Кіріспе

Британдық саясаткер және судья (1824–1883)

Джордж Джессел сэр (13 ақпан 1824 – 21 наурыз 1883) – британдық адвокат, саясаткер және судья. Ол өзінің заманындағы ең беделді коммерциялық құқық және әділет судьяларының бірі болды және Роллздің шебері қызметін атқарды. Ол – Патша кеңесінің тұрақты мүшесі және жоғары сот қызметін атқарған алғашқы еврей.

Заңгерлік және саяси мансап

Джесселдің адвокаттық қызметтегі алғашқы үш жылында тапқан табысы 52, 346 және 795 гинеяны құрады, осыдан оның жақсы тәжірибеге жылдам көтерілгені көрінеді. Дегенмен, оның жұмысы көбінесе мүліктік құқық мәселелерімен айналысу болды, сондықтан оның табысы ұзақ уақыт бойы көтерілмей тұрды. Бірақ, ол біртіндеп көбірек жұмысқа ие болды және 1865 жылы патшаның кеңесшісі болып тағайындалды, сонымен қатар сол жылы өзінің колледжінің төрешісі атанды және Канцелярия сотында қызмет етті. Джессел 1868 жылы Довер округінен Либералдық партияның депутаты ретінде парламентке өтті, және оның интеллектуалдық қабілеті де, сөз өнері де әріптестеріне ұнатуға лайық болмаса да, 1869 жылы палатада қаралып жатқан банкроттық туралы заң жобасы бойынша жасаған екі терең сөйлеуімен Уильям Эварт Гладстонның назарын өзіне аударды. Осының нәтижесінде 1871 жылы ол солиситор-генерал қызметіне тағайындалды. 1872 жылы ол рыцарь атағын алды. Оның іскерлігі, Король атынан атқарылған жұмыстардан басқа, өте кеңейді, ал сотқа тағайындалғанға дейінгі үш жылдағы табысы жылына шамамен 25 000 фунт стерлингке жетті.

Ролдардың шебері

1873 жылы Джессел Лорд Ромиллиден кейін Роллздың шебері болды, ал Бас прокурор (Дж.Д. Колеридж) бұл қызметтен бас тартқан еді. 1874 жылдың қараша айында бірінші сот актісі күшіне енді, ал 1881 жылғы сот актісі Роллздың шеберіне бірінші апелляциялық соттың төрағасы қызметін жүктеді, осымен ол бірінші инстанция судьясы қызметінен босатылды. Джессел апелляциялық сотта өліміне дейін төрағалық етті. 1878 жылдың 22 ақпанында Джессел Генри Джон Додвелл жасаған қастандықтан құтылды, ол психикалық ауруға шалдыққан дін қызметкері еді. 1883 жылға дейін ол қант диабетімен және жүрек пен бауырдың созылмалы ауруларымен күресті, бірақ оған қарсы тұруға тырысты. 1883 жылдың 16 наурызында ол соңғы рет сотқа қатысты, ал бес күннен кейін 59 жасында Лондондағы үйінде қайтыс болды, өлімнің тікелей себебі – жүрек тоқтауы. Келесі күні апелляциялық сот оның құрметіне сессиясын жабылды.

