Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрі. Күлкілі шаян (Leucophaeus atricilla) – Солтүстік және Оңтүстік Америкада кездесетін орташа өлшемді шаян. Оның күлкіге ұқсас дауысы үшін осылай аталған, ол мүмкіндікті пайдаланатын, бәсекеге төтеп бере алатын және өлі тіршілік қалдықтарымен қоректенетін құс. Ол көбінесе Солтүстік Американың Атлантикалық жағалауында, Кариб теңізінде және Оңтүстік Американың солтүстігінде үлкен колонияларда көбейеді. Екі түршесі бар: L. a. megalopterus – оны Канаданың оңтүстік-шығысынан Орталық Америкаға дейін кездестіруге болады, және L. a. atricilla – ол Батыс Индия аралдарынан Венесуэла аралдарына дейін таралған. Бұрын күлкілі шаян Ларус туысына жатқызылған, бірақ қазір Америка орнитологтар одағының ұсынысы бойынша Леукофейлер туысына енгізілді.
Species of bird
The laughing gull (Leucophaeus atricilla) is a medium sized gull of North and South America. Named for its laugh like call, it is an opportunistic omnivore and scavenger. It breeds in large colonies mostly along the Atlantic coast of North America, the Caribbean, and northern South America. The two subspecies are L. a. megalopterus — which can be seen from southeast Canada down to Central America — and L. a. atricilla, which appears from the West Indies to the Venezuelan islands. The laughing gull was long placed in the genus Larus until its present placement in Leucophaeus, which follows the American Ornithologists' Union.
Атауы
Леукофейлер туысының атауы көне грекше λευκός: leukós, "ақ" және φαιός: phaios, "қоңыр" сөздерінен шыққан. Атрицилла атауы латын тіліндегі atra, "қара", "бақытсыз" немесе "жаман" және cilla, "құйрық" сөздерінен алынған. Ғылыми құс атауларының Хелм сөздігінде айтылғандай, Линней атрикапилла (қара шашты) деп жазуды ниеттенген болуы мүмкін, себебі құстың басы қара, ал құйрығы ақ, бұл оған сәйкес келер еді. Күлкілі шағалалар жағалаудағы батпақтар мен көлдерде үлкен топтарда көбейеді. Үлкен ұя көбінесе шөптен салынады. Үш немесе төрт жасыл жұмыртқа шамамен үш апта бойы күтіледі.
The genus name Leucophaeus is from Ancient Greek λευκός : leukós, "white", and φαιός : phaios, "dusky". The specific atricilla is from Latin atra, "black", " unlucky" or "malevolent" and cilla, "tail". According to the Helm Dictionary of Scientific Bird Names, Linnaeus may have intended to write atricapilla (black haired), which would have been more appropriate, as the bird has a black head and white tail. Laughing gulls breed in coastal marshes and ponds in large colonies. The large nest, made largely from grasses, is constructed on the ground. The three or four greenish eggs are incubated for about three weeks.
Сипаттама
Бұл түрдің қанаттары ұзын, қанат еңімі және салмағы шамамен ... (мәнді көрсету қажет) аралығында болады. Жазғы ересек құстың денесі қара сұр арқасы мен қанаттары және қара басынан басқа ақ түсті. Оның қанаттары ұқсас өлшемдегі басқа шағалаларға қарағанда, кішкентай Франклин шағаласынан басқа, әлдеқайда қараңғырақ сұр түсті, және олардың ұштарында ақ жарты ай жоқ, ол Франклин шағаласында бар. Мұрын ұзын және қызыл. Қара бас киімі қыста көбінесе жоғалады. Күлкілі шағалалар ересек түйінге толуына үш жыл кетеді. Жасы кішкентай құстар Франклин шағаласынан басқа, әрқашан ұқсас өлшемдегі шағалалардан қараңғырақ болады. Бірінші жылғы құстар төменгі жағынан сұр, ал бірінші жылғы Франклин шағаласына қарағанда басы ақшыл, ал екінші жылғыларын қанаттың пішіні мен құрылымы бойынша ажыратуға болады.
This species is long with a wingspan and a weight range of The summer adult's body is white apart from the dark grey back and wings and black head. Its wings are much darker grey than all other gulls of similar size except the smaller Franklin's gull, and they have black tips without the white crescent shown by Franklin's. The beak is long and red. The black hood is mostly lost in winter. Laughing gulls take three years to reach adult plumage. Immature birds are always darker than most similar sized gulls other than Franklin's. First year birds are greyer below and have paler heads than first year Franklin's, and second years can be distinguished by the wing pattern and structure.