Кіріспе

Континентальдық Азияда Шығыс немесе Оңтүстік-Шығыс Азия анасы мен АҚШ әскери қызметкері әкесінен туған адам, 2010 жылғы фильм. "Америкалықтар" термині Шығыс немесе Оңтүстік-Шығыс Азияда Шығыс Азия немесе Оңтүстік-Шығыс Азия анасы мен АҚШ әскери қызметкері әкесінен туған адамды білдіруі мүмкін. Басқа қолданылатын атаулар: "соғыс балалары" немесе "әскери балалар". Шығыс және Оңтүстік-Шығыс Азияның бірнеше елінде Америкалықтардың көп саны қоныстанған, бұл АҚШ әскери күштерінің осы екі аймақтағы тарихи қатысуын көрсетеді. Оларға Окинава (Жапония), Оңтүстік Корея, Камбоджа, Лаос, Таиланд, Вьетнам және Филиппин жатады. Филиппин бұрын АҚШ-тың құрлықтан тыс жердегі ең ірі әуе және теңіз базаларына ие болған.

Анықтамалар

Терминді романшы Перл С. Бак енгізді және Иммиграция және натурализация қызметі ресмилендірді. Көптеген адамдар Шығыс немесе Оңтүстік-Шығыс Азия әйелдері мен АҚШ әскери қызметшілерінің Екінші дүниежүзілік соғыс, Корея соғысы және Вьетнам соғысы кезінде туған. "Америкалық-азиялық" терминінің ресми анықтамасы 1982 жылғы 22 қазанда АҚШ Конгресінің 97-ші сессиясы қабылдаған 97-359 заңының нәтижесінде пайда болды. АҚШ Әділет министрлігі мен Иммиграция және натурализация қызметі (INS) бойынша, америкалық-азиялық – "1950 жылдың 31 желтоқсанынан кейін және 1982 жылдың 22 қазанына дейін Корея, Кампучия, Лаос, Таиланд немесе Вьетнамда туған және әкесі АҚШ азаматы болған шетелдік азамат". "Америкалық-азиялық" қоры (AF) және "Америкалық-азиялық отбасын табушы" (AFF) америкалық-азиялықты "Америка Құрама Штаттарының азаматы (американдық әскери қызметші, американдық эмигрант немесе АҚШ үкіметінің қызметкері (тұрақты немесе келісімшарт бойынша жұмыс істейтін) әке болған және анасы Азия азаматы болған немесе болған кез келген адам" деп анықтайды. Бұл термин көбінесе Жапониядағы АҚШ әскери базасында орналасқан американдық әскери қызметшілерден туған жартылай жапон балаларына, сондай-ақ Корея соғысының қатысушыларынан немесе Оңтүстік Кореядағы тұрақты әскерилерден туған жартылай корей балаларына қолданылады. Бұл термин сонымен қатар Филиппиннің АҚШ отарлау кезеңіндегі филиппиндіктер мен американдық шенеуніктердің балаларына (бұл қолданыс бүгінге дейін сақталуда) және Екінші дүниежүзілік соғыс пен Вьетнам соғысы кезінде тайлықтар мен американдық сарбаздардың балаларына да қолданылады. АҚШ-тың Вьетнам соғысы кезінде Таиландта әскери базалары болды. "Америкалық-азиялық" терминін белгілі бір нәсілдік топтарға қатысты нақты нәсілдік термин ретінде түсінуге болмайды (мысалы, метистер, мулаттар, еуразиялықтар немесе афроазиялықтар). Америкалық ата-ананың нәсілдік белгілері басқа америкалық-азиялықтың нәсілдік белгілерінен өзгеше болуы мүмкін: ол ақ, қара, испаниялық немесе тіпті жалпы азиялық болуы мүмкін. Соңғы жағдайда, америкалық-азиялықтың әкесі бірдей нәсілдік топқа жатуы мүмкін, бірақ міндетті түрде бірдей ұлттан емес. Кейбір жағдайларда, бұл термин Шығыс және Оңтүстік-Шығыс Азиялық еркектерге әскери медбикелік сияқты мамандықтармен айналысқан американдық әйелдердің ұрпақтарына да қолданылуы мүмкін. Ата-анасының әлеуметтік статусына немесе мансабына қарамастан, аралас нәсілді балалар әлеуметтік ұятқа ұшырады. АҚШ әскери қызметшілерімен генетикалық байланысы бар америкалық-азиялықтар Шығыс және Оңтүстік-Шығыс Азия елдерінің әскери жауы болып саналатындықтан қосымша кемсітуге тап болды. Бұл ұят америкалық-азиялықтардың аналарына да тарады, олардың көпшілігі азиялық болды, нәтижесінде көптеген азиялық аналар өздерінің америкалық-азиялық балаларын тастап кетті. 10 мыңға дейін кембоджалық, олардың тегі америкалық-азиялық, АҚШ әскери қызметшілерінен туған болуы мүмкін.

