Кіріспе

Сыртқы өзара әрекеттесулерге ие жүйелер

Ашық жүйе – сыртқы өзара әрекеттесулерге ие жүйе. Мұндай өзара әрекеттесулер, түсінікті анықтайтын салаға байланысты, жүйе шекарасына немесе одан ақпарат, энергия немесе материалдың берілуі немесе алынуы түрінде болуы мүмкін. Ашық жүйе, энергия, материя және ақпаратты қоршаған ортамен алмаспайтын оқшауланған жүйе тұжырымына қарама-қарсы қойылады. Ашық жүйе ағынды жүйе деп те аталады. Ашық жүйе тұжырымы организм теориясы, термодинамика және эволюциялық теорияны өзара байланыстыруға мүмкіндік беретін аяда формалдастырылды. Бұл түсінік ақпарат теориясының пайда болуымен, содан кейін жүйелер теориясымен кеңейтілді. Бүгінде бұл тұжырым табиғи және әлеуметтік ғылымдарда қолданылады. Табиғи ғылымдарда ашық жүйе – шекарасы энергия мен массаға өткізгіш жүйе. Ал жабық жүйе энергияға, бірақ материяға өткізбейді. Ашық жүйенің анықтамасы энергияның таусылмайтын қоры бар екенін болжайды; іс жүзінде бұл энергия қоршаған ортадағы белгілі бір көзден беріледі, оны зерттеу мақсатында шексіз деп қарастыруға болады. Ашық жүйенің бір түрі – сәулелі энергия жүйесі, ол өз энергиясын күн сәулесінен алады – бұл барлық практикалық мақсаттар үшін таусылмайтын энергия көзі болып саналады.

Әлеуметтік ғылымдар

Әлеуметтік ғылымдарда ашық жүйе – қоршаған ортамен материал, энергия, адамдар, капитал және ақпарат алмасатын процесс. Француз/грек философы Костас Акселос «әлемдік жүйе» өзіндік ашық (біртұтас болса да) деп қарастырылса, әлеуметтік ғылымдардағы көптеген мәселелер, соның ішінде праксис (білім мен тәжірибенің арақатынасы) мәселесі шешіледі деп санайды. Осылайша, әртүрлі әлеуметтік ғылыми салалар монополия құрудың орнына бірлесіп жұмыс істейді, ал әлем тек социологиялық, саяси, тарихи немесе психологиялық тұрғысынан көрінбейді. Акселос жабық жүйені теориялық тұрғыдан қарастыру оны жабық етуге себеп болады және осылайша консервативті көзқарас болып табылады деп мәлімдейді. Алтуссердің артық анықталу тұжырымы (Зигмунд Фрейдке сүйене отырып) кез келген оқиғаның әрқашан бірнеше себебі болатынын көрсетеді. Дэвид Харви осыны капитализм сияқты жүйелер дағдарыс кезеңіне енгенде, гендерлік рөлдер, табиғатпен/қоршаған ортамен қарым-қатынас немесе жинақталудағы дағдарыс сияқты бірқатар факторлар арқылы орын алуы мүмкін екенін дәлелдеу үшін пайдаланады. Жинақталудағы дағдарысты қарастыра отырып, Харви тікелей шетелдік инвестициялар, мемлекеттік ресурстарды жекешелендіру және иеліктен шығару арқылы жинақтау сияқты құбылыстар капитал жеке қолға тым көп жинақталғанда және нарықта тиімді айналымға түсе алмайтын жағдайда қажетті шығу жолдары ретінде әрекет етеді деп санайды. Ол мысал ретінде 1970 жылдардан бері мексикалық және үнді шаруаларын күштеп көшіруді, сондай-ақ 1997-98 жылдарғы Азия мен Оңтүстік-Шығыс Азиядағы қаржы дағдарысын, ұлттық валюталардың «хедж-қорлар арқылы көтерілуін» келтіреді. Талкотт Парсонс сияқты құрылымдық функционалистер және Никлас Лухман сияқты неофункционалистер қоғам мен оның құрамдас бөліктерін сипаттау үшін жүйелік теорияны қолданды. Дінтану дін саласында ашық және жабық жүйелердің екеуін де табады.