Кіріспе

Шотланд ұлтшылы Роберт Дуглас МакИнтайр (15 желтоқсан 1913 – 2 ақпан 1998) – шотланд дәрігері, Шотландия Ұлттық партиясының саясаткері және Парламент мүшесі. МакИнтайр Эдинбург және Глазго университеттерінде медицинаны оқыды, жалпы тәжірибелі дәрігер және консультант-пульмонолог болып жұмыс істеді. Ол 1945 жылы Матервеллде өткен қосымша сайлауда жеңіске жетіп, ШҰП-ның Парламенттегі алғашқы өкілі атанды. МакИнтайр 1947 жылдан 1956 жылға дейін Шотландия Ұлттық партиясының төрағасы, ал 1958 жылдан 1980 жылға дейін ШҰП президенті қызметін атқарды. Ол 1967 жылдан 1975 жылға дейін Стирлинг қаласының әкімі болды. "Док Мак" деп лақап аталған ол көбінесе "ШҰП-ның әкесі" деп еске алынады.

Ерте өмір және медицинадағы мансабы

МакИнтайр Матервеллде, Шотландияның Біріккен еркін шіркеуінің пасторы Джон Эбенезер МакИнтайрдың ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Гамильтон академиясында және Дэниел Стюарт колледжінде білім алды. Дегенмен, ол Лейбористік партияның Шотландияның өзін-өзі басқаруына деген ұмтылысының әлсіздігіне көңілі толып, Эдинбург университетінің Лейбористік партиясының студенттерімен бірге Шотландиялық Лейбористік партиясының кеңесіне ұсынған ұсыныстарына жауап ретінде кеңестің Лейбористік партия саясатын қалыптастыруға қатысы жоқ екенін естігенде көңілі қалды. Шотландия тарихы мен мәдениетіне терең бойып, ол кішігірім ұлттардың өзін-өзі басқару құқығына сенеді. 1940 жылы МакИнтайр Шотландия Ұлттық партиясына қосылып, партияның мүшелік хатшысы болды. Бірақ ол Джон МакКормиктің партияның бағытын Шотландияның толық тәуелсіздігінен үй басқаруға өзгерту әрекеттеріне қарсы тұрды. МакКормик 1942 жылы ШҰП-тан кетті, содан кейін МакИнтайр партияның жетекші тұлғасына айналды, 1942-1945 жылдары Ұлттық хатшы, 1945-1947 жылдары төрағаның орынбасары болып қызмет етті, ал 1947 жылдың мамырында ШҰП төрағасы (жетекшісі) болып сайланды. 1945 жылдың 13 сәуірінде, Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталуға аздай қалғанда, МакИнтайр Матервеллдегі сайлауда жеңіске жетті, бұл оның Лейбористік партиясының қарсыласынан 617 дауысқа көп болды. Ол Парламентке сайланған ШҰП-тың алғашқы өкілі болып тарихқа енді. Парламентке келген соң, ол әдеттегі екі демеушіні табуда қиындыққа тап болды, себебі депутаттар партиялық адалдықтан бас тартқысы келмеді. Екі тартынған демеуші табылды, бірақ МакИнтайр спикерге жалғыз өзі жүгінуді жөн көрді, кейін "Мен Матервелл және Вишоу халқына Лондонның бақылауындағы партияларға адал болмайтынымды анық айттым" деп жазды. Ережені күштен шығару туралы ұсыныс қабылданбады, соңында ол Джеймс Барр мен Александр Слоанның демеушілігін "наразылық білдіріп" қабылдады. Ол 1945 жылғы жалпы сайлауда үш айдан кейін Лейбористік партиясына жеңіліп қалды. Содан кейін ол медициналық тәжірибасына оралды, Стирлинг корольдік ауруханасында туберкулезді емдеу және алдын алу жұмыстарын жүргізді. Алайда ол 1974 жылдың қазанына дейін барлық келесі жалпы сайлауларда үміткер болып қатысты. МакИнтайр 1956 жылы партия жетекшісі қызметінен кеткеннен кейін, Шотландия Ұлттық партиясының президенті болып сайланды және 1980 жылға дейін осы лауазымда қалды. 1956 жылы ол Стирлинг қалалық кеңесінің мүшесі болып сайланды және 1975 жылға дейін осы лауазымды иеленді. Ол 1967 жылдан 1975 жылға дейін Стирлинг қаласының проректоры болды. МакИнтайр Селтик лигасының бірінші (және соңғы) вице-президенті болды (1961 жылдан 1971 жылға дейін). Ол кезде Гвинфор Эванс президент болып қызмет етті. 1962 жылы ол Шотландия ұлттық қауымдастығы тарапынан Глазго университетінің ректорына үміткер ретінде ұсынылды, бірақ Африка Ұлттық Конгресінің президенті болған Альберт Лутулиден кейін екінші орынды иеленді.

Жеке өмір

1954 жылы Летиция Маклеодқа үйленді және олардың бір ұлы болды. Роберт Макинтайр 1998 жылдың 2 ақпанында 84 жасында дүние салды.