен салыстырғанда 2,6 пайызға төмендеді. Бұл бағалар Торонтодағы бағалардан едәуір төмен, онда 416 аймақтық кодындағы жеке үйдің орташа сату бағасы 2023 жылдың қазанында 1 718 440 долларды құрады, ал пәтер типтес кондоминиумның орташа сату бағасы 729 160 долларды құрады.
As of October, 2023, the average (mean) selling price of a detached home sold on the Multiple Listing System of Waterloo Region was $890,591 (in Canadian dollars), an increase of 1.1 per cent compared to October 2022. The average selling price for an apartment style condominium was $476,166, an decrease of 2.6 per cent from October 2022. These prices are significantly less than prices in Toronto, where the average selling price for a detached home in the 416 area code was $1,718,440 in October 2023, and the average selling price for an apartment style condominium was $729,160.
Бизнес
Ватерлоо аймағында да елеулі коммерциялық өсім байқалады. Ватерлоо университеті мен Уилфрид Лориер университетінің болуы жоғары технологиялардың дамуы мен инновацияларға ықпал етеді. Аймақ BlackBerry (бұрынғы Research In Motion), OpenText, Kik және Maplesoft сияқты технологиялық компаниялардың жоғары шоғырланғандығымен танымал. Сондықтан оны көбінесе "Канаданың Кремний алқабы" деп атайды. Канаданың ең жылдам өсіп келе жатқан үш технологиялық компаниясы осы аймақта орналасқан: Китченердің ApplyBoard, Intellijoint Surgical және Ватерлооның Auvik Networks. Тізімге сондай-ақ Китченердің Smile.io және Vidyard компаниялары да кіреді.
Waterloo Region is also experiencing significant commercial growth. The presence of two universities, the University of Waterloo and Wilfrid Laurier University, acts as a catalyst for high tech growth and innovation. The region is known for its high concentration of tech companies, such as BlackBerry (formerly Research In Motion), OpenText, Kik, and Maplesoft. As such, it has often been referred to as "Canada's Silicon Valley". Canada's top three fastest growing tech companies are located in the Region: Kitchener's ApplyBoard, Intellijoint Surgical, and Waterloo's Auvik Networks. The list also includes Kitchener's Smile. io, and Vidyard.
Қызметтер
Уақыт өте келе көптеген қызметтер муниципалитеттің қарауына берілді. Оларға полиция, шұғыл медициналық жәрдем, қоқыс тасымалдау, лицензияларды бақылау, қайта өңдеу және қоғамдық көлік жүйесі кіреді. Бұл қызметтердің бас басқаруы Китченерден жүргізіледі, бірақ көптеген қызмет көрсету кеңселерi Аймақтың түрлi бөліктерінде орналасқан. Мысалы, географиялық жағынан орталықта орналасқан солтүстік Кембридж қаласынан техникалық қызмет көрсету және полиция бас штабы бүкіл қызмет көрсету аймағындағы операцияларды басқарады және қызметтер көрсетеді.
Over time, many services have come to be delegated to the jurisdiction of the municipal government. These include police, emergency medical services, waste management, licensing enforcement, recycling, and the public transit system. The main administration of these services is run from Kitchener, however many service offices may be found in different parts of the Region. For example, from a geographically central location in north Cambridge, maintenance operations and the police headquarters are able to manage operations and provide services to the entire service area.
Денсаулық сақтау
Аймақтағы ауруханалық қызметтерді Grand River ауруханасы, оның құрамында Freeport кампусы және Китченерде орналасқан St. Mary's жалпы ауруханасы, сондай-ақ Кембридж қаласындағы Cambridge Memorial ауруханасы көрсетеді. 2017–2018 жылдарғы ұлттық салыстыру зерттеуінде олардың барлығы қауіпсіздік деңгейі жоғары деп бағаланды, әсіресе Китченердегі екеуі, бірақ барлығына күту мерзімін қысқарту қажет. Ұзақ мерзімді күтімге арналған төсектер көптеген мекемелерде бар, соның ішінде Китченердегі Winston Park және Кембридждегі Saint Luke's Place, оларға 2018 жылы провинция тарапынан кеңейту үшін қосымша қаржы бөлуге уәде берілді. Grand River ауруханасының сыйымдылығы 574 төсекке жетеді; 1995 жылдың сәуір айында Freeport орналасқан жері оған қосылды. Бұл екінші кампус күрделі күтім, оңалту, ұзақ мерзімді мамандандырылған психикалық денсаулық сақтау және басқа да қызметтерді ұсынады. King St. мекенжайында орналасқан бұл аурухана 2003 жылы ашылған Grand River аймақтық онкологиялық орталыққа да үйінді. St. Mary's жалпы ауруханасы – 150 төсектік ересектерге арналған жедел жәрдем мекемесі, құрамында екі кардиохирургиялық бөлме, сегіз төсектік кардиореанимациялық бөлім және 45 төсектік стационарлық бөлім бар. 2018 жылдың соңына қарай Cambridge Memorial ауруханасында 143 төсек болды, бірақ аурухана үлкен кеңейтуден өтіп жатқан еді. 2018 жылдың соңында бас мердігер банкротқа ұшырады, бұл процесті тоқтатты; жаңа бөлімнің құрылысы шамамен 2021 жылға дейін аяқталмайды деп күтілді. Кеңейту аяқталған соң 54 жаңа төсек қосылып, шұғыл жәрдем бөлімінің көлемі екі есеге артады. Отбасылық дәрігерлердің жетіспеушілігі – тұрғындардың үлкен алаңдаушылығының себебі. Соңғы 15 жылда жұмысқа алу жөніндегі күш-жігер 2018 жылдың қыркүйегіне қарай белгілі бір нәтижелерге жетті, бірақ оны жалғастыру қажет. 2006 жылдың қаңтарында жаңа Медицина мектебі ретінде жарияланған Макмастер университетінің Ватерлоо аймақтық кампусы 2009 жылы құрылысын аяқтады. 2018 жылы университетте "4 дағдылар сыныбы және 2 байқау бөлмесі бар толық жабдықталған клиникалық дағдылар зертханасы, бейнеконференция мүмкіндіктері бар оқу залдары және 2013 жылы жоғары ажыратымды бейнежүйемен жабдықталған заманауи анатомия зертханасы" бар еді. Оның Майкл Г. ДеГрут медицина мектебінің ғимаратында Отбасы медицинасы орталығы және Ватерлоо университетінің Оптометрия және Көру ғылымдары мектебі орналасқан.
