Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
IBM 632 – 1958 жылы енгізілген, жеті түрлі модельде қол жетімді болған, клапан және релелік негізгі (өте қарапайым) есептеу машинасы. Ол IBM Electric терілгіш машинасынан және кем дегенде перфокарта оқу құрылғысынан (мысалы, IBM 024) тұрады, онда "электроника" екі қақпада (релелік және электрондық қақпаларда) орналасқан. Кейбір машиналарда карта оқу құрылғысы да болған (мысалы, IBM 026). Шағын ядролық жад 8 сандық 12 таңбалы сөзді сақтай алатын. Машинаның бағдарламасы пластмасса таспа арқылы жүзеге асырылды, ол терілгіш машинасының жылдамдығымен синхронды түрде қозғалды. Әдетте әрбір таспа бір қолданбаны басқаратын. Таспа механизмі терілгіш машинасының артында орналасқан. Карта машиналарының бағдарламалық барабандары қосымша бағдарламалау мүмкіндігін ұсынды. Бағдарламалар тек машина теріп немесе аралықтармен жылғанда ғана орындалды, бағанаға жылжу немесе жылдамдық қайтару танылмайтын. Терилгіш машинасы бір өрістен екінші өріске жылғанда, әр өрістің соңғы үш бағанында үш бағдарламалық жазу қол жетімді болды – Calc1, Calc2 және Pgm. Calc бағанында бір есептеу операциясы рұқсат етілді. Pgm өрісі бағдарламалық нұсқауды қамтиды – жаңа бағанға "секіру" түріндегі секіру, содан кейін есептелген өрістің автоматты түрде басылып шығуы (ондық таңбаларды басқару мүмкіндігімен), сондай-ақ перфокартаны басқару және т.б. Pgm бағаны, шын мәнінде, терілгіш машинасы өрістегі соңғы таңбаны тергеннен кейін (оператор немесе Pgm басқаруы бойынша) жылжып өтетін баған болды. Мысалы, "баға" деп енгізіп, содан кейін "саны" енгізгеннен кейін, машина автоматты түрде бос өрістен жылжып өте алады, жол бойындағы соманы есептеп, оны басып шығаруды жалғастырады. Pgm өрісі келесі жазбаға дайындық үшін жылдамдық қайтаруын жүктеуі мүмкін. Әрбір таспада екі бағдарламаға рұқсат етілді: негізгі және қосымша. Бірақ жылдамдық тоқтауларын қайта орналастыру арқылы бағдарламаларды өте күрделі жолдармен біріктіруге болады. Қосу электрондық түрде, ал көбейту электромеханикалық түрде орындалды. Релелер қарқынды жұмыс істеген кезде машина ерекше "керк-ик-кит-ик, керк-ик-кит-ик" дыбысын шығарды. Көбейтуге 3-4 секунд уақыт кетсе, қосу дереу орындалды. Көптеген машиналар тапсырыс қабылдау/шот-фактура жасау жүйелерінде қолданылды, нәтижесінде қағаз түріндегі шот-фактура және басқа жүйеде одан әрі өңдеуге болатын перфокарта пайда болды. Карта оқу құрылғысы бар машиналар кейбір өңдеулерді өздері орындай алатын, әсіресе сұрыптау құрылғысымен жабдықталғанда. Бірінші орнатылым 1958 жылдың басында Нью-Йорк штатының Кингстон қаласындағы Barclay Knitwear компаниясында жасалды. 632 машинасымен мәселе туындады, себебі олар өнімді ондық сандармен сатқан, бірақ 632 ондық жүйеде жұмыс істегендіктен, дөңгелектеу салдарынан олар ақша жоғалтты. Себебі 1/12 0,083-ке айналды. IBM мәселені 632 машинасының схемасын өзгерту арқылы шешті, осылайша ол үш емес, бес ондық таңбаға дейін (0,08333) жұмыс істейтін болды.
The IBM 632 was a valve and relay driven basic (very basic) accounting machine, introduced in 1958, that was available in seven different models. It consisted of an IBM Electric typewriter and at least a punched card unit (like the IBM 024) that housed the "electronics" in two gates (a relay gate and an electronic gate). Some machines also had a card reader unit (like the IBM 026). A small core memory provided storage for 8 numeric 12 digit words. The machine was programmed primarily with a plastic tape that moved synchronously with the typewriter carriage. Each tape would typically handle one application. The tape mechanism was mounted behind the carriage in the typewriter unit. Further programming was provided in the card machines program drums. Programs were only executed as the machine typed or spaced over a column tabbing or carriage returning was not recognised. As the typewriter carriage moved from field to field three program entries were available in the last three columns of each field as I recall they were Calc1, Calc2, and Pgm. One calculation was allowed in each Calc column. The PGM field allowed a program instruction a jump in the form of a "jump" to a new column then auto printout of a calculated field (including decimal place control) as well as punched card control, etc. The PGM column was actually the column the typewriter would space to after typing the last character in the field (either under operator or PGM control). For example, after entering "price" then tabbing and entering "qty", the machine could automatically space through a dummy field, calculate the $amount on the way and then continue to print it out. The PGM field could then have dictated a carriage return, ready for the next entry. Two programs were allowed on each tape: primary and alternate. But by resetting the tab stops it was possible to overlap programs in amazingly complex ways. Adding was carried out electronically, but multiplication was electro mechanical. The machine gave off a characteristic kerr ick kit i tic, kerr ick kit i tic sound as the relays worked furiously. Multiplication took 3 or 4 seconds, addition, on the other, hand was immediate. Most machines were used for some type of order entry/invoicing application, providing a hard copy invoice and a punched card that could be processed further on some other system. Those with a card reader could do some of that processing themselves, especially if augmented with a sorter. The first installation was in early 1958 into the Barclay Knitwear company in Kingston, New York. They struck an issue with the 632 because they sold units by the dozen, but because the 632 worked in decimal, rounding meant they were losing money. This was because 1/12 was converted to 0.083. IBM solved the issue by rewiring the 632 so that it worked to five decimal places (0.08333) rather than three.