Хейзел Дороти Скотт: Жаз сазгері және әншісінің өмірі мен қызметі
Hazel Scott
Хейзел Дороти Скотт (1920-1981) – тринидадты джаз және классикалық пианист, әнші. Расизмге қарсы күрескен, афроамерикандықтарды кинода көрсетуге атсалысқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық пианист және әнші (1920–1981)
American pianist and singer (1920–1981)
Хейзел Дороти Скотт (11 маусым 1920 – 2 қазан 1981) – Тринидадтық джаз және классикалық пианист және әнші. Ол нәсілдік дискриминация мен сегрегацияны ашық түрде сынады. Өзінің беделін қара американдықтардың кинодағы бейнесін жақсарту үшін пайдаланды. Ол сонымен қатар радиода да өнер көрсетті. 1930-1940 жылдары джаз әншісі ретінде белсенді болды. 1950 жылы «The Hazel Scott Show» телешоуын жүргізген алғашқы қара американдық әйел болды. Маккартизм дәуірінде 1950 жылы Америкалық антидемократиялық қызметтер комитеті алдында куәлік бергеннен кейін АҚШ-тағы оның мансабы құлдырады. Скотт 1957 жылы Парижге көшіп, Еуропада өнер көрсетіп, 1967 жылға дейін АҚШ-қа оралмады.
Hazel Dorothy Scott (June 11, 1920 – October 2, 1981) was a Trinidadian jazz and classical pianist and singer. She was an outspoken critic of racial discrimination and segregation. She used her influence to improve the representation of Black Americans in film. She also performed on the radio. She was active as a jazz singer throughout the 1930s and 1940s. In 1950, she became the first black American to host her own TV show, The Hazel Scott Show. Her career in the United States faltered after she testified before the House Un American Activities Committee in 1950 during the era of McCarthyism. Scott subsequently moved to Paris in 1957 and began performing in Europe, not returning to the United States until 1967.
Ерте өмір
1920 жылы 11 маусымда Тринидад және Тобагодағы Порт-оф-Испанияда туған Хейзел Дороти Скотт – Англияның Ливерпуль қаласынан келген Батыс Африка ғалымы Р. Томас Скотт пен классикалық білім алған пианист және музыка мұғалімі Алма Лонг Скотттың жалғыз баласы еді. 1924 жылы отбасы Тринидадтан АҚШ-қа көшіп, Нью-Йорк қаласындағы Харлемде қоныстанды. Осы кезде оның ата-анасы ажырасып, Скотт анасы мен әжесімен бірге тұрды. Ол бұл кезде пианинода естіген әр нәрсені ойнай алатын. Анасының жетекшілігімен және оқытуымен ол фортепианодағы жоғары деңгейдегі техникаларды меңгерді және бала кезіндегі дарынды бала ретінде танылды. Скотт сегіз жасқа келгенде Джульярд музыка мектебінің профессоры Пол Вагнерден сабақ алды. 1933 жылы анасы Алма Лонг Скотттың «All Girl Jazz Band» тобын құрды, онда Скотт фортепиано мен трубада ойнады.
Born in Port of Spain, Trinidad and Tobago, on June 11, 1920, Hazel Dorothy Scott was the only child of R. Thomas Scott, a West African scholar from Liverpool, England, and Alma Long Scott, a classically trained pianist, and music teacher. In 1924, the family moved from Trinidad to the United States and settled in Harlem, New York City. Her parents had separated by this time, and Scott lived with her mother and grandmother. By now, Scott could play anything she heard on the piano. With her mother's guidance and training, she mastered advanced piano techniques and was labeled a child prodigy. When Scott was eight years old, she began studying with Professor Paul Wagner of the Juilliard School of Music. In 1933, her mother organized her own Alma Long Scott's All Girl Jazz Band, where Scott played the piano and trumpet.
