Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық әртістер
American entertainers
Ван мен Шенк 1910 және 1920 жылдары танымал американдық әртістер болды: Гас Ван (нағыз аты Август фон Глан, 1886 жылдың 12 тамызы – 1968 жылдың 12 наурызы), баритон, және Джо Шенк (айтылуы "скенк"; нағыз аты Джозеф Тума Шенк, 1891 жылдың 2 маусымы – 1930 жылдың 28 маусымы), тенор. Олар водевиль жұлдыздары болды және 1918, 1919, 1920 және 1921 жылдардағы Зигфелд сахнасында өнер көрсетті. Олар Emerson, Victor және Columbia рекордтық компаниялары үшін көптеген грампластинкалар жазды.
Van and Schenck were popular American entertainers in the 1910s and 1920s: Gus Van (born August Von Glahn, August 12, 1886 – March 12, 1968), baritone, and Joe Schenck (pronounced "skenk"; born Joseph Thuma Schenck, (June 2, 1891– June 28, 1930), tenor. They were vaudeville stars and made appearances in the Ziegfeld Follies of 1918, 1919, 1920 and 1921. They made numerous phonograph records for the Emerson, Victor, and Columbia record companies.
Тарих
Сченк пианинода ойнап, дуэт ән айтып, комедиялық қойылымдар орындады. Ван диалекттік юморға ерекше жақсы дағдылы болды және түрлі аймақтық және континенттік акценттерді мінсіз еліктей білді. Команданың ең танымал әндерінің бірі – итальян тағамдарын мадақтаған және тиісті стильде орындалған «Пастафазула» болды. Ванның күшті баритоны мен Сченктің жоғары теноры үйлесімді болды, соның салдарынан команда «Әндер елінің жеңісті туын көтеріп жүрген дуэті» деп аталды. Олар радиошоуларда өнер көрсетіп, алғашқы дыбысты фильмдерде, соның ішінде «Витафон» және «MGM Movietone» фильмдерінде бірнеше музыкалық қысқаметражды фильмдерде, ал «MGM» киностудиясының «Олар әйелдер туралы білді» (1930) толық метражды фильмінде де ойнады. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде олар «Мен жазылғым келмейді» сияқты әзіл-қалжың әндерін жазды, ол ауруханада жағдайы жақсы болғандықтан және медбикеге ғашық болғандықтан, жазылуға құштар емес жаралы әскер туралы айтады. 1930 жылы Сченк жүрек ауруынан қайтыс болғаннан кейін Ван жеке әртіс ретінде сахнада, экранда және радиода өнер көрсетуін жалғастырды. Ол 1941 жылы Нью-Йоркте түсірілген көптеген «Саундбиктерде» ойнады. Сченк Бруклиндегі «Евергринс» зиратында жерленген. Ван мен Сченктің 1920 жылы жазған Ирвинг Берлиннің «Қалауың орындалған соң, ол енді керек болмайды» әні инди-видео ойыны «Pizza Tower» саундтрегінде қолданылғаннан кейін заманауи жаңаруға ие болды.
With Schenck on piano, the duo sang and performed comedy routines. Van was especially adept at dialect humor, and could imitate any number of regional and continental accents. One of the team's typical novelty hits was Pastafazoola, in praise of Italian food and sung in the appropriate style. Van's hearty baritone and Schenck's high tenor harmonized well, and the team became known as "the pennant winning battery of songland." They performed on radio shows and appeared in early talking motion pictures, including several musical shorts—in both Vitaphone and MGM Movietone—and one feature, the MGM film They Learned About Women (1930). During World War I, they recorded humorous songs such as "I Don't Want to Get Well" which told the tale of a wounded soldier who did not want to recover, as he was comfortable in hospital and in love with a nurse. After Schenck's death in 1930 of heart disease, Van continued to perform as a solo artist on stage, screen, and radio. He appeared in many New York produced Soundies in 1941. Schenck was buried in The Cemetery of the Evergreens in Brooklyn. Van and Schenck gained a modern day resurgence after their 1920 recording of Irving Berlin's "After You Get What You Want, You Don't Want It" was sampled in the soundtrack of the indie video game Pizza Tower.