Hospital services in the region are provided by Grand River Hospital which includes a Freeport Campus and St. Mary's General Hospital, both located in Kitchener, as well as Cambridge Memorial Hospital. All three were highly ranked for safety in a national comparison study in 2017–2018, particularly the two located in Kitchener, but all would benefit from reduced wait times. Long term care beds are provided at numerous facilities, including the Village of Winston Park in Kitchener and Saint Luke's Place in Cambridge which were promised additional funding by the province in 2018 for expansion. Grand River Hospital has a capacity of 574 beds; the Freeport location was merged into it in April 1995. That secondary campus provides complex continuing care, rehabilitation, longer term specialized mental health and other services. The King St. location is also the home of the Grand River Regional Cancer Centre which opened in 2003. St. Mary's General Hospital is a 150 bed adult acute care facility and includes the Regional Cardiac Care Centre with two cardiovascular operating rooms, an eight bed cardiovascular intensive care unit and 45 inpatient beds. As of late 2018, Cambridge Memorial had 143 beds but was in the midst of a major expansion. The general contractor went into receivership in late 2018 and that stalled the process; the new section was not expected to be completed until approximately 2021. The expansion will eventually add 54 new beds and double the size of the Emergency department. Family doctors are often in short supply, and a source of great concern among residents. Recruiting efforts over the previous 15 years certainly achieved some success as of September 2018, but needed to be continued. Announced January 2006, as a new School of Medicine, the Waterloo Regional Campus of McMaster University was completed in 2009. In 2018, the campus included "a complete on site clinical skills laboratory with 4 skills rooms and 2 observation rooms, classrooms with video conferencing capabilities and a state of the art anatomy lab that was built in 2013 with a high definition video system", according to the university. Its Michael G. DeGroote School of Medicine building includes the Centre for Family Medicine and the University of Waterloo School of Optometry and Vision Science.
Көлік
Қоғамдық көлік Grand River Transit арқылы қамтамасыз етіледі, ол бұрынғы Кембридж транзиті және Киченер транзиті жүйелерінің бірігуі болып табылады, соңғысы көптеген жылдар бойы Ватерлоо қаласына қызмет көрсеткен. 2011 жылдың маусым айында аймақтық кеңес солтүстік Ватерлоодағы Конэстога сауда орталығынан (Conestoga Mall) оңтүстік Киченердегі Фэрвью Парк сауда орталығына (Fairview Park Mall) дейін жеңіл рельстік көлік (LRT) желісін салу жоспарын мақұлдады, сондай-ақ Кембриджге дейін жылдам автобустармен қатынас құру жоспарланған. 1-кезеңінде Ion жылдам транзит жүйесі Ватерлоо мен Киченер арасында қаланың орталық және жаңа аудандарынан өтеді. Бұл кезең 2019 жылы ашылды. Жеңіл рельстік көлік 2-кезеңде Киченерден Кембридждің Галт ауданына дейін кеңейтілмейінше, жылдам транзит байланысы Фэрвью Парк сауда орталығы мен Эйнсли Стрит транзит терминалы арасында арнайы таңбаланған автобустарды пайдаланады. Осы Ion автобусының басқа аялдамалары: Дельтадағы Hespeler Road, Can Amera, Cambridge Centre, Pinebush және Sportsworld. Жылдам транзит автобусы, қозғалыс тығырызды уақыттарда баяулауды азайту үшін Pinebush, Sportsworld және басқа да жерлерде автобусқа басымдық берілген жол сигналдарын пайдаланады. Жеңіл рельстік жүйе құрылысы 2014 жылдың тамызында басталды, ал 1-кезең қызметі 2017 жылдың соңында басталуы жоспарланған. Алайда, 2016 жылы басталу күні 2018 жылдың басына шегерілді, себебі Bombardier Transportation компаниясы көлік құралдарын өндіру мен жеткізуде кешігуге тап болды. 2017 жылдың наурызына дейін тек бір үлгілік вагон жеткізілді. Барлық трамвайлар 2018 жылдың желтоқсанына дейін жеткізілді және қызмет 2019 жылдың 21 маусымында басталды. 