Мансап
16 жасында Хейзел Скотт үнемі Mutual Broadcasting System радио бағдарламаларында өнер көрсетіп, «ыстық классик» деген атаққа ие болды. 1930 жылдардың ортасында ол Розеланд би залында Каунт Бейси оркестрімен бірге өнер көрсетті. Нью-Йорктегі алғашқы музыкалық театрлық қойылымдарына 1938 жылғы Cotton Club Revue, Sing Out the News және 1942 жылғы The Priorities кірді. 1939 жылдан 1943 жылға дейін ол Café Society-тің қала орталығындағы және шеткерлеулердегі филиалдарында басты тартымдылық болды. Оның өнерлері «классиканы жаңарту» практикасына ұлттық даңқ әкелді. 1945 жылы Скотт жылына 75 000 доллар (қазіргі шақтағы құны) табады. Лена Хорнмен бірге Скотт Голливудтың ірі фильмдерінде құрметті рөлдерді алған алғашқы афроамерикандық әйелдердің бірі болды. Ол Голливудта «ән салатын қызметші» рөлін ойнаудан бас тартты және осы себепті ұсынылған алғашқы төрт рөлден де бас тартты. 1949 жылы Скотт Вашингтон штатының Паско қаласындағы бір мейрамхана иелеріне қарсы сотқа жүгінді, себебі официант Скотт пен оның серігі, Юнис Вулф ханымға «олар негрлер болғандықтан» қызмет көрсетуден бас тартқан. Скотттың жеңісі афроамерикандықтарға Спокандағы нәсілдік дискриминацияға қарсы күресуге көмектесті, сондай-ақ азаматтық құқықтар ұйымдарына «1953 жылы Вашингтон штаты заң шығарушы органына Қоғамдық орындар туралы заң қабылдау үшін қысым жасауға» шабыс тартты.
By the age of 16, Hazel Scott regularly performed for radio programs for the Mutual Broadcasting System, gaining a reputation as the "hot classicist". In the mid 1930s, she also performed at the Roseland Dance Hall with the Count Basie Orchestra. Her early musical theatre appearances in New York included the Cotton Club Revue of 1938, Sing Out the News and The Priorities of 1942. from 1939 to 1943, she was a leading attraction at both the downtown and uptown branches of Café Society. Her performances created national prestige for the practice of "swinging the classics." By 1945, Scott was earning $75,000 ($ today) a year. Along with Lena Horne, Scott was one of the first black women to gain respectable roles in major Hollywood pictures. She refused to take roles in Hollywood playing a "singing maid", and she turned down the first four roles she was offered for this reason. In 1949, Scott brought a suit against the owners of a Pasco, Washington restaurant when a waitress refused to serve Scott and her traveling companion, Mrs. Eunice Wolfe, because "they were Negroes." Scott's victory helped African Americans challenge racial discrimination in Spokane, as well as inspiring civil rights organizations "to pressure the Washington state legislature to enact the Public Accommodations Act" in 1953.
Маккартизм
Телевизия индустриясында Қызыл қорқыныш пайда болған кезде Скотттың есімі 1950 жылғы маусымда "Қызыл арналар: радио мен теледидардағы коммунистік ықпал туралы есеп" басылымында жарияланды. Өз атын ақтау үшін Скотт 1950 жылғы 22 қыркүйекте Америка Құрама Штаттарының антиамерикалық қызметін зерттеу комитетіне (HUAC) өз еркімен келіп, дайындалған мәлімдемесін оқуға талап етті. Ол "ешқашан білген жерде Коммунистік партиямен немесе оның кез келген фронт ұйымдарымен байланыста болмағанын" мәлімдеді. Бірақ, ол Коммунистік партия мүшесі Бенджамин Дж. Дэвистің қалалық кеңеске сайлануын қолдағанын айтты, Дэвистің "коммунистерді басқаларға қарағанда ұзақ және ашулы түрде жек көрген" социалистер қолдағанын атап көрсетті. Ол сондай-ақ, әртістерге қатысты көптеген жалған айыптауларға наразылығын білдіріп, "жауапкершіліксіз көптеген айыптауларды дереу жою үшін демократиялық әдістерді" қолдануды ұсынды. Скотт HUAC-қа жасаған мәлімдемесін АҚШ-қа адалдығын дәлелдеу кезінде ойын-сауықшылардың "жаламен тоңқан және қаралаған ласпен" жабылмауы тілегімен аяқтады. Оның "Хейзел Скотт Шоу" телешоуы Скотт HUAC алдында сөйлегеннен бір апта өткен соң, 1950 жылғы 29 қыркүйекте тоқтатылды. 1951 жылы Скотт жүйкелік ауруға шалдықты. Денсаулығы жақсарғаннан кейін, Скотт АҚШ және Еуропа бойынша өнер көрсетуді жалғастырды, тіпті "Cavalcade of Stars" сияқты телешоуларда эпизодтық рөлдерге ие болды және CBS телеарнасының "Faye Emerson's Wonderful Town" музыкалық сериалының бір бөлімінде түсті. Скотттың қысқа ғана болған телешоуы "афроамерикалық көрермендерге үміт сыйлады".