Мұра

Бірінші сатыдағы судья ретінде Джессел канцлерлік соттардың және оған дейінгі Роллдардың иелерінің әдеттегі баяулығына үйренгендерге жаңалық болды. Ол өзіне жүктелген жұмысты жылдамдықпен және дұрыс шешімдер қабылдаумен аяқтады, өзінде ешқандай іс қалдырмады, сонымен қатар басқа судьяларға өз тізімдерін тазалауға көмектесе алды. Оның заң және әділдік туралы білімі кең және нақты болды, ал істерді есте сақтау қабілеті және оларда белгіленген принциптерді меңгеруі ерекше еді. Ол ешқашан сотқа үкімді қарауға жібермеді, тіпті Эппинг Орманы ісінде де (Канализация Комиссарлары v Glasse, L. R. 19 Eq.; The Times, 11 қараша 1874), онда дәлелдер мен жарыстар жиырма екі күнге созылды (сот 150 куәгерді тексерді, ал құжаттар король Джон заманына дейін жетеді), ал апелляциялық сотта ол тек екі рет ғана, содан кейін әріптестерінің тілегімен шешімді қарауға жіберді. Осы екі жағдайдың екіншісі – Робартс пен Лондон Корпорациясының ісі (49 Law Times 455; The Times, 1883 жылғы 10 наурыз), Джесселдің үкімін оқығандар есінде сақтауы керек, өйткені ол бұл мәселеге қатысты заң мен әдет-ғұрыпты, қаланың 16 ғасырдан бергі есте сақтаушыны тағайындау туралы жазбаларын, сондай-ақ сот алдындағы істің фактілерін қарастырды, оны жариялауға шамамен бір сағат уақыт кетті, бірақ бұл 1883 жылғы 9 наурызда, судьяның өліміне екі апта қалғанда жазбасыз айтылды. 19 ғасырда ешбір соттың жұмысы Джессел басшылық еткендей жылдам, уақтылы және қанағаттанарлық түрде атқарылмады. Ол заң тарихының маңызды кезеңінде Роллдардың иесі болды. Заң мен әділдіктің бірігуін аяқтаған Сот актілері ол бірінші сатыдағы судья болған кезде қабылданды және ол қайтыс болған кезде сотқа жаңа болды. Оның барлық салалардағы білімін игеру қабілеті, өзіне қатысты барлық құқық салаларын және әділдікті меңгеруі, сондай-ақ жаңа жүйені жүзеге асыруға дайындығы салдарынан, ол қайтыс болған кезде Сот актілерінің табысы оның көмегісіз мүмкін емес еді делінді. Джессел Медициналық актілерді өзгерту жөніндегі корольдік комиссияда отырды және оның есебін дайындауға белсенді қатысты. Ол Лондон университетінің басқаруына белсенді қызығушылық танытты, ол 1861 жылдан бері оның мүшесі болды және 1880 жылы вице-канцлер болып сайланды. Ол патенттік комиссарлардың бірі және Британ мұражайының сенімдісі болды. Ол сондай-ақ Сот актілерімен қажетті жаңа ережелерді әзірлеген судьялар комитетінің төрағасы болды. Ол 1883 жылы Линкольн қонақүйінің қазынашысы және құқықтық білім беру кеңесінің вице-президенті болды. Ол сондай-ақ Корольдік қоғамның мүшесі болды. Джесселдің мансабы соттағы эпохалық кезеңді белгіледі, өйткені ол Сот актілерін тиімді етуге белсенді қатысты, сонымен қатар ол Халықтар палатасында отыра алатын соңғы судья болды, ол осы мүмкіндікті пайдаланбады. Ол өзінің елінің атқарушы үкіметінде солиситор-генерал болып қызмет еткен алғашқы яһуди, патшалық кеңесінің тұрақты мүшесі болып ант берген алғашқы яһуди және Ұлыбританияның сот алқасында орын алған алғашқы яһуди болды.

Отбасы

1856 жылы Джессел Джозеф Мозестің қызы Амелия Мозеске үйленді. Ол үш қыз және екі ұлымен бірге қалды, олардың үлкені Чарльз әкесі қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай баронет атағын алды, бұл оның қызметінің танылуы болды (Жессел баронеттеріне қараңыз). Джесселдің кіші ұлы Герберт Джессел 1924 жылы барон Джессел атанды. Джесселдің шөбере інісі Ричард Фредерик Джессел Екінші дүниежүзілік соғыстағы теңдесіз батыр болды. Ричардтың ұлы Тоби Джессел 1970 жылдан 1997 жылға дейін Твикенхем округінен консерватор партиясынан депутат болып сайланды. Ричардтың қызы Камилла Джессел поляк композиторы Анджей Пануфникпен екінші некесін жасады. Ол американдық водевиль жұлдызы және комедиан Джордж Джесселдің алыс туысы болды, ол оның құрметіне аталған.