Жакамарлар – тропикалық Оңтүстік және Орталық Америкада кездесетін 18 түрлі құстар отбасы. Пуфбирдтермен жақын байланысты, Galbuliformes ордеріне жатады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құстар отбасы, АҚШ-тың әскери кемелері
Family of birds
the US warships
Жакамарлар – тропикалық Оңтүстік және Орталық Америкадан Мексикаға дейін таралған, passerine құстарындағы жақын отбасы. Бұл отбасыда бес туыс және 18 түр бар. Отбасы басқа неотропикалық отбасы – пуфффиттермен тығыз байланысты, және осы екі отбасы көбінесе Piciformes орнынан бөлініп, Galbuliformes деген жеке орналасқан тәртіпке жатады. Олар негізінен төменгі биіктіктегі орманды және орманды жерлерде, әсіресе орман шеттерінде және жапырақ қаптамасында кездеседі.
The jacamars are a family, Galbulidae, of near passerine birds from tropical South and Central America, extending up to Mexico. The family contains five genera and 18 species. The family is closely related to the puffbirds, another Neotropical family, and the two families are often separated into their own order, Galbuliformes, separate from the Piciformes. They are principally birds of low altitude woodlands and forests, and particularly of forest edge and canopy.
Таксономия
Құсбауыр мен жакамардың біріктірілген туыстығының орналасуы күмәнді болды, кейбір сүйек және бұлшықет ерекшеліктері олардың Coraciiformes орнымен жақын туыс болуы мүмкін екенін ұсынды. Дегенмен, 2003 жылғы зерттеудегі ядролық ДНК талдауы оларды қалған Пициформдарға бауырлас топ ретінде орналастырды, сондай-ақ бұл топтар бөлінуге дейін зигодактил аяқтарды дамытқандарын көрсетті. Пер Эрикссон және оның әріптестері геномдық ДНК талдауы арқылы құсбауырлар мен жакамарлардың бауырлас топтар екенін және Пициформдар ішіндегі орнын растады.
The placement of the combined puffbird and jacamar lineage was in question, with some bone and muscle features suggesting they may be more closely related to the Coraciiformes. However, analysis of nuclear DNA in a 2003 study placed them as sister group to the rest of the Piciformes, also showing that the groups had developed zygodactyl feet before separating. Per Ericson and colleagues, in analysing genomic DNA, confirmed that puffbirds and jacamars were sister groups and their place in Piciformes.
Сипаттама
Жакамарлар кіші және орташа мөлшердегі қысқа тұнатын құстар, ұзындығы мен салмағы әртүрлі. Олар ұзын өсіп, жылтыр қауырсындары бар әдемі құстар. Сыртқы түрі мен мінез-құлқы жағынан Ескі әлемнің ара жейтіндеріне ұқсайды, себебі әуеде ұшып жәндік жейтін көптеген құстардың ұзын, жіңішке емес, қысқа, кең мүңкілері болады. Аяқтары қысқа әрі әлсіз, ал тырнақтары зигодактилді (екі тырнақ алға, екі тырнақ артқа қаратылған). Олардың қауырсындары көбінесе жарқын және әдемі, бірақ кейбір түрлерінде сәл бозғылт. Жынысына қарай қауырсындарында шағын айырмашылықтар бар, аталарының көкірегінде көбінесе ақ дақ болады.
The jacamars are small to medium sized perching birds, in length and weighing They are elegant, glossy birds with long bills and tails. In appearance and behaviour they resemble the Old World bee eaters, as most aerial insectivores tend to have short, wide bills rather than long, thin ones. The legs are short and weak, and the feet are zygodactylic (two forward pointing toes, two backward pointing). Their plumage is often bright and highly iridescent, although it is quite dull in a few species. There are minor differences in plumage based on sex, males often having a white patch on the breast.
Тамақ және тамақтандыру
Жакамарлар жәндікқоректілер, олар әртүрлі жәндіктерді (көптеген түрлері көбелектер мен мотыршақтарға маманданған) ауада ұшып жүріп аулайды. Құстар сүйікті қоныс орындарында отырып, олжа жақын келгенде оған қарай шабуылдайды. Тек үлкен жакамар ғана отбасының қалған бөлігінен өзгеше, олжаны іздеп табады және кейде кішкентай кесірткелер мен мойынқұмырсқаларды жейді.
Jacamars are insectivores, taking a variety of insect prey (many specialize on butterflies and moths) by hawking in the air. Birds sit in favoured perches and sally towards the prey when it is close enough. Only the great jacamar varies from the rest of the family, taking prey by gleaning and occasionally taking small lizards and spiders.
Өсіру
Жакамарлардың көбейту жүйелері жан-жақты зерттелмеген. Олар көбінесе моногамды болады деп саналады, бірақ кейбір түрлер кейде бірнеше ересектер міндеттерді бөлісіп, бірлесіп көбейтуге қатысады деген болжам бар. Бұл отбасы топырақтағы немесе ағаштардағы термит үйінділеріндегі ойыстарда ұялайды. Жерде ұялайтын түрлер көбінесе өзендердің жағалауларында (немесе, жақында, жолдарда) ұя салады, бірақ олар қол жетімді болмаса, құлаған ағаштардың тамырларымен ұсталып тұрған топырақта ұялайды. Жағада ұялайтын жакамарлар кейде шала колониялық болуы мүмкін. Бір ұядағы жұмыртқалардың саны бірден төртке дейін, көбінесе бірнен көп болады. Инкубацияға екі ата-ана да қатысады. Көптеген түрлердің инкубация мерзімі туралы мәлімет аз, бірақ қызыл құйрықты жакамарда ол 19-26 күнге созылады. Балапандар қауырсынмен туады, бұл пициформдар арасында ерекшелік.
The breeding systems of jacamars have not been studied in depth. They are thought to generally be monogamous, although a few species are thought to engage in cooperative breeding sometimes, with several adults sharing duties. The family nests in holes either in the soil or in arboreal termite mounds. Ground nesting species usually nest in the banks of rivers (or, more recently, roads), although if these are not available they will nest in the soil held by the roots of fallen trees. Bank nesting jacamars can sometimes be loosely colonial. Clutch sizes are between one and four eggs, and usually more than one. Both parents participate in incubation. Little is known about the incubation times of most species, but it lasts between 19 and 26 days in the rufous tailed jacamar. Chicks are born with down feathers, unique among the piciformes.