With the advent of the Red Scare in the television industry, Scott's name appeared in Red Channels: A Report on Communist Influence in Radio and Television in June 1950. In an effort to clear her name, Scott voluntarily appeared before the House Un American Activities Committee (HUAC) on September 22, 1950, and insisted on reading a prepared statement. She denied that she was "ever knowingly connected with the Communist Party or any of its front organizations." However, she stated that she had supported Communist Party member Benjamin J. Davis's run for City Council, arguing that Davis was supported by socialists, a group that "has hated Communists longer and more fiercely than any other." She also expressed her frustrations with the mass amount of false accusations of entertainers and offered the suggestion to use "democratic methods to immediately eliminate a good many irresponsible charges." Scott concluded her statement to the HUAC with a request that entertainers be not already "covered with the mud of slander and the filth of scandal" when proving their loyalty to the United States. Her television variety program, The Hazel Scott Show, was cancelled a week after Scott appeared before HUAC, on September 29, 1950. Scott suffered a nervous breakdown in 1951. On returning to full health, Scott continued to perform in the United States and Europe, even getting sporadic bookings on television variety shows like Cavalcade of Stars and guest starring in an episode of CBS Television's Faye Emerson's Wonderful Town musical series. Scott's short lived television show "provided a glimmer of hope for African American viewers"
АҚШ-тың кейінгі жылдары (1967-81)
Ол 1967 жылға дейін АҚШ-қа оралмады. Осы кезде Азаматтық құқықтар қозғалысы нәсілдік сегрегацияны тұрғын үйлерде және қоғамдық орындарда заңсыз ететін, сондай-ақ барлық азаматтардың дауыс беру құқығын қорғауды және басқа да әлеуметтік прогресті қамтамасыз ететін федералдық заңнаманы қабылдауға әкелді. Скотт қайтыс болған жылға дейін түнгі клубтарда сирек-сирек өнер көрсетіп тұрды, сонымен қатар күндізгі телеарналарда да пайда болды. Ол 1973 жылы ABC телеканалының күндізгі операсында "Бір өмір" атты жобада телеактерлік дебютін жасады. Элен Холли сомдаған "экрандағы туысы" Карла Грей Холлдың үйлену тойында неке әнін орындады.
She did not return to the US until 1967. By this time, the Civil Rights Movement had led to federal legislation making racial segregation in housing and public accommodations illegal and enforcing the protection of voting rights of all citizens in addition to other social advances. Scott continued to perform occasionally in nightclubs, while also appearing on daytime television, until the year of her death. She made her television acting debut in 1973, on the ABC daytime soap opera One Life to Live, performing a wedding song at the nuptials of her "onscreen cousin" Carla Gray Hall, portrayed by Ellen Holly.
Жеке өмір
Католик болғанымен, 1945 жылы Скотт баптист пасторы және АҚШ конгрессмені Адам Клейтон Пауэллге тұрмысқа шықты. Олардың Адам Клейтон Пауэлл III деген бір баласы болды, бірақ ажырасып кетті, бұған дейін 1960 жылы бірге тұрмағандықтан. Олардың қарым-қатынасы қырқыс дау тудырды, себебі Пауэлл олардың романы басталған кезде әйелі болған. 1961 жылдың 19 қаңтарында Скотт швейцариялық итальяндық комедия актері Эцио Бединге үйленді, ол одан он бес жас кіші еді; олар бірнеше жылдан кейін ажырасып, Скотт АҚШ-қа оралғанға дейін осылай болып қалды.
Although a Catholic, in 1945 Scott married Baptist minister and US Congressman Adam Clayton Powell. The couple had one child, Adam Clayton Powell III, but divorced in 1960 after a separation. Their relationship provoked controversy, as Powell was married when their affair began. On January 19, 1961, Scott married Ezio Bedin, a Swiss Italian comedian who was fifteen years her junior; they divorced a few years later, before her return to the US.