2017 жылдың ақпан айының соңында Ion теміржол қызметінің 2-кезеңінің (Кембридж бөлімі) жоспарлары әлі дамудың басында болды және қоғамдық тыңдаулар жаңа ғана басталған. (Кем дегенде бір журналист бұл жоспардың 1900 жылдардың басындағы электр Grand River теміржолымен ұқсастығын атап өтті.) CP Rail желісін бөлісудің бастапқы жоспары іске аспай қалды, өйткені бастапқы маршрут жоспарланғаннан кейін жағдай өзгерді, сондықтан Киченер мен Престон арасындағы жаңа маршрут ұсынылды. Жаңа 2-кезеңдік маршруттың бірнеше нұсқалары зерттелді және жұртшылыққа ұсынылды, аймақтық кеңес 22 сәуірде соңғы маршрутты және алдын ала жобаны мақұлдады, ал желтоқсан айында қажетті экологиялық бағалауды бастады. 1998 жылы Ватерлоо аймағында Онтариодағы алғашқы автокөліктерді ортақ пайдалану ұйымы құрылды. Community CarShare Cooperative (бұрын Grand River CarShare деп аталған) көліктерге өздігінен, пайдалануға қарай төлем жасау арқылы қол жеткізуді қамтамасыз етеді. Автомобильдер аймақтың көптеген аудандарында орналасқан. Ол қоғамдық көлік, велосипед және бірлесіп автомобильде жүру сияқты басқа да тұрақты көлік түрлерін толықтыруға немесе жеке көліктің иесі болмауға көшуге көмектесуге арналған. Community CarShare Ватерлоо аймағында 27 көлікті пайдалануға береді. Аймақ сонымен қатар Ватерлоо халықаралық әуежайына иелік етеді және оны басқарады. 2010 жылдың желтоқсанына қарай әуежай Канададағы ең көп қызмет көрсететін 20-шы әуежай болып табылады және 2003 жылы үлкен кеңейтуден өтті. GO Transit және Via Rail компаниялары Киченер желісі бойынша аймаққа теміржол қызметтерін ұсынады.
Public transportation is provided by Grand River Transit, which is an amalgamation of the former Cambridge Transit and Kitchener Transit systems, the latter of which had also served the City of Waterloo for many decades. In June 2011, regional council approved the plan for a light rail transit (LRT) line from Conestoga Mall in north Waterloo to Fairview Park Mall in south Kitchener, with rapid buses through to Cambridge. In Stage 1, the Ion rapid transit system runs between Waterloo and Kitchener, passing through the downtown/uptown areas. This phase opened in 2019. Until light rail transit is extended to the downtown Galt area of Cambridge from Kitchener in Stage 2, the rapid transit link will use specially branded buses between Fairview Park Mall and the Ainslie Street Transit Terminal. Other stops for this Ion bus are at Hespeler Road at the Delta, Can Amera, Cambridge Centre, Pinebush, and Sportsworld. The rapid transit bus uses bus only priority traffic signals at Pinebush, Sportsworld, and other places to minimize slowdowns at times of heavy traffic. Construction on the light rail system began in August 2014, and the Stage 1 service was expected to begin in late 2017. In 2016, however, the start date was changed to early 2018 because of delays in the manufacture and delivery of the vehicles by Bombardier Transportation. By March 2017 a single sample only train car had arrived. All trams were eventually delivered by December 2018 and the service started operating on June 21, 2019. By late February 2017, plans for the Stage 2 (Cambridge section) of the Ion rail service were in the very early stage with public consultations just getting started. (At least one journalist has pointed out the similarity between this plan and the electric Grand River Railway of the early 1900s.) As the original plan to share the CP Rail line had become unworkable since the original route had been planned, a new route between Kitchener and Preston was proposed. Multiple options for the new Stage 2 route were researched and presented to the public, with Regional Council approving the final route and preliminary design on April 22, 2020, and starting the required environmental assessment later in December. Waterloo Region was the home of the first carsharing organization in Ontario in 1998. Community CarShare Cooperative (previously known as Grand River CarShare) provides access to vehicles on a self serve, pay per use basis. Cars are located in many neighbourhoods around the Region. It is meant to complement other sustainable modes of transportation such as public transit, biking, and carpooling, or act as a transition out of owning a vehicle. Community CarShare has 27 vehicles stationed in the Region of Waterloo. The region also owns and operates the Region of Waterloo International Airport, near Breslau. The airport is the 20th busiest in Canada as of December 2010 and underwent a major expansion in 2003. GO Transit and Via Rail provide rail services to the region on the Kitchener line.