Жапония

Бір бағалау бойынша, 1945 жылдан 1952 жылға дейін Жапонияда шамамен 5000-нан 10000-ға дейін америка-азиялық балалар дүниеге келген. Алайда, Жапон әлеуметтік министрлігінің 1952 жылғы шілдедегі мәліметтері бүкіл Жапония бойынша тек 5013 жапон-америкалық баланың туғанын көрсетті. Әлеуметтік министрліктің өкілі Масами Такада 150 000 – 200 000 деген жоғары баға берді. 1953 жылғы тамызда әлеуметтік министрлік тағы бір зерттеу жүргізіп, санды қайта қарады. Олардың мәліметінше, 1945-1952 жылдар аралығындағы 7 жылдық американдық оккупация кезінде американдық әкелер мен жапондық аналардан туған жартылай канды балалардың саны 3490 ғана болған. Кейбір балалар тасталып, Жапонияның Оисо қаласындағы Элизабет Сондерс үйі сияқты жетімдер үйлерінде тәрбиеленді. Жапон-америкалықтардың нақты саны белгісіз. Ресми мәлімет бойынша, Жапониядағы америкалықтардың саны 10 000-ға дейін болуы мүмкін. Дегенмен, кейбір замандас жазушылар 200 000 туралы хабарлар таратқан, ал нақты сандар 5000, мүмкін 10 000, ең көп дегенде 20 000 болды, бұл төмен бағалау мүмкіндігін ескереді. Бұл балалардың барлығы американдық әскерилерден туған. Олардың тері түсінің көрсеткіштері: 86,1% «ақ», 11,5% «қара» және 2,5% «белгісіз».

Хафу

Бүгінде көптеген жапон-американдықтар өзін «Хафу» деп атайды, бұл жартылай жапон және жартылай жапон емес тегі бар адамды білдіреді.

Окинаваның америка-азия мектебі

Окинавада екі мәдениеттің балаларын оқыту мақсатында Окинава Америка-Азия мектебі құрылды. Мектеп оқушыларының арасында жапон-американдық балалар да бар.

Лаос

Америка-Азиялықтарды иммиграцияға қабылдау заңына әкесі АҚШ азаматы және анасы Лаос мемлекетінің азаматы болған Америка-Азиялықтар кірді. Лаос мемлекетіндегі Америка-Азиялықтардың саны қазіргі таңда белгісіз.

Ұмытылған америкалықтар

1898 жылдан бастап, АҚШ Филиппин аралдарын Испаниядан басып алғаннан бері, онда 21 АҚШ базасы мен 100 000 АҚШ әскери қызметкері орналасқан. 1992 жылы базалар жабылып, мыңдаған америкалық-азиялық балалар қалды. Филиппинде шамамен 52 000 америкалық-азиялық тұрады. АҚШ-та (2012 жылы) Филиппин Америка-Азия колледжінің зерттеу тобы ұсынған академиялық зерттеу мақаласына сәйкес, бұл сан әлдеқайда көп болуы мүмкін, тіпті 250 000-ға жете алуы мүмкін. Мақалада, әртүрлі буын бойына америкалық-азиялықтардың көпшілігі басқа америкалық-азиялықтармен және филиппиндіктермен некелескені айтылған. АҚШ-тан келген жаңа америкалық-азиялықтар Филиппин испандық билік құрған кезде Американың басқа елдерінен келген адамдардың бұрынғы қоныстарын толықтырады. Филиппин бұрын испандықтар басып алған Панама, Перу және Мексикадан иммигранттарды қабылдаған. Басқа елдердегі америкалық-азиялықтарға қарағанда, Филиппиндегі америкалық-азиялықтар кедейлікте және назарсыз қалған. Филиппин университетінің Әйелдерді зерттеу орталығының зерттеуі, көптеген америкалық-азиялықтар түрлі зорлық-зомбылыққа және/немесе отбасылық зорлық-зомбылыққа ұшырағанын көрсетті. Зерттеу нәтижелерінде америкалық-азиялық балалар мен жастардың бейтаныс адамдардан, достарынан, сыныптастарынан және мұғалімдерінен расалық, гендерлік және әлеуметтік кемсітушілікке ұшырағаны жазылған. Сондай-ақ, зерттеуде қара нәсілді америкалық-азиялықтар ақ нәсілді әріптестеріне қарағанда расалық және әлеуметтік кемсітушілікке көбірек ұшырайтыны айтылған.

Құқықтық іс-қимыл

1982 жылы АҚШ Вьетнам соғысы кезінде туған америкалық-азиялық балаларға артықшылықты иммиграциялық мәртебе беру туралы Америкалық иммиграциялық заңды қабылдады. АҚШ азаматтары болу үшін филиппин америкалықтары он сегіз жасқа толғанға дейін АҚШ азаматынан туғандығын дәлелдеуі керек; көпшілігі оны осы жасқа жеткенше көрсете алмайды. 1993 жылы олардың атынан Вашингтондағы Халықаралық шағымдар сотына филиппин-американдық балалардың көмек алу құқығын белгілеу үшін топтық сот процесі басталды.

Оңтүстік Корея

Корея соғысынан бері Оңтүстік Кореяда үлкен саны америкалық-кореялықтар өмір сүрді. Көптеген америкалық-кореялықтар Оңтүстік Корея үкіметі құрған "кэмптаундарда" дүниеге келді. Бұл кэмптаундардағы әйелдер соғыстан кейінгі кедейліктің салдарынан американдық әскерлермен жезөкшелікпен айналысуға мәжбүр болды. Бұл, кэмптаундарда туған балалардың аналары жезөкшелер деген қалыпты көзқарасты күшейтті. Оңтүстік Корея үкіметі кореялық америкалықтарды Корея азаматы ретінде мойындаған емес. Сондықтан, үкімет аралас нәсілді кореялық балаларды шетелге асырап беруді қолдады. АҚШ Конгресі 1953 жылғы босқындарға жәрдемдесу заңын қабылдады, бұл 4000 америкалық-кореялыққа АҚШ-қа көшіп, асырап алуға мүмкіндік берді. Бұл топ көбінесе "кореялық асырап алынған балалар" деп танылды. Олар Оңтүстік Кореядан асырап алынған шамамен 160 000 баладан тұратын халықаралық асырап алу жүйесінің бір бөлігі болды.

Америка-Азия христиан академиясы

Америка-Азия христиан академиясы бүгінгі күнге дейін Оңтүстік Кореяның Кёнгидо провинциясында америкалық-азиялық балаларды тәрбиелеп оқытуда.

Тайвань

АҚШ әскерилері Екінші дүниежүзілік соғыстың соңында Тайваньда балалар әкелді. Бүгінде шамамен 1000 тайвандық америкалық-азиялық тұрғын бар. 1950-1975 жылдар аралығында Корея мен Вьетнамдағы 200 мыңнан астам американдық сарбаз Тайваньға демалысқа және көңіл көтеруге келді.

Тайланд

Таиландта америка-азиялық балаларды тай тілінде "лук кхруенг" деп атайды, яғни "жартылай бала". Олардың әкелері Вьетнам соғысына қатысқан АҚШ әскерлері болған. Вьетнам соғысының қақпайында Таиландта 50 мың американдық әскери қызметкер орналасқан. Перл С. Бак қорының бағалауынша, 5000-8000 тай-американдық бала болған. Олардың кейбіреулері 1982 жылғы Америка-Азиялық көші-қон заңы бойынша АҚШ-қа көшіп кетті. Ал қаншасы қалғаны белгісіз. "Мен мектепте қиындыққа тап болдым. Мені тері түсім үшін көп мазақтап, қорқытатын", - дейді әкесі афроамерикалық, анасы тайлық актер Моррис Кью Робертс.

Іздеулер

АҚШ ардагері Джин Понс америкалық әкелерге тай-америкалық балаларын табуға көмектеседі. Ол жақында Ancestry.com сияқты танымал ДНК қызметтерін пайдаланып, тай-америкалықтарды АҚШ-тағы туыстарымен табыстыруға жәрдемдесті.

Вьетнам

Вьетнамдағы америкалықтардың нақты саны белгісіз. Вьетнамда орналасқан АҚШ әскерлері жергілікті әйелдермен қарым-қатынас жасады, олардың көптегені түнгі клубтарда, жезөкшелер үйлерінде және пабтарда кездесетін. Америка елшілігі бір кезде америкалықтардың саны 1000-нан кем екенін хабарлаған. Оңтүстік Вьетнам Сенатының кіші комитеті 15 000-20 000 аралас еуропалық-америкалық және вьетнамдық текті балалардың бар екенін мәлімдеді, бірақ бұл көрсеткіш төмен деп есептелді. Конгресс 1975 жылға қарай Вьетнамда 20 000-30 000 америкалықтың тұрғанын болжады. «Шекарасыз америкалықтар» ұйымының мәліметінше, 1962 жылы Вьетнамға алғаш рет қатысқан сәттен бастап 1975 жылға дейін шамамен 25 000-30 000 вьетнамдық америкалықтар дүниеге келген. Бірақ «Babylift» операциясы кезінде олардың саны 23 мыңға жетеді деп есептелді. 1975 жылдың сәуірінде Оңтүстік Вьетнамда «Babylift» операциясы басталды, мақсаты вьетнамдық балаларды, оның ішінде көптеген жетімдерді және аралас американдық-вьетнамдық ата-аналары бар балаларды (көбінесе вьетнамдық аналар және американдық әскери қызметші әкелер) АҚШ-қа көшіру және оларды қабылдауға дайын американдық отбасыларды табу. «Babylift» операциясының алғашқы рейсінің апаты салдарынан 138 адам қаза тапты, оның 78-і балалар еді. Операция барысында Оңтүстік Вьетнамнан 3000-нан астам америкалық эвакуацияланды деп есептелді, алайда 20 000-нан астам америкалық Вьетнамда қалды. 1979 жылдың шілдесінде Біріккен Ұлттар Ұйымының босқындар жөніндегі жоғарғы комиссариаты (БҰҰЖК) Вьетнам соғысынан кейін вьетнамдық босқындардың түрлі елдерге қауіпсіз сапар жасауын жеңілдету үшін «Тәртіпті кету» бағдарламасын құрды. Алайда, 1982 жылдың ортасына дейін оның іске қосылған сәтінен бастап, тек 23 америкалық «Тәртіпті кету» бағдарламасы арқылы сәтті көшіп кетті. 1982 жылдың қазанында америкалықтардың көшіп кетуіне үміт артты, өйткені 7-ден 15 жасқа дейінгі 11 америкалық бала Вьетнамнан АҚШ-қа көшіп кетті. 1982 жылы АҚШ Конгресі америкалықтардың көшіп кетуіне қатысты заң қабылдады. Бұл заңның бір тармағы бойынша, вьетнамдық америкалықтар виза алу үшін әкелерінің АҚШ-тағы құжаттарын ұсынуы керек еді. Алайда, Ханойдың АҚШ-пен ынтымақтастығының арқасында 1982-1983 жылдары шамамен 500 америкалық АҚШ-қа қауіпсіз көшіп кетті. 1988 жылы АҚШ Конгресі «Америкаға оралу» заңын қабылдады, мақсаты 1962-1975 жылдар аралығында туған вьетнамдық америкалықтарға азаматтық беру. 1994 жылға қарай 75 000-нан астам америкалық және олардың отбасы Вьетнамнан АҚШ-қа көшіп келді. «Америкаға оралу» заңының нәтижесінде 23 000 америкалық және олардың 67 000 туысы АҚШ-қа көшіп келді. Вьетнамдық америкалықтар үшін бұл олардың АҚШ-қа көшіп кетуі жасөспірім шақта болғандығын білдірді, бұл жаңа жерге бейімделу процесінде қиындықтарға әкелді. 1994 жылы жүргізілген зерттеуде АҚШ-та тұратын америкалық-азиялық ерлердің 22 пайызы және америкалық-азиялық әйелдердің 18 пайызы физикалық немесе сексуалдық зорлық-зомбылыққа ұшырағанын хабарлады. 2018 жылға қарай кем дегенде 400 америкалық әлі де Вьетнамда тұрады, олардың ДНК-сы «Шекарасыз америкалықтар» коммерциялық емес ұйымы арқылы 500 адамның арасында тексерілді. Американдық-азиялықтарды, асырап алынғандарды және олардың отбасыларын іздеуге көмектескен басқа ұйымдар: «Асырап алынған вьетнамдықтар» (AVI) (Indigo Willing) және «Reunite» операциясы (Trista Goldberg). Қазіргі таңда америкалықтарды қайта біріктіруге тырысып жүрген жалғыз белсенді ұйым – «Шекарасыз америкалықтар» (AWB), оның жетекшісі – Джимми Миллер, АҚШ-та тұратын вьетнамдық америкалық.

Белгілі вьетнамдық америкалықтар

Джонатон Франклин Фримен – Вьетнамның Сайгон қаласында туған, анасы вьетнамдық, әкесі американдық әскери қызметші. Оның анасы Джонатан мен оның әпкесін жетімдер үйіне жіберді, кейіннен олар «Babylift» операциясы аясында АҚШ-қа жіберілді. Ол 1995 жылдан 2001 жылға дейін Ким Филдспен үйленген болатын. 2007 жылдың ақпан айында «Amerasian Family Finder» ұйымы «Amerasian Foundation» аясында оның анасын Сайгонда тауып, 2007 жылдың мамырында онымен қайта табыстырды. 2020 жылдың 21 тамызында қайтыс болды. Фи Нхунг – Phạm Phi Nhung 1970 жылдың 10 сәуірінде Плейку қаласында, Вьетнамда, вьетнамдық ана мен американдық әскери қызметші әкесінен дүниеге келген. Ол «Dan Ca» және «Tru Tinh» музыкасына маманданған әнші еді. 2021 жылдың 26 тамызында ол COVID-19 жұқтырғаннан кейін Чо Рей ауруханасына жатқызылды. Шамамен бір айдан кейін оның денсаулығы нашарлай бастады. Фи Нхунг 2021 жылдың 28 қыркүйегінде COVID-19 салдарынан қайтыс болды. Тхань Ха – Trương Minh Hà Вьетнамның Дананг қаласында вьетнамдық ана мен неміс тегіндегі американдық әскери қызметші әкесінен дүниеге келген. Ол вьетнамдық-американдық әнші, сахналық аты Тхань Ха.

Халықаралық америка-азия күні

4 наурыз Филиппинде америка-азиялықтар күні деп белгіленді. Америка-Азиялықтар қоры осы күнді Халықаралық америка-азиялықтар күні деп жариялады.

Танымал мәдениетте

1957 жылы түсірілген "Саёнара" фильмінде жапон әйелінің ақ нәсілді әскери қызметкерге ғашық болып, аралас балалары болу мүмкіндігі туралы әңгімелеседі. "Ұлы Мазингер" ("Гуретто Мажинга" жапон тілінде) аниме және манга франшизасында Джун Хоноо кейіпкері жапон әйелі мен АҚШ-тың африкалық-американдық әскери қызметкерінің қызы болып келеді. Сондықтан, ол жас кезінде ақ нәсілді ата-аналардан туған америкалықтарға қарағанда терісінің қара болуы және "хафу" статусының салдарынан стигма мен нәсілшілдікке ұшырады. 1972 жылы M*A*S*H телесериалының 8-ші маусымының 15-ші бөлімі "Иә, Міне, Біздің Сәбиіміз" ("Yessir, That's Our Baby") эпизодында Хоккай мен Б.Дж. америкалық-азиялық сәбиді АҚШ-қа жіберуге тырысады, бірақ жол бойында көптеген қиындықтарға кезеседі. Басқа мүмкіндік болмағандықтан, олар Малкахи әкесінің кеңесімен әрекет етеді және түн ортасында сәбиді монастырьға алып барып, оған қауіпсіздік пен күтім береді. The Clash рок-тобының "Straight to Hell" әні Вьетнам соғысының америкалық-азиялықтарының тағдыры туралы ойлар қозғайды. 1977 жылы түсірілген "Жасыл көздер" фильмінде Пол Уинфилд Вьетнам соғысының ардагері рөлінде Вьетнамға оның вьетнамдық әйелден туған ұлын іздеп оралады. Чак Норристің "Брэддок: Missing in Action III" (1988) фильмі Вьетнамда тұтқындалған америкалық-азиялық балаларды көрсетеді; Норрис Сайгон құлдырауы кезінде қайтыс болды деп сенетін вьетнамдық әйелінің америкалық-азиялық баласының әкесі рөлін ойнайды. 1984 жылы "Аспанға апарар жол" телесериалының 1-ші маусымының 11-ші бөлімі "Тұң бала" деп аталады. Екі басты кейіпкер – Майкл Лэндонның және Виктор Френчтің сомдаған Джонатан мен Марк Америкада тұратын әкесінің отбасымен бірге тұратын америкалық-азиялық қызға көмектеседі. 1988 жылғы "Түннің ыстық шағында" сериалының 3-ші маусымының 9-шы бөлімі "Менің атым Хэнк" деп аталады. Хэнк есімді америкалық жасөспірім өзінің әкесі Миссисипи штатының Спарта полиция бөлімінде қызмет еткен қайтыс болған полиция қызметкерінің баласы екенін айтады. 1995 жылы "Оскар" сыйлығына ұсынылған "Өмір шаңы" фильмі вьетнамдық анасы мен афроамерикалық әкесі бар ұлдың оқиғасын баяндайды. 1997 жылы анимациялық теледидар комедиясы "Король Холм" фильмінде Хэнк өзінің Жапонияда тұратын америкалық-азиялық ағасы бар екенін біледі. 1999 жылы америкалық вьетнам тілінде түсірілген "Үш маусым" фильмінде Харви Кейтель ойнаған Джеймс Хагер "осы жермен татуласу" үмітімен өзінің вьетнамдық америкалық-азиялық қызын іздеп жүр. 2001 жылы Киен Нгуеннің "Жұмсалмағандар" романы автордың он сегіз жасында Америкаға көшіп келгенге дейін Вьетнамда америкалық-азиялық ретінде өскен тәжірибесі туралы естеліктерді қамтиды. "Daughter from Đà Nẵng" – 2002 жылы жарық көрген, америкалық-азиялық әйелдің 22 жылдық үзілістен кейін Вьетнамдағы туған отбасына барып қайтуы туралы марапатқа ие болған деректі фильм. "Мисс Сайгон" мюзиклі Вьетнам соғысынан кейін американдық сарбазға ғашық болған және одан бала туған жас вьетнамдық әйелдің тағдырына арналған. 2004 жылы шыққан "Көрікті ел" фильмі өз отанын іздеп, туған Вьетнамнан кеткен америкалық-азиялық баланың оқиғасын баяндайды (Дамиен Нгуен сомдаған). 2007 жылы TED-те суретші Рик Смоланның "Қыздың оқиғасы" атты кітабында америкалық-азиялық қыздың ұмытылмас оқиғасы, тағдырлы сурет және асырап алу туралы оқиға жарияланды. 2010 жылы PBS Independent Lens каналында 2012 жылдың мамыр айында көрсетілген "Left by the Ship" деректі фильмінде төрт заманауи филиппиндік америкалықтардың өмірі екі жыл бойы бақыланып, олардың тууына байланысты стигманы жеңу үшін күресі көрсетілді. 2014 жылы жарық көрген "Нобель" фильмі Кристина Нобельдің өмірінен алынған оқиғаға сүйене отырып, оның балалық шағындағы қиындықтарды жеңіп, Хошимин қаласының көшелеріндегі буи денгге (вьетнамдық америкалық-азиялықтарға) көмектесу арқылы өзінің өмірлік мақсатын табады. 2017 жылы шыққан "Үміттің қайта туылуы: Вьетнам соғысындағы баладан американдық азаматқа дейінгі сапарым" кітабында Сау Ле Худечек, Техас Христиан Университетінің баспасы. Автор Вьетнамдағы соғыстан кейінгі кезеңде америкалық сарбаздың қызы ретінде өскен кезіндегі сынақтарды еске алады. 2018 жылы Dateline NBC телеарнасында "Әкелер күні" бағдарламасы көрсетілді. Вьетнамдық америкалық-азиялық әйел өзінің тегін білу үшін ДНК-тест тапсырады. Ол тапқан нәрсе отбасын мәңгілікке өзгертеді және оның әкесін әлемнің екінші жағына, өзі артта қалды деп ойлаған өткенімен бетпе-бет келуге мәжбүр етеді.