Бахаи діні
Скот бахаи діні туралы 1968 жылдың басында бахаи дініне кірген, көп жылдық досы Диззи Гиллеспиден естіген. 1968 жылдың соңында Вик Дамонның мансабын қайта жариялау кезінде, Дамон оны көпшілыққа таныстырып, өзінің бұрынғы шоуында оның қалай жұмыс істегенін еске түсірді. Бұл, мүмкін, 1942 жылдың қараша айындағы Скотт пен басқалардың Парамаунт театрындағы қойылымы болған. Дамон көпшілыққа оның жақында Бахаи дінінің «отбасылық кездесуіне» – діннің ақпараттық жиынына қатысып, үйінде дінге кіргенін айтты. Скотт бұл жаңалықты естіп, қатты қимылдап, көзінен жас шықты. Оның әнін Ұлттық қалалық лиганың атқарушы директоры Уитни Янг жоғары бағалады. 1971 жылдың мамыр айында Ямайканың Кингстон қаласында «Жаңа әлемнің үні» атты музыкалық кеш өткізілді. Скотт Диззи Гиллеспи, Силс және Крофтс, Линда Маршалл және басқалармен бірлесіп, бахаилердің кеме мен жағалау конференциясы аясында осы кешті ұйымдастырды.
Scott had heard about the Baháʼí Faith from her longtime friend Dizzy Gillespie who joined the faith in early 1968. While she was at Vic Damone's career re announcement in late 1968, she was introduced by Damone to the crowd recalling how he was an usher for her show. This might have been the November 1942 performance by Scott and others at the Paramount Theatre. Damone shared with the crowd that she had just recently been at a Bahá'í fireside, an informational meeting of the religion, at his home and had joined the religion – Scott was very moved and in tears. Her singing was praised by Whitney Young, executive director of the National Urban League, who was speaking at the event. A musicale was held in Kingston, Jamaica, in May 1971, entitled "The Sounds of a New World", co presented by Scott with Dizzy Gillespie, Seals and Crofts, and Linda Marshall and others, as part of a ship and shore conference of Bahá’ís.
Өлім
1981 жылы 2 қазанда Хейзел Скотт Манхэттендегі Синай тауы ауруханасында қатерлі ісіктен қайтыс болды. Ол 61 жаста болған және оның ұлы Адам Клейтон Пауэлл III одан қалды. Ол Нью-Йорк штатының Куинс қаласындағы Флашинг қорымында Луи Армстронг, Джонни Ходжес және Диззи Гиллеспи (1993 жылы қайтыс болған) сияқты басқа музыканттардың қасында жерленген. Әнші-күйші Алисия Кис 61-ші Грэмми сыйлығындағы өнернамасындағы шабыт көзі ретінде Скотты атап өтті: "Мен маған шабыттандыратын адамдар туралы ойланып жүрмін, Хейзел Скоттқа сәлем, мен әрқашан екі пианинода ойнағым келді". 2020 жылы ол BBC World Service бағдарламасының тақырыбы болды – "The Forum" сериясынан "Хейзел Скотт: джаз жұлдызы және кедергілерді бұзушы". "When Women Invented Television" кітабында автор Дженнифер Кейшин Армстронг оны теледидарға үлкен әсер еткен төрт әйелдің бірі ретінде көрсетеді. 2022 жылы Харлем би театры Хейзел Скоттың өміріне арналған жаңа балетті көрсетті.
On October 2, 1981, Hazel Scott died of cancer at Mount Sinai Hospital in Manhattan. She was 61 years old and survived by her son Adam Clayton Powell III. She is buried at Flushing Cemetery in Queens, New York, near other musicians such as Louis Armstrong, Johnny Hodges, and Dizzy Gillespie (who died in 1993). Singer songwriter Alicia Keys cited Scott as her inspiration for her performance at the 61st Grammy Awards, saying: "I've been thinking about people who inspire me; shout out to Hazel Scott, I've always wanted to play two pianos." In 2020, she was the subject of the BBC World Service programme Hazel Scott: Jazz star and barrier breaker in the series The Forum. In "When Women Invented Television," author Jennifer Keishin Armstrong features her as one of four women who had a major influence on the medium. In 2022, Dance Theatre of Harlem debuted a new ballet about the life of Hazel Scott.