Кіріспе

Американдық актер Эммануэль Логроньо (1 қараша 1951 жылы туған), көбінесе Sunshine Logroño деп танылады, – американдық актер. Логроньо Пуэрто-Рико медиасында үш он жылға жуық жұмыс істеп келеді.

Алғашқы жылдар

Нью-Йоркте, пуэрторикалық анасының ұлы ретінде дүниеге келген Логроньо тоғыз жасында отбасымен бірге Пуэрто-Риконың Сан-Хуан қаласына көшіп келді. Ұзақ уақыт өтпей ол мектеп мұғалімдері мен сыныптастарының назарына көп қыры бар талант иесі ретінде ілікті. Оның "Солнечный" (Sunshine) деген лақап аты 1973 жылы Сан-Хуандағы WBMJ AM радиостанциясында диджей болып жұмыс істеген қысқа мерзімнен (Пуэрто-Рикодағы алғашқы рок-н-ролл станциясы) пайда болды (сол кездегі тағы бір WBMJ диджейі, Лунашадо (Moonshadow) атымен танымал Раймонд Бруссар, кейіннен Нью-Йорктегі испан тіліндегі танымал таңғы радио бағдарламасы "Эль Василон де ла Манананың" (El Vacilón de la Mañana) қосымша жүргізушісі болды). 1974 жылы Sunshine WBMJ станциясының форматы ағылшын тілінен испан тіліне ауысқаннан кейін Билл Томпсон мен "Радиомен" (Radio Man) құрған "The New WRAI" 1520 станциясының жаңа жарнамашылар тобының бір бөлігі ретінде естілді. Диджейлік қызметтен кейін Логроньо Пуэрто-Риконың сол кездегі белсенді дубляж индустриясында дауыстау актері ретінде жұмыс істеді. Ол АҚШ-тың "Боннанса" (Bonanza) телесериалындағы Картрайттер әулетінің мүшесі, "Кіші Джо" (Little Joe) рөлін сомдаған Майкл Лэндонның (Michael Landon) испан тіліндегі дауысы болды. Логроньо Рио-Пьедрастағы Пуэрто-Рико университетінен ағылшын тілі әдебиеті бойынша бакалавр дәрежесін ("жұмыссыздық дипломы", Логроньоның айтуынша) және Мичиган мемлекеттік университетінен театр бойынша магистр дәрежесін алды. Пуэрто-Рикоға оралғаннан кейін Логроньо "Молиендо Видрио" (Moliendo Vidrio) пуэрторикалық фольклорлық тобының құрамына кірді, онда топ жетекшісі Гари Нуньес (Gary Nuñez) және кейіннен комедиялық актриса Кармен Нидия Веласкес (Carmen Nydia Velázquez) те өнер көрсетті. "Молиендо Видрио" 1970-ші жылдары бірнеше альбом шығарды. Сол онжылдықтың соңында топ тарады. Логроньо 1970-ші жылдардың соңында радио жарнамаларында дауыстау жұмысымен, пуэрторикалық теледидарда комедиялық актер ретінде және радио жүргізушісі ретінде өзін айналыстырып отырды. Ол пуэрторикалық кәсіпкер және музыкант Сильверио Переспен (Silverio Pérez) бірге "Rompiendo el Día" ("Күннің шығуы") таңғы радио бағдарламасын жүргізді және "Десафиандо а лос Хениос" ("Ғалымдарға қарсы") атты танымал телешоудағы комедиялық команданың мүшесі болды, осы шоуда актер, сценарист және кинорежиссер Хакобо Моралес (Jacobo Morales) және Пуэрто-Риконың ең танымал комедиялық актері Хосе Мигель Агрелот (José Miguel Agrelot) сияқтылар да қатысты. Осы кезеңде Логроньоның екі телекейіпі пайда болды: сөйлеу қабілеті бұзылған, қарапайым ауылдық Агапито Флорес (Agapito Flores) және Ню-Йорктік алаяқ Ники Эль Бро (Nicky El Bro). Үшінші кейіпкер, "Чинито Ривера" (Chinito Rivera) (көп сөйлемейтін және кез келген уақытта ашуға дайын жаңбырлық плащ киетін) ақырында "Эль Барбаразо дель Амор" (El Barbarazo del Amor) радио кейіпкеріне айналды.

Гамма сәулелері

Моралес пен Перес көп ұзамай актер және радио диктор Хорасио Оливомен бірге Пуэрто-Риконың ең сүйікті саяси сатира труппасы «Лос-Райос Гамма» атты музыкалық топты қайта жаңғыртты. Бұл топ 1968 жылы сатиралық жазушы және журналист Эдди Лопестің шығармашылық көлігі ретінде өте қысқа, бірақ танымал болды. Логроно Перестің орнын демалысында ауыстырды, ал Перес қайтып келгенде, оған Лопестің орнын (кейбіреулер оны алмастыру мүмкін емес деп санайды) өте сәтті орындауға рұқсат берілді. «Лос-Райос Гамма» 7-арнада телешоу өткізді, онда олар әндерімен саясаткерлерді пародизациялап, жоғары рейтингтерге қол жеткізді. Бірақ Пуэрто-Риконың губернаторы Карлос Ромеро Барселоға жасаған тікелей сатирикалық шабуылдарынан кейін шоу эфирден алынып тасталды. Олар бірнеше альбом шығарды және төрт жыл сайын Пуэрто-Рикодағы сайлаулармен сәйкес келіп, көпшілік назарына қайта оралды. «Лос-Райос-Гамма» тобындағы алғашқы кезеңдерінде Логроно Моралес ойнаған кейіпкердің абсурдтығы мен ауырлығын жеңілдететін кейіпкерді жасады, ол өз кезегінде нақты өмірдегі оқиғаға негізделген. 1930 жылдары Сан-Хуандағы Тропикалық медицина институтының денсаулық сақтау қызметіне жауапты доктор Корнелиус П. Роудс АҚШ-тағы достарына Пуэрто-Риколықтарға деген жеккөрушілігін сипаттайтын бірнеше хат жазды. Хаттар әзілмен жазылған болсын, болмасын, ол оларда жергілікті тұрғындардың келісімінсіз қатерлі ісік жасушаларын салғанын мәлімдеді. Осы хаттардың бірін Педро Альбизу Кампостың Пуэрто-Риконың Ұлттық партиясының мүшелері ұстап алды, ал Альбизу Роудсты пациенттерін сынақ нысаны ретінде қарастыратын этикалық емес және садистік дәрігер деп айыптады. Телевизиялық шоуда Моралес Роудстың ұрпағын, «Др. Корнелиус Родасты» ойнады, ал Логроно оның көмекшісі Игорды ойнады. Игор жалған мойын бүгілігімен, құрттық дыбыстар шығарып, Родастың Пуэрто-Риколықтарды жою жоспарларын үнемі бұзатын. Хабарлауынша, Игор Роудс өзінің еріксіз қатысушысын Франкенштейн сияқты электродтарды қолданып 23 сағат бойы оргазмға жеткізген кезде пайда болды. Игор Пуэрто-Рико мәдениетін, Van Halen тобын және порнографияны жақсы көретін, өзіне ұқсайтын «Калерито» атты кішкентай қуыршақпен жүрді. Бұл Mini Me кейіпкерінен көп жыл бұрын жасалған комедиялық тәсіл болды. Кейіпкерді ойнаудың физикалық қиындықтарына байланысты Логроно содан бері Игорды сирек ойнады. Хуан Гонсалес, бейсболдың жоғары лигасының ойыншысы, осы кейіпкердің үлкен жанкүйері және мектепте достарына оны еліктегенде «Игор» деген лақап атын алған. «Лос-Райос Гамма» 1982 жылы музыкалық альбом шығарды, оның ішінде Логроно жазған фанк пен рэптің қосындысы «Me apesta la vida» (My Life Stinks) әні Пуэрто-Рикода радиода аздаған сәттілікке жетті. Логроно әнді 2006 жылы Кулебро Мендозаның «Culebro Legal» альбомында жаңадан жазды, бұл жолы хип-хоп ритміне